Cypriot Supreme Court allows paternity recognition under 1979 law without corroboration, distinguishing it from adoption orders.

[*322] 1983 Νοεμβρίου 10

(ΣΟΥΠΑΣΙΗΣ, Ε.Δ.)

ΕΝ ΤΩ ΕΠΑΡΧΙΑΚΩ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

Επί τοις αφορώσι το άρθρο 3 του Περί

της

Συμβάσεως επί της Νομικής Καταστάσεως

Εξωγάμων

Τεχνών (Κυρωτικού) Νόμου του 1979 (Αρ.

50 του 1979),

και

Επί τοις αφορώσι τον Μάριον, εξώγαμο

τέκνο της

Λουκίας Ε. Λουκαίδου, εκ Λευκωσίας,

(Αρ. Αιτήσεως 1/82).

Εξώγαμα τέκνα - Ο Περί της Συμβάσεως

επί της Νομικής Καταστάσεως Εξωγάμων Τέκνων (Κυρωτικός) Νόμος 50/79, άρθρο 3 -

Αναγνώριση πατρότητος βάσει του άρθρου 3 - Διακρίνεται τόσο από το affiliation

order, που προβλέπει ο Περί Νόθων Τέκνων Νόμος, Κεφ. 270, όσο

και από τη νομιμοποίηση τέκνου - Αποτελεί ιδιότυπη νομική κατάσταση - Ο πιο

πάνω νόμος εφαρμόζεται τόσο πάνω σε παιδιά, που γεννήθηκαν μετά από την έναρξη

της ισχύος του, όσο και πάνω σε παιδιά, που γεννήθηκαν πριν απ' αυτή - Για

απόδειξη της πατρότητας βάσει του πιο πάνω νόμου και αντίθετα με ότι ισχύει

σχετικά με το affiliation order (άρθρο 8 του Κεφ. 270)

δεν απαιτείται ενισχυτική μαρτυρία (corroboration).

Αναδρομικότης νόμων - Εφαρμοστέες

αρχές - Ο Νόμος 50/79 έχει αναδρομική ισχύ.

Δίκαιο αποδείξεως - Ενισχυτική

μαρτυρία (corroboration) - Δεν απαιτείται τέτοια

μαρτυρία σχετικά με την απόδειξη πατρότητας βάσει του Νόμου 50/79.

Α. Ευτυχίου,

για την Αιτήτρια

Χ. Λοΐζου,

για τον καθ' ου η αίτηση

ΑΠΟΦΑΣΗ

Η ακόλουθη απόφαση δόθηκε από : -

ΣΟΥΠΑΣΙΗ. Ε.Δ.:- Δια της παρούσης αιτήσεως η[*323] αιτήτρια αιτείται, δήλωσιν και ή διάταγμα του Δικαστηρίου

διατάττον και ή δηλώνον όπως ο ρηθείς Μάριος (τέκνον) δηλωθεί ως το νόμιμο

τέκνο του ρηθέντος Ανδρέα Γ. Μακρίδη εκ Λευκωσίας, δυνάμει των προνοιών του

Περί της Συμβάσεως επί της Νομικής Καταστάσεως Εξωγάμων Τέκνων (Κυρωτικού)

Νόμου 1979 (50/79).

Η αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 3 της

Συμβάσεως επί της Νομικής Καταστάσεως Εξωγάμων Τέκνων, η οποία εκυρώθη υπό του

Νόμου 50/79. Το άρθρο 3 της Συμβάσεως έχει ως ακολούθως:-

"Η πατρική αναγνώρισις

παντός εξωγάμου τέκνου δύναται να μαρτυρείται ή επιτυγχάνεται δι' εκουσίας

αναγνωρίσεως, ή δικαστικής αποφάσεως "

Το Αγγλικό πρωτότυπο του άρθρου 3

έχει ως ακολούθως:-

"Paternal affiliation of

every child born out of wedlock may be evidenced or established by voluntary

recognition or by judicial decision".

Η αναγνώριση πατρότητος δυνάμει του

άρθρου 3 του Νόμου 50/79 όπως προκύπτει από την ερμηνείαν του κειμένου του

άρθρου 3, τόσον του Αγγλικού πρωτοτύπου, όσον και της Ελληνικής μεταφράσεως,

φαίνεται ότι είναι διαφορετικής φύσεως από το affiliation order, το οποίο

προβλέπεται υπό του Περί Νόθων Τέκνων Νόμου, Κεφ. 278, άρθρο 8.

Το affiliation order αυτό είναι

διάταγμα διατροφής του νόθου τέκνου και άνευ διατάγματος διατροφής δεν μπορεί

να υπάρξη affiliation order εν τη εννοία του άρθρου 8 του Κεφ. 278. Βλέπε επί του προκειμένου την απόφαση Oldfield v. National Assistance Board (1960) 1 All E.R. p. 524 Q.B.D.

Η πατρική αναγνώριση (Paternal

Affiliation), η οποία προβλέπεται υπό του άρθρου 3 του Νόμου 50/79, είμαι[*324]

επίσης της γνώμης ότι δεν αποτελεί νομιμοποίηση του τέκνου (legitimation),

διότι πουθενά εις τον Νόμο δεν αναφέρεται ότι το αναγνωριζόμενο τέκνο έχει την νομική

κατάσταση τέκνου γεννηθέντος κατά την διάρκεια νομίμου γάμου πλην της

περιπτώσεως επιγενομένου γάμου μεταξύ του πατρός και της μητρός (άρθρο 10 του

Νόμου). Εν τούτοις η πατρική αναγνώριση που προβλέπεται από το άρθρο 3 είναι

μία ιδιότυπη νομική κατάσταση, η οποία εξ όσων γνωρίζω δεν ήταν γνωστή μέχρι

σήμερα στο Δίκαιο μας. Η δικαστική αναγνώριση πατρότητος όπως ανέφερα πιο πάνω

δεν νομιμοποιεί το τέκνο, αλλά δίδει εις αυτό ορισμένα δικαιώματα και

δημιουργεί για τον πατέρα ορισμένες υποχρεώσεις έναντι του τέκνου. Βλέπε επί

του προκειμένου τα άρθρα 6, 7, 8 και 9 της Συμβάσεως.

Μετά από τις πιο πάνω σκέψεις σχετικά

με την φύση της πατρικής αναγνωρίσεως δια δικαστικής αποφάσεως δυνάμει του

άρθρου 3 της Συμβάσεως, θεωρώ σκόπιμον, προτού προχωρήσω στην εξέταση της

ενώπιον μου μαρτυρίας, να ασχοληθώ με το θέμα της αναδρομικότητος του Νόμου

50/79, το οποίου ηγέρθη υπό του δικηγόρου του καθ' ου η αίτηση κατά την τελική

του αγόρευση.

Σύμφωνα με την εισήγηση του δικηγόρου

του καθ' ου η αίτηση εφ' όσον το τέκνο εγεννήθη στις 18.3.1979 και η Σύμβαση

εκυρώθη δια του Νόμου 50/79 την 1.6.1979 ο Νόμος δεν τυγχάνει εφαρμογής στην

παρούσα περίπτωση, διότι δεν έχει αναδρομικήν ισχύν ούτως ώστε να καλύψει

γεγονότα τα οποία εγεννήθησαν, ή εδημιουργήθησαν προ της ενάρξεως της ισχύος

του Νόμου.

Σχετικά με την αναδρομικότητα των

άρθρων αναφέρω το κάτωθι απόσπασμα από το βιβλίο Maxwell on Interpretation of Statutes twelfth edition.

Στην σελ. 215 υπό τον τίτλο[*325] Retrospective Operation of Statutes αναφέρονται τα ακόλουθα:-

"Upon the presumption that

the legislature does not intend what is unjust rests the leaning against giving

certain statutes a retrospective operation. They are construed as operating

only in cases or on facts which come into existence after the statutes were passed

unless a retrospective effect is clearly intended. It is a fundamental rule of

English law that no statute shall be construed to have a retrospective

operation unless such a construction appears very clearly in the terms of the

Act, or arises by necessary and distinct implication.

The statement of the law

contained in the preceding paragraph has been 'so frequently quoted approval

that it now itself enjoys almost judicial authority'

One of the most-well-known

statements of the rule regarding retrospectivity is contained in this passage

from the judgment of R.S. Wright J. in Re Athlumney: 'Perhaps no rule of

construction is more firmly established than this - that a retrospective

operation is not to be given to a statute so as to impair an existing right or obligation, otherwise

than as regards matter of procedure, unless that effect cannot be avoided

without doing violence to the language of the enactment. If the enactment is

expressed in anguage which is fairly capable of either interpretation, it ought

to be construed as prospective

only'. The rule has, in fact, two[*326] aspects, for

it 'involves another and subordinate rule, to the effect that a statute is not

to be construed so as to have a greater retrospective operation than its

language renders necessary. If, however, the language or the dominant intention

of the enactment so demands, the Act must be construed so as to have a

retrospective operation, for 'the rule against the retrospective effect of

statutes is not a rigid or inflexible rule but is one to be applied always in

the light of the

language of the statute and the subject-matter with which the statute is

dealing'. Those situations in which Acts will be construed so as to have a

retrospective operation will be discussed later in this chapter".

Περαιτέρω εις την σελίδα 225 του

ιδίου βιβλίου υπό τον τίτλο Statutes plainly retrospective αναφέρονται τα

ακόλουθα:-

"The rule against

retrospective operation is a presumption only, and as such it 'may be overcome,

not only by express words in the Act but also by circumstances sufficiently

strong to displace it'. And this, like the presumption itself, is in accord

with the theoretical intention of Parliament for 'allowing the general

inexpediency of retrospective

legislation, it cannot be pronounced naturally or necessarily unjust. There may be occasions and circumstances involving the safety of the state, or

even the conduct of individual subjects, the justice of which, prospective[*327]

" 'laws made for ordinary occasions and the usual exigencies

of society for want of provision fail to meet, and in which the execution of

the law as It stood at the time may involve practical public Inconvenience and

wrong ".

