Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds regarding res judicata and evidence evaluation under Greek Civil Procedure Code.

Απόφαση 701 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 701/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Ρήγα, Δημήτριο Δαλιάνη, Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε και Χαράλαμπο Δημάδη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 19 Νοεμβρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει μεταξύ :

Του αναιρεσείοντος : Χ1, ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο-Ευάγγελο Μηναιόπουλο.

Του αναιρεσιβλήτου : Ψ1, που παραστάθηκε αυτοπροσώπως, λόγω της προαναφερόμενης ιδιότητάς του, χωρίς να καταθέσει προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30.09.2001 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου και την από 02.11.2004 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 3387/2005 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 6950/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά ο αναιρεσείων με την από 10.01.2007 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Δημάδης ανέγνωσε την από 08.11.2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της ενδίκου αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως, ο αυτοπροσώπως παραστάς, λόγω της δικηγορικής του ιδιότητας, αναιρεσίβλητος την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά το άρθρο 559 αρ. 16 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο κατά παράβαση του νόμου δέχθηκε ότι υπάρχει ή ότι δεν υπάρχει δεδικασμένο ή ότι υπάρχει δεδικασμένο με βάση απόφαση που εξαφανίσθηκε ύστερα από ένδικο μέσο. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως δεν ιδρύεται αν η προσβαλλομένη απόφαση δεν αναφέρει την ύπαρξη δεδικασμένου (ΟλΑΠ 1339/1985, ΕλΔ 1985.1141). Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο, κατά το πρώτο μέρος, λόγο αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 16 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, γιατί το εφετείο παρά το νόμο δεν δέχθηκε την ύπαρξη δεδικασμένου από την υπ' αριθμ. 1394/1996 αμετάκλητη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απορριπτέος γιατί, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, το εφετείο δεν ασχολήθηκε με την ύπαρξη ή μη ύπαρξη δεδικασμένου, παραχθέντος από την ανωτέρω απόφαση.

Επειδή, κατά το άρθρο 559 αρ. 8 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. "Πράγματα", κατά την έννοια τη διατάξεως αυτής, θεωρούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση και επομένως θεμελιώνουν το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως και όχι οι ισχυρισμοί που αποτελούν άρνηση της αγωγής ή επιχειρήματα νομικά ή πραγματικά, τα οποία αντλούνται από το νόμο ή την εκτίμηση των αποδείξεων, καθώς και οι εν γένει νομικοί ισχυρισμοί που αφορούν στην ερμηνεία και εφαρμογή των κανόνων δικαίου (ΑΠ 11/1996, 1574/1981, 1199/1994).

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο, κατά το δεύτερο μέρος, και έκτο (τελευταίο) λόγο αναιρέσεως ο αναιρεσείων αιτιάται την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση για πλημμέλεια από τον αριθμό 8 περ. β' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, γιατί το εφετείο δεν έλαβε υπόψη τους προταθέντες ισχυρισμούς του α) ότι το όσα αυτός ισχυρίσθηκε ενώπιον τρίτων για το πρόσωπο του αναιρεσιβλήτου με την από 6.10.2000 αίτηση αναφορά ήσαν αληθή, β) ότι η εκμίσθωση του καταστήματος που αναφέρεται στην ανωτέρω αναφορά, η οποία έγινε από τον αναιρεσίβλητο, ως έχοντα την διαχείριση αυτού κατόπιν εντολής της Ιεράς Μητροπόλεως ....., δεν ήταν σύννομη, αντιβαίνουσα στις ουσιαστικές διατάξεις του Α.

Ν. 2039/1939 και του Π. Δ. 715/1979. Οι ισχυρισμοί όμως αυτοί δεν θεμελιώνουν ενστάσεις κατά του δια της αγωγής του αναιρεσιβλήτου κατά του αναιρεσείοντος ασκηθέντος δικαιώματος προς επιδίκαση χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης, εξαιτίας προσβολής της προσωπικότητός του (αναιρεσιβλήτου), αλλά συνιστούν την άρνηση της αγωγής και επομένως οι άνω λόγοι αναιρέσεως (πρώτος, κατά το δεύτερο μέρος, και έκτος από τον αριθμό 8 περ.

β' του άρθρου 559 ΚΠολΔ), είναι απαράδεκτοι και απορριπτέοι.

Επειδή, από τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 10 του ΚΠολΔ, που ορίζει ότι αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη, προκύπτει ότι ο λόγος αυτός αναιρέσεως ιδρύεται, όταν το δικαστήριο δέχεται πράγματα, δηλαδή αυτοτελείς πραγματικούς ισχυρισμούς, οι οποίοι τείνουν σε θεμελίωση του δικαιώματος που ασκείται με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση, χωρίς να έχει προσαχθεί οποιαδήποτε απόδειξη για τα πράγματα αυτά, ή όταν δεν εκθέτει από ποια αποδεικτικά μέσα άντλησε την απόδειξη γι' αυτά. Στην προκειμένη περίπτωση με τον δεύτερο και πέμπτο, κατά το τέταρτο μέρος, λόγο αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση η αιτίαση για παραβίαση του άρθρου 559 αρ. 10 ΚΠολΔ, γιατί το εφετείο δέχθηκε, χωρίς απόδειξη, ως ψευδή τα όσα ο αναιρεσείων διέλαβε εις βάρος του αναιρεσιβλήτου στην προαναφερομένη αναφορά. Όπως, όμως, προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, μνημονεύονται σ' αυτή όλα τα αποδεικτικά μέσα (μάρτυρες, έγγραφα), από τα οποία το Εφετείο συνήγαγε το αποδεικτικό του πόρισμα ότι τα όσα αναφέρονται στην ανωτέρω αναφορά του αναιρεσείοντος, προσβλητικά της τιμής και υπολήψεως του αναιρεσιβλήτου, ήσαν ψευδή. Επομένως, οι ανωτέρω λόγοι αναιρέσεως (δεύτερος και πέμπτος, κατά το τέταρτο μέρος από τον αριθμό 10 του άρθρου 559 ΚΠολΔ), είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι.

Επειδή, κατά το άρθρο 57§1 ΑΚ, όποιος προσβάλλεται παράνομα στην προσωπικότητά του, έχει δικαίωμα να απαιτήσει να αρθεί η προσβολή και να μην επαναληφθεί στο μέλλον, κατά δε την §3 του ίδιου άρθρου, αξίωση αποζημίωσης σύμφωνα με τις διατάξεις για τις αδικοπραξίες δεν αποκλείεται. Εξάλλου, προσβολή της προσωπικότητος, κατά την έννοια της παραπάνω διατάξεως, υπάρχει σε κάθε περίπτωση μειωτικής επεμβάσεως στη σφαίρα αυτής, από τρίτο, δηλαδή σε οποιοδήποτε από τα αγαθά που συνθέτουν την προσωπικότητα του άλλου, που συνιστούν συντελεστές, προσδιοριστικά στοιχεία της ταυτότητος του ανθρώπου, με την οποία διαταράσσεται η κατάσταση σε μια ή περισσότερες εκδηλώσεις της σωματικής ή ψυχικής, πνευματικής και κοινωνικής προσωπικότητας του βλαπτομένου κατά το χρονικό σημείο της προσβολής.

Για την προστασία της προσωπικότητος δεν απαιτείται η ύπαρξη πταίσματος (δόλου ή αμέλειας) αυτού που προσβάλλει. Απαιτείται όμως για την αξίωση αποζημιώσεως και χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης, αφού το άρθρο 57§2 Α.Κ. παραπέμπει στις διατάξεις περί αδικοπραξίας (άρθρο 914 ΑΚ). Περαιτέρω κατά το άρθρο 362§1 Π.Κ., όποιος με οποιοδήποτε τρόπο ενώπιον τρίτου ισχυρίζεται ή διαδίδει για κάποιον άλλον γεγονός που μπορεί να βλάψει την τιμή ή την υπόληψή του τιμωρείται κ.λ.π., ενώ κατά το άρθρο 363§1 ΠΚ αν στην περίπτωση του άρθρου 362 το γεγονός είναι ψευδές και ο υπαίτιος γνώριζε ότι αυτό είναι ψευδές τιμωρείται κ.λ.π.

