Supreme Court dismisses objection that Attorney-General lacked authority due to age extension legality.

[*1676] 1973 Μαΐου 21η ΔΙΚΑΣΤΑΙ -

(ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ , πρόεδρος ,

ΣΤΑΥΡΙΝΙΔΗΣ, Λ. ΛΟΙΖΟΥ,

ΧΑΤΖΙΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ,

ΜΑΛΑΧΤΟΣ, Δικασταί)

Γενικός Εισαγγελεύς της Δημοκρατίας ,

Αιτητής ,

κατά

Νίκου Σαμψών,

Καθ' ού η αίτησις.

(Αίτησις Αρ. 1/73).

Γενικός Εισαγγελείς της Δημοκρατίας

- παράτασις θητείας αυτού μετά την ημερομηνίαν καθ' ήν συνεπληρώθη η ηλικία

αναγκαστικής αφυπηρετήσεως του Εγένετο νομίμως - 'Αρθρον 8(4) του ερι Συντάξεων Νόμου (Κεφ.311)

(ως ετροποποιήθη υπό του Νόμου 9 του 1967), άρθρα 2 και - 8(4) του Περί

Δικαστηρίων Νόμου 9 του 1960 (Νόμος 14 του, 1960) κα Άρθρα 112.4, 153.7(1) και 153.11

του Συντάγματος.

Λ. Λουκαΐδης, Ανώτερος Δικηγόρος της

Δημοκρατίας, και Μ.Φλουρέντζος, διά τον Αιτητήν.

Λ. Κληρίδης, Α. Χατζηιωάννου, Α. Νεοκλέους,

Τ. Ηλιάδης , Γ. Αριστείδου, Δημητρίου και Δ. Σαμψών, διά τον Καθ' ού η αίτησις.

ΑΠΟΦΑΣΙΣ

ΕΠΙ ΠΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΕΝΣΤΑΣΕΩΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ ΠΡ.

Κατά την διάρκειαν

An English translation of this decision appears at pp. 1681-85

post.

Σημείωσις: H αίτησις περί άρσεως της ασυλίας απεσύρθη

προ της εκδόσεως της επιφυλαχθείσης αποφάσεως του Δικαστηρίου.[*1677]

της ακροάσεως της παρούσης αιτήσεως

δι' άρσιν, δυνάμει των προνοιών του άρθρου 83 του Συντάγματος, της ασυλίας του

Μέλους της Βουλής των Αντιπροσώπων Νίκου Σαμψών, διά να καταστή δυνατόν να

διωχθή ούτος διά τα αδικήματα τα αναφερόμενα εις το κατηγορητήριον το όποιον

έχει επισυναφθή εις την αίτησιν, ο συνήγορος του καθ' ού η αίτησις ήγειρεν

ενστασιν ότι ο Γενικός Εισαγγελεύς της Δημοκρατίας, κ. Κρίτων Τορναρίτης, εκ

μέρους, και τη συγκαταθέσει, του οποίου συνετάχθη, βάσει της σχετικής

νομοθεσίας, το, κατηγορητήριον και υπεβλήθη η εν λόγω αίτησις, δεν κατείχε,

κατά τον ουσιώδη χρόνον, νομίμως το αξίωμα του Γενικού Εισαγγελέως, διότι έδει

να θεωρηθή ως υποχρεωτικώς αφυπηρετήσας κατά την 27ην Μαΐου 1970 οτε

συνεπλήρωσε το 68ον έτος της ηλικίας του.

0 συνήγορος του καθ' ού η αίτησις υπέβαλε, περαιτέρω, ότι παράτασις

της θητείας του κ. Τορναρίτη ως Γενικού Εισαγγελέως μετά την 27ην Μαΐου 1970

ήτο άκυρος, ως ούσα αντισυνταγματική, εν όψει των προνοιών των άρθρων 112(4)

και 153(7) (1) του Συντάγματος.