Από το πρώτο απόσπασμα το οποίο

παρέθεσα πιο πάνω είναι προφανές ότι διά να διαπιστωθή εάν ένας νόμος έχει

αναδρομικήν ισχύν ή όχι, σημασίαν έχει τόσον η γλώσσα η οποία χρησιμοποιείται

στον νόμο , όσον και η κύρια πρόθεση (ο σκοπός) του νομοθέτου.

Στην παρούσαν περίπτωση ο σκοπός του

νομοθέτου μπορεί να εξαχθεί εύκολα από το προοίμιο της κυρωθείσης Συμβάσεως,

από όπου εξάγεται το συμπέρασμα ότι σκοπός της Συμβάσεως είναι η βελτίωση της

νομικής καταστάσεως των εξωγάμων τέκνων. Από τα γεγονότα αυτά και έχοντας υπ'

όψη ολόκληρο το προοίμιο της Συμβάσεως, είναι φανερόν, κατά την γνώμη μου, ότι

ο σκοπός του νομοθέτη ήτο η βελτίωση της καταστάσεως όλων των εξωγάμων τέκνων

και όχι τέκνων τα οποία εγεννήθησαν μετά την κύρωσιν της Συμβάσεως και την

εφαρμογήν της ως Νόμου στην Κύπρο.

Από το δεύτερο απόσπασμα, το οποίο

παρέθεσα πιο πάνω προκύπτει ότι νόμοι οι οποίοι αφορούν την ασφάλειαν του

κράτους, ή ακόμη και την συμπεριφορά και σχέσεις των πολιτών και οι οποίοι αν

ερμηνευθούν ότι δεν έχουν αναδρομικήν ισχύ δεν ανταποκρίνονται προς τις

συνήθεις ανάγκας της κοινωνίας και η εκτέλεση των μπορεί να περιέχει πρακτική

δημόσια ταλαιπωρία και λάθη, έχουν σαφώς αναδρομική ισχύ.

Στην περίπτωση μας και ειδικά το

άρθρο 3 του Νόμου 50/79, αφορά την νομική κατάσταση, συμπεριφορά και σχέσεις[*328] πολιτών του κράτους. Κατά την άποψη μου εάν θεωρήσουμε ότι ο

Νόμος 50/79 δεν έχει αναδρομική ισχύ, θα προκληθούν αδικίες, οι οποίες θα είναι

αντίθετες με τις ανάγκες μιας συγκροτημένης κοινωνίας.

Εν όψει όλων των ανωτέρω δεν

αποδέχομαι την εισήγηση του δικηγόρου του καθ' ου η αίτηση, ότι ο Νόμος 50/79

δεν έχει αναδρομική ισχύ και ως εκ τούτου δεν καλύπτει την παρούσα περίπτωση

και ευρίσκω ότι ο Νόμος τυγχάνει εφαρμογής.

Θα προχωρήσω τώρα στην εξέταση της

ενώπιον μου μαρτυρίας. Η αιτήτρια, Ξ. Λουκαίδου, στην ένορκη κατάθεση ενώπιον

μου ανέφερε ότι εγνώρισε τον καθ' ου η αίτηση περί το τέλος του 1976 ή αρχές

του 1977, όταν πήρε δουλειά κοντά του. Ο καθ' ου η αίτηση διετήρη

φυσιοθεραπευτήριο στην οδό Άθου στη Λευκωσία. Συνήψε ερωτικός σχέσεις με τον

καθ' ου η αίτηση, καρπός των οποίων ένα άρρενα τέκνο, το οποίο γεννήθηκε στις

18.3.1979, όπως φαίνεται και από πιστοποιητικό του Γενικού Νοσοκομείου

Λευκωσίας, το οποίο επισυνάφθη στην αίτηση. Άρχισαν να έχουν σεξουαλικές

σχέσεις έξη μήνες μετά που επήρε δουλειά στο φυσιοθεραπευτήριο του καθ' ου η

αίτηση. Οι σεξουαλικές τους επαφές ήταν τέσσερεις έως πέντε την εβδομάδα και

ελάμβαναν χώραν στο ιατρείο του καθ' ου η αίτηση, σε διάφορα ξενοδοχεία, ακόμα

και στην Πάφο, όπου πήγαιναν κάθε Τετάρτη και διανυκτέρευαν στο ίδιο δωμάτιο,

στο ίδιο στρώμα, στο ιατρείο του ή σε ξενοδοχείο, ή σε ξενώνα νεότητος. Οι

σεξουαλικές τους σχέσεις συνέχισαν και τρεις μήνες μετά την γέννηση του

παιδιού, οπότε ο καθ' ου η αίτηση έφυγε για το εξωτερικό. Όταν έμεινε έγκυος

εργαζόταν μέχρι πέντε μηνών στο ιατρείο του καθ' ου η αίτηση[*329] και μετά έμεινε στο σπίτι, αλλά οι σχέσεις τους δεν διακόπηκαν.

Όταν εργαζόταν στο ιατρείο δεν υπήρχε άλλη υπάλληλος, μετά όμως που έφυγε

προσέλαβε κάποια Δώρα Τσιακολή. Η αιτήτρια επισκεπτόταν το ιατρείο και η Δώρα

Τσιακολή την εγνώριζε και ήξερε για τις σχέσεις τους. Όταν γεννήθηκε το παιδί

το πήραν στην κυρία Μαρίτσα Μιχαηλίδου, η οποία και το περιποιόταν, διότι οι

δικοί της δεν το ήθελαν. Το παιδί το πήρε στην Μαρίτσα η αιτήτρια και ο καθ' ου

η αίτηση και εκεί έμεινε μέχρις ότου έγινε 11 μηνών. Τα έξοδα στην Μαρίτσα τη

επλήρωνε ο καθ' ου η αίτηση και ανήρχοντο σε £12 εβδομαδιαίως. Ο καθ' ου η

αίτηση και η ίδια επισκεπτόταν το παιδί στην Μαρίτσα τακτικά. Όταν έφυγε για το

εξωτερικό ο καθ' ου η αίτηση είπε στην αιτήτρια ότι θα έμενε 2-3 μήνες, ενώ

τελικά έκαμε 3 χρόνια. Όταν ο καθ' ου η αίτηση βρισκόταν στο εξωτερικό και

συγκεκριμένα στην Αγγλία, είχαν αλληλογραφία και της έστελλε λεφτά για να

πληρώνουν την γυναίκα που επρόσεχε το παιδί. Μεταξύ των επιστολών που της

έστειλε ήτο και μία ημερομηνίας 16.9.1979, η οποία είναι γραμμένη με το χέρι

και έχει την υπογραφή του. Την επιστολή αυτή την παρουσίασε ως Τεκμήριο 1.

Επίσης κατάθεσε ως Τεκμήριο 2 και άλλην επιστολήν του καθ' ου η αίτηση

ημερομηνίας 10.10.1979, στην οποία της γράφει να προσέχει τον MX. Με τα γράμματα MX εννοεί το παιδί, διότι το ονόμασαν Μάριο και ο καθ' ου η αίτηση ήθελε

να το βγάλουν και Χριστόδουλο, δηλαδή το όνομα του παππού του. Η καθ' ης η

αίτηση παρουσίασε επίσης ως Τεκμήριο 3 μία κάρτα ημερομηνίας 20.12.1979, μία

επιστολή 2.1.1980 και μία κάρτα μαζί με μία επιστολή ημερομηνίας 4.1.1982, οι

οποίες κατατέθηκαν και σημειώθηκαν ως Τεκμήριο 3 και 4. Ο καθ' ου η αίτηση ήλθε

στην Κύπρο το 1982. Όταν ήλθε, η αιτήτρια του είπε να παν στο Δικαστήριο να

βγάλουν[*330] Πιστοποιητικό Γεννήσεως του μωρού, αλλά ο καθ' ου η αίτηση δεν εδέχθη

και δεν επαναλήφθηκαν οι σχέσεις τους. Σας αποτέλεσμα της αρνήσεως του

καταχώρησαν την παρούσα αίτηση. Περαιτέρω κατάθεσε ότι όταν είχε σχέσεις με τον

καθ' ου η αίτηση δεν είχε σχέσεις με άλλον άνδρα, ούτε σεξουαλικές, ούτε άλλες.

Το παιδί το οποίο γεννήθηκε μένει μαζί της και την βοηθά το Γραφείο Ευημερίας

και συγγενείς της. Από την ημέρα που ο καθ' ου η αίτηση ήλθε στην Κύπρο δεν της

ξανάδωσε λεφτά. Στην αντεξέταση ανάφερε ότι είδε τον καθ' ου η αίτηση όταν πήρε

δουλειά κοντά του, δεν τον ήθελε προηγουμένως. Τώρα είναι οικοκυρά και δεν

εργάζεται και είναι ηλικίας 32 ετών. Πριν πιάσει δουλειά στον καθ' ου η αίτηση,

εργάστηκε σε πρόχειρες δουλειές, αλλά τον περισσότερον καιρόν έμενε σπίτι.

