Legislator Giurisprudenza & Legislazione
Υπόθεση Αρ. 474/2017 ECLI:CY:DD:2018:480 Generato dall'IA

Administrative Court dismisses intervention application due to lack of direct legal interest in zoning permit case.

Numero d'incarto Υπόθεση Αρ. 474/2017
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Cipro (CY)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Administrative Court dismissed the intervention application filed by neighbors against a zoning permit decision. The applicants argued they benefited from the permit as residents, but the court found their interest was indirect. The court ruled that because the applicant's interest was direct, the neighbors' interest was merely reflective and lacked the required directness.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 146 of the Constitution; The right to intervene in administrative proceedings requires a direct legal interest, meaning the interventionist must suffer the same direct harm as the applicant, not an indirect or reflected interest.

Parole chiave

Generato dall'IA
direct legal interest intervention standing administrative law zoning permit neighbor dispute Art. 146 Constitution indirect interest animali acquatici

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 146 of the Constitution

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
PITSILLOS ν. C.B.C. (1982) 3 CLR 208
PITSILLOS ν. C.B.C. (1982) 3 CLR 208
VORKAS AND OTHERS ν. REPUBLIC (1984) 3 CLR 87
VORKAS AND OTHERS ν. REPUBLIC (1984) 3 CLR 87
Institute of Certified Public Accountants of Cyprus and Others ν. The Republic of Cyprus through the Central Bank of Cyprus (1987) 3 CLR 445
Institute of Certified Public Accountants of Cyprus and Others ν. The Republic of Cyprus through the Central Bank of Cyprus (1987) 3 CLR 445
Οικονομίδης ν. Επιτρ. Δημ. Υγείας Κάτω Ακουρδάλιας κ.ά. (1990) 3 ΑΑΔ 928
Οικονομίδης ν. Επιτρ. Δημ. Υγείας Κάτω Ακουρδάλιας κ.ά. (1990) 3 ΑΑΔ 928
Mεριτιάν Xοτέλς Λτδ ν. Kυπριακού Oργανισμού Tουρισμού (1990) 3 ΑΑΔ 1446
Mεριτιάν Xοτέλς Λτδ ν. Kυπριακού Oργανισμού Tουρισμού (1990) 3 ΑΑΔ 1446
Κυπριακή Δημοκρατία ν. Ιωάννη Σολωμού (2001) 3 ΑΑΔ 955
Κυπριακή Δημοκρατία ν. Ιωάννη Σολωμού (2001) 3 ΑΑΔ 955
Paraskevaides & Joannou, δι' εαυτήν και ως εκπρόσωπος τουCyprus Airports Group ν. Kυπριακής Δημοκρατίας (2006) 3 ΑΑΔ 341
Έμετακλ Αλουμίνιουμ Λτδ ν. Δημοκρατίας (1991) 4 ΑΑΔ 2964
Έμετακλ Αλουμίνιουμ Λτδ ν. Δημοκρατίας (1991) 4 ΑΑΔ 2964
GOLDEN TELEMEDIA LTD ν. ΔΗΜΟΥ ΛΑΡΝΑΚΑΣ, Υπόθεση Αρ. 1420/2011, 26/5/2015, ECLI:CY:AD:2015:D371
Constitutional petition dismissed for lack of standing as the contracting authority was not a proper interested party.
GOLDEN TELEMDIA LTD ν. ΔΗΜΟΥ ΛΑΡΝΑΚΑΣ, Υπόθεση Αρ. 1420/2011, 3/11/2015, ECLI:CY:AD:2015:D729
Constitutional review application for stay of proceedings dismissed due to lack of necessity and conflict with prior judgment.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

PITSILLOS ν. C.B.C. (1982) 3 CLR 208

VORKAS AND OTHERS ν. REPUBLIC (1984) 3 CLR 87

Institute of Certified Public Accountants of Cyprus and Others ν. The Republic of Cyprus through the Central Bank of Cyprus (1987) 3 CLR 445

Οικονομίδης ν. Επιτρ. Δημ. Υγείας Κάτω Ακουρδάλιας κ.ά. (1990) 3 ΑΑΔ 928

Mεριτιάν Xοτέλς Λτδ ν. Kυπριακού Oργανισμού Tουρισμού (1990) 3 ΑΑΔ 1446

Κυπριακή Δημοκρατία ν. Ιωάννη Σολωμού (2001) 3 ΑΑΔ 955

Paraskevaides & Joannou, δι’ εαυτήν και ως εκπρόσωπος τουCyprus Airports Group ν. Kυπριακής Δημοκρατίας (2006) 3 ΑΑΔ 341