Ως γεγονός κατά την έννοια των παραπάνω διατάξεων, θεωρείται κάθε πράξη και παράλειψη και γενικότερα κάθε συγκεκριμένο συμβάν του εξωτερικού κόσμου, παρελθόν ή παρόν, που υποπίπτει στις αισθήσεις και είναι δεκτικό αποδείξεως, αλλά και κάθε συμπεριφορά ή συγκεκριμένη σχέση, αναφερόμενη στο παρελθόν ή το παρόν και υποπίπτουν στις αισθήσεις, αντικείμενη στην ηθική και την ευπρέπεια, η οποία ανακοινούμενη σε τρίτον μπορεί να βλάψει την τιμή ή την υπόληψη του άλλου.

Ως γεγονός νοείται και η έκφραση γνώμης, η αξιολογική κρίση, καθώς και ο χαρακτηρισμός όταν με την έκφραση συνδέεται και σχετίζεται με το γεγονός, ώστε με την σύνδεση και τη σχέση τους μ' αυτό ουσιαστικά να προσδιορίζουν την έκταση της ποσοτικής και ποιοτικής βαρύτητός του. Το τελευταίο αυτό δεν συμβαίνει όταν οι χαρακτηρισμοί εκφράζονται αυτοτελώς και ανεξαρτήτως με τέτοιο "γεγονός".

Το γεγονός, σύμφωνα με την έννοια των παραπάνω διατάξεων πρέπει να είναι πρόσφορο, για να βλάψει την τιμή και την υπόληψη του άλλου. Τέλος, κατά το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου.

Ευθεία παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου έγκειται στην ψευδή ερμηνεία ή εσφαλμένη εφαρμογή αυτού, η οποία (τελευταία) υπάρχει όταν εφαρμόζεται κανόνας ουσιαστικού δικαίου, ενώ δεν υφίστανται οι πραγματικές προϋποθέσεις του, ή αντιστρόφως, όταν δεν εφαρμόζεται κανόνας ουσιαστικού δικαίου, ενώ υφίστανται οι προϋποθέσεις εφαρμογής του.

Και κατά την έννοια του εδαφίου 19 του ίδιου άρθρου αναίρεση για έλλειψη νομίμου βάσεως της αποφάσεως ιδρύεται όταν από τις αιτιολογίες της δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που είναι αναγκαία για να κριθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συντρέχουν οι νόμιμοι όροι της ουσιαστικής διατάξεως που εφαρμόστηκε ή δεν συντρέχουν ώστε να αποκλείεται η εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες ελλιπείς και αντιφατικές ως προς τον νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών τα οποία έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (ΟλΑΠ 12-13/95).

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, μετ' εκτίμησης των αποδείξεων, εδέχθη, ανελέκτως, τα ακόλουθα περιστατικά: "Ο ενάγων Ψ1, δικηγόρος Αθηνών, από το έτος 1979 παρέχει τις υπηρεσίες του ως νομικός σύμβουλος στον Μητρόπολη ..... Στα πλαίσια των καθηκόντων του, ανέλαβε τη δικαστική και εξώδικη εκπροσώπηση του Ιερού Ναού Αγίου .....

Νάξου, που υπάγεται στην άνω Μητρόπολη ,σχετικά με το ακίνητο (ισόγειο κατάστημα επιφανείας 176 τ.μ. με υπόγειο επιφανείας 89,70 τ.μ.), που βρίσκεται στην .... επί της γωνίας .... και οδού ... αρ.....και ανήκει κατά κυριότητα κατά ποσοστό 12/16 εξ αδιαιρέτου στον Ιερό Ναό. Με το από .... ιδιωτικό συμφωνητικό, ο Ιερός Ναός είχε εκμισθώσει τα 12/16 εξ αδιαιρέτου του ανωτέρω ακινήτου στους συνιδιοκτήτες αυτού κατά ποσοστό 2/16 εξ αδιαιρέτου ο καθένας, Γ1 και Γ2, πατέρα του εναγομένου και του Γ3, προκειμένου να συνεχίσουν την επιχείρηση καφενείου με την επωνυμία "......",για το χρονικό διάστημα από 1/6/1980 έως την 31/5/1986, αντί μηνιαίου μισθώματος 21.000 δρχ.

Σύμφωνα με τον 4° όρο του συμφωνητικού αυτού, απαγορευόταν η υπομίσθωση ή η με οποιονδήποτε τρόπο παραχώρηση χρήσης του μισθίου σε τρίτο με ή χωρίς αντάλλαγμα, ενώ κατά τον 12° όρο η παράβαση οποιουδήποτε όρου της σύμβασης από τους μισθωτές, επαγόταν αυτοδικαίως τη λύση της συμβάσεως μισθώσεως και την έξωση των από το μίσθιο.

Δυνάμει δε του από ..... ιδιωτικού συμφωνητικού που καταρτίσθηκε μεταξύ των άνω συμβαλλομένων και με τον 2° όρου αυτού, τροποποιήθηκε ο 4ος όρος του προαναφερθέντος συμφωνητικού και παραχωρήθηκε το δικαίωμα στους μισθωτές να συστήσουν εταιρία με τρίτο ή τρίτους και να υπομισθώσουν το κατάστημα αυτό, αναλαμβάνοντας συγχρόνως την υποχρέωση να προβούν σε ένα μήνα από την υπομίσθωση ή σύσταση εταιρίας σε έγγραφη αναγγελία της υπομισθώσεως ή της συστάσεως εταιρείας προς τον εκμισθωτή, η οποία να περιέχει τους όρους αυτής.

Στη συνέχεια με βάση το από ...... ιδιωτικό συμφωνητικό, ο Γ1 και ο Γ2 υπεκμίσθωσαν το εν λόγω ακίνητο κατά το άνω ποσοστό συγκυριότητας τους και κατά τα % ως μισθωτές από τον Ιερό Ναό, μαζί με την επιχείρηση καφενείου που λειτουργούσε σ' αυτό και τον εξοπλισμό του, στον Ζ1, προκειμένου να συνεχίσει την επιχείρηση καφενείου, που ασκούσαν μέχρι τότε από το έτος 1934 οι υπεκμισθωτές, αντί μηνιαίου μισθώματος 90.000 δρχ., από το οποίο 30.000 δρχ.

αναλογούσαν στο μίσθωμα του ακίνητου και 60.000 δρχ. στην αποζημίωση της αποκλειστικής εκμετάλλευσης της επιχείρησης καφενείου και του εξοπλισμού της (βλ. τον 6° όρο του προσκομιζομένου με επίκληση από τους διαδίκους ιδιωτικού συμφωνητικού). Ακολούθως με το ..... ιδιωτικό συμφωνητικό τροποποιήθηκε το ανωτέρω συμφωνητικό και επιτράπηκε στον υπομισθωτή να προσλάβει συνέταιρο τον υιό του Ζ2.

Εν τω μεταξύ κατά το έτος 1981 απεβίωσε ο Γ2, κληρονομηθείς εξ αδιαθέτου από τη σύζυγο του Γ4 και τα τέκνα του, εναγόμενο και Γ3, οι οποίοι το έτος 1954 μετέβαλαν με τη νόμιμη διαδικασία το επώνυμο τους από Γ2 σε ....., κατά ποσοστό 2/8, 3/8 και 3/8 εξ αδιαιρέτου αντίστοιχα, που απεδέχθηκαν τις κληρονομικές μερίδες, ενώ οι τελευταίοι στη συνέχεια κληρονόμησαν εξ αδιαθέτου και κατά ποσοστό ΛΑ εξ αδιαιρέτου ο καθένας και την αποβιώσασα το έτος 1991 μητέρα τους και έτσι κατέστησαν συγκύριοι του εν λόγω ακινήτου κατά ποσοστό 1/16 εξ αδιαιρέτου ο καθένας και υπεισήλθαν στα δικαιώματα της μίσθωσης.