Προηγουμένως και πριν γνωρίσει τον καθ' ου η αίτηση είχε σεξουαλικές σχέσεις με

άλλον άνδρα, κάποιον Κρίστιν Ολύμπιον, που εργαζόταν στο Ινστιτούτο Γεωργικών

Ερευνών. Έδωσε λόγο με αυτό το πρόσωπο, αλλά αργότερα εχώρισαν, διότι οι δικοί

του είχαν αντίρρηση στην σχέση τους και της έλεγαν ότι ήτο άρρωστος. Όταν

εγνώρισε τον καθ' ου η αίτηση της είπε ότι συζούσε με άλλη γυναίκα, αλλά μετά

έμαθε ότι ήταν παντρεμένος. Σε ερώτηση του δικηγόρου του καθ' ου η αίτηση

αρνήθηκε ότι εγνώριζε ευθύς εξ αρχής ότι ο καθ' ου η αίτηση ήταν παντρεμένος

και ότι εγνώρισε την σύζυγο του από την πρώτη μέρα που πήγε στο ιατρείο του. Ο

καθ' ου η αίτηση πήγαινε στο σπίτι του αν και είχαν σεξουαλικές σχέσεις, αλλά

δεν περνούσε καλά με την γυναίκα του. Σε ερώτηση του δικηγόρου του καθ' ου η

αίτηση ότι ουδέποτε είχε σεξουαλικές σχέσεις με τον καθ' ου η αίτηση, η

αιτήτρια απάντησε ότι είχε σεξουαλικές σχέσεις μαζί του και τελευταία της είπε

να πάει σε ξενοδοχείο μαζί του και να γράψει το μωρό, αλλά αυτή του έκλεισε το

τηλέφωνο. Σε εισήγηση του[*331] δικηγόρου του καθ' ου η αίτηση ότι το παιδί το

οποίο γεννήθηκε δεν είναι του καθ' ου η αίτηση, η αιτήτρια απάντησε ότι είναι

δικό του και ότι ο καθ' ου η αίτηση της τηλεφωνεί κάποτε να το πάρει το μωρό

για να το δει. Το κρεββάτι στο οποίο είχαν σεξουαλικός σχέσεις δεν ήταν αυτό

που χρησιμοποιούσε για τη δουλειά του ο καθ' ου η αίτηση, αλλά άλλο κρεββάτι γι

αυτό το σκοπό, το οποίο καλύπτετο από μια κουρτίνα. Το κρεββάτι αυτό το σήκωσε

ο καθ' ου η αίτηση μετά που το αντιλήφθηκε η γυναίκα του. Σε ερώτηση του

δικηγόρου του καθ' ου η αίτηση η αιτήτρια επόμενε ότι είχε σεξουαλικός σχέσεις

και διανυκτέρευε με τον καθ' ου η αίτηση. Η αιτήτρια σε διάφορες ερωτήσεις του

δικηγόρου του καθ' ου η αίτηση αρνήθηκε ότι της έδιδε χρήματα μόνο για τον

μισθό της, αρνήθηκε ότι ο καθ' ου η αίτηση δεν πλήρωνεν λεφτά για την φύλαξη

του παιδιού και ότι δεν της έστελνε λεφτά από το εξωτερικό. Αρνήθηκε ότι στην

Πάφο δεν διέμενε σε ξενοδοχείο με τον καθ' ου η αίτηση, αλλά μόνη της τέλος δε

αρνήθηκε ότι ο καθ' ου η αίτηση της έστελνε τις επιστολές για μόνον τον λόγο

ότι ήτο υπάλληλος του και ότι του ζητούσε την γνώμη του για προσωπικά της

προβλήματα. Την αίτηση δεν την καταχώρησε νωρίτερα, διότι ο καθ' ου η αίτηση

την παράπεμπε από μέρα σε μέρα. Τέλος η αιτήτρια στην αντεξέταση αρνήθηκε ότι

καταχώρησε την αίτηση και ότι ο καθ' ου η αίτηση έχει αρκετά εισοδήματα και ότι

ουδέποτε ζήτησε αναγνώριση του τέκνου από τον καθ' ου η αίτηση. Στην

επανεξέταση ανάφερε ότι έμαθε ότι ο καθ' ου η αίτηση είναι παντρεμένος μετά από

καιρό και ότι στην Πάφο όταν πήγαιναν διέμεναν στο ξενοδοχείο Τριανό και του

έβλεπε ο Μιχάλης Μίτας, υπάλληλος του ξενοδοχείου.[*332]

Ο μάρτυς αιτήτριας 2, Ο Μιχάλης

Μίτας, κατάθεσε ότι διηύθυνε το ξενοδοχείο Τριανό στην Πάφο. Από το ξενοδοχείο

αυτό σταμάτησε πριν έξη μήνες και τώρα εργάζεται σε άλλο ξενοδοχείο. Γνωρίζει

την αιτήτρια και τον Ανδρέα Μακρίδη. Έρχονταν μαζί στο ξενοδοχείο κάθε Τετάρτη

πρωί και έφευγαν την Πέμπτη. Έπαιρναν ένα δωμάτιο και έμεναν μαζί και οι δυο,

του είπε ότι η αιτήτρια ήτο γυναίκα του καθ' ου η αίτηση. Στο ξενοδοχείο οι

διάδικοι πήγαιναν από το 1977 και το 1978. Τους τελευταίους μήνες του 78 ο

μάρτυς αντιλήφθηκε ότι η κοπέλλα ήτο έγκυος. Η κοπέλλα δεν πήγαινε ποτέ μόνη

της, αλλά πάντοτε με τον γιατρό. Και οι δύο του είπαν ότι είναι αντρόγυνο και

ανάφερε ότι ο γιατρός την εποχή που πήγαινε στο ξενοδοχείο του είχε γένεια.

Ανάφερε ότι η κλινική που εργαζόταν ο καθ' ου η αίτηση ήτο του οδοντιάτρου

Χρυσόμηλου και ότι εγνώριζε ότι ο καθ' ου η αίτηση ήτο φυσιοθεραπευτής. Δεν

πήγαινε στο ξενοδοχείο για πολύ καιρό όταν η κοπέλλα ήτο έγκυος και μετά που

γέννησε πήγαν μια έως δυο φορές, νομίζει μια φορά. Στην αντεξέταση ανάφερε ότι

το ξενοδοχείο είχε εκτός από τον ίδιο και μια καμαριέρα. Ο ίδιος είναι ηλικίας

70 ετών. Τα δωμάτια στο ξενοδοχείο ήσαν διπλά και αυτό που έδινε στους

διάδικους είχε δύο κρεββάτια. Ανάφερε επίσης ότι είναι φυσικό να μη μπορεί να

θυμηθεί όλους τους πελάτες του ξενοδοχείου, αλλά τους διάδικους τους θυμάται

καλά, διότι πήγαιναν στο ξενοδοχείο τακτικά. Από τους πελάτες ζητούν ταυτότητα

ή διαβατήριο, τι δουλειά κάμνουν και που είναι. Από τους διάδικους ζήτησε

ταυτότητα. Δεν του έκαμε εντύπωση που η ταυτότητα έγραφε διαφορετικό όνομα,

ήταν Κύπριοι και οι δύο και δεν ζητούσαν πάρα πολλά στοιχεία. Οι διάδικοι

πήγαιναν στο ξενοδοχείο κάθε βδομάδα και ήταν λίγες οι φορές που δεν πήγαν στο]*333] ξενοδοχείο. Ανέφερε ότι τους διάδικους

τους έγραφε εις τα βιβλία του ξενοδοχείου, τώρα τα βιβλία αυτά δεν υπάρχουν,

διότι το ξενοδοχείο Τριανό επωλήθη και τα παλιά βιβλία αχρηστεύθησαν, μόνον το

τελευταίο παρεδόθη στον νέο ιδιοκτήτη. Του είπαν ότι είναι αντρόγυνο την πρώτη

φορά που επήγαν στο ξενοδοχείο, μετά δεν τους εξαναρώτησε. Δεν τους είδε να

φιλιούνται, ήταν κλεισμένοι στο δωμάτιο τους και δεν ερώτησε πότε θα γεννηθεί

το τέκνο. Νομίζει ότι για τελευταία φορά είδε την κοπέλλα τον Σεπτέμβρη του

1978 και από τότε δεν την είδε ξανά. Ανέφερε επίσης ότι εδόθησαν σ' αυτόν τρεις

μαρτυρικές κλήσεις δια την αίτηση αυτή και την τελευταία φορά αποφάσισε να

έλθει να δώσει μαρτυρία. Αρνήθηκε δε ότι τον επλησίασε οποιοσδήποτε για να του

πουν τι θα μαρτυρήσει. Στην επανεξέταση ανέφερε ότι παίρνουν από τους πελάτες

τα στοιχεία που τους ενδιαφέρουν και τώρα που βλέπει τον καθ' ου η αίτηση από

κοντά στο Δικαστήριο, δεν έχει αμφιβολία ότι είναι το πρόσωπο το οποίο ερχόταν

με την αιτήτρια στο ξενοδοχείο του.

Η Μάρτυς αιτητρίας 3, Δώρα Τσιακολή,

ανέφερε ότι γνωρίζει τον καθ' ου η αίτηση και ότι εργαζόταν κοντά του από τον

Σεπτέμβρη του 1978. Γνωρίζει επίσης την αιτήτρια, την εγνώρισε όταν πήγε στο

ιατρείο του καθ' ου η αίτηση και εκεί έκαμε σκηνή. Η μάρτυς ερώτησε τον καθ' ου

η αίτηση σχετικά με την σκηνήν που του έκαμε η αιτήτρια και αυτός της είπε ότι

είχε σχέσεις μαζί του. Άκουε τα διάφορα τηλεφωνήματα που εγίνοντο. Η αιτήτρια

τηλεφωνούσε στον καθ' ου η αίτηση, κάποτε μιλούσαν στο τηλέφωνο, αλλά όταν

υπήρχαν δυσκολίες, ή ήταν νευριασμένος ο καθ' ου η αίτηση δεν εδεχόταν το

τηλεφώνημα. Στο ιατρείο πήγε η αιτήτρια δύο φορές και κρατούσε γάλα για το

παιδί. Ο καθ' ου η αίτηση έπαιρνε την αιτήτρια στην Ανθούπολη για να πάρει τα

γάλατα στο παιδί. Στις 5.6.1979[*334] ο καθ' ου η αίτηση

πήγε στο Λονδίνο και ήταν υπάλληλος του ακόμα. Από ότι γνωρίζει ο καθ' ου η

αίτηση είχε ιατρείο στην Πάφο, στην κλινική του οδοντιάτρου Χρυσόμηλου και

πήγαινε κάθε Τετάρτη και Πέμπτη. Στην αντεξέταση ανέφερε ότι δεν εργάζεται τώρα

και τελευταία εργαζόταν σε ένα εργοστάσιο. Από το ιατρείο του καθ' ου η αίτηση

έφυγε τον Μάιο του 1982. Ο ίδιος ο καθ' ου η αίτηση δεν της είπε τίποτα, αλλά

τον άκουσε να λέει στο τηλέφωνο "ευχαριστώ' και "ποιός στη χάρη μου

να αποκτήσω δυο γιους". Τον ερώτησε γι' αυτό και της είπε ότι εγέννησε η

Λούκια. Είναι παντρεμένη και ζει με τον σύζυγο της, το όνομα Τσιακολή είναι το

πατρικό της. Αρνήθηκε ότι η ίδια έκαμνε σκηνές ζηλοτυπίας στον γιατρό, αρνήθηκε

επίσης ότι επεδίωξε σχέσεις με αυτόν» Τέλος ανέφερε ότι ο καθ' ου η αίτηση δεν αρνήθηκε

πολλές φορές να μιλήση με την αιτήτρια.

