Court dismisses eviction request under N. 23/83 Art. 11(1)(z) due to lack of genuine need and insufficient evidence.

[*407] 1984 Ιαν. 25

(ΑΓΡΟΤΗΣ, Ε.Δ. Α.ΚΑΤΣΟΥΡΙΔΗΣ ΚΑΙ ΧΙΩΤΕΛΗΣ Παρέδρων).

ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ

ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΣ

ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ - ΛΑΡΝΑΚΑΣ - ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ

Σάββας Παστελλή,

Αιτητής,

ν.

Θάσου Θωμά,

Καθ' ου η αίτηση,

(Αρ.Αιτ. Ε37/83).

Ενοικιοστάσιο. - Ο Περί

Ενοικιοστασίου Νόμος 23/83 - Άρθρο 11(1)(ζ) - Προϋποθέσεις εφαρμογής του - Τι

πρέπει να εξετάσει το Δικαστήριο - Η ανάγκη προς κατοχή του αιτητή πρέπει να

είναι γνήσια και παρούσα - Βάρος αποδείξεως της - Έννοια της φράσεως

"ετέραν ανάλογον και με λογικόν ενοίκιον στέγην " - Έννοια της

φράσεως "λαμβανομένων υπ' όψη των περιστάσεων της υποθέσεως" - Άρθρο

11(2) - Το Δικαστήριο δεν

έχει εξουσία αναστολής διατάγματος ή αποφάσεως εξώσεως ενοικιαστού από

κατάστημα - 'Άρθρο 12 - Αποζημιώσεις προς όφελος ενοικιαστού κατά του οποίου

εκδίδεται διάταγμα εξώσεως - Οι περιστάσεις της παρούσας υποθέσεως δεν

δικαιολογούν το μέγιστο ποσό αποζημιώσεων.

Στ. Ερωτοκρίτου (Κα), για τον

Αιτητή.

Α. Λαδάς, για τον καθ' ου η αίτηση.

ΑΠΟΦΑΣΗ

Η απόφαση του Δικαστηρίου δόθηκε από

: ΑΓΡΟΤΗ. Ε. Δ. : Ο Αιτητής με Αίτηση του [*408] αρ. 254/81 του

Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας που, σύμφωνα με το άρθρο 32(1) του Περί

Ενοικιοστασίου Νόμου του 1983, Ν. 23/83 σαν εκκρεμής δικαστική υπόθεση

μεταφέρθηκε και καταχωρήθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων

Τμήμα Λευκωσίας με νέο αριθμό Ε. 37/83, ζητά Απόφαση ή και Διάταγμα του

Δικαστηρίου διατάττον τον Καθ' ου η αίτηση όπως εκκενώσει και παραδώσει

ελευθέραν κατοχή στον Αιτητή του υποστατικού του κειμένου στη Λεωφόρο Ευαγόρου

Αρ. 36 στη Λευκωσία. Σαν λόγο αυτής του της Αίτησης έχει τον προβλεπόμενο από

το άρθρο 11(1)(ζ) του Ν. 23/83. Το άρθρο 11 (1) αναφέρει:

"Ουδεμία απόφαση και ουδέν

διάταγμα εκδίδεται δια την ανάκτησιν κατοχής οιασδήποτε κατοικίας ή

καταστήματος, δια το οποίον ισχύει ο παρών Νόμος, η δια την

εκ τούτου έξωσιν θεσμίου ενοικιαστού, πλην των ακολούθων περιπτώσεων:

(ζ) Εις περίπτωσιν καθ' ην το

κατάστημα απαιτείται λογικώς προς κατοχήν υπο του ιδιοκτήτου, της συζύγου ή των

τέκνων του και όπου οιοσδήποτε εξ αυτών δεν ηδυνήθη να εξασφαλίσει ετέραν

ανάλογον και με λογικόν ενοίκιον στέγην για την επιχείρηση του ή δια σκοπούς

επιχειρήσεως και το Δικαστή- ριο θεωρεί λογικήν την έκδοσιν τοιαύτης αποφάσεως ή

τοιούτου διατάγματος. Νοείται ότι ουδεμία απόφασις και ουδέν διάταγμα θα εκδίδωνται δυνάμει της

