Appeal dismissed because election committee decisions are not administrative acts and Article 29 applies only to specific complaints.

[*1339] 1971 Οκτώβριος 12

ΔΙΚΑΣΤΑΙ: (ΣΤΑΥΡΙΝΙΔΗΣ,

ΧΑΤΖΗΑΝΑΣΤΑΣΣΙΟΥ, Α. ΛΟΙΖΟΥ, ΜΑΛΑΧΤΟΣ).

ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΟΣ

ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ

Μεταξύ: Μόδεστου Πίτσιλλου,

Εφεσείοντος,

και

1. Του Υπουργού Εσωτερικών, μέσω του Γενικού Διευθυντού,

2. Της Δημοκρατίας της Κύπρου, μέσω του Γενικού Εισαγγελέως,

Καθ’

ων η Έφεσις.

(Έφεσις

Αναθεωρητικής Δικαιοδοσίας Αρ. 84).

Εκλογαί (βουλευτικαί) - Αι

απαντήσεις της διοικήσεως εις γραπτά παράπονα αφορώντα την εγκυρότητα των

βουλευτικών εκλογών δεν είναι εκτελεσταί διοικητικαί πράξεις και επομένως δεν

είναι προσβληταί δι' ακυρωτικής προσφυγής - Ούτε και υπάρχει παράβασις του

άρθρου 29 του Συντάγματος, διότι τούτο αναφέρεται αποκλειστικώς εις εγγράφους, αιτήσεις ή παράπονα των οποίων το

θέμα δύναται να αποτελέση αντικείμενον ακυρωτικής προσφυγής.

Συνταγματικόν Δίκαιον - Άρθρον 29

του Συντάγματος.

Ο αιτητής ενεφανίσθη αυτοπροσώπως.

Λ. Λουκαϊδης, Ανώτερος Δικηγόρος της

Δημοκρατίας, δια τους καθ' ων η Έφεσις.

ΑΠΟΦΑΣΙΣ*

ΣΤΑΥΡΙΝΙΔΗΣ, Δικαστής: Ο εφεσείων εξέθεσεν υποψηφιότητα κατά τας βουλευτικάς εκλογάς της

5ης Ιουλίου 1970. [*1340] Αποτυχών, την 9ην του

αυτού μηνός έγραψεν εις τον Υπουργόν Εσωτερικών "ενιστάμενος εις τας

βουλευτικάς εκλογάς" και παραπονούμενος "δια βίαν και νοθείαν εις

πολλάς περιπτώσεις" και άλλα πολλά εν σχέσει προς αυτάς. Την 31ην του

μηνός ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου απήντησε γραπτώς εις τον εφεσείοντα

ότι το Υπουργείον "δεν διεπίστωσε την διάπραξιν οιωνδήποτε αδικημάτων κατά

παράβασιν εκλογικού νόμου" και πληροφορών αυτόν ότι "εάν εξηκολούθει

να πιστεύη ότι εις συγκεκριμένας περιπτώσεις διεπράχθησαν παραβάσεις του

εκλογικού νόμου ηδύνατο, εάν επεθύμει να αμφισβητήση το κύρος των εκλογών, να

αποταθή εις το αρμόδιον δικαστήριον δυνάμει του Νόμου". Την επομένην ο

εφεσείων έγραψεν επιστολήν προς τον "κ. Κόκον Μάρκου, Έφορον Εκλογικής

Περιφερείας Λευκωσίας, δηλών ότι "φέρει ένστασιν εις τας βουλευτικάς

εκλογάς" και επαναλαμβάνων ουσιαστικώς τους λοιπούς ισχυρισμούς τους

περιληφθέντας εις την προηγηθείσαν προς τον Υπουργόν Εσωτερικών επιστολήν του.

Εις απάντησιν εστάλη εις τον εφεσείοντα επιστολή ημερομηνίας 8 Αυγούστου 1970,

υπογεγραμμένη υπό την ιδιότητα Αναπληρωτού Επάρχου, εις την οποίαν ο γράφων

εδήλου ότι "ουδέν έχει να προσθέση)" εις την ως άνω (προς τον

εφεσείοντα) επιστολήν του Γενικού Διευθυντού του Υπουργείου Εσωτερικών.