Η μάρτυς αιτητρίας 4, Μαρίτσα

Μιχαηλίδου, ανέφερε ότι είναι κάτοικος στον Συνοικισμό Ανθουπόλεως, γνωρίζει

την αιτήτρια διότι πήρε το παιδί της μέσω του Γραφείου Ευημερίας. Το Γραφείο

Ευημερίας της έδιδε μωρά για να προσέχει. Το παιδί της Λουκίας το πήρε από το

Νοσοκομείο όταν ήταν 15 ημερών. Το παιδί το κράτησε κοντά της ένα χρόνο. Η

αιτήτρια πήγε στο σπίτι της μάρτυρος μαζί με ένα άνδρα, αλλά δεν τον γνωρίζει.

Το παιδί της Λουκίας ήτο άρρεν. Ο άνδρας πήγε να δει το μωρό, το γιατί πήγε δεν

το γνωρίζει. Η αιτήτρια πήγεινε σχεδόν κάθε μέρα, τέλος δε ανάφερε ότι πήγε και

κάποιος και έβγαλε φωτογραφίες του μωρού, κάποιο πρόσωπο που εργαζόταν στο

Γεωργικό Τμήμα.

Ο μάρτυς αιτητρίας 5, Αρτίν

Ανταχουνιάν, κατάθεσε ότι εργάζεται στο Τμήμα Γεωργίας, γνωρίζει του διάδικους.[*335] Τον καθ' ου η αίτηση τον γνώριζε, διότι η γυναίκα του εργάζεται

μαζί του και πήγαινε στο ιατρείο του και του έκαμνε μασάζ, χάριν φιλίας. Την

αιτήτρια την εγνώρισε διότι άκουσε ότι είχε σχέσεις με κάποιον Ολύμπιο που

εργαζόταν στο Γεωργικό Τμήμα. Την εγνώρισε πριν να δουλέψει στου γιατρού. Όταν

πήγαινε στον γιατρό για μασάζ εγνώρισε και την αιτήτρια. Είχαν φιλικές σχέσεις.

Μία φορά που πήγε για μασάζ, πήγε και η αιτήτρια, αγκαλιάσθηκαν με τον γιατρό

και ο ίδιος εβγήκε έξω. Την αιτήτρια την είδε μίαν ημέρα αργότερα, την ερώτησε

γιατί πάχυνε και του είπε ότι είναι έγκυος τριών έως τεσσάρων μηνών. Μετά δεν

τους είδε για αρκετό καιρό. Μετά από καιρόν του ετηλεφώνησε η αιτήτρια να

βγάλει φωτογραφίες του μωρού. Πήγε με την αιτήτρια και την αδελφή της σε ένα

σπίτι και έβγαλαν φωτογραφίες. Τώρα δεν μπορεί να βρει το μέρος όπου πήγαν.

Επήγε να βγάλει φωτογραφίες διότι είναι φωτογράφος στο Υπουργείο. Συναντήθηκαν

με τον γιατρό μια μέρα 25/3 πέρσυ ή πρόπερσυ, του είπε ότι έβγαλε φωτογραφίες

του μωρού του και δεν του είπε τίποτα, έκαμε ότι δεν ήξερε. Στην αντεξέταση

ανέφερε ότι άκουσε ότι ο γιατρός την εγνώρισε από το Νοσοκομείου και ότι δεν

πήρε ο ίδιος την αιτήτρια στον καθ' ου η αίτηση για να πιάσει δουλειά. Πριν να

γνωρισθούν στο Νοσοκομείο η Λούκια ήταν στο αυτοκίνητο του, την είδε ο γιατρός

και ρώτησε ποια είναι και τους κέρασε καφέ. Του είπε για αστείο ότι είναι

τουρίστρια Λιβανέζα. Νομίζει ότι την είδε στο δρόμο και θα την έπαιρνε σπίτι,

σταμάτησε στου γιατρού και την είδε. Εκείνον τον καιρό το σπίτι του ήταν στον

Άγιο Δομέτιο και η κλινική του καθ' ου η αίτηση κοντά στο Φίατ στην Λεωφόρο

Κέννετυ. Η αιτήτρια, από ότι θυμάται ο μάρτυς, διέμενε στην πολυκατοικία

Λυσσαρίδη και την άφησε εκείνη την ημέρα κοντά στο σπίτι της. Σε ερώτηση του

δικηγόρου[*336] του καθ' ου η αίτηση αρνήθηκε ότι είχε στενές σχέσεις με την αιτήτρια και

είπε ότι είχε απλώς γνωριμία μαζί της. Πριν την συναντήσει με τον γιατρό την

είδε μία-δύο φορές και δεν συναντιόντουσαν τακτικά. Ήξερε ότι είναι χαρτωμένη

με τον Ολύμπιο και ότι όταν την γνώρισε είχε σχέσεις με το πρόσωπο αυτό. Μετά

που εχώρισαν με τον Ολύμπιο, την είδε μία έως δύο φορές που έκλαιγε και του

ζήτησε να μιλήσει στον Ολύμπιο. Του ετηλεφώνησε επίσης στην δουλειά και έκλαιγε

δύο έως Τρεις φορές. Την είδε αργότερα και της είπε ότι δεν γίνεται τίποτα με

τον Ολύμπιο. Τέλος ο μάρτυς αρνήθηκε ότι οι σχέσεις του με την αιτήτρια δεν

ήταν μόνο φιλικές.

Ο μάρτυς αιτητρίας 6 ήτο ο

Χριστόδουλος Λιβέρας, μικροβιολόγος παθολογοανατόμος. Ο μάρτυς αυτός, κατόπιν

συγκαταθέσεως των διαδίκων, εξήτασε το αίμα τόσον της αιτητρίας, του τέκνου

της, όσον και του καθ' ου η αίτηση, για σκοπούς συγκρίσεως του και για να

εκφέρει γνώμη, βάσει της αναλύσεως του αίματος, εάν το τέκνον της αιτητρίας

είναι και τέκνον του καθ' ου η αίτηση. Η επιστημονική αυτή μαρτυρία

αναγνωρίζεται ως αποδεκτή και από το άρθρο 5 του Νόμου 50/79. Ο μάρτυς αυτός

απάντησε σε πολλές ερωτήσεις των δικηγόρων και έκαμε εκτενή αναφορά στις

αναλύσεις τις οποίες έκαμε. Δεν θεωρώ σκόπιμο να αναφερθώ σε ολόκληρη την

μαρτυρία του μάρτυρος αυτού. Περιορίζομαι να αναφέρω ότι ουσιαστικά ο μάρτυς

αυτός ανάφερε ότι από την ανάλυση του αίματος δεν μπορεί να αποκλείσει ότι ο

καθ' ου η αίτηση είναι ο πατέρας του τέκνου της αιτητρίας, όπως επίσης δεν αποκλείεται

και να μην είναι ο πατέρας του τέκνου. Θετική γνώμη για το εάν ο καθ' ου η

αίτηση είναι ο πατέρας του τέκνου δεν μπορεί να εξαχθεί από τις αναλύσεις.

Θετικά μόνον θα μπορούσε να αποκλεισθεί η πιθανότης, ο καθ' ου η αίτηση να

είναι ο φυσικός πατέρας του[*337]

τέκνου της αιτητρίας, εάν βρισκόταν στο παιδί στοιχείο αίματος το οποίο ο

πατέρας δεν είχε.

Ο καθ' ου η αίτηση στην ένορκη

κατάθεση του ενώπιον του Δικαστηρίου ανέφερε ότι είναι οστεοπαθολόγος και έχει

δική του κλινική και εργάζεται από το 1983. Στην αρχή της κατάθεσης του εξέθεσε

τις συνθήκες υπό τις οποίες εγνώρισε την αιτήτρια και περαιτέρω ανέφερε ότι η

αιτήτρια εξεκίνησε να εργάζεται κοντά του από τον Ιούλιο του 1977, αλλά η

γνωριμία μπορεί να έγινε δύο έως τρεις μήνες πιο μπροστά. Η δουλειά της

αιτητρίας στο ιατρείο του ήταν βασικά δουλειά τηλεφωνήτριας και εκανόνιζε τα

ραντεβού. Την έπαιρνε μαζί του στην Πάφο κάθε Πέμπτη πρωί και επέστρεφαν την Πέμπτη το βράδυ. Αργότερα

όταν η δουλειά του επροχώρησε επήγαιναν από την Τετάρτη το απόγευμα γύρω στις 4

και επέστρεφαν την Πέμπτη το απόγευμα, Ο ίδιος έμενε στο ιατρείο και η αιτήτρια

σε ξενοδοχείο. Το ξενοδοχείο το πλήρωνε ο ίδιος, δηλαδή έδιδε τα λεφτά στην

αιτήτρια. Το ξενοδοχείο στο οποίο διέμενε η αιτήτρια ήταν το ξενοδοχείο Τριανό.