Με το από ...... μισθωτήριο συμφωνητικό, που καταρτίσθηκε μεταξύ των τελευταίων και του Γ1 αφενός και του Ιερού Ναού αφετέρου, παρατάθηκε η διάρκεια της μίσθωσης για το διάστημα από 1/2/1992 έως 31/1/1998, αντί μηνιαίου μισθώματος ανερχομένου από 1ης/2/1992 σε ποσόν 260.000 δρχ. με δικαίωμα από τους μισθωτές μονομερούς παρατάσεως της συμβατικής διάρκειας της μίσθωσης για ένα ακόμη έτος ήτοι μέχρι την 31η/1/1999.Επί πλέον διευκρινίσθηκε ότι και για το χρόνο παρατάσεως οι μισθωτές έχουν το δικαίωμα της υπομισθώσεως ή να συστήσουν εταιρεία με τρίτους, σε μια τέτοια όμως περίπτωση έχουν υποχρέωση να τηρήσουν τις διατυπώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 2 της από 16-10-1980 τροποποιήσεως της αρχικής συμβάσεως μισθώσεως.

Εξάλλου, μετά την υπ' αριθ. πρωτ....... αίτηση προς την 1η Εφορία Νεωτέρων Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού του συνιδιοκτήτη του ακινήτου Γ3, ξεκίνησε η διαδικασία χαρακτηρισμού του κτιρίου ως ιστορικού διατηρητέου μνημείου, ενώ με την προσκομιζόμενη υπ' αριθ. πρωτ. ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/3618/52557/30.10.1995 απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού που δημοσιεύθηκε στο υπ' αριθ.

φύλλου 943/15.11.1995 ΦΕΚ Τεύχος Β, χαρακτηρίσθηκε ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο το διώροφο κτίριο με το ισόγειο κατάστημα του καφέ-ζυθο-ζαχαροπλαστείου "...". Παρότι όμως σύμφωνα με τον προεκτεθέντα υπ' αριθ. 2° όρο του από ... ιδιωτικού συμφωνητικού, με τον οποίο τροποποιήθηκε ο 4ος όρος του από ..... αρχικού ιδιωτικού συμφωνητικού, οι άνω υπεκμισθωτές, όφειλαν να προβούν σε έγγραφη αναγγελία προς τον εκμισθωτή Ιερό Ναό, τόσο του αρχικού μισθωτηρίου όσο και κάθε τροποποίησης αυτού εντός μηνός από την κατάρτιση τους με τους όρους αυτών, οι πρώτοι δεν προέβησαν σε έγγραφη αναγγελία προς τον τελευταίο εντός μηνός από την κατάρτιση του από .....

ιδιωτικού συμφωνητικού υπομισθώσεως με τους όρους αυτού, αλλά στις 12-4-1993 με εξώδικο γνωστοποιούν στον Ι.Ν ότι έχουν μισθώσει την επιχείρηση καφενείου και ακολούθως μετά την άσκηση της από 22/10/1996 αγωγής, οπότε μαζί με την από 25/11/1996 εξώδικη απάντηση-δήλωση των, το πρώτον συγκοινοποίησαν στις 26/11/1996 στον εν λόγω Ιερό Ναό το από ......

ιδιωτικό συμφωνητικό μισθώσεως -υπομισθώσεως. Με την αγωγή του αυτή, ο άνω εκμισθωτής ζήτησε την απόδοση της χρήσης των 3/4 εξ αδιαιρέτου του μισθίου ακινήτου λόγω παράβασης του ως άνω όρου σύμβασης, συνεπεία της οποίας επήλθε αυτοδικαίως η λύση της μίσθωσης σύμφωνα με τον 12° όρο του από .... συμφωνητικού.

Επ' αυτής, κατά τη συζήτηση της οποίας ο Ιερός Ναός εκπροσωπήθηκε από τον ενάγοντα, εκδόθηκε η υπ'αριθ.868/1997 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία έγινε δεκτή η αγωγή και υποχρεώθηκαν οι άνω μισθωτές και οποιοσδήποτε αντλούσε δικαιώματα από αυτούς ή κατείχε το μίσθιο γι' αυτούς, να αποδώσουν στον ενάγοντα τη χρήση των 3/4 εξ αδιαιρέτου του μισθίου ακινήτου, ενώ η έφεση των εναγομένων κατ' αυτής απορρίφθηκε με την υπ' αριθμ. 1378/1998 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου.

Κατά το χρονικό διάστημα από την έκδοση της απόφασης του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου μέχρι την έκδοση της απόφασης του Εφετείου Αθηνών (23/2/1998),ο ενάγων ενεργώντας με την ιδιότητά του ως πληρεξούσιος του Ιερού Ναού, συνήψε σύμβαση χρησιδανείου με το Ζ1, ο οποίος λειτουργούσε στο μίσθιο επιχείρηση καφενείου.

Συμφωνήθηκε επίσης ο τελευταίος να συνεχίσει για το ως άνω χρονικό διάστημα να καταβάλει αντάλλαγμα ίσο προς το αναλογούν μηνιαίο μίσθωμα προς τον Ιερό Ναό, ύψους 387.256 δραχμών, μέχρι την έκδοση της αποφάσεως του Δικαστηρίου τούτου. Μετά την έκδοση της ως άνω απόφασης του Εφετείου Αθηνών, ο Ιερός Ναός δια του ενάγοντος προέβη σε πλειοδοτικό διαγωνισμό για την εκμίσθωση των 3/4 εξ αδιαιρέτου του εν λόγω ακινήτου, σύμφωνα με τους όρους της από 27-2-1998 διακηρύξεως, περίληψη της οποίας δημοσιεύθηκε στο από ....

φύλλο της ημερήσιας εφημερίδας ".....", ο οποίος διενεργήθηκε ενώπιον επιτροπής στην Αθήνα, την 12.3.1998 και ανακηρύχθηκαν τελευταίοι πλειοδότες ο Ζ1 και ο υιός του Ζ2, οι οποίοι προσέφεραν από κοινού για τα 3/4 εξ αδιαιρέτου του ακινήτου του Ι.Ναού, μηνιαίο μίσθωμα ύψους 550.000 δραχμών πλέον του αναλογούντος χαρτοσήμου 20.000 δραχμών και 183.500 δραχμές για το 1/4 εξ αδιαιρέτου πλέον του αναλογούντος χαρτοσήμου 6.600 δραχμών.

Μετά από σχετική πρόσκληση του Ι.Ναού δια του άνω πληρεξουσίου του, στις .... υπογράφηκε το μισθωτήριο συμφωνητικό, δυνάμει του οποίου εκμίσθωσε στους ανωτέρω τελευταίους πλειοδότες Ζ1 και Ζ2 τα 4/4 του ακινήτου και ειδικότερα τα 3/4 εξ αδιαιρέτου ως ιδιοκτήτης και το 1/4 εξ αδιαιρέτου ως εκπρόσωπος της πλειοψηφίας των συνιδιοκτητών, για εννέα έτη ήτοι για το χρονικό διάστημα από15-3-1998 μέχρι την 14-3-2007,ενώ καταβλήθηκε και εγγύηση ύψους 550.000 δρχ.

