Supreme Court dismisses appeal against lower court's property dispute ruling and rejects university's cost exemption claim.

Απόφαση 1228 / 2009 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1228/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Ιωάννη Σίδερη και Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 18 Φεβρουαρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ν.Π.Δ.Δ. με τίτλο "ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ" (ΑΠΘ) που εδρεύει στην Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα από τον Πρύτανη αυτού, κάτοικο ..., το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Απόστολο Σίνη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. ..., 2. ...., 3. ..., 4. ... και 5. .... Εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Ερασμία Τσελεντάκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε α) με την από 2-11-1999 αγωγή β) την από 18-11-1999 ανακοίνωση δίκης με προσεπίκληση σε πρόσθετη παρέμβαση των ήδη αναιρεσιβλήτων και γ) με την από 15-12-1999 πρόσθετη παρέμβαση της αρχικής διαδίκου ... που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 12489/2000 μη οριστική, 29705/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1912/2007 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά το αναιρεσείων με την από 21-12-2007 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Σίδερης ανέγνωσε την από 10-2-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι). Κατά τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 του ΚΠολΔ, η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων και ιδιαίτερα του περιεχομένου εγγράφων δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, εκτός αν παραβιάστηκαν κανόνες δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί ή αν υπάρχει λόγος αναίρεσης κατά το άρθρο 559 αρ. 19 και 20.

Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι ρητώς εξαιρείται του αναιρετικού ελέγχου η εκτίμηση του δικαστηρίου επί πραγματικών γεγονότων. Στην συγκεκριμένη περίπτωση το Εφετείο με την προσβαλλομένη απόφασή του έκρινε, μετά από την εκτίμηση των αποδείξεων όπως και η πρωτόδικη, ως εν μέρει βάσιμη κατ' ουσίαν, την από 2.11.1999 διεκδικητική αγωγή των αναιρεσιβλήτων, με την οποία αυτοί ζητούσαν να αναγνωρισθεί η πρώτη από αυτούς ως επικαρπώτρια και έκαστος των λοιπών ως ψιλός κύριος κατά το 1/4 εξ αδιαιρέτου επί του επιδίκου ακινήτου, συνολικής επιφανείας 57,93 τ.μ., και να υποχρεωθεί το εναγόμενο Πανεπιστήμιο (ήδη αναιρεσείων) να τους το αποδώσει.

Με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως προβάλλεται ότι το Εφετείο έπρεπε να καταλήξει σε αντίθετο αποτέλεσμα, λαμβάνοντας υπόψη τις μαρτυρικές καταθέσεις των μαρτύρων αποδείξεως, τα επικληθέντα απ' αυτό έγγραφα και τοπογραφικά διαγράμματα, καθώς την έκθεση πραγματογνωμοσύνης και έτσι να απορρίψει την αγωγή.

Ο λόγος αυτός της αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, γιατί οι αιτιάσεις που αναφέρονται σ'αυτόν ανάγονται στην εκτίμηση των καταθέσεων των μαρτύρων που εξετάσθηκαν και του περιεχομένου των εγγράφων που προσκομίσθηκαν από τους διαδίκους και επίσης στην αιτιολόγηση του πορίσματος που το Εφετείο εξήγαγε από την εκτίμηση των αποδείξεων και δεν θεμελιώνουν λόγο αναιρέσεως ( Α.Π 1/1995 - ολ -).

Εξάλλου απορριπτέος ως απαράδεκτος, λόγω της αοριστίας του, είναι και ο τρίτος, κατά το πρώτο μέρος του, λόγος της αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η από τον αριθ. 11 περ. γ του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ. πλημμέλεια, ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που είχα επικαλεστεί και προσκομίσει, καθόσον το αναιρεσείον δεν προσδιορίζει επακριβώς τα αποδεικτικά μέσα τα οποία επικαλέστηκε, καθώς και το αποδεικτικό τους περιεχόμενο, αλλά ούτε και τον ισχυρισμό για την απόδειξη του οποίου έγινε προσαγωγή και επίκληση.

Ο ίδιος λόγος της αναίρεσης, κατά το δεύτερο μέρος του, όπου υποστηρίζεται ότι αν λαμβάνονταν υπόψη τα παραπάνω έγγραφα σε συνδυασμό με τις μαρτυρικές καταθέσεις τότε το Εφετείο θα κατέληγε σε αντίθετο συμπέρασμα και θα απέρριπτε την αγωγή, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος διότι, υπό την επίκληση πλημμέλειας από τον αριθ.11 περ.

γ' αρθρ. 559 ΚΠολΔ, πλήττει την ανέλεγκτη εκτίμηση πραγματικών περιστατικών από το δικαστήριο της ουσίας (αρθρ. 561 παρ.1 ΚΠολΔ).

ΙΙ). Οι διατάξεις των άρθρων 28 παρ. 4 του ν. 2579/1998, που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 285 του ν. 2717/1999, 22 του ν. 3693/1957, 5 του 1738/1987 και Κ.Υ.Α 134423/1992 των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης, περί μειώσεως της αμοιβής του πληρεξουσίου δικηγόρου και περί συμψηφισμού της δικαστικής δαπάνης σε περίπτωση κοινής υπαιτιότητας ή μερικής νίκης και ήττας, έχουν εφαρμογή μόνο στα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, η νομική υπηρεσία των οποίων διεξάγεται από το Ν.Σ.Κ.

Συνεπώς το γεγονός ότι ορισμένο ν.π.δ.δ. απολαύει, βάσει διατάξεως νόμου, των απαλλαγών, ατελειών και προνομίων του δημοσίου, δεν δικαιολογεί την εφαρμογή των άνω περί δικαστικής δαπάνης διατάξεων (σχ. Α.Π. 1277/1993).

Εν προκειμένω το αναιρεσείον " ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ", που αποτελεί ν.π.δ.δ., απολαύει μεν των απαλλαγών και ατελειών του δημοσίου, σύμφωνα με το άρθρο 22 του Π.Δ. 25.1/29.1.1929, η νομική του όμως υπηρεσία δεν ασκείται από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους. Ορθώς συνεπώς το Εφετείο δεν εφήρμοσε τις ως άνω διατάξεις και υποχρέωσε το αναιρεσείον στην καταβολή της εξ' ολοκλήρου δικαστικής δαπάνης των αντιδίκων του, λόγω της ήττας του στην κατ' έφεση δίκη, πρέπει δε να απορριφθεί ως αβάσιμος ο περί του αντιθέτου δεύτερος λόγος αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 21.12.2007 αίτηση του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης για αναίρεση της 1912/2007 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 28 Απριλίου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 20 Μαΐου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