Η αιτήτρια εργαζόταν κοντά του μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1978. Όσον αφορά την

ζωήν που έκαμνε η αιτήτρια κατά τον χρόνον που εργαζόταν κοντά του, ανέφερε ότι

πολλές φορές κτυπούσε το τηλέφωνο, του έλεγε ότι ήταν δικό της το τηλεφώνημα.

Σε ερώτηση του δικηγόρου του εάν ήξερε συγκεκριμένα αν είχε σχέσεις η αιτήτρια,

με άνδρες, απάντησε ότι είδε το ημερολόγιο της πολλές φορές και ήταν γεμάτο με

ανδρικά ονόματα και τηλέφωνα. Πιο κάτω ανάφερε ότι εγνώρισε κάποιον Ιταλόν, του

οποίου το όνομα δεν θυμάται ο οποίος εργαζόταν στην Ιταλικήν Πρεσβεία. Πήγαν

δύο ως τρεις φορές έξω και οι τρεις τους. Η ίδια του είχε πει ότι επρόκειτο να

την πάρει έξω στην Ιταλία, να χωρίσει την γυναίκα του και να την[*338] παντρευτεί, διότι η γυναίκα του δεν έκαμνε παιδιά. Για πέντε έως

έξη μήνες ανέφερε το όνομα του τακτικά και του έλεγε ότι έβγαινε τακτικά μαζί

του έξω. Οι σχέσεις τους ήταν φιλικές διότι ο Ιταλός ήταν σοβαρό πρόσωπο, δεν

μπορούσαν να κάμνουν όπως τα μωρά και να αγκαλιάζονται. Ανέφερε επίσης ότι η

αιτήτρια του είπε ότι κάποτε επήγε με ένα παιδί ηλεκτρολόγο, που εργάζεται εκεί

κοντά τους. Επίσης σε μια άλλη περίπτωση η αιτήτρια του είπε, δεν ξέρει το

πρόσωπο, κάποιος της έλεγε να βγουν έξω και του έλεγε η αιτήτρια να

παντρευτούν. Σε ερώτηση του δικηγόρου εάν η αιτήτρια του ανέφερε για κανένα

σπίτι που εσύχναζε στην περιοχή του Ολυμπιακού, απάντησε όχι, αλλά ανέφερε ότι

τυχαίως την βρήκε εκεί μια φορά. Πέρασε από το σπίτι αυτό, το οποίο ανήκει σε

μία γριά γυναίκα που λέγεται Ελένη, ανέβηκε πάνω και ήταν και η αιτήτρια εκεί,

η οποία καθόταν. Το σπίτι αυτό είναι κακόφημο. Είδε την αιτήτρια και ακόμα μια

γυναίκα εκτός της γριάς Ελένης και μόλις τον είδε εφοβήθηκε και του είπε να

φύγουν και έφυγαν. Η αιτήτρια δεν του είπε για ποιόν σκοπό ήταν εκεί, όταν την

ερώτησε του είπε ότι πήγε να πωλήσει κάτι. Όταν πήγε στο σπίτι δεν ήξερε ότι

ήταν η αιτήτρια εκεί. Ο καθ' ου η αίτηση αρνήθηκε ότι είχε σεξουαλικές σχέσεις

με την αιτήτρια, οι σχέσεις των ήταν φιλικές και οικογενειακές και έκαμνε

επισκέψεις στο σπίτι τους, τόσο ο ίδιος, όσο και η γυναίκα του. Είναι

παντρεμένος, 43 χρονών, ζει με την γυναίκα του και έχει τρία παιδιά. Η αιτήτρια

πιθανόν να είχε βλέψεις προς το πρόσωπο του, διότι μερικές φορές όταν

εκουβέντιαζε με την γυναίκα του της έλεγε ορισμένα πράγματα, οποία συνέβαιναν

μεταξύ των και ανέφερε ότι η αιτήτρια του έκαμνε σκηνές ζηλοτυπίας. Την

σταμάτησε από την δουλειά, διότι τον ενοχλούσε στο γραφείο, όταν τηλεφωνούσαν

γυναίκες[*339] τον ερωτούσε

ποιες είναι κατ άλλα ερωτήματα, που δεν έπρεπε να

υποβάλλει. Επίσης όταν έβλεπε κανένα γυναικείο όνομα στο σημειωματάριο του τον

ερωτούσε. Μερικός από αυτές που ήσαν στο σημειωματάριο ήσαν πελάτισσες. Την

σταμάτησε την αιτήτρια από την δουλειά, διότι δεν πήγαινε καλά και δεν την

χρειαζόταν. Εις την αντεξέταση ανέφερε ότι η αιτήτρια ήτο μοναδική του

υπάλληλος και ότι επήγαινει στην Πάφο σε συνεργασία με κάποιον οδοντίατρο και

ενοικίαζε μέρος από το ιατρείο του. Σε ερώτηση του δικηγόρου της αιτητρίας εάν

οι υπηρεσίες της αιτητρίας στην Πάφο ήταν απαραίτητες, απάντησε χρειαζόταν

κάποτε η αιτήτρια, διότι πήγαιναν μόνον μία φορά την εβδομάδα στην Πάφο και

χρειαζόταν κάποια βοήθεια. Όσον αφορά την βοήθεια ανάφερε ότι στην ειδικότητα

την δική του βασικά μπορεί να μάθει κάποιος μερικά πρακτικά πράγματα πολύ

εύκολα, όταν διδαχθούν από κάποιον έμπειρον. Την έμαθε και τον βοηθούσε. Όταν

έφευγαν για την Πάφον το ιατρείο στην Λευκωσία το έκλειναν και το ιατρείο του

οδοντιάτρου Χρυσόμηλου, στον οποίον επήγαιναν είχε προσωπικό. Ανέφερε επίσης

ότι στο ιατρείο του κ. Χρυσόμηλου υπήρχε τηλεφωνήτρια για να απαντήσει όταν του

τηλεφωνούσαν. Η αιτήτρια χρειαζόταν εκεί, διότι όταν ο ίδιος εργαζόταν δεν

μπορούσε να αφήνει τον ασθενή και να φύγει για να απαντήσει το τηλέφωνο. Ο

ίδιος ήταν στο κάτω πάτωμα του ιατρείου και η τηλεφωνήτρια στο πάνω. Στις

Κοινωνικές Ασφαλίσεις ήταν δηλωμένη ως γραμματεύς. Ο μισθός που της έδιδε ήταν

£30 και μάθαινε και την δουλειά, την πλήρωνε ανελλιπώς. Αρνήθηκε ότι όταν

πήγαιναν στην Πάφον έμεναν μαζί στο ξενοδοχείο Τριανό και ανέφερε ότι γνωρίζει

τον Μιχαήλ Μίτα, τον μάρτυρα αιτητρίας 2. Ήξερε μόνο ότι ελέγετο Μιχαήλ το

επίθετο του δεν το ήξερε και τον εγνώρισε όταν έπαιρνε την αιτήτριαν στο

ξενοδοχείο και[*340] έμενε. Στο ξενοδοχείο την έπαιρνε και έφευγε, την άφηνε

μόνη της, μπορεί ο ίδιος να έμενε εκεί 15 λεπτά. Στο ξενοδοχείο το δωμάτιο το

κρατούσε η ίδια. Ο καθ' ου η αίτηση παρεδέχθη ότι οι επιστολές, τις οποίες

κατέθεσε η αιτήτρια σαν τεκμήριο, είναι δικές του και τις έστελλε από την

Αγγλίαν. Τις επιστολές αυτές τις έστειλε από την Αγγλία μετά που έπαυσε την

αιτήτριαν από την υπηρεσίαν του. Είπε ότι ο λόγος που αλληλογραφούσε με την

αιτήτριαν είναι ότι προσπαθούσε να την μερώσει με τον αρραβωνιαστικό της και

για ορισμένα θέματα πάντοτε εζητούσε την γνώμη του. Ετηλεφωνούσε στον ίδιο στην

Αγγλία όπου έμενε ο ίδιος κάθε Σάββατο η ώρα 12 τα μεσάνυκτα και του έλεγε ότι

εγνώρισε κάποιον που ήθελε να την παντρευτεί, με τον οποίον έλεγε ότι έχει

σχέσεις ακόμη μέχρι σήμερα. Του έλεγε γιατί δεν της έγραφε και αναγκάστηκε να

της γράφει, διότι του ετηλεφωνούσε στον θείο του και τον ενοχλούσε. Σε ερώτηση

του δικηγόρου της αιτητρίας γιατί μέσα σε μια από τις επιστολές έγραψε να

προσέχεις τον MX με κεφαλαία,

απάντησε ότι η αιτήτρια ήθελε να ονομάσει το μωρό Μάριο ή Χριστόδουλο, δεν ήξερε

ο ίδιος τι θα το ονόμαζε και έτσι έβαζε τα γράμματα MX. Είπε επίσης ότι δεν ξέρει ή δεν θυμάται γιατί η αιτήτρια είχε

αμφιβολίες πως θα ονομάση το τέκνον της, Μάριον ή Χριστόδουλο, και ανέφερε ότι

στην οικογένειαν του δεν υπάρχουν πρόσωπα που το όνομα τους αρχίζει με το

γράμμα Μ ή Χ. Πιο κάτω όμως ανέφερε ότι τον παππού του τον έλεγαν Χριστόδουλο

και ότι η οικογένεια του έχει πρόσωπο με το όνομα Μαρία. Ανέφερε ότι ξέρει την

μητέρα, τον πατέρα και τα αδέλφια της αιτητρίας. Σε ερώτηση του δικηγόρου τι τον

έκαμνε μέσα στα γράμματα να γράφει συγκεκομμένα και δεν έγραφε ολόκληρο το

όνομα, απάντησε ότι το έκαμνε για χάρη συντομίας. Περαιτέρω ανέφερε ότι το ύφος

των επιστολών του[*341] είχε οικειότητα από οικογενειακή φιλία απλώς και όχι

από τίποτα άλλο. Η Δώρα Τσιακολή ήταν κοντά του ως υπάλληλος και η αιτήτρια

έτυχε να τον πάρει τηλέφωνο μερικός φορές να τον ζητά και να δίδει το

τηλεφώνημα σ' αυτόν η Δώρα Τσιακολή. Απάντησε σε ερώτηση του δικηγόρου ότι όταν

κάποιος θέλει να ακούσει την συνομιλία μπορεί να το κάμει, όπως μπορούσε και η Δώρα Τσιακολή. Η αιτήτρια πήγε στο ιατρείο

του μια-δυό φορές όταν ήταν υπάλληλος η Δώρα Τσιακολή. Όταν η αιτήτρια πήγαινε

στο γραφείο του δεν φαινόταν έγκυος, ούτε και αντελήφθη σε οποιαδήποτε περίοδο ότι η αιτήτρια ήταν έγκυος. Αντελήφθη ότι είχε

παιδί η αιτήτρια μόνον μετά που εγέννησε και το παιδί γεννήθηκε στις 18.3.1979.