για τα 3/4 εξ αδιαιρέτου και 183.500 δρχ. για το 1/4 εξ αδιαιρέτου του ακινήτου. Ακόμη συμφωνήθηκε αύξηση ποσοστού 8% ετησίως για όλη τη συμβατική διάρκεια της μίσθωσης μέχρι την 15-3-2006.0 Ι.Ναός με την από 17/3/1998 εξώδικη γνωστοποίηση-απάντηση- διαμαρτυρία γνωστοποίησε στον εναγόμενο και στους λοιπούς συνιδιοκτήτες του επίκοινου ακινήτου την άνω εκμίσθωση και ταυτόχρονα τους προσέφερε να εισπράξουν το αναλογούν ποσόν της καταβληθείσας ως άνω εγγύησης.

Ακολούθως με το από ..... ιδιωτικό συμφωνητικό, τροποποιήθηκαν οι όροι της από ... σύμβασης μισθώσεως και παρασχέθηκε η άδεια στους μισθωτές να διενεργήσουν εργασίες ανακαίνισης στο μίσθιο κατάστημα με την υποχρέωση να λάβουν πριν την εκτέλεση των εργασιών αυτών τις απαιτούμενες νόμιμες άδειες από τις αρμόδιες αρχές (Πολεοδομία, Υπουργείο Πολιτισμού κλπ.),με αποκλειστικά δικές τους δαπάνες και χωρίς να διατηρούν δικαίωμα αποζημίωσης γι' αυτές.

Ακόμη τροποποιήθηκε ο όρος 4 του αρχικού από ..... ιδιωτικού συμφωνητικού και παραχωρήθηκε η άδεια στον μισθωτή Ζ2 να συστήσει μετά τρίτων προσωπική εταιρεία, στην οποία θα έχει ελάχιστη συμμετοχή κατά ποσοστό 35% και στην οποία επιτρεπόταν η παραχώρηση της χρήσης του μισθίου, η οποία και συστήθηκε. Κατόπιν το Τοπικό Συμβούλιο Μνημείων Στερεάς Ελλάδος με την υπ'αριθ.......

Πράξη του, γνωμοδότησε ομόφωνα υπέρ της εγκρίσεως ανακαίνισης, διαρρύθμισης, επισκευής του καφε-ζυθο-ζαχαροπλαστείου ......, σύμφωνα με τους αναφερομένους σ' αυτήν όρους (βλ.σχ.την προσκομιζόμενη με επίκληση από τους διαδίκους Πράξη του Τοπικού Συμβουλίου Μνημείων Στερεάς Ελλάδος).

Πριν από τη συνεδρίαση της .... του παραπάνω Συμβουλίου, ο εναγόμενος απέστειλε στον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. ........ με κοινοποίηση προς τον Μητροπολίτη ..... Δ1 και την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος την από 6/10/2000 αίτηση -καταγγελία του, με την οποία ζητούσε απάντηση στο ερώτημα εάν το Μητροπολιτικό Συμβούλιο .....

θα ενέκρινε την εκπροσώπηση του από τον ενάγοντα κατά την άνω συνεδρίαση του εν λόγω Συμβουλίου όπου περιέχονταν τα ακόλουθα αποσπάσματα: Σύμφωνα με τη δικαστική απόφαση (1394/1996 Π.Α.)οι ανωτέρω ιδιοκτήτες δικαιούνται μηνιαίο ενοίκιο 400.000 δρχ. για την επιχείρηση και τον εξοπλισμό της και μόνο. Ο Ιερός Ναός, δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Ψ1 προβαίνει σε πλήθος μη νόμιμων ενεργειών υπέρ του προηγούμενου ενοικιαστή (που έχει εξωσθεί), που αποβαίνουν εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων τόσο της Εκκλησίας όσο και των συνιδιοκτητών του 1/4 του ακινήτου.

Συγκεκριμένα, ενώ την 2/4/1997 ανακοινώνουμε (εξώδικο)στον Ιερό Ναό ότι προσφέρονται 2.000.000 δρχ. μηνιαίο ενοίκιο για το κατάστημα, την 19/6/1997 ο κ. Ψ1 παραχωρεί τη χρήση του καταστήματος (3/4) χωρίς αντάλλαγμα (χρησιδάνειο) επί 9.μήνες (μέχρι 16.3.1998)εγκλωβίζοντας και το δικό μας 1/4 χωρίς ενοίκιο, αλλά και την επιχείρηση μας και τον εξοπλισμό.

Την ενέργεια αυτή του δικηγόρου κ. Ψ1 την αγνοούσε και ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης ...... κ.Δ1 όπως με διαβεβαίωσε έκπληκτος και ο ίδιος τηλεφωνικώς την 14.02.1998... Την 13-2-1998 ενημερώνουμε με εξώδικο απευθείας στην Νάξο τόσο το Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη ...... ως Πρόεδρο του Μητροπολιτικού Συμβουλίου όσο και τον Ι.Ναό στη Νάξο επίσης και τους προσκαλούμε την 11-3-1998 για συνάντηση ώστε να νοικιάσουμε το κατάστημα....

Όμως την 16η /3/1998 ο δικηγόρος του Ιερού Ναού κ. Ψ1, με αδιαφανείς και κρυφές διαδικασίες ενοικιάζει όλο το ακίνητο με 733.500 δρχ. μηνιαίως, δηλαδή χωρίς να ενημερωθούν οι υπόλοιποι συνιδιοκτήτες που είχαν εγγράφως δηλώσει (εξώδικο) ότι προσφέρεται το ποσόν των 2.000.000 δρχ. μηνιαίως για ενοίκιο. Και το σπουδαιότερο ο κ, Ψ1 ενοικίασε τελείως δωρεάν και την επιχείρηση καφενείου που δεν ανήκει στην Εκκλησία, αλλά στους ιδιοκτήτες του 1/4 που δικαιούνται με δικαστική απόφαση (1394/1996 Π.Α.) ενοίκιο 400.000 δρχ.

μηνιαίως .Έτσι ζημιώθηκε ο Ιερός Ναός περίπου 1.000,000 δρχ. μηνιαίως και οι συνιδιοκτήτες του 1/4 περίπου 700.000 δρχ. μηναίως (300.000 δρχ. για το ακίνητο του 1/4 και 400.000 δρχ. για την επιχείρηση και τον εξοπλισμό).Ο κ. Ψ1 το ενοικίασε για 12 χρόνια (θα μπορούσε και για ένα χρόνο ,αφού είναι διατηρητέο ιστορικό μνημείο),με ζημία της Εκκλησίας άνω των 200.000.000 δρχ.

και των ιδιοκτητών του 1/4 με ζημία άνω των 100.000.000 δρχ. στην δωδεκαετία...Πληροφορίες μας μετατροπής του ιερού χώρου του παραδοσιακού καφενείου σε νυχτερινό κέντρο (νάιτ κλαμπ) από τον κ.Ψ1 και τους ενοικιαστές εν αγνοία όλων (πιστεύω) των συνιδιοκτητών, επιβεβαιώθηκαν με έγγραφα που ευρίσκονται εις χείρας μας... .... (περιοχή όπου κατά πληροφορίες μας ο κ.

Ψ1 ήταν υποψήφιος Δήμαρχος ,με στήριξη του .... στις τελευταίες εκλογές)...Και φυσικά δεν τους ενδιαφέρει αφού ο κ. Ψ1 (Ιερός Ναός) τους εξασφάλιζε μηδαμινό ενοίκιο προς βλάβη των οικονομικών συμφερόντων τόσο του Ιερού Ναού, όσο και των υπολοίπων συνιδιοκτητών...Δεν είναι περίεργο να εμφανίζεται η Εκκλησία μέσω του κ.

Ψ1, ως υπεύθυνη για την προσπάθεια μετατροπής ενός παραδοσιακού καφενείου σε νυχτερινό κέντρο (νάιτ κλαμπ), αλλά ακόμη και σε ενέργειες με καταχρηστική άσκηση του δικαιώματος της πλειοψηφίας (Α.Κ.), όταν η μειοψηφία ζητούσε να ενοικιάσει από κοινού έναντι προσφερομένου ποσού των 2.000.000 δρχ. γιατί το ενοικίασε εν αγνοία της μειοψηφίας 700.000 δρχ.