Το άρθρον 112(4) του

Συντάγματος προνοεί ότι:-

"Ο γενικός εισαγγελεύς και

ο βοηθός γενικού εισαγγελέως της Δημοκρατίας είναι μέλη της μονίμου νομικής

υπηρεσίας της Δημοκρατίας και υπηρετούσιν ύφους όρους οι δικασταί του Ανωτάτου

Δικαστηρίου πλήν του προέδρου τούτου και δεν απολύονται,ειμή υφ' ούς όρους και

καθ' όν τρόπον οι δικασταί ούτοι".

Το δε άρθρον 153(7)( 1) του

Συντάγματος προνοεί ότι [*1678]

Οι έλληνες δικασταί και ο

τούρκος δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου είναι μόνιμα μέλη της δικαστικής

υπηρεσίας της Δημοκρατίας και παραμένουσιν εν τη υπηρεσία μέχρι του εξηκοστού

ογδόου έτους συμπληρωμένου.

Έκ των ενώπιον ημών τεθέντων

στοιχείων προκύπτει ότι η θητεία του κ. Τορναρίτη ως Γενικού Εισαγγελέως παρετάθη

κατ' αρχάς διά τρία έτη, μέχρι της 27ης Μαΐου 1973 και ακολούθως δι' άλλα τρία

έτη, μέχρι της 27ης Μαΐου 1976. Η παράτασις μέχρι της 27ης Μαΐου 1973 (και

ουσιαστικώς περί αυτής ασχολούμεθα διότι η αίτησις περί άρσεως της ασυλίας

κατεχωρήθη την 3ην Μαΐου 1973) εγένετο συμφώνως πρός απαφάσιν του Υπουργικού

Συμβουλίου ληφθείσαν την 9ην Απριλίου 1970 βάσει των σχετικών προνοιών του Περί

Συντάξεων Νόμου (Κεφ. 311 ).

Το άρθρον 153 (11) του

Συντάγματος προνοεί ότι:-

"Η αντιμισθία και οι

λοιποί όροι υπηρεσίας των ελλήνων δικαστών και του τούρκου δικαστού του

Ανωτάτου Δικαστηρίου καθορίζονται διά νόμου". Επίσης το άρθρον 8(4) του

Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Νόμος 14/60) προνοεί ότι:-

"Τηρουμένων των διατάξεων

του Συντάγματος και του

παρόντος νόμου, κατά τα λοιπά έκαστος δικαστής θα υπόκειται εις, οιονδήποτε νόμον ή

κανονισμόν ρυθμίζοντα ζητήματα υπηρεσίας των μελών της δημοσίας υπηρεσίας της

Δημοκρατίας".[*1679]

Δυνάμει του άρθρου 2 του

Νόμου., 14/60 ο όρος "δικαστής" περιλαμβάνει και δικαστήν του Ανωτάτου

Δικαστηρίου.

Έκ των προαναφερθεισών προνοιών

πρόκυπτε ι ότι ο Γενικός Εισαγγελεύς υπόκειται, ως οι δικασταί του Ανωτάτου

Δικαστηρίου, εις οιονδήποτε νόμον ή κανονισμόν ρυθμίζοντα ζητήματα υπηρεσίας

των μελών της δημοσίας υπηρεσίας της "Δημοκρατίας",

Είς εκ των όρων υπηρεσίας των

μελών της δημοσίας υπηρεσίας της Δημοκρατίας περιλαμβάνεται εις το άρθρον 8 του

Περί Συντάξεων Νόμου (Κεφ. 311 ), ως τούτο ετροποποιήθη διά του Περί Συντάξεων

(Τροποποιητικού) Νόμου του 1967 · (Νόμος 9/67). Η παράγραφος (4) του άρθρου 8

προνοεί ότι:-

"Ανεξαρτήτως των διατάξεων

του παρόντος άρθρου το Υπουργικόν Συμβούλιον δύναται, εάν θεωρη τούτο

επιθυμητόν πρός το δημόσιον συμφέρον, να επιτρέψη εις υπάλληλον όπως παραμείνη

εν τη υπηρεσία μετά την ημερομηνίαν καθ' ήν συμπληρούται η ηλικία αναγκαστικής

αφυπηρετήσεως αυτού,επί τοσούτο χρονικόν διάστημα όσον το Συμβούλιον ήθελεν

ορίσει".