Την 7ην Οκτωβρίου 1970 ο εφεσείων

κατεχώρησεν εις το δικαστήριον τούτο προσφυγήν δια της οποίας εζήτει, πρώτον

"ακύρωσιν της αποφάσεως του Γενικού Διευθυντού του Υπουργείου Εσωτερικών

δια της οποίας απεφάσισε την 31ην Ιουλίου 1970 ότι καταγγελίαι υπό του αιτητού

αναφορικώς με τας διεξαχθείσας εκλογάς ήσαν αβάσιμοι" και, δεύτερον, [*1341] "ακύρωσιν της

αποφάσεως του Αναπληρωτού Εφόρου δια της οποίας απεφάσισε την 8ην Αυγούστου ότι

καταγγελίαι υπό του αιτητού

______________________

*An English translation of this judgment is to be found

post, at p. 1343.

*Vide (1971) 6 J.S.C. 925.

αναφορικώς με

τας διεξαχθείσας εκλογάς ήσαν αβάσιμοι". Η προσφυγή εξεδικάσθη* υπό ενός μέλους του δικαστηρίου τούτου, του

Δικαστού κ. Τριανταφυλλίδη, ως

ήτο τότε ο τίτλος του, όστις την

απέρριψε, κατ' ουσίαν επι τω ότι αι φερόμεναι εις αυτήν ως

"αποφάσεις" δεν ήσαν εκτελεσταί διοικητικαί πράξεις και επομένως δεν

ήσαν προσβληταί δι' ακυρωτικής προσφυγής. Ο εφεσείων δεν ημφισβήτησε την

ορθότητα του πορίσματος τούτου, το οποίον επικροτούμεν, αλλ' ενώπιόν μας

παρεπονέθη ότι η διοίκησις παρέβη το άρθρον 29 του Συντάγματος καθότι αι

επιστολαί της 31ης Ιουλίου και 8ης Αυγούστου δεν είναι ητιολογημέναι. Το

παράπονον τούτο είναι εντελώς έξω των ορίων της προσφυγής, αλλ' ούτε και,

ηδύνατο να αποτελέση θέμα αυτής διότι, ως απεφασίσθη υπό του πρώην Ανωτάτου

Συνταγματικού Δικαστηρίου εις την προσφυγήν. Ξενοφώντος κατά της Κυπριακής

Δημοκρατίας, Νομολογία Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου, τόμ. 2, σ. 89,

το εν λόγω άρθρον αναφέρεται αποκλειστικώς εις "εγγράφους αιτήσεις ή παράπονα" των οποίων

το θέμα δύναται να αποτελέση)

αντικείμενον ακυρωτικής προσφυγής. Δια τους άνω λόγους η έφεσις είναι

απορριπτέα.

Απομένει να εξετάσωμεν ζήτημα εξόδων.

Συμφώνως προς επιφύλαξιν περιεχομένην εις το εφετήριον ο εφεσείων κατέθεσεν εις

μεταγενεστέραν ημερομηνίαν συμπληρωματικόν έγγραφον δια του οποίου παρεπονείτο

ότι το δικαστήριον δεν του

επεδίκασεν υπό τύπον εξόδων ημεραργίαν εν σχέσει προς

[*1342] αναβολήν της ακροάσεως της προσφυγής την 12ην

παρελθόντος Μαρτίου εν απουσία του, τη αιτήσει του συνηγόρου της Δημοκρατίας.

Επιδίκασιν των εξόδων τούτων ηδύνατο ο εφεσείων να ζητήση κατά την ακρόασιν της προσφυγής του, όπερ δεν έπραξε. Εν τούτοις θα αφαιρέσωμεν ποσόν £3

ως έξοδα της αναβολής

εκείνης από το ποσόν το οποίον θεωρούμεν πρέπον να επιδικάσωμεν εις την

Δημοκρατίαν ως έξοδα

της εφέσεως.

Η έφεσις απορρίπτεται με £9 έξοδα

πληρωτέα υπό του εφεσείοντος.

Η έφεσις απορρίπτεται

με

£9 έξοδα ως ανωτέρω.