περίπου, αντίθετα μάλιστα προς την καλή πίστη αλλά και προς τα χρηστά ήθη".

Από τα ως άνω αποδεικτικά μέσα, αποδείχθηκε ότι από τα γεγονότα που περιλαμβάνονται στην από .... επιστολή είναι ψευδή τα εξής: Ειδικότερα, δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα πως ο εναγόμενος και οι λοιποί συνιδιοκτήτες της μειοψηφίας με δικαστική απόφαση(1394/1996Π.Α.),δικαιούνται μηνιαίο ενοίκιο 400.000 δρχ.

για την επιχείρηση και τον εξοπλισμό της, αφού με την 868/1997 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών έγινε δεκτή η από 22-10-1996 αγωγή του Ι.Ναού ,λύθηκε η από 31-5-1980 μίσθωση και διατάχθηκε η απόδοση σ' αυτόν των 3/4 εξ αδιαιρέτου του επίδικου ακινήτου. Ακολούθως με την 15282/1997 του ίδιου Δικαστηρίου, απορρίφθηκε αίτηση αναστολής των συνιδιοκτητών της μειοψηφίας περί αναστολής εκτελέσεως της άνω αποφάσεως και στις 19-6-1997 αποβλήθηκαν από τη χρήση του μισθίου τόσο οι τελευταίοι, όσο και ο υπομισθωτής Ζ1 και εγκαταστάθηκε στο ποσοστό αυτό ο Ι.Ναός Αγίου .... (βλ.σχ.

την ...... έκθεση αποβολής του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών ..... που με επίκληση προσκομίζει ο ενάγων Ψ1). Κατά της πρωτόδικης απόφασης οι άνω εναγόμενοι άσκησαν έφεση, η οποία απορρίφθηκε με την 1378/1998 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου, που δημοσιεύθηκε στις 23-2-1998.0 εναγόμενος Χ1 εξετάσθηκε ανωμοτί στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο και συνεπώς γνώριζε το πλήρες ιστορικό της μισθώσεως του άνω ακινήτου και ότι έγινε δεκτό πως η παραβίαση των όρων του από ...

αρχικού μισθωτηρίου και των τροποποιήσεων του, ήταν ο λόγος εξώσεώς τους από το επίδικο μίσθιο. Με τη μίσθωση-υπεκμίσθωση αυτή οι συνιδιοκτήτες του 1/4 συνολικά του εν λόγω ακινήτου συμφώνησαν να εισπράττουν μίσθωμα ύψους 30,000 δρχ. για το ακίνητο και: διπλάσια του μισθώματος αποζημίωση για την αποκλειστική εκμετάλλευση της επιχείρησης και του εξοπλισμού της ύψους 60-.000 δρχ., υποβαθμίζοντας κατ' αυτόν τον τρόπο και τη μισθωτική του αξία σε βάρος των συμφερόντων-του Ι.Ναού, συνιδιοκτήτη των 1/4 του μισθίου, στον οποίο είχε συμφωνηθεί να καταβάλουν ως μίσθωμα αρχικά 21.000 δρχ.

και από 1/11/1980 23.000 δρχ., αναπροσαρμοζόμενο και προσαυξανόμενο βάσει των διατάξεων του Ν.813/1978, που ενδεικτικά την 1η/1/1986 ανήλθε σε 28500 δρχ., ενώ οι υπεκμισθωτές εισέπρατταν 150.164 δρχ. Έτσι με τις ενέργειες του ενάγοντος Ψ1 ο Ι.Ναός ωφελήθηκε οικονομικά, αφού με το από ..... ιδιωτικό συμφωνητικό μισθώσεως που καταρτίσθηκε μεταξύ του Ι.Ναού και των τελευταίων πλειοδοτών που αναδείχθηκαν με τη διενέργεια δημοσίου πλειοδοτικού διαγωνισμού σύμφωνα με.

τους όρους της από 27/2/1998 διακηρύξεως, ο άνω εκμισθωτής συμφώνησε μηνιαίο μίσθωμα για τα 3/4 εξ αδιαιρέτου του ακινήτου εκ 550.000 δρχ. έναντι του καταβαλλομένου μέχρι την 15.3.1998 μηνιαίου μισθώματος των 375.000 δρχ. Ωστόσο ούτε ο εναγόμενος ούτε οι λοιποί συνιδιοκτήτες του 1/4 εξ αδιαιρέτου του άνω ακινήτου, αμφισβήτησαν ενώπιον των αρμοδίων δικαστηρίων το κύρος της διακηρύξεως, του διαγωνισμού και της από ....

μισθώσεως, που τους γνωστοποιήθηκαν με την από 17-2-1998 εξώδικη δήλωση (βλ.σχ. τις προσκομιζόμενες ...., ..... και ... εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών .....), αλλά παρέλαβαν τα πρωτότυπα των γραμματίων που αφορούσαν την κατατεθείσα στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων εγγύηση.

Ακόμη με το προαναφερθέν από .... ιδιωτικό συμφωνητικό, παρασχέθηκε η άδεια στους μισθωτές να διενεργήσουν εργασίες ανακαίνισης στο μίσθιο κατάστημα με την υποχρέωση να λάβουν τις απαιτούμενες νόμιμες άδειες από τις αρμόδιες αρχές, με αποκλειστικά δικές τους δαπάνες και χωρίς να έχουν οι μισθωτές δικαίωμα αποζημίωσης γι' αυτές.

Έτσι προστατεύθηκαν τα οικονομικά συμφέροντα του Ιερού Ναού, αλλά και της συνιδιοκτησίας του 1/4, αφού από τις εργασίες αυτές αναβαθμίσθηκε το διατηρητέο ακίνητο, το οποίο λόγω της παλαιότητας του (κτίριο που λειτουργούσε από το 1934),είχε ανάγκη συνεχών ανακαινίσεων και επισκευών, χωρίς την παραμικρή οικονομική επιβάρυνση εκ μέρους του εκμισθωτή.

Και ναι μεν είναι αληθές πως στις 2/4/1997 ο τελευταίος ανακοίνωσε με εξώδικο προς τον Ιερό Ναό πως προσφέρονται 2.000.000 δρχ. μηνιαίο ενοίκιο για το κατάστημα, πλην όμως δεν αποδείχθηκε προσφορά ύψους 2.000.000 δρχ. και ζημία του μεν Ι. Ναού ύψους 1.000.000 δρχ. μηνιαίως και στη δωδεκαετία άνω των 200.000.000 δρχ., των δε λοιπών συνιδιοκτητών ύψους 700.000 δρχ.

μηνιαίως και στη δωδεκαετία άνω των 100.000.000 δρχ., δεδομένου ότι δεν προσκομίζονται έγγραφες προσφορές εκ μέρους συγκεκριμένων υποψηφίων μισθωτών ύψους 2.000.000 δρχ. για μηνιαίο μίσθωμα, ούτε άλλωστε κατονομάζονται ενδιαφερόμενοι μισθωτές, ενώ το ποσό αυτό δε δικαιολογείται ενόψει της θέσεως, της παλαιότητας και της εν γένει καταστάσεως του μισθίου ακινήτου.