παραγράφου αυτής, εάν το Δικαστήριον πεισθή ότι λαμβανομένων υπ' όψιν όλων των περιστάσεων

της υποθέσεως, θα επροξενείτο μεγαλυτέρα ταλαιπωρία δια της εκδόσεως του

διατάγματος ή της αποφάσεως παρά δια της αρνήσεως εκδόσεως τούτου".

[*409] Το Δικαστήριο

πρέπει να εξετάσει:

(α) το κατά πόσον το επίδικον

κατάστημα απαιτείται λογικώς από τον ιδιοκτήτη ή την σύζυγο ή τα τέκνα των.

(β) το κατά πόσον απαιτείται ουχί δι'

οιονδήποτε

άλλον σκοπόν αλλά προς κατοχήν απο

τους πιο πάνω.

(γ) το κατά πόσον δεν ηδυνήθησαν ο

ιδιοκτήτης ή

η οικογένεια του να εξασφαλίσουν

ετέραν ανάλογον στέγην για την επιχείρηση τους.

(δ) το κατά πόσον , αν μπορούν να

εξασφαλίσουν

ετέραν ανάλογον στέγην, το ενοίκιο

για την στέγη που βρήκαν είναι λογικόν.

(ε) το Δικαστήριο δεν δικαιούται να

εκδόσει οιανδήποτε απόφαση ή διάταγμα εξώσεως, αν πεισθεί ότι η ταλαιπωρία που

θα προξενηθεί με την έκδοση της απόφασης ή του διατάγματος θα είναι μεγαλύτερη

παρά αν αρνηθεί να εκδόσει τέτοιαν απόφασιν ή διάταγμα.

(στ) θα πεισθεί ή όχι το Δικαστήριο τέλος

αφού λάβει υπ' όψη του όλες τις περιστάσεις της υποθέσεως.

(ζ) Ακόμη

το Δικαστήριο αν βρει όλα, τα πιο πάνω υπέρ του ιδιοκτήτη θα πρέπει να εξετάσει

αν θεωρεί λογικήν την έκδοσιν τοιαύτης αποφάσεως ή τοιούτου διατάγματος.

Η Αίτηση αυτή ήταν ορισμένη σ' αυτό

το Δικαστήριο για μνεία στις 19.9.1983 οπόταν ορίστηκε για Ακρόαση στις 8.11.83

και συνεχίστηκε και στις 26.11.1983 οπόταν επεφυλάχθηκε η απόφαση.

[*410] Από την

μαρτυρία που βρίσκεται ενώπιον μου φαίνεται, κατά την κρίση του Δικαστηρίου,

ότι τα αληθή γεγονότα είναι τα πιο κάτω:-

Ο Αιτητής ετών 37, έγγαμος, με τρία

παιδιά ηλικίας εννιά, οκτώ και τεσσάρων ετών κατοικούσε στην Νοτιοαφρικάνικη

Ένωση από το 1964. Το 1981 επέστρεψε στην Κύπρο για μόνιμη εγκατάσταση. Έστελλε

χρήματα στον αδελφό του Μ.Α. 1 που του αγόρασε το 1979 το επίδικο κατάστημα

εκτάσεως 37 τ. μ. ισόγειο και 37 τ. μ. υπόγειο για £14,500. Στην

Νοτιοαφρικανική Ένωση διέθετε υπεραγορά για μικρό χρονικό διάστημα και για

αρκετόν καιρό κατάστημα τουριστικών ειδών.