Ως ήδη ανεφέρθη, την 9ην Απριλίου

1970 το Υπουργικόν Συμβούλιον, δι' αποφάσεως αυτού υπ' άριθμόν 9577, απεφάσισε

την παράτασιν της θητείας του κ. Τορναρίτη ως Γενικού Εισαγγελέως διά περίοδον

τριών ετών, μετά την 27ην Μαΐου 1970, ότε θα συνεπληρούτο η ηλικία

αφυπηρετήσεως αυτού, ήτοι μέχρι της 27ης Μαΐου 1973, εάν ο Πρόεδρος της

Δημοκρατίας ήθελε παρατείνει, διά το αυτό διάστημα, τον ήδη υφιστάμενον

διορισμόν του κ. Τορναρίτη ως Γενικού Εισαγγελέως. Την δε

[*1680]10ην Απριλίου 1970, διά

πράξεως του υπ' αριθμόν 103/70, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ως το δυνάμει του

Συντάγματος αρμόδιον πρός τούτο όργανον, παρέτεινε μέχρι της 27ης Μαΐου 1973

την θητείαν του κ. Τορναρίτη ως Γενικού Εισαγγελέως.

Δεδομένου ότι ο Γενικός

Εισαγγελεύς υπηρετεί υπό όρους οι οποίοι περιελάμβανον την δυνατότητα

παρατάσεως της θητείας του, δυνάμει του άρθρου 8 (4-) του Περί Συντάξεων Νόμου, και δεδομένου ότι η τοιαύτη

παράτασις εγένετο υπό των κεκτημένων προς τούτο αρμοδιότητα οργάνων, ήτοι του

Υπουργικού Συμβουλίου και του Προέδρου της Δημοκρατίας, έχομεν την γνώμην ότι η

θητεία του Γενικού Εισαγγελέως παρετάθη νομίμως μέχρι της 27ης Μαΐου 1973, Το

αυτό δε ισχύει και διά την μεταγενεστέραν παράτασιν της θητείας τού κ.

Τορναρίτη ως Γενικού Εισαγγελέως μέχρι της 27ης Μαΐου 1976, δι' ετέρας

Αποφάσεως του Υπουργικού Συμβουλίου,υπ' αριθμόν 12174, ληφθείσης την 8ην

Μαρτίου 1973, και δι 'ετέρας πράξεως του Προέδρου της Δημοκρατίας, υπ' αριθμόν

136/73 γενομένης την 13ην Μαρτίου 1973.

Ως εκ τούτου η υπό εξέτασιν

ένστασις του συνηγόρου του καθ' ού η αίτησις απορρίπτεται ως αβάσιμος.

Ένστασις απορρίπτεται.

[*1681]

This is an

English translation of the decision in Greek appearing at pp.1676-80 ante.

Attorney-General of the Republic -

Extension of services of, on attaining the age of compulsory retirement -

Lawfully made - Section 8(4) of the Pensions Law, Cap.

311 (as amended by Law 9 of 1967), sections 2 and 8(4)

of the Court’s

of Justice Law, 1960 (Law 14 of

1960) and Articles 112.4, 153.7(1) and 153.11

of the Constitution.

DECISION ON PRELIMINARY LEGAL ISSUE

The following decision was delivered

by:-

TRIANTAFYLLIDES, P.: In the course of the hearing of the present application for the

lifting, under Article 83 of the Constitution, of

the immunity from prosecution of a Member of the House of Representatives,

Nicos Sampson, in relation to the offences set out in the charge sheet attached

to the application, counsel for the respondent raised an objection that the

Attorney-General of the Republic, Mr. Criton Tornaritis, on behalf, and with

the consent, of whom, in accordance with the relevant legislation, the charges

were framed and the said application filed, was not, during the material time,

lawfully in office as the Attorney - General, because he ought to be deemed to

have compulsorily retired therefrom on the 27th May, 1970, when he attained the

age of sixty-eight years.