Επίσης αποδείχθηκε ότι δεν είναι αληθές πως ο ενάγων Ψ1 παραχώρησε τη χρήση του καταστήματος χωρίς αντάλλαγμα επί εννέα μήνες μέχρι 16/3/1998 και ότι την ενέργεια του αυτή αγνοούσε ο Μητροπολίτης ...... ,αφού κατά τα προαναφερθέντα, κατά το χρονικό διάστημα από την έκδοση της απόφασης του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου μέχρι την έκδοση της απόφασης του παρόντος Δικαστηρίου (23/2/1998),ο ενάγων ενεργώντας με την ιδιότητα του ως πληρεξούσιος του Ιερού Ναού, συμφώνησε με το Ζ1, ο οποίος λειτουργούσε στο μίσθιο επιχείρηση καφενείου, να καταβάλει αντάλλαγμα ίσο με το αναλογούν μηνιαίο μίσθωμα προς τον Ιερό Ναό, ύψους 387.256 δρχ.

Τα παραπάνω ενισχύονται από τις προσκομιζόμενες με επίκληση από τον ενάγοντα επτά αποδείξεις εισπράξεως της ΕΤΕ ήτοι μίας ποσού 1.161.768δρχ. τρεις ποσού 387.256δρχ. μίας ποσού 387.250δρχ, μίας δρχ. 387000 και μίας 182.700δρχ., την από ..... έκθεση αναφορά του προς τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος με κοινοποίηση προς Μητροπολίτη ....

και την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, όπου μνημονεύει τις επισυναπτόμενες σ'αυτήν αποδείξεις καταβολής στον Ιερό Ναό του αναλογούντος μηνιαίου μισθώματος για το χρονικό διάστημα από το μήνα Ιούλιο του έτους 1997 έως και τον μήνα Μάρτιο του έτους 1998 και το υπ.αριθ...... έγγραφο του Μητροπολίτη .....

Δ1 προς τον Χ1, με το οποίο τον ενημερώνει ότι εστάλη πλήρης τεκμηριωμένος φάκελος στην Ιερά Σύνοδο, του αποστέλλει δε το υπ'αριθ.πρωτ....... διαβιβαστικό έγγραφο του Μητροπολίτη προς την Ιερά Σύνοδο, όπου αποκρούονται οι αστήρικτες αιτιάσεις του κ. Χ1 και αναφέρει ότι κοινοποιεί σ'αυτήν την από ...... έκθεση -επιθεώρηση ελέγχου του Σώματος Επιθεωρητών-Ελεγκτών Δημοσίας Διοίκησης .Όμως, ότι το γεγονός αυτό είναι ψευδές, ότι δηλαδή ο ενάγων Ψ1 παραχώρησε τη χρήση του καταστήματος χωρίς αντάλλαγμα επί εννέα μήνες μέχρι 16/3/1998 στον Ζ1, προφανώς αγνοούσε ο εναγόμενος καθόσον είχε λάβει αντίγραφο της από .....

σύμβασης χρησιδανείου από το Δήμο Αθηναίων περί παραχωρήσεως της χρήσεως του επίκοινου ακινήτου χωρίς αντάλλαγμα για χρονικό διάστημα 3 μηνών αρχικά, που παρατάθηκε διαδοχικά μέχρι 20/12/1997, Συνεπώς δεν στοιχειοθετείται το αδίκημα της συκοφαντικής, αλλά της απλής δυσφημίσεως σε βάρος του,αφού το παραπάνω γεγονός, το οποίο διέδωσε ενώπιον τρίτων, αντικειμενικά ήταν πρόσφορο να βλάψει την τιμή και την υπόληψη του ενάγοντος ως ατόμου και δικηγόρου, διότι παρείχε σε ευρύ κύκλο προσώπων ερείσματα στα οποία στηρίζεται αρνητική κρίση γι' αυτόν για την διεκπεραίωση των υποθέσεων του Ι.Ναού, με γνώμονα τα συμφέροντα του.

Ομοίως δεν αποδείχθηκε αληθής ο ισχυρισμός του Χ1 περί μετατροπής του χώρου του παραδοσιακού καφενείου σε νυκτερινό κέντρο (νάϊτ κλαμπ) και δη με ενέργειες του Ψ1. Από τα προσκομιζόμενα με επίκληση από τον ενάγοντα με τα αριθ.πρωτ. ...., ..., ....,... και .... έγγραφα της Δ/νσης Υγείας και Δημοσίας Υγιεινής της Νομαρχίας Αθηνών, αποδείχθηκε ότι το μίσθιο ακίνητο, το οποίο κηρύχθηκε ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο με τη χρήση του ισογείου ως κατάστημα καφε-ζυθο-ζαχαροπλαστείο, εφοδιάστηκε με την υπ'αριθ.......άδεια λειτουργίας καταστήματος καφενείο-σνακ μπαρ και με το .....

έγγραφο της η άνω υπηρεσία, εισηγήθηκε τη χορήγηση άδειας μουσικών οργάνων στο κατάστημα και δη ενός στερεοφωνικού μηχανήματος με ενισχυτή μικρής ισχύος ή μιας κιθάρας, ενός μπουζουκιού και ενός αρμονίου, ενώ με την υπ'αριθ.πρωτ. ..... απόφαση της 1ης Εφορείας Νεωτέρων Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού εγκρίθηκε η χρήση μουσικής.

Ακολούθως το Δημοτικό Συμβούλιο Αθηναίων με την υπ'αριθ..... πράξη της 29ης συνεδρίασης της ....., αποφάσισε ομόφωνα τη χορήγηση της άδειας μουσικών οργάνων στο μίσθιο κατάστημα. Αλλά και από τους υγειονομικούς ελέγχους που διενεργήθηκαν κατ' επανάληψη στο κατάστημα αυτό, δεν βρέθηκαν να λειτουργούν άλλα μουσικά όργανα πέραν των επιτρεπομένων και ως εκ τούτου δεν προέκυψε θέμα τροποποίησης των υγειονομικών όρων λειτουργίας του εν λόγω καταστήματος.

Ας σημειωθεί ότι παραβίαση του ωραρίου λειτουργίας του εν λόγω καταστήματος και η υποβολή μηνύσεων από την Αστυνομία λόγω παράνομης λειτουργίας πέραν της 22.00 για τις χειμερινές περιόδους και της 23.00 για τη θερινή περίοδο, δεν μπορεί να αποδοθεί σε ευθύνη του ενάγοντα. Ακόμη και από την προσκομιζόμενη με επίκληση από τον ενάγοντα ......

απόφαση της 1ης Εφορείας Νεωτέρων Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού, αποδείχθηκε ότι εγκρίθηκαν οι εργασίες ανακαίνισης, διαρρύθμισης και επισκευής στο μίσθιο ακίνητο σύμφωνα με την υποβληθείσα μελέτη και τους αναφερόμενους σ' αυτήν όρους, διότι κρίθηκαν αναγκαίες για τη συνέχιση της λειτουργίας του καταστήματος κατά τις σύγχρονες;-υγειονομικές απαιτήσεις των σχετικών φορέων και τις απαιτήσεις των πελατών για τη βελτίωση των όρων λειτουργίας της επιχείρησης (βλ.

το προσκομιζόμενο υπ'αριθ........ έγγραφο της Εφορείας Νεωτέρων Μνημείων του Αττικής του Υπουργείου Πολιτισμού), ενώ με την υπ' αριθ. πρωτ.ΥΠΠΟ/34844/ΔΠΚΑΝΜ/260/2001 απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού απορρίφθηκαν οι ενστάσεις του εναγομένου κατά των ανωτέρω εργασιών με την αιτιολογία ότι όλες οι εργασίες ανακαίνισης εκτελέσθηκαν σύμφωνα με τη μελέτη που εγκρίθηκε κατά τη νόμιμη διαδικασία και οι εργασίες έχουν ολοκληρωθεί.