Τον Ιανουάριο του 1980 ο Αιτητής

βρίσκεται στην Κύπρο για διακοπές, συναντά τον ενοικιαστή του που ήταν

ενοικιαστής του επίδικου καταστήματος από πριν την αγοράν τούτου από τον Αιτητή

και του αναφέρει ότι προτίθεται να επιστρέψει στην Κύπρο και θέλει το κατάστημα

του όταν θα επιστρέψει γιατί δεν έχει άλλο κατάστημα. Ο ενοικιαστής δεν δέχεται

την άποψη του ιδιοκτήτη αλλά του προσφέρει διπλάσιο ενοίκιο το οποίο ο

Αιτητής-Ιδιοκτήτης αρνήθηκε αυτομάτως, όπως μας είπε ο Καθ' ου η αίτηση, γιατί

ήθελε το κατάστημα του για να το χρησιμοποιήσει ο ίδιος. Ο Αιτητής κατεχώρησε

το 1980 την Αίτηση Αρ. 375/80 για ανάκτηση ελευθέρας κατοχής του υποστατικού

του από τον Καθ' ου η αίτηση για ιδίαν χρήση. Αυτή η Αίτηση απεσύρθηκε αργότερα

για κάποιους άγνωστους στο Δικαστήριο λόγους.

Τον Ιούλιο του 1981 που επέστρεψε ο Αιτητής για μόνιμη εγκατάσταση

στην Κύπρο άρχισε την διαδικασία για έξωση του ενοικιαστή και στις 27.10.1981

κατεχώρησε [*411] αυτή την Αίτηση.

Ο Αιτητής μέχρι σήμερα δεν μπόρεσε να

ασχοληθεί με οιανδήποτε εργασία και προσπάθησε να βρει κατάστημα για ενοικίαση

σε κεντρικούς δρόμους της Λευκωσίας κατάλληλο για πώληση τουριστικών ειδών και

ανάλογο με το επίδικο κατάστημα χωρίς να το πετύχει. Το επίδικο κατάστημα θα το

χρησιμοποιήσει ο ίδιος ο Αιτητής σαν κατάστημα πωλήσεως τουριστικών ειδών. 'Οταν

ήλθε στη Κύπρο είχε £16,000 περίπου και σήμερα

χρόνια περίπου μετά έμεινε με £8,000

λόγω της ανεργίας του.

Ο Καθ' ου η αίτηση-ενοικιαστής

ενοικίασε το επίδικο κατάστημα από άλλον ιδιοκτήτη το 1975 και έκτοτε μέχρι

σήμερα το χρησιμοποιεί σαν "μηχανακιών" (Flippers) Είναι κατασκευαστής και πωλητής μηχανακιών

έχει τα γραφεία, το εργαστήριο και πέντε αποθήκες του στον Άγιο Δομέτιο και

έχει, όπως ο ίδιος είπε, 200 περίπου λειτουργίσημα μηχανάκια που εκμεταλλεύεται

εγκατεσπαρμένα σε διάφορους χώρους. Ο Καθ' ου η αίτηση στο επίδικο κατάστημα έχει 11-13 μηχανάκια και σήμερα

έχει τζίρον περίπου £350 μηνιαίως και κέρδος περίπου £175, όπως ο ίδιος δήλωσε

ενόρκως, και απασχολεί ένα νεαρό πρόσωπο στο κατάστημα γιατί δεν χρειάζεται να

απασχολείται ο ίδιος σ' αυτόν τον χώρον. Πέραν του επίδικου καταστήματος έχει

20 περίπου μηχανάκια σε καταστήματα πολύ πλησίον στο μέγαρο ΖΗΝΑ που βρίσκεται

απέναντι του επίδικου καταστήματος σε απόσταση 75 μέτρων περίπου. Ακόμη έχει σε

δικό του Λούνα Πάρκ στην Έγκωμη το U.F.O. στην Λεωφόρο 28ης

Οκτωβρίου αρ. 20, 40 - 50

μηχανάκια και μερικά άλλα εγκατεσπαρμένα στην πόλη, τα προάστεια και σε μεγάλα

χωριά της υπαίθρου και έξι στην Λάρνακα. Ακόμη έχει 40-50 μηχανάκια στο Λούνα Πάρκ Παπαφιλίππου στην Λεωφόρο 28ης Οκτωβρίου

στην Έγκωμη.