Έμετακλ Αλουμίνιουμ Λτδ ν. Δημοκρατίας (1991) 4 ΑΑΔ 2964

GOLDEN TELEMEDIA LTD ν. ΔΗΜΟΥ ΛΑΡΝΑΚΑΣ, Υπόθεση Αρ. 1420/2011, 26/5/2015, ECLI:CY:AD:2015:D371

GOLDEN TELEMDIA LTD ν. ΔΗΜΟΥ ΛΑΡΝΑΚΑΣ, Υπόθεση Αρ. 1420/2011, 3/11/2015, ECLI:CY:AD:2015:D729

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:DD:2018:480

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

(Υπόθεση Αρ. 474/2017)

26 Οκτωβρίου, 2018

[Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ - ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ]

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

ΧΧΧΧΧΧΧΧΧ ΜΕΛΕΛΑΟΥ

Aιτητής,

-ΚΑΙ-

ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ

ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ

Καθ' ων η αίτηση.

Αίτηση για Παρέμβαση, ημερομηνίας 17/8/2017

Γ. Καραπατάκης, για τους αιτητές στην ενδιάμεση αίτηση για παρέμβαση.

Κ. Παντελή, για Ορφανίδης, Χριστοφίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε, για τον αιτητή στην προσφυγή/καθ’ ου η αίτηση, στην ενδιάμεση αίτηση για παρέμβαση.

Θ. Πιπερή (κα), για τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για τους καθ’ ων η αίτηση στην προσφυγή.

Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η A Π Ο Φ Α Σ Η

A. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ-ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ.:- Με την παρούσα προσφυγή, προσβάλλεται η απόφαση των καθ’ ων η αίτηση, η οποία κοινοποιήθηκε στον αιτητή με επιστολή του Υπουργείου Εσωτερικών ημερομηνίας 2/1/2017, με την οποία απορρίπτεται η Ιεραρχική Προσφυγή που ο αιτητής καταχώρησε στις 12/2/2016 κατά της απόφασης της Πολεοδομικής Αρχής να απορρίψει την αίτηση του με αρ. ΛΕΥ/0722/2008/Α, για χορήγηση πολεοδομικής άδειας για προσθήκη νέων κλουβιών σε πάρκο ζώων και πτηνών στους Αγίους Τριμιθιάς.

Στις 17/8/2017, καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση παρέμβασης των κ. Χατζηχρίστου και της συζύγου του, η οποία υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του κ. Χατζηχρίστου.

Στις 21/3/2018 καταχωρήθηκε από την πλευρά του αιτητή/καθ’ ου η αίτηση στην ενδιάμεση αίτηση, Ειδοποίηση περί Προθέσεως Ενστάσεως, η οποία συνοδεύεται από την Ένορκη Δήλωση του κ. Μενέλαου Μενελάου. Οι καθ’ ων η αίτηση στην προσφυγή, Κυπριακή Δημοκρατία, δήλωσαν ενώπιον του Δικαστηρίου στις 29/3/2018, ότι δεν φέρουν ένσταση στην αίτηση παρέμβασης.

Με οδηγίες του Δικαστηρίου, οι συνήγοροι και των δύο πλευρών – αιτητές στην ενδιάμεση αίτηση και καθ’ ου η αίτηση στην ενδιάμεση αίτηση – καταχώρησαν γραπτές αγορεύσεις και είχαν την ευκαιρία να αναπτύξουν τις θέσεις τους και ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την ακρόαση της αίτηση για παρέμβαση.

Υποστηρίζεται εκ μέρους του αιτητή αρ. 1 στην αίτηση για παρέμβαση, με παραπομπή σε σχετικά τεκμήρια τα οποία συνοδεύουν την Ένορκη του Δήλωση (φωτοαντίγραφα τίτλων ιδιοκτησίας, βεβαίωση αγορονόμου και τοπογράφου μηχανικού, τοπογραφικά σχέδια, φωτοαντίγραφα πολεοδομικών αδειών, σχετικές άδειες από αρμόδια κυβερνητικά τμήματα, ακουστική μελέτη κ.ά), ότι διαμένει με τη σύζυγο του και το παιδί τους σε οικία που βρίσκεται εντός τεμαχίου, το οποίο απέχει λίγο από το χώρο στον οποίο αφορά η απορριφθείσα αίτηση. Όπως αναφέρεται, η προσωρινή πολεοδομική άδεια ημερομηνίας 29/7/2010, για τη δημιουργία θεματικού πάρκου, η ισχύς της οποίας εξέπνευσε στις 29/7/2015, προέβλεπε στον όρο 500, ότι η παράταση της ισχύος της άδειας θα εξαρτηθεί από τον τυχόν δυσμενή επηρεασμό των ανέσεων της περιοχής από τη λειτουργία του πάρκου ζώων.