Έλαβε γνώση του γεγονότος αυτού, διότι του ετηλεφώνησε η αιτήτρια από το

Νοσοκομείο ότι εγέννησε. Στο Νοσοκομείο πήγε μια φορά και είδε την ίδια την

αιτήτρια, δεν θυμάται αν είδε το μωρό, την είδε το μωρό, την είδε έξω στον

διάδρομο. Πιο κάτω ανέφερε ότι δεν είδε το μωρό, αλλά έλαβε γνώση εάν το μωρό

ήτο αγόρι ή κορίτσι. Ανέφερε ότι δεν τον

προσήγγισε το Γραφείο Ευημερίας σχετικά με το παιδί της αιτητρίας. Η αιτήτρια

του είπε ότι της εζήτησαν να δώσει κάπου το παιδί και ο ίδιος της είπε αν βρει

κάποιο κατάλληλο πρόσωπο που να το δέχεται να το δώσει, τελικά δεν το έδωσε. Ο

ίδιος δεν έκαμε εισήγηση στην αιτήτρια να δώσει το παιδί σε κάποια γυναίκα για

να μην το έχει στο σπίτι. Την Μαρίτσα Μιχαηλίδου, Μάρτυρα αιτητρίας 4, την είδε

μόνον μια φορά. Σε ερώτηση εάν ήξερε ότι το μωρό ευρίσκετο στα χέρια της

Μαρίτσας Μιχαηλίδου και το φρόντιζε, απάντησε ότι του ετηλεφώνησε μια φορά η

αιτήτρια ότι το μωρό ήταν άρρωστο και ήθελε να τον πάρει για να το δει. Πήγε

μαζί της και είδε το μωρό και της είπε να μην ανησυχεί, διότι δεν είναι τίποτα.

Ο Ιταλός τον οποίον αναφέρθηκε κατά την κύριαν εξέταση, δεν ήτο[*342] πελάτης

του ιατρείου του και είπε ότι βγήκε μαζί του, διότι του τον εγνώρισε η

αιτήτρια. Πήγε μαζί τους διότι τον εκάλεσαν να πάει. Η αιτήτρια του είπε ότι

είναι ένας φίλος και του είπε να πάνε παρέα όλοι μαζί. Δεν συνήθιζε να βγαίνει

με πρόσωπα με τα οποία έβγαινε η αιτήτρια, αλλά του είπε ότι είναι της

Πρεσβείας και μπορεί να τον χρειαστούν καμμιά φορά. Τον Ιταλόν τον εγνώρισε

τέλος του 1977 και αρνήθηκε ότι ο Ιταλός ήταν πελάτης του ιατρείου και εκάλεσε

τον ίδιον και την αιτήτριαν, διότι ήτο ευχαριστημένος από αυτόν. Σε ερώτηση του

δικηγόρου της αιτητρίας γιατί ο δικηγόρος του κατά την αντεξέταση της αιτητρίας

δεν υπόβαλε σε αυτή ότι έβγαινε έξω με τον Ιταλό, απάντησε ότι δεν το γνώριζε ο

δικηγόρος του και για τον ηλεκτρολόγο, τον οποίον λένε Γιάννη, δεν το υπέβαλε ο

δικηγόρος στην αιτήτριαν, διότι δεν το θεώρησαν ότι θα ήταν σε επιβάρυνση της

αιτητρίας. Επίσης είπε ότι τον ηλεκτρολόγο δεν τον εκάλεσε σαν μάρτυρα, διότι

δεν τον ερώτησε και διότι μπορεί να φοβάται. Σε ερωτήσεις του δικηγόρου της

αιτητρίας δια το κακόφημο σπίτι κοντά στον Ολυμπιακό, ανέφερε ότι το σπίτι είναι

στην οδό Ερμού και από ότι άκουσε η οδός Ερμού είναι κακόφημος. Σε ερώτηση εάν

είναι γεγονός ότι την Ελένη ο ίδιος την σύστησε στην αιτήτριαν και πήγαν να

ανοίξουν το φλυντζάνι τους, απάντησε "μάλιστα η Ελένη ανοίγει φλυντζάνι,

γνώρισα αυτή την γυναίκα από την αιτήτρια, δεν πήγαμε μαζί να ανοίξουμε το

φλυντζάνι.μας" Σε ερώτηση εάν ο ίδιος, άνθρωπος γιατρός και

οικογενειάρχης, συνηθίζει να συχνάζει σε κακόφημα σπίτια, απάντησε ότι

"δεν συνηθίζω, αλλά κάποτε υπάρχουν και εξαιρέσεις". Συγκεκριμένα

κάποιος πελάτης του του είπε ότι πάει η αιτήτρια εκεί πάνω και "πήγα να

διαπιστώσω τι μέρος είναι". Σε άλλην ερώτηση του δικηγόρου της αιτητρίας

απάντησε ότι γνώρισε την Ελένη από την αιτήτρια και αν πήγαν καμμιά[*343] φορά

εκεί για το φλυντζάνι, τον πήγε η αιτήτρια μετά. Σε ερώτηση πάλιν του δικηγόρου

της αιτητρίας εάν πήγαν σε αυτήν την γυναίκα την εποχή που έκαμε το μωρό,

απάντησε ότι δεν είχε μωρό. Περαιτέρω είπε ότι δεν το υπέβαλε στην αιτήτρια ο

δικηγόρος του αυτό το γεγονός, διότι δεν ήθελε να την κατηγορήσει, τώρα το λέει

γιατί τον πιάνει από τον λαιμό. Γνωρίζει τον ιατρό Γεώργιο Μιχαηλίδη,

γυναικολόγο, αλλά δεν θυμάται εάν είχε και καμμιά νοσοκόμα που ονομάζεται

Μάγδα. Μπορεί να επεσκέφθη την κλινικήν του ιατρού αυτού ως συνάδελφος και δεν

την επισκέφθηκε με άλλον πρόσωπον. Σε ερώτηση του δικηγόρου εάν επεσκέφθη αυτή

την κλινική επανειλημμένα παίρνοντας την αιτήτρια λόγω του ότι είχε ακατάσχετην

αιμορραγία, απάντησε "δεν θυμάμαι". Περαιτέρω παρεδέχθη ότι η

αιτήτρια του έκαμνε σκηνές ζηλοτυπίας και ότι οι σκηνές έγιναν διότι η αιτήτρια

αισθανόταν κάποιο αίσθημα απέναντι του, το αίσθημα αυτό το αντελήφθη. Σε

ερώτηση εάν το αίσθημα της αιτητρίας ήταν ευχάριστο και εάν δεν το είχε με τις

άλλες υπαλλήλους του, απάντησε "ίσως να είχε κάτι περισσότερο, μία υπάλληλος

είναι φυσικό να υποστηρίζει την δουλειά της, αλλοιώς δεν είναι καλή

υπάλληλος". Απάντησε ότι δεν είναι βέβαιος εάν η αιτήτρια πήγε στο γραφείο

του και του ζήτησε γάλα για το μωρό. Σε ερώτηση εάν βοηθούσε οικονομικώς την

αιτήτρια με το μωρό της, απάντησε ότι εάν ερχόταν καμμιά φορά και του έλεγε ότι

χρειαζόταν κάτι για οτιδήποτε μπορεί να της έδιδε κάτι, όπως θα έδιδε και σε

οποιοδήποτε του ζητούσε. Η αιτήτρια δεν του ζήτησε οικονομική βοήθεια μετά που

έφυγε από την δουλειά του και προτού ο ίδιος πάει στην Αγγλία. Σε ερώτηση εάν

είναι γεγονός ότι έδειξε ενδιαφέρον για το παιδί της αιτητρίας, απάντησε

"είναι επόμενο διότι λυπάσαι κάποιον". Σε άλλην ερώτηση εάν είναι

γεγονός ότι έδειχνε ενδιαφέρον για το μωρό, απάντησε ότι τον επίεζε[*344] καμμιά

φορά για το μωρό, του έλεγε ότι ήταν άρρωστον, έλα να το δεις και πήγαινε, τι

θα έκαμνε το λυπόταν. Επήρε την ίδιαν και είδε το μωρό στην γυναίκα που ήταν

άρρωστο. Σε ερώτηση του δικηγόρου, απάντησε ότι μπορεί κατ' αρχάς οι σχέσεις

των να διεκόπησαν μετά που έφυγε η αιτήτρια από υπάλληλος του, αλλά μετά είχαν

τηλεφωνικήν επικοινωνίαν και τώρα ακόμη τηλεφωνεί ο ίδιος, μπορεί να είναι

άρρωστη. Όταν έγραφε από την Αγγλίαν να προσέχεις το μωρό, δεν ήταν αίσθημα

στοργής προς το μωρό, αλλά ήταν μία συμβουλή. Δεν είναι απαραίτητο να είχε

ενδιαφέρον για το μωρό επειδή έκαμνε αυτές τις προτροπές. Όταν ερχόντουσαν από

την Πάφο σταματούσαν κάποτε κάπου και έτρωγαν μαζί. Την μητέρα της αιτητρίας

και τους δικούς της του εγνώριζε, αλλά αρνήθηκε ότι επήγαινε στο σπίτι της

αιτητρίας μαζί με την αιτήτριαν και το παιδί. Συνάντησε την αιτήτριαν μαζί με

το παιδί στον κήπο στην Λευκωσία. Του ετηλεφωνούσε στην δουλειά του ότι το μωρό

είναι άρρωστο και πήγαινε και αυτός εκεί. Καμμιά φορά όταν δεν πήγαινε κτυπούσε

συνέχεια το παιδί "και αναγκαζόμουν και πήγαινα και να μην ήθελα να πάω με

ανάγκαζε να πάω" Το μωρό της αιτητρίας το είδε για τελευταία φορά πέρσυ.