Ακόμη δεν αποδείχθηκε πως μετά την ανάκληση της υπ'αριθ.... οικοδομικής αδείας, όλες οι επισκευές που διενεργήθηκαν στο μίσθιο ακίνητο από τον μισθωτή Ζ1 με την σύμπραξη του Ψ1 είναι αυθαίρετες και ότι ο τελευταίος εν γνώσει του δήλωσε ψευδώς στην από .... υπεύθυνη δήλωση του άρθρου 8 του Ν.1599/1986 πως δεν υπάρχουν αυθαίρετες κατασκευές στο κατάστημα, με αποτέλεσμα να εκδοθεί από την Πολεοδομία, όπου την προσκόμισε ο εν λόγω μισθωτής, μη νόμιμη βεβαίωση χώρου κυρίας χρήσεως και άδεια λειτουργίας καφενείου σνακ μπαρ προς βλάβη των οικονομικών συμφερόντων των συνιδιοκτητών του 1/4 εξ αδιαιρέτου, αφού οι εργασίες αυτές συνιστούν ουσιώδη μεταβολή του μισθίου, που έγιναν χωρίς τη συναίνεση τους.

Και είναι αληθές ότι η ανωτέρω άδεια οικοδομής ανακλήθηκε με την υπ'αριθ....... πράξη του πολεοδομικού Γραφείου του Δήμου Αθηναίων, μετά από καταγγελία και του Χ1 ως προς το σύννομο αυτής, με την αιτιολογία ότι "η οικοδομική άδεια έχει εκδοθεί χωρίς τη συγκατάθεση των ιδιοκτητών του καταστήματος". Με την από .....

έκθεση αυτοψίας υπαλλήλων της ίδιας Υπηρεσίας, χαρακτηρίσθηκαν αυθαίρετες και κατεδαφιστέες οι κατασκευές που είχαν επιτραπεί με την ανακληθείσα άδεια. Ακολούθησε ένσταση του μισθωτή Ζ1 κατά της παραπάνω έκθεσης αυτοψίας, που έγινε δεκτή με την ... απόφαση της Επιτροπής Αυθαιρέτων Κατασκευών της Πολεοδομίας του Δήμου Αθηνών.

Μετά από νέα αυτοψία που διενεργήθηκε στην ανωτέρω οικοδομή από την Πολεοδομία του Δήμου Αθηναίων με την από ..... έκθεση αυτοψίας, χαρακτηρίστηκαν ως αυθαίρετες οι άνω κατασκευές καθώς και μια ψευδοροφή από γυψοσανίδα. Η Νομική Διεύθυνση του Δήμου Αθηναίων με το υπ'αριθ. ...... έγγραφο της προς την άνω Υπηρεσία, εξέφρασε την άποψη ότι μη νομίμως ανακλήθηκε η προαναφερθείσα οικοδομική άδεια, η οποία έπρεπε να επαναχορηγηθεί.

Μετά αυτά, η Επιτροπή Αυθαιρέτων Κατασκευών (Ε.Α.Κ),με την ..... απόφαση της δέχθηκε εκ νέου την ένσταση του Ζ1 κατά της από .... έκθεσης αυτοψίας και με την .... απόφαση της δέχθηκε την ένσταση του ιδίου κατά της από ... εκθέσεως αυτοψίας, ενώ η πολεοδομία του Δήμου Αθηναίων με την ... απόφαση της ανακάλεσε την ως άνω .....

πράξη της και επανέφερε σε ισχύ την ... άδεια, η οποία ανακλήθηκε εκ νέου με την ... απόφαση της ίδιας Υπηρεσίας. Ο Χ1 άσκησε αίτηση ακυρώσεως κατά των ανωτέρω αποφάσεων της Επιτροπής Αυθαιρέτων Κατασκευών στο Συμβούλιο της Επικρατείας, το οποίο με την υπ'αριθ..... απόφαση του δέχθηκε εν μέρει την αίτηση ακυρώσεως και ακύρωσε την .....

απόφαση της Επιτροπής Αυθαιρέτων Κατασκευών μόνο κατά το μέρος που αφορά την κατασκευή ψευδοροφής από γυψοσανίδα, απέρριψε δε όλους τους λοιπούς προβαλλόμενους λόγους. Η κατασκευή της ψευδοροφής νομιμοποιήθηκε με την υπ'αριθ...... οικοδομική άδεια του Πολεοδομικού Γραφείου του Δήμου Αθηναίων .Το Δημοτικό Συμβούλιο Αθηναίων κατά τη συνεδρίαση 13η της ....

ενέκρινε την μη ανάκληση λειτουργίας καταστήματος καφενείου των Ζ1 και Ζ2, διότι δεν υφίσταντο πλέον Πολεοδομικές παραβάσεις, σύμφωνα με την ...... οικοδομική άδεια της Πολεοδομίας Αθηνών. Την 21η/6/2000 ο Ψ1, ως πληρεξούσιος δικηγόρος του Ιερού Ναού συνέταξε την υπεύθυνη δήλωση του άρθρου 8 Ν.1599/1986,με την οποία δήλωνε ότι εις το επί της οδού ....

και .... ισόγειο μεθ' υπογείου κατάστημα δεν υπάρχουν αυθαίρετες κατασκευές, μετά την έκδοση της υπ'αριθ..... άδειας οικοδομής του Πολεοδομικού γραφείου Δήμου Αθήνας. Αναμφίβολα όμως μετά την έκδοση της υπ' αριθ. ..... αποφάσεως του Σ.τ.Ε ,η οποία έκρινε ως αυθαίρετη μόνο την κατασκευή της ψευδοροφής και την έκδοση της υπ'αριθ.......

άδειας οικοδομής με την οποία νομιμοποιήθηκε η άνω κατασκευή, η άνω υπεύθυνη δήλωση δεν είναι ψευδής, επιπρόσθετα δε, διότι ουδεμία αυθαίρετη οικοδομική εργασία έγινε κατά το χρονικό διάστημα από την έκδοση της αδείας, μέχρι την 21/6/2000. Εξάλλου και το Σώμα Επιθεωρητών-Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης στην προσκομιζόμενη ν από τον ενάγοντα Ψ1 από ....

έκθεση επιθεώρησης-ελέγχου στις συναρμόδιες υπηρεσίες για τη λειτουργία του καταστήματος υγειονομικού ενδιαφέροντος με την επωνυμία ".....",εξέφρασε την άποψη περί ανάκλησης της υπ'αριθ. ..... απόφασης της Δ/νσης Πολεοδομίας του Δήμου Αθηναίων, με την οποία ανακλήθηκε η με αριθ. ...... οικοδομική άδεια. Κατόπιν της πρότασης αυτής του Σώματος Επιθεωρητών-Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης, η Δ/νση Πολεοδομίας του Δήμου Αθηναίων με την προσκομιζόμενη νόμιμα υπ'αριθ.πρωτ......

απόφαση της, ανακάλεσε την προηγουμένη υπ'αριθ...... απόφαση της, με την οποία ανακλήθηκε η με αριθ. ..... οικοδομική άδεια, γιατί έκρινε ότι οι εργασίες που εκτελέστηκαν με βάση αυτήν την οικοδομική άδεια, δεν αποτελούσαν ουσιώδη μεταβολή του ακινήτου και επομένως δεν απαιτείται η συναίνεση του 100% των συνιδιοκτητών.

Μετά την ανωτέρω απόφαση ισχύει η υπ'αριθ..... οικοδομική άδεια. Από το προσβλητικό ύφος της από 6-10-2000 αίτησης-καταγγελίας του εναγομένου, από τις φράσεις που περιλαμβάνει και τον τίτλο της "Άνομα συμφέροντα της Εκκλησίας που ευτελίζουν την εικόνα του Θεού", αποδείχθηκε η πρόθεση του εναγομένου να βλάψει την τιμή και υπόληψη του ενάγοντος ως ατόμου και δικηγόρου, που από το έτος 1979 τυγχάνει νομικός σύμβουλος της Μητρόπολης ....., απευθύνεται προσωπικά κατ1 αυτού αναφερόμενος στις δικές του ενέργειες ,αμφισβητών και την επαγγελματική του σχέση με την Εκκλησία, καθόσον φέρεται να προβαίνει σε πλήθος ενέργειες παράνομες υπέρ του ενοικιαστή του επίκοινου ακινήτου που θίγουν τα συμφέροντα του εντολέα του Ιερού Ναού, η δε προσβολή αυτή καλύπτεται κατά το υποκειμενικό στοιχείο από την συμπεριφορά του.