Από δε τις γνωστοποιήσεις χορηγήσεως πολεοδομικών αδειών για θεματικό πάρκο και για προσθήκη νέων κλουβιών σε πάρκο ζώων και πτηνών (επίδικη με τη παρούσα προσφυγή), αναφέρεται ως λόγος απόρριψης, μεταξύ άλλων, και η μη διασφάλιση της εύρυθμη λειτουργίας της ίδιας της ανάπτυξης, αλλά και των ανέσεων και της ασφάλειας των παρακείμενων ιδιοκτησιών και χρήσεων, αφού στο πάρκο διατηρούνται και άγρια ζώα. Περαιτέρω, δημιουργείται οχληρία και δυσοσμία, η οποία είναι έκδηλα αφόρητη για την υγεία και την ευημερία της οικογένειας και των ανέσεων της περιοχής, κατά παράβαση του συνταγματικού δικαιώματος σεβασμού της ιδιοκτησίας και οικογενειακής ζωής των αιτούντων παρέμβασης.

Στην Ειδοποίηση περί Προσθέσεως Ενστάσεως του αιτητή στην προσφυγή/καθ’ ου η αίτηση στην ενδιάμεση αίτηση, υποστηρίζεται ότι η αίτηση παρέμβασης στερείται νομικής βάσης που να παρέχει στο Δικαστήριο την αρμοδιότητα να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα και ότι το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να αποφανθεί επί της αίτησης. Πρόσθετα, ότι οι αιτητές στην αίτηση παρέμβασης στερούνται έννομου συμφέροντος να προωθούν την αίτηση, διότι η προσβαλλόμενη πράξη είναι δυσμενής πράξη σε βάρος του αιτητή στην προσφυγή και σε ενδεχόμενη ακύρωση της, ουδεμία ζημιά θα υποστούν οι αιτούντες τη παρέμβαση. Τέλος δε, ότι το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εξετάσει ζητήματα οχληρίας που εγείρονται στην αίτηση για παρέμβαση και συμπληρωματική γραπτή αγόρευση.

Στην γραπτή του αγόρευση, ο ευπαίδευτος συνήγορος για τους αιτούντες την παρέμβαση, υποστήριξε ότι στην περίπτωση που το Δικαστήριο κάνει αποδεκτή την προσφυγή του αιτητή και εκδοθεί πολεοδομική άδεια που να αφορά την προσθήκη νέων κλουβιών στο εν λόγω πάρκο ζώων και πτηνών, τότε σε συνάρτηση με το αναντίλεκτο γεγονός της κοντινής ακτίνας της οικίας των αιτητών παρέμβασης, οι οποίοι, όπως ισχυρίζεται είναι περίοικοι της επίδικης ανάπτυξης, θα επηρεαστούν ακόμη περισσότερο άμεσα, δυσμενώς δικά τους έννομα συμφέροντα και θα παραβιαστεί το συνταγματικό δικαίωμα σεβασμού της ιδιωτικής και οικογενειακής τους ζωής.

Πρόσθετα, ο ευπαίδευτος συνήγορος των αιτούντων παρέμβαση, υποστηρίζει ότι οι αιτούντες παρέμβαση είναι οι ευνοηθέντες από την επίδικη διοικητική απόφαση, αφού επί πέντε χρόνια τερματιζόταν ο έντονος δυσμενής επηρεασμός τους από τη λειτουργία της εν λόγω ανάπτυξης. Συνεπώς, είναι τα άτομα των οποίων το συμφέρον είναι κατά νομική συνέπεια ενδεχόμενο να επηρεαστεί από τη θεώρηση της νομιμότητας της πράξης, η οποία προσβάλλεται και εφόσον το συμφέρον τους διακυβεύεται ή θα επηρεαστεί δυσμενώς από την ακύρωση της πράξης, έχουν δικαίωμα να ακουστούν. Οποιαδήποτε δε προσέγγιση περί αμεσότητας του εννόμου συμφέροντος του παρεμβαίνοντος, δεν έχει έρεισμα στη νομολογία, καθότι τίθεται ένα ανυπέρβλητο εμπόδιο το οποίο φράσσει ερμητικά το δρόμο σε κάθε διοικούμενο που θέλει να παρέμβει σε δικαστική διαδικασία.