Note: The

application for leave to prosecute the Respondent was withdrawn before the

delivery of the reserved judgment of the Court [*1682]

Counsel for the respondent submitted,

further, that the extension of the services of Mr. Tornaritis as Attorney -

General after the 27th May, 1970, was null and void as being unconstitutional,

in view of the provisions of Articles 112(4) and 153(7)((1)) of the

Constitution.

Article 112(4) of the Constitution provides that:-

“The Attorney-General and the Deputy Attorney - General

of the Republic shall be members of the permanent legal service of the Republic

and shall hold office under the same terms and conditions as a judge of the

High Court other than its President and shall not be removed from office except

on the like grounds and in the like manner as such judge of the High Court”.

Also, Article 153(7) ((1)) of the Constitution provides

that:-

“The Greek judges and the

Turkish judge of the High Court shall be permanent members of the judicial

service of the Republic and shall hold office until they attain the age of

sixty-eight”.

From the material placed before us it

emerges that the services of Mr. Tornaritis as Attorney-General were extended

at first for three years, until the 27th May, 1973, and subsequently for

another three years, until the 27th May, 1976. The extension until the 27th

May, 1973 - (and this is the one with which we are concerned as the application

for lifting the immunity was filed on the [*1683] 3rd May, 1973) - was effected

in accordance with, a decision of the Council of Ministers taken on the 9th

April, 1970 under the relevant provisions of the Pensions Law (Cap. 311).

Article 153(11) of the

Constitution provides that:-

“The remuneration and other

conditions of service of the Greek judges and of the Turkish judge of the High

Court shall he fixed by a law”.

Also section 8(4) of the Courts of

Justice Law, 1960 (Law 14/60), provides that:-

“Subject to the provisions of

the Constitution and of this Law, every judge shall, in. all other respects, be

subject to any law or regulation regulating matters of service of members of

the public service of the Republic”.

By virtue of section 2 of Law 14/60

the term “Judge” includes, also, a Judge of the Supreme Court.

From the aforereferred provisions it

emerges that the Attorney-General is subject, as the Judges of the High Court,

“to any law or regulation regulating matters “of service of members of the

public service of the Republic”.

One of the terms of service of the

members, of the public service, of the Republic is to be found in, section 8 of

the pensions Law (Cap, 311), as it has been amended by the Pensions (Amendment)

Law, 1967 (Law 9/67). Paragraph 4 of section, 8 provides that:-

“Notwithstanding the provisions

of the present section the Council of Ministers may, if it deems [*1684] it

desirable in the public interest, allow an officer to remain in the service

after the date when he has attained the age of compulsory retirement, for so

long as the Council may appoint”.

As has been already stated, on the

9th April, 1970, the Council- of Ministers, by its decision No. 9577, decided

the extension of the services of Mr. Tornaritis as Attorney-General for a

period of three years, after the 27th May, 1970, when he would had attained the

age of retirement, namely until the 27th May, 1973, if the President of the

Republic would extend, for the same period, the already existing appointment of

Mr. Tornaritis as Attorney-General. On the 10th April, 1970, by act No. 103/70,

the President of the Republic, being the appropriate organ under the

Constitution, extended until the 27th May, 1973, the services of Mr. Tornaritis

as Attorney-General.

In view of the fact that the

Attorney-General was serving under conditions which included the possibility of

the extension of his services, by virtue of section 8(4) of the Pensions

Law, and as, also, such extension was made by-the organ vested with the

relevant powers, namely the Council of Ministers and the President of the

Republic, we are of the view that the services of the Attorney-General were

lawfully extended until the 27th May, 1973. The same applies, too, to the

subsequent extension of the services of Mr. Tornaritis as Attorney-General

until the 27th May, 1976, by another decision of the Council of Ministers, No.

12174, taken on the 8th March, 1973, and by another [*1685] act of the

President of the Republic, No. 136/73, of the 13th

March, 1973.

For these reasons the objection

raised by counsel for the respondent is dismissed as unfounded.

Objection dismissed.