[*412] Περιπλέον έχει

και £650 μηνιαίο εισόδημα από την υπενοικίαση του Καπαρέ ΤΡΟΚΑΤΕΡΟ του οποίου

είναι ενοικιαστής.

Ο Καθ' ου η αίτηση, μετά την

ειδοποίηση που πήρε από τον Αιτητή ότι χρειάζεται το κατάστημα του, ενοικίασε

κατάστημα στο Μέγαρο ΖΗΝΑ, όπως δε ισχυρίστηκε στην κατάθεση του, όχι διότι

πήρε την ειδοποίηση αλλά γιατί το είχεν ανάγκη για να επεκταθεί. Δεν έδωσε

σημασία στην ειδοποίηση του Αιτητή γιατί πίστευε ότι τον προστάτευε το

ενοικιοστάσιο. Ουδεμία προσπάθεια έκανε για να βρει άλλο κατάστημα ώστε να

εκκενώσει το επίδικο.

Σαν ακίνητη ιδιοκτησία εντός πόλεων

και ο Αιτητής και ο Καθ' ου η αίτηση παρουσιάζουν από ένα σπίτι, ο μεν πρώτος

στο όνομα της γυναίκας του στην Λάρνακα και ο δεύτερος στο όνομα του στην

Λευκωσία.

Θα εξετάσω τώρα την μαρτυρία των

εκτιμητών. Ο Αιτητής

παρουσίασε τον κ. Φρίξο Κιμωνή και ο Καθ' ου η αίτηση τον κ. Κύπρο Λοιζίδη. Και

οι δύο εκτιμητές θεωρούνται έμπειροι και ικανοί στο επάγγελμα τους. Από την

μαρτυρία τους φαίνεται ότι από το 1981 μέχρι σήμερα δεν υπήρχε περίπτωση να

βρεθεί κενό κατάστημα στην Λήδρα, Ονασαγόρου, Στασίνου, Ευαγόρου, Κωστάκη

Παντελίδη, Διαγόρου και Μακαρίου εκτός της περιπτώσεως του πολυτελούς κτιριακού

συγκροτήματος της ALFA HOUSE στην Μακαρίου όπου

βρίσκονται οι Κυπριακές Αερογραμμές και των καταστημάτων στην Διαγόρου που

έχουν τώρα ο Παναγιωτόπουλος και η PIERRE CARDIN. Στην ALFA HOUSE υπήρχαν

άλλες 7-8 "πόρτες πέραν των Κυπριακών Αερογραμμών και ενοικιάστηκαν

αστραπιαίως σε χρονικό διάστημα μιας εβδομάδας, σε ενοικιαστές φερέγγυους, για

καλό επάγγελμα και μετά που υπήρχαν καλές πληροφορίες για τα πρόσωπα των

ενοικιαστών και με £300 περίπου την πόρτα. Για τα καταστήματα PIERRE CARDIN

και Παναγιωτόπουλου έπρεπε ο ενοικιαστής [413] να τα αποπερατώσει για να του τα

ενοικιάσουν . Ο κ. Λοιζίδης υπέδειξε ότι σε κάποια πάροδο της Θεμιστοκλή Δέρβη υπάρχει ένα κενό κατάστημα παρόμοιο

με το επίδικο και το ενοίκιο

του είναι £150 μηνιαίως . Και οι δύο εκτιμητές δέχθηκαν ότι το επίδικο κατάστημα ευρίσκεται σε

σημείο της Λεωφόρου Ευαγόρου που είναι από τα εμπορικότερα, όχι εμπορικότατα, της Λευκωσίας. Αν υπήρχαν

καταστήματα κοντά στο μουσείο

ελέχθει ότι θα ήταν εξ' ίσου κατάλληλα για πώληση τουριστικών ειδών, όμως δεν υπάρχουν ούτε υπήρχαν.