Το μωρό της αιτητρίας έτυχε να το φωνάξει με το όνομα του και όταν το μωρό

ετύγχανε να τον συναντήσει τον εφώναζε κύριε Ανδρέα. Στην επανεξέταση ανέφερε

ότι στο σπίτι του Ολυμπιακού είδε και άλλες γυναίκες και άνδρες.

Εχρησιμοποιείτο ως οίκος ανοχής, επλήρωναν και η γυναίκα έπαιρνε προμήθεια.

Εξέτασα μετά μεγάλης προσοχής την

ενώπιον μου μαρτυρίαν και είχα την ευκαιρίαν να παρακολουθήσω όλους τους

μάρτυρες, που κατέθεσαν από το εδώλιο του μάρτυρος. Ομολογώ ότι η αιτήτρια και

οι μάρτυρες της αιτητρίας μου[*345] έκαμαν πάρα πολύ καλήν εντύπωση και πιστεύω ότι έλεγαν την αλήθειαν εις

όλα τα σημεία της μαρτυρίας των. Την μαρτυρίαν της αιτητρίας και των μαρτύρων

της την αποδέχομαι πλήρως και ανεπιφυλάκτως.

Είχα επίσης την ευκαιρίαν να

παρακολουθήσω τον καθ' ου η αίτηση να δίδει ένορκον μαρτυρίαν από το εδώλιο του

μάρτυρος και πρέπει να πω ότι αυτός δεν μου έκαμε καθόλου καλήν εντύπωση. Αν και είναι λίγο σκληρό, εν τούτοις δεν

διστάζω να τον χαρακτηρίσω σαν ένα από τους μεγαλύτερους ψεύτες που είδα από το

εδώλιο του μάρτυρος. Καθ' όλην την διάρκειαν της μαρτυρίας του εγελούσε ή

εμειδιούσε, στις ερωτήσεις που του υπεβάλλοντο εζητούσε χρόνον να απαντήσει και

την απλουστέραν ακόμη ερώτηση και οι απαντήσεις του σε πολλές περιπτώσεις είχαν

σαν μόνον σκοπόν την αποφυγήν εκθέσεως των πραγματικών γεγονότων. Αναφορικά με

την μαρτυρίαν του αναφέρω χαρακτηριστικά τα κάτωθι:

Στην μαρτυρίαν του ανέφερε ότι

εσταμάτησε από την δουλειάν την αιτήτρίαν, διότι τον ενοχλούσε στο γραφείο και

όταν ετηλεφωνούσαν γυναίκες τον ερωτούσε ποιές ήσαν και διάφορες άλλες

ερωτήσεις που δεν έπρεπε να υποβάλλει. Την σταμάτησε διότι η δουλειά πήγαινεν

πίσω πίσω και δεν την εχρειαζόταν. Είναι ολοφάνερον στο μυαλό μου ότι ο καθ' ου

η αίτηση ψεύδεται στο σημείο τούτο, διότι εάν πράγματι εσταματούσε την

αιτήτριαν με τον τρόπον που ανέφερε, δηλαδή ότι τον ενοχλούσε στο γραφείο δεν

θα είχε μετά που εσταμάτησε η αιτήτρια από την δουλειάν του σχέσεις μαζί της,

ήτοι να έχουν τηλεφωνικές επικοινωνίες, να μεταβαίνει η αιτήτρια στο ιατρείο

του καθ' ου η αίτηση και επιπρόσθετα όταν μετέβη ο καθ' ου η αίτηση στην

Αγγλίαν να αλληλογραφεί συνεχώς με την αιτήτρίαν.[346]

Σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του ανέφερε

ότι την αιτήτριαν την έπαιρνε μαζί του στην Πάφον, διότι κάποτε την

εχρειαζόταν. Από την μαρτυρίαν του ενώπιον του Δικαστηρίου, τόσον στην κυρίαν

εξέταση, όσον και στην αντεξέταση διεφάνη ότι η αιτήτρια ήταν απλώς γραμματεύς

στο ιατρείο του και όταν επήγαινε στην Πάφο είπε ότι τον βοηθούσε κάποτε σε

μασάζ, ή έπαιρνε το τηλέφωνο, ενώ παρεδέχθη ότι στο ιατρείο του ιατρού

Χρυσόμηλου στο οποίον εργαζόταν, υπήρχε και τηλεφωνήτρια και οι άλλες

διευκολύνσεις. Θεωρώ τον ισχυρισμόν του αυτόν σαν παντελώς αναληθή. Είναι

φανερόν ότι η παρουσία της αιτητρίας στο ιατρείο της Πάφου ήταν εντελώς

αχρείαστη και δεν αντιλαμβάνομαι γιατί η αιτήτρια, αφού ήτο αχρείαστη η

παρουσία της στην Πάφον, να μεταβαίνει εκεί και το ιατρείο στην Λευκωσία να

παραμένει εντελώς κλειστό για τουλάχιστον δύο μέρες, χωρίς να υπάρχει ένα

πρόσωπο, το οποίο να κανονίζει τουλάχιστον ραντεβού με τους πελάτες. Κατά την

γνώμην μου την αιτήτριαν την έπαιρνε μαζί του στην Πάφον ο καθ' ου η αίτηση,

για ένα και μοναδικόν λόγο, δηλαδή τις σχέσεις τις οποίες είχε ο καθ' ου η

αίτηση με την αιτήτριαν, όπως τις περιέγραψε η αιτήτρια στην μαρτυρίαν της.

Ο καθ' ου η αίτηση στην μαρτυρίαν του

ανέφερε ότι οι σχέσεις του με την αιτήτριαν ήσαν οικογενειακές και φιλικές και

τίποτα περισσότερον. Πιστεύω ότι και σ' αυτό το σημείο ψεύδεται διότι ένα

πρόσωπο το οποίο έχει απλώς οικονενειακές και φιλικές σχέσεις με κάποιον άλλο,

δεν μπορεί να έχει το θάρρος να βλέπει τα σημειωματάρια και τα ημερολόγια ενός

άλλου, όπως ο καθ' ου η αίτηση, ο οποίος παρεδέχθη ότι έβλεπε το ημερολόγιο και

τις σημειώσεις της αιτητρίας και τα διάφορα τηλέφωνα και ονόματα, τα οποία

υπήρχαν εκεί. Επίσης από την όλην μαρτυρίαν του καθ' ου η αίτηση φαίνεται το

ενδιαφέρον του[*347] για το παιδί και όταν ήταν άρρωστο

επισκεπτόταν το παιδί και την αιτήτρια. Χαρακτηριστικά αναφέρω την ακόλουθη

απάντηση του καθ' ου η αίτηση κατά την αντεξέταση του:- "Μάλιστα μου

τηλεφωνούσε στην δουλειά ότι το μωρό είναι άρρωστο και πήγαινα και εγώ εκεί.

Καμμιά φορά όταν δεν πήγαινα κτυπούσε κτυπούσε συνέχεια το μωρό και αναγκαζόμουν

και πήγαινα και να μην ήθελα να πάω με ανάγκαζε να πάω". Το τόσον

ενδιαφέρον του για το παιδί και το γεγονός ότι τα κτυπήματα στο παιδί τον

ανάγκαζαν όπως είπε ο ίδιος να πάει να συναντήσει την αιτήτριαν, τούτο κατά την

άποψη μου δεικνύει όχι μόνον ενδιαφέρον αλλά κάτι περισσότερον προς το παιδί.

Το ότι οι σχέσεις τους δεν ήσαν οικογενειακές και φιλικές όπως ανέφερε ο καθ'

ου η αίτηση, φαίνεται και από τις επιστολές και τις κάρτες, τις οποίες ο καθ'

ου η αίτηση έστειλεν στην αιτήτριαν ενώ ευρίσκετο στην Αγγλίαν. Στο τεκμήριο 3,

σε μία κάρτα που έστειλε ο καθ' ου η αίτηση στην αιτήτριαν, υπογράφεται με τις

λέξεις "Love Andreas". Στο Τεκμήριο 1 όταν κάποιος

αναγνώσει το περιεχόμενο του, φαίνεται καθαρά ότι στο γράμμα αυτό ο καθ' ου η

αίτηση μιλά συνέχεια για την αγάπη της αιτητρίας προς αυτόν και αυτού προς την

αιτήτρια και αναφέρει χαρακτηριστικά ότι ίσως τον αναστατώσει εάν πάει στην

Αγγλίαν και ίσως τον χάσει για πάντα. Τα αποσπάσματα αυτά δεν αφήνουν καμμιά

αμφιβολία, όχι μόνον στο μυαλό μου, αλλά και στο μυαλό του πιο απλού ανθρώπου,

για το ποίες ήτο οι σχέσεις των διαδίκων, οι οποίες δεν ήσαν ούτε φιλικές, ούτε

οικογενειακές όπως ανέφερε στην μαρτυρία του ο καθ' ου η αίτηση, αλλά σχέσεις

αγάπης.