Ακολούθως το Εφετείο, κατόπιν εξαφανίσεως της πρωτοδίκου αποφάσεως, έκανε εν μέρει δεκτή ως κατ' ουσίαν βάσιμη την ένδικη αγωγή του αναιρεσιβλήτου κατά του αναιρεσείοντος και του επεδίκασε, ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, εξαιτίας προσβολής της προσωπικότητός του από δυσφημιστικά εις βέρος του γεγονότα, το ποσό των 7.000 ευρώ.

Έτσι, όπως έκρινε το εφετείο, δεν παραβίασε τις προδιαλαμβανόμενες διατάξεις ουσιαστικού δικαίου, ούτε στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση λόγω, δήθεν, αντιφατικών και ανεπαρκών αιτιολογιών, αφού εξέθεσε στην απόφασή του, χωρίς αντιφάσεις και με πληρότητα και σαφήνεια το από τις αποδείξεις πόρισμα, στο οποίο οδηγήθηκε και τα πραγματικά γεγονότα που ήταν αναγκαία για την εφαρμογή των ανωτέρω διατάξεων ουσιαστικού δικαίου, τις οποίες και εφήρμοσε.

Επομένως, οι περί των αντιθέτων τρίτος (κατά τα πρώτο μέρος) και πέμπτος κατά το τρίτο μέρος, λόγοι αναιρέσεως από τους αριθμούς 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι. Περαιτέρω με τον, τρίτο κατά το δεύτερο μέρος, λόγο αναιρέσεως προσβάλλεται η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση για ευθεία παραβίαση των ουσιαστικών διατάξεων των άρθρων 810, 785 ΑΚ και 367 ΠΚ.

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απορριπτέος, ερειδόμενος επί εσφαλμένης προϋποθέσεως, γιατί, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, το εφετείο δεν εφήρμοσε τις διατάξεις αυτές, ούτε και ήσαν εφαρμοστέες με βάση τις προαναφερόμενες πραγματικές αποδοχές, η δε αναφορά του εφετείου στην ύπαρξη κοινωνίας επί του μισθίου καταστήματος έγινε διηγηματικώς και μόνο και όχι αναφορικώς με το νομικό αντικείμενο της δίκης.

Επειδή, με τους τέταρτο (κατά το πρώτο μέρος) και πέμπτο (κατά το πρώτο μέρος) λόγους αναιρέσεως πλήσσεται η προσβαλλομένη απόφαση, γιατί το εφετείο κατ' εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων εδέχθη α) ότι δεν αποδείχθηκε αληθινός ο ισχυρισμός του αναιρεσείοντος "περί μετατροπής του χώρου του παραδοσιακού καφενείου σε νυχτερινό κέντρο (νάϊτ κλαμπ), ενώ είναι γνωστό τοις πάσι ότι δεν νοείται παραδοσιακό καφενείο με άδεια για μπουζούκι, αρμόνιο και μουσικά όργανα" β) ότι δεν υπήρχαν στο μίσθιο κατάστημα παράνομες κατασκευές. Οι λόγοι αυτοί αναιρέσεως, πλήσσοντες την ανέλεγκτη επί της ουσίας κρίση του εφετείου, είναι απαράδεκτοι και απορριπτέοι (άρθρο 561§1 ΚΠολΔ).

Επειδή, ο από το άρθρο 559 αριθμ. 20 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου, αποδεικτικού κατά την έννοια των άρθρων 339 και 432 επ. ΚΠολΔ, δηλαδή υπέπεσε σε λάθος ως προς την ανάγνωση του κειμένου του εγγράφου με το να αποδώσει σ' αυτό περιεχόμενο καταδήλως διαφορετικό από το αληθινό, στη συνέχεια δε κατέληξε, στηριζόμενο σ' αυτό και μόνο ή κυρίως σ' αυτό, σε επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα πόρισμα ως προς τα πράγματα που έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης (ΟλΑΠ 1/1999).

Ο λόγος αυτός δεν ιδρύεται όταν μετά από εκτίμηση του περιεχομένου του, όπως είναι πραγματικά, οδηγείται σε κρίση ανέλεγκτη κατά το άρθρο 561§1 ΚΠολΔ, με την συνεκτίμηση και των λοιπών αποδείξεων, διαφορετική από εκείνη, την οποία ο αναιρεσείων θεωρεί ως ορθή. Στην προκειμένη περίπτωση με τους τέταρτο κατά το δεύτερο μέρος, λόγους αναιρέσεως, αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η επί του άρθρου 559 αριθμ. 20 του ΚΠολΔ πλημμέλεια, γιατί το εφετείο κατά παραμόρφωση του περιεχομένου α) της υπ' αριθμ......

αδείας λειτουργίας καταστήματος (καφενείου-σνακ-μπαρ), β) του υπ' αριθμ. ..... εγγράφου της Δ/νσης Υγείας και Δημοσίας Υγιεινής, γ) της υπ' αριθμ. ... αποφάσεως της πρώτης Εφορίας Νεωτέρων Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού και δ) της υπ' αριθμ. ... αποφάσεως τον Σ.τ.Ε. συνήγαγε το αποδεικτικό του πόρισμα ότι οι ενώπιον τρίτων ισχυρισμοί του αναιρεσείοντος που περιέχονται στην ίδια πιο πάνω αναφορά του για το πρόσωπο του αναιρεσιβλήτου ήσαν ψευδείς.

Όπως, όμως, προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση το Εφετείο δεν στήριξε την ανωτέρω ουσιαστική κρίση αποκλειστικών ή κατά κύριο λόγο στα ανώτερα έγγραφα, εξαίροντας αυτά ως ιδιαίτερης αποδεικτικής αξίας, αλλά απλώς τα συνεκτίμησε με άλλα αποδεικτικά μέσα (δημόσια έγγραφα, μάρτυρες) προς σχηματισμό του ανωτέρω αποδεικτικού πορίσματος.

Επομένως, οι άνω λόγοι αναιρέσεως (τέταρτος κατά το δεύτερο μέρος, πέμπτος κατά το τρίτο μέρος, όπως ορθώς εκτιμάται από τον αριθμό 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ), είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

Επειδή, κατά το άρθρο 559 αριθμ. 11 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει ή παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Στην προκειμένη περίπτωση με τον πέμπτο λόγο αναιρέσεως, κατά το δεύτερο μέρος, αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η αναιρετική πλημμέλεια από τους αριθμούς 8 και 16 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, πράγματι όμως, κατ' ορθά εκτίμηση του περιεχομένου του από το αριθμό 11 περί γ' του ιδίου άρθρου, γιατί το εφετείο δεν έλαβε υπόψη το υπ' αριθμ. 1426/2002 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημ/των Αθηνών. Όπως, όμως, προκύπτει από την στην προσβαλλομένη απόφαση υπάρχουσα διαβεβαίωση ότι ελήφθησαν υπόψη όλα τα νομίμως μετ' επικλήσεως προσκομισθέντα έγγραφα και το σύνολο των αιτιολογιών της, στην οποία αναφέρεται το ανωτέρω βούλευμα, καθίσταται χωρίς αμφιβολία βέβαιο ότι το εφετείο κατά τον σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος το έλαβε υπόψη. Επομένως, ο άνω λόγος αναιρέσεως (πέμπτος κατά το δεύτερο μέρος από τον αριθμό 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ) είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10.1.2007 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. 6950/2006 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τoν αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκτακοσίων (1.800) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα, στις 12 Φεβρουαρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 3 Απριλίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