Έρχομαι τώρα μετά την έκθεση της πιο

πάνω μαρτυρίας να δώσω την απάντηση μου στα ερωτήματα που τίθενται ενώπιον μας

από τον νόμο. Το επίδικο κατάστημα απαιτείται λογικώς από τον ιδιοκτήτη, προς

κατοχή για τις ανάγκες του· Το βάρος της αποδείξεως ευρίσκεται επί του

Αιτητή. Η ανάγκη πρέπει να είναι γνήσια και παρούσα. Στην υπόθεση Aitken

V. Shaw (1933) SLT (Sherriff CT) page 21 το

Δικαστήριο προσεπάθησε να δώσει ορισμό της φύσεως της ανάγκης που πρέπει να

υφίσταται για τον Αιτητή για να απαλλαγεί του βάρους της αποδείξεως και είπε

ότι απαιτείται:

"A genuine present need, something more than desire although something much less than

absolute necessity".

Στην υπόθεση Ν.Ανδρέου v. Α.Χριστοδούλου (1978) 1 C.L.R.p.192 ελέχθει ότι " the need roust be a

definite and immediate". To "απαιτείται

λογικώς" έχει ερμηνευθεί σε πάρα πολλές αποφάσεις τόσο αγγλικών

δικαστηρίων όσον και κυπριακών δικαστηρίων. Η ορθή προσέγγιση φαίνεται καθαρά

και στην υπόθεση Cumming v. Danson

(1942) 2 All E.R. page

653, στην υπόθεση Γεώργιος Είκοσι ς ν. Αθανασία Θωμά,

21 CLR. p.125 στην υπόθεση Keneally and another v. Dunne and [*414] another

(1 977) 2 All E.R. p.

16 όπως έγινε δεκτό στην Γιαννόπουλος

v. Θεοδούλου (1979) 1 CLR.p.215.

Ακόμη ερμηνεία του απαιτείται λογικώς φαίνεται καθαρά

στο σύγγραμμα. The Rent. Acts του

R.E. Meggary Q.C. έκδοση 1967 σελ. 284 επ. Από την πιο πάνω μαρτυρία ευρίσκω ότι πράγματι ο Αιτητής

απαιτεί λογικώς το επίδικο υποστατικό προς κατοχήν υπό του ιδίου, όχι για

οποιοδήποτε άλλο σκοπό αλλά για να το χρησιμοποιήσει ο ίδιος, και ευρίσκω την

απαίτηση του αυτή και γνησία και παρούσα. Έρχομαι τώρα να εξετάσω το κατά πόσον

ο ιδιοκτήτης μπόρεσε να εξασφαλίσει ετέραν ανάλογον στέγη για την επιχείρηση

του, που προνοείται στο νόμο.

Ο Περί Ενοικιοστασίου Νόμος 1983,

θέλοντας να προστατεύσει περισσότερο τον ενοικιαστή, ως την ασθενέστερη τάξη

του λαού και ως τη χρήζουσα μεγαλύτερης προστασίας, μετά το πραξικόπημα και την

εισβολή του I974, ζητά από τον ιδιοκτήτη, για να μπορέσει να βγάλει τον ενοικιαστή

του από ενοικιαζόμενο κατάστημα, να φροντίσει προηγουμένως να βρει, ο ίδιος ο

ιδιοκτήτης, άλλο ανάλογο και με λογικό ενοίκιον στατικό για τις επιχειρήσεις του, και τότε μόνο το Δικαστήριο

μπορεί να διατάξει την έξωση του ενοικιαστή αν ο ιδιοκτήτης δεν μπορέσει να

βρει τέτοιο υποστατικό όπως περιγράφεται πιο πάνω, ήτοι "ανάλογο και με

λογικό ενοίκιο".