Επίσης θέλω να παρατηρήσω και τα εξής

ως προς την μαρτυρίαν του καθ' ου η αίτηση. Στην μαρτυρίαν του ανέφερε για

κάποιον Ιταλόν και ένα ηλεκτρολόγον ο οποίος είχε[*348] σχέσεις

με την αιτήτρια, αλλά είναι χαρακτηριστικόν ότι κανένας τέτοιος ισχυρισμός δεν

υπεβλήθη στην αιτήτρια κατά την αντεξέταση της υπό του δικηγόρου του, παρά

μόνον αναφέρθησαν σε κάποιον Κρίστιν Ολύμπιον, ο οποίος στην μαρτυρίαν ενώπιον

μου φαίνεται ότι ήτο αρραβωνισαμένος με την αιτήτρια και ότι οι σχέσεις τους

διεκόπησαν προτού ακόμα η αιτήτρια γνωρισθεί με τον καθ' ου η αίτηση. Όσον αφορά

τον ισχυρισμό για την παρουσία της αιτητρίας σε οίκον ανοχής και αυτό το θεωρώ

σκέψη εκ των υστέρων. Από την όλην μαρτυρίαν φαίνεται ότι ουδεμία εισήγηση

έγινε στην αιτήτριαν ότι ουσιαστικά είχε σχέσεις σεξουαλικές με άλλους άνδρες

κατά την διάρκειαν της γνωριμίας της με τον καθ' ου η αίτηση και των σχέσεων

της με αυτόν.

Από την μαρτυρίαν την οποίαν εδέχθηκα

ως αληθή ανωτέρω ευρίσκω τα ακόλουθα:-

Η αιτήτρια εγνωρίσθη με τον καθ' ου η

αίτηση περί το τέλος του 1976 οι αρχές του 1977, όταν επήρε δουλειά κοντά του

ως τηλεφωνήτρια στο ιατρείο του, στην οδόν Άθου στην Λευκωσία. Έξη μήνες αργότερα άρχισαν να έχουν σεξουαλικές σχέσεις

τέσσερεις έως πέντε φορές την εβδομάδα, τόσον στο ιατρείο του καθ' ου η αίτηση,

όσον και σε. διάφορα ξενοδοχεία και συγκεκριμένα στο ξενοδοχείο Τριανό στην

Πάφο, όπου μετέβαινε η αιτήτρια με τον καθ' ου η αίτηση κάθε Τετάρτη απόγευμα

και διανυκτέρευαν στο ίδιο δωμάτιο, την νύκτα της Τετάρτης προς Πέμπτη.

Από τις σχέσεις τους αυτές είμαι

ικανοποιημένος ότι συνελήφθη εν άρρεν τέκνο, το οποίο η αιτήτρια εγέννησε στο

Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας στις 18.3.1979. Επίσης είμαι πλήρως ικανοποιημένος

ότι η αιτήτρια καθ' όλον τον χρόνο των σχέσεων της με τον καθ' ου η αίτηση δεν

είχε[*349] σεξουαλικές σχέσεις με κανέναν άλλο άνδρα.

Η διαδικασία αυτή είναι πολιτική και

πρέπει να αποφασισθεί επί τη βάσει της ισορροπίας των δυνατοτήτων (balance of

probabilities). Βλέπε την υπόθεση SVE ALLER (1967) 1 1523 Q.B.D.

Περαιτέρω στον Νόμο 50/79 επί του οποίου στηρίζεται η παρούσα αίτηση δεν

υπάρχει πρόνοια ότι χρειάζεται επιβεβαιωτική μαρτυρία (corroboration) της

μαρτυρίας της αιτητρίας, όπως απαιτείται για το affiliation order, το οποίο

προβλέπει το άρθρο 8 του Κεφ. 278, ως επίσης και στις νομοθεσίες στην Αγγλία,

τις σχετικές με τα νόθα τέκνα.

Εν τούτοις αφού ευρήκα την μαρτυρίαν

της αιτητρίας σαν αξιόπιστη και επειδή η παρούσα αίτηση αφορά προσωπικάς

καταστάσεις και προσωπικούς θεσμούς και ειδικά την νομικήν κατάσταση του νόθου

τέκνου (status of the child) εζήτησα και επιβεβαιωτικήν μαρτυρίαν από την ενώπιον

μου υπάρχουσα μαρτυρία στο σύνολο της και είμαι ικανοποιημένος ότι υπάρχει

επιβεβαιαττική μαρτυρία της μαρτυρίας της αιτητρίας. Η επιβεβαιωτική μαρτυρία

δεν είναι ανάγκη να αφορά ολόκληρον την μαρτυρίαν της αιτητρίας, αλλά πρέπει να

υπάρχει επιβεβαιωτική μαρτυρία για ορισμένους ουσιώδεις ισχυρισμούς της

αιτητρίας.

Θεωρώ σαν επιβεβαιωτικήν μαρτυρίαν

την μαρτυρίαν του Μάρτυρος αιτητρίας 2, Μιχάλη Μίτα, διευθυντή του ξενοδοχείου

Τριανό, ο οποίος επιβεβαίωσε την μαρτυρίαν της αιτητρίας ότι η αιτήτρια και ο καθ' ου η αίτηση διέμεναν και

διανυκτέρευαν στο ξενοδοχείο Τριανό την νύκτα της Τετάρτης προς Πέμπτην κάθε

εβδομάδα.[*350]

Εις την υπόθεση Moore v. Hewitt (19U7) 2 All E.R. σελίς 270

απεφασίσθη ότι association on terns of close affection μπορεί να ληφθεί σαν επιβεβαιωτική μαρτυρία.

Από την ενώπιον μου μαρτυρίαν ευρίσκω

ότι υπήρχε τέτοια σχέση μεταξύ των διαδίκων και τούτο φαίνεται καθαρά από το

γεγονός ότι ενώ η παρουσία της αιτητρίας ήτο αχρείαστη στην Πάφο, ακολουθούσε

τον καθ' ου η αίτηση και μάλιστα διανυκτέρευαν στο ίδιο δωμάτιο. Επίσης υπάρχει

η μαρτυρία του Μάρτυρος αιτητρίας 5, ο οποίος ανέφερε ότι ενώ επήγε στο ιατρείο

του καθ' ου η αίτηση για μασάζ, μέσα στο δωμάτιο το οποίο ευρίσκετο εισήλθε και

η αιτήτρια, αγκαλιάσθησαν με τον καθ' ου η αίτηση και ο ίδιος λόγω αυτού του

γεγονότος εβγήκε έξω από το δωμάτιον. Πέραν τούτου υπάρχει μαρτυρία, η οποία

φαίνεται από το σύνολο της ενώπιον μου μαρτυρίας, ότι ο καθ' ου η αίτηση

επεδείκνυε πάντοτε μεγάλον ενδιαφέρον για όλα τα ζητήματα τα οποία αφορούσαν την

αιτήτριαν. Αναφέρω επίσης ότι ο καθ' ου η αίτηση πρέπει να είχε το θάρρος της

αιτητρίας και την αγάπη της, αφού όπως ανέφερε ο ίδιος μπορούσε να ελέγχει

ακόμα και τα ημερολόγια της με διάφορα ονόματα και τηλέφωνα.

Στην απόφαση Moore ανωτέρω, επιστολές από τον ισχυριζόμενον πατέρα δεν έγιναν

αποδεκτές σαν επιβεβαιωτική μαρτυρία, διότι ηκολουθήθει η απόφαση Johnson v. Pritchard, στην οποία δεν

έγιναν δεκτές σαν μαρτυρία, διότι ο γραφικός χαρακτήτας του καθ' ου η αίτηση

δεν απεδείχθη υπό άλλου μάρτυρος παρά μόνον υπό της μαρτυρίας της αιτητρίας.

Περαιτέρω στην ιδίαν απόφαση ο Lord Coddard στις σελίδες 273 και 274 αναφέρει

τα ακόλουθα:-

"If those letters were

admissible on her evidence, the statements in the letters, being written by the

respondent himself, were at once evidence against[*351] him. While the production of those letters did not corroborate the

evidence of the complainant that he wrote them, they corroborated the

complainant's evidence that he was the father of the child. That was a material

particular, and, therefore, it seems to me that the production of the letters

afforded corroboration of the complainant's story in a material

particular".

Στην παρούσαν υπόθεση ο γραφικός

χαρακτήρας του καθ' ου η αίτηση δεν ημφισβητήθη, δεν ηγέρθη ένσταση κατά την

παρουσίαση των επιστολών και ο ίδιος στην μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου

εδέχθη ότι όλες οι επιστολές, οι οποίες κατετέθησαν σαν Τεκμήριο, είναι δικές

του επιστολές τις οποίες έστειλε στην αιτήτρια. Το περιεχόμενο αυτών των

επιστολών, το ενδιαφέρον του για το τέκνο της αιτητρίας και η έκφραση αγάπης

προς το τέκνο και προς την αιτήτριαν, είναι κατά την άποψή μου επιβεβαιωτική

μαρτυρία της μαρτυρίας της αιτητρίας.

Υπό το φως όλων των ανωτέρω είμαι

ικανοποιημένος και ευρίσκω ότι ο καθ' ου η αίτηση είναι ο φυσικός πατήρ του

τέκνου της αιτητρίας, το οποίο ονομάζεται Μάριος.

Εν τέλει εκδίδω απόφαση

αναγνωρίζουσαν ότι ο ρηθείς Μάριος, τέκνο της αιτητρίας, γεννηθέν την

18.3.1979, είναι και τέκνο του καθ' ου η αίτηση και ο καθ' ου η αίτηση ο

φυσικός πατήρ του ως άνω ανηλίκου τέκνου.

Τα έξοδα της αιτήσεως εις βάρος του

καθ' ου η αίτηση.

Απόφαση ως ανωτέρω. Έξοδα εις βάρος του καθ'

ου η αίτηση.