Από τη μαρτυρία φαίνεται- ότι ο

ιδιοκτήτης προσεπάθησε να βρει άλλο ανάλογο υποστατικό χωρίς αποτέλεσμα. Οι

ειδικοί εκτιμητές των δύο πλευρών Μ. Α. 2 και Μ. Υ. 2 μας ανάφεραν ότι δεν

υπάρχει κατάστημα σε δρόμους παρόμοιους ή ελαφρώς κατώτερους της Λεωφ. Ευαγόρου

και συγκεκριμένα στη Μακαρίου, Λήδρας, Ονασαγόρου, Κωστάκη Παντελίδη, Στασίνου,

Διαγόρου ούτε υπήρξαν τέτοια καταστήματα από το 1981 και

[*415] σε πολύ ελάχιστες περιπτώσεις που υπήρξαν

καταστήματα προς ενοικίαση ενοικιάζοντο σε ελαχιστότατο χρονικό διάστημα και με

ενοίκιο πάρα πολύ ψηλότερο από το επίδικο. Υπάρχουν διαθέσιμα προς ενοικίαση

καταστήματα σε άλλες περιοχές της Λευκωσίας, ή σε κάποια πάροδο, όμως δεν

δέχομαι ότι σ' αυτές τις περιπτώσεις μπορούμε να μιλούμε για ανάλογα

καταστήματα. Ανάλογο κατάστημα σημαίνει κατάστημα που συγκριτικά με την

τοποθεσία, την εμπορικότητα, την εν γένει κατάσταση, το μέγεθος, την ηλικία και

πολλά άλλα κριτήρια, προσομοιάζει προς το επίδικο υποστατικό. Δεν εξετάζω την

περίπτωση του λογικού ενοικίου μια και βρίσκω ότι δεν υπάρχουν ανάλογα

καταστήματα γιατί σίγουρα δεν μπορούμε να μιλούμε για οποιοδήποτε ενοίκιο όταν

δεν υπάρχουν καταστήματα προς ενοικίαση.

'Έρχομαι τώρα να ζυγίσω την

ταλαιπωρία στην παρούσα περίπτωση. Νοείται, λέει ο νόμος,

"ότι ουδεμία απόφασις και

ουδέν διάταγμα θα εκδίδωνται, εάν το Δικαστήριο πεισθεί ότι, λαμβανομένων υπ'

όψιν των περιστάσεων της υποθέσεως,

θα επροξενείτο μεγαλύτερα ταλαιπωρία δια της εκδόσεως του διατάγματος ή της

αποφάσεως, παρά δια της αρνήσεως εκδόσεως τούτου."

Ο όρος περιστάσεις της υποθέσεως

είναι ευρύτατος και το κάθε τι έχει την βαρύτητα του υπέρ του ενός ή του άλλου

των διαδίκων.

Στην υπόθεση (Cumming v. Danson (1942) 112 L. J. Κ.Β. p. 145, 147 διαβάζουμε:

[*416] "The duty of the

Judge is to take into account all relevant circumstances as they exist at the

date of the hearing. That he must do in what I venture to call a broad common sense way as a man of

the world, and come to his conclusion

giving such weight as he thinks right to the various factors in the situation. Some

factors may have little or no weight, others may be decisive."

Πάνω στο θέμα της ταλαιπωρίας στην

υπόθεση Harte and another ν. Frampton

(1947) 2 All E.R. p. 604 ελέχθη από τον Asquith L.J. στη σελ. 60:

"To attempt to define

classes , hardship to whom and to whom alone (apart from the parties) can be

taken into account (whether as an element entering into the party's hardship,

or on its own account) appears to us an unhelpful line of approach to the construction

of the proviso. ''The true view, we think is that the County Court Judge should

take into account hardship to all who may be affected by he grant or refusal of

an order of possession-relatives, dependents, lodgers ,guests and the stranger within the gates - but should

weigh such hardship with due regard

to the status of the persons affected and their proximity to the tenant or landlord, and the extent to which, consenquently ,

hardship to them would be hardship to him."

Από την ενώπιον μας μαρτυρία φαίνεται

ότι ο Καθ' ου η αίτηση ασχολείται κυρίως με μηχανάκια, τα πωλεί και τα [*417] εκμεταλλεύεται σε πολλούς χώρους.

Διαθέτει περίπου 200 τέτοια μηχανάκια, και στο επίδικο κατάστημα έχει 11-13

μηχανάκια, και βγάζει περίπου £175. - μηνιαίως απ' αυτά ενώ σε άλλο κατάστημα

πολύ πλησίον έχει 20 περίπου μηχανάκια και περιπλέον έχει σε δύο Λούνα Πάρκ από 40-50 περίπου μηχανάκια στο

καθένα. Σημειωτέον ότι το ένα από τα δύο Λούνα Πάρκ είναι δικό του και το

εκμεταλλεύεται ποικιλοτρόπως.

Αντίθετα ο αιτητής, ένας

επαναπατρισθείς συμπολίτης μας και σ' αυτό δίδω κάποια βαρύτητα, μειώνει την περιουσία του, λόγω της

ανεργίας του από το 1981 που ήλθεν στην Κύπρο. Το 1981 είχε £16,000.- και κατά

την μέρα της Ακρόασης του έμειναν £8,000.-.

Δεν έχω καμμιά αμφιβολία ότι η

ταλαιπωρία του αιτητή θα είναι μεγαλύτερη, αν δεν εκδοθεί το διάταγμα παρά εάν

εκδοθεί, ενώ ο καθ' ου η αίτηση μικρή θα υποστεί ταλαιπωρία αν χάσει το επίδικο

υποστατικό.

Υπό το φως των ανωτέρω ευρίσκω

λογικήν την έκδοση διατάγματος εξώσεως.

Το άρθρο 11(2) το Νόμου 23/83

αναφέρει:

"Το Δικαστήριον, εκδίδον

απόφασιν ή διάταγμα δυνάμει των παρ. (α), (β), (γ), (δ), (ε), (στ), (η), (θ), (ι),

(ια), και (ιβ) του άρθρου τούτου, δύναται τηρουμένου του όρου ότι ο ενοικιαστής

θα 'πληρώσει παν ποσόν το οποίον νομίμως οφείλεται ή 'δυνατόν να καταστεί

οφειλόμενον υπ' αυτού, να

αναστείλει την εκτέλεση της αποφάσεως ή του διατάγματος ή να [*418] αναβάλει την ημερομηνία κατοχής δια

τοιαύτην περίοδο μη υπερβαίνουσα το εν έτος, εκτός εάν οι διάδικοι άλλως ήθελον

συμφωνήσει και υπό την επιφύλαξιν τοιούτων όρων οίους το Δικαστήριον ήθελε θεωρήσει καταλλήλους".

Από την πιο πάνω διάταξη φαίνεται ότι

σε περιπτώσει εξώσεως ενοικιαστών από καταστήματα δεν δίδεται οποιαδήποτε

δυνατότητα στο Δικαστήριο να αναστείλει την εκτέλεση αποφάσεως ή διατάγματος

του για έξωση.

Στην υπόθεση Ανδρέας Μιχαηλίδης ν.

Γεώργιος Γαβριηλίδης (1980) 1 C.L.R. σελίς 244 όπου το πρωτόδικο δικαστήριο εδέχθη ότι μπορεί να εκδοθεί διάταγμα

εξώσεως σε περίπτωση που η ανάκτηση κατοχής ζητείται για χρησιμοποίηση του

υποστατικού από Εταιρεία Λίμιτεδ που τον έλεγχον έχει ο υιός του αιτητή το

Ανώτατο Δικαστήριο βρήκε ότι:

"αυτό δεν γίνεται, γιατί

αν ήθελε ο νομοθέτης έπρεπε να το προβλέψει και αναφέρεται στην σελίδα

260" .

"In the field of Statute

Law the Judge must be obedient to the will of the Parliament as expressed in

its enactments. In this field Parliament makes and unmakes the Law the Judge's

duty is to interpret and to apply the Law, not to change it to meet the Judge's

idea of what justice requires. Interpretation does, of course, imply in the

interpreter a power of choice where differing constructions are possible. But

our Law requires the Judge to [*419] choose the

construction which in his judgment best meets the legislative purpose of the

enactment. If the result he unjust hut inevitable, the Judge may say so and

invite Parliament to reconsider its provision. But he must not deny the

statute……".

Παίρνω την ευκαιρία να καλέσω την

Βουλή των Αντιπροσώπων να δώσει σε μελλοντική τροποποίηση του Νόμου Περί

Ενοικιοστασίου την δυνατότητα στο Δικαστήριο αναστολής εκτελέσεως διατάγματος

εξώσεως για περίοδο μέχρι ένα χρόνο, και τους ενοικιαστές καταστημάτων που

υφίστανται έξωση, όπως προβλέπει σε όλους τους άλλους λόγους ανακτήσεως

κατοχής.

Έρχομαι τώρα στο θέμα των αποζημιώσεων.

Το άρθρο 12 του Νόμου 23/83 αναφέρει :

"Το Δικαστήριο κατά την

έκδοσιν αποφάσεως ή διατάγματος δυνάμει των παραγράφων (στ), (ζ) και (η) του

άρθρου 11 κέκτηται διακριτικήν εξουσίαν να διατάξει τον αιτητή να πληρώσει

εις τον ενοικιαστή αποζημίωσιν, η οποία δεν θα υπερβαίνει ποσόν ίσον προς το

τρέχον ενοίκιον εννέα μηνών, εις ην περίπτωσιν η απόφασις ή το διάταγμα αφορά

εις κατοικίαν και αποζημίωσιν η οποία δεν θα υπερβαίνει ποσόν ίσον προς το

τρέχον ενοίκιον δεκαοκτώ μηνών εις ην περίπτωσιν η απόφασις ή το διάταγμα αφορά

εις κατάστημα".

Λαμβάνοντας υπ' όψιν όλες τις περιστάσεις, το γεγονός ότι

ο ενοικιαστής διαθέτει στην Έγκωμη μεγάλο χώρο για μηχανάκια, στην Αγλαντζιά

άλλο και ακόμη και κοντά στο επίδικο κατάστημα και το γεγονός ότι στο επίδικο [*420] κατάστημα υπάρχουν μόνον 11 μέχρι 13 μηχανάκια (Flippers) δεν προτίθεμαι, ασκώντας την διακριτική μου

εξουσία να δώσω το maximum των αποζημιώσεων. Ευρίσκω δίκαιον ο

ενοικιαστής να λάβει σαν αποζημίωση το ποσόν των £300.-.

Όσον αφορά τα έξοδα της αιτήσεως,

ασκώντας τις εξουσίες που μου δίδει ο νόμος και οι κανονισμοί, δεν εκδίδω υπό

τας περιστάσεις οποιαδήποτε διαταγή.

Για τους λόγους που αναφέραμε πιο

πάνω και αφού εξετάσαμε σε βάθος όλες τις περιστάσεις της υποθέσεως και με την

σύμφωνο γνώμη των παρέδρων.

Ο καθ' ου η αίτηση διατάττεται να παραδώσει ελευθέραν κατοχήν του

καταστήματος, ιδιοκτησίας του αιτητή, που βρίσκεται στην Λεωφόρο Ευαγόρου Αρ.

36 στην Λευκωσία.

Ο αιτητής να καταβάλει στον καθ' ου η αίτηση υπό μορφή αποζημιώσεων το

ποσόν των £300.-.

Ουδεμία διαταγή δίδεται ως προς τα

έξοδα.

Ο καθ' ου η αίτηση να παραδώσει

ελευθέραν κατοχή του καταστήματος.