Ο ευπαίδευτος συνήγορος για τον αιτητή στην προσφυγή/καθ’ ου η αίτηση στην ενδιάμεση αίτηση, στη γραπτή του αγόρευση αντιτείνει ότι οι αιτούντες την παρέμβαση δεν μπορούν να θεμελιώσουν άμεσο και ενεστώς έννομο συμφέρον, ούτε και να πιθανολογήσουν έννομο συμφέρον, καθότι το αποτέλεσμα της παρούσας διαδικασίας δεν θα αποφέρει οποιαδήποτε ζημιογόνα συνέπεια για τα συμφέροντα τους, αφού το έννομο συμφέρον τους είναι αρκετά απομακρυσμένο, καθότι αυτό θα δημιουργηθεί εάν επισυμβούν συγκεκριμένα γεγονότα. Πρώτον, το Δικαστήριο να ακυρώσει την προσβαλλόμενη πράξη και δεύτερο να εγκριθεί από το διοικητικό όργανο κατά την επανεξέταση η αίτηση του αιτητή. Μόνο στην περίπτωση που δοθεί στον αιτητή η αιτούμενη πολεοδομική άδεια προσθήκης νέων κλουβών, οι αιτούντες την παρέμβαση θα θεμελιώσουν πιθανολογούμενο έννομο συμφέρον.

Σημειώνεται, ότι οι συνήγοροι και των δύο πλευρών παρέπεμψαν το Δικαστήριο στην απόφαση του αδελφού Δικαστή του Διοικητικού Δικαστηρίου Γ. Σεραφείμ, σε παρόμοια αίτηση για παρέμβαση των ιδίων αιτητών στην υπόθεση Μενέλαος Μενελάου v. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υπουργού Εσωτερικών, υπόθεση αρ. 475/2017, ημερομηνίας 29/5/2018, στην οποία έγιναν αποδεκτοί οι ισχυρισμοί του καθ’ ου η αίτηση για παρέμβαση/αιτητή στην προσφυγή, με κατάληξη την απόρριψη της αίτησης για παρέμβαση.

Εξετάζοντας με μεγάλη προσοχή τα όσα προβάλλονται στην εξεταζόμενη αίτηση, έχω καταλήξει ως ακολούθως:

Καταρχήν θα πρέπει να διευκρινιστεί, ότι η δυνατότητα καταχώρησης αίτησης παρέμβασης στην αναθεωρητική διαδικασία, δεν είναι θεσμοθετημένη, αλλά στηρίζεται σε αρχή που καθιερώθηκε νομολογιακά από το Ανώτατο Δικαστήριο (βλ. Golden Telemedia Ltd v. Δήμου Λάρνακας, υπόθεση αρ. 1420/2011, ημερομηνάις 26/5/2015).

Συνεπώς και με το δεδομένο ότι μεταξύ άλλων η εξεταζόμενη αίτηση στηρίζεται στις σύμφυτες εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και στην σχετική νομολογία, το Δικαστήριο έχει αρμοδιότητα να της επιληφθεί.

Σύμφωνα με τη νομολογία, για να δοθεί το δικαίωμα παρέμβασης πρέπει ο αιτούμενος τη παρέμβαση να δείξει ότι έχει έννομο συμφέρον. Σε σειρά αποφάσεων, το Ανώτατο Δικαστήριο έχει δεχθεί ότι η έννοια του συμφέροντος παρεμβαίνοντος στη διαδικασία προσομοιάζει με εκείνο του παρεμβαίνοντος στην Ελλάδα και τη Γαλλία και πρέπει να ασκείται κατά τον ίδιο τρόπο (βλ. Theodorides and Others v. Ploussiou (1976) 2 C.L.R. 319, Pitsillos v. CBC (1982) 3 C.L.R. 208, Vorkas and Others v. Republic (1984) 3 C.L.R. 87 και Institute of Certified Accountants v. Republic (1987) 3 C.L.R. 445). Αυτό το συμφέρον κρίνεται με ευρύτητα, όπως κρίνεται και στην περίπτωση αιτητή σε προσφυγή (βλ. Δίκαιον των Διοικητικών Διαφορών, του Μιχ. Δ. Στασινόπουλου, 4η έκδοση, σελ. 245). Ο τρίτος πρέπει να δείξει ότι ο δυσμενής επηρεασμός του από τη δικαστική απόφαση, θα είναι άμεσος (βλ. Μεριτιάν Χοτέλς Λτδ. ν. ΚΟΤ (1990) 3Β Α.Α.Δ. 1446, 1449 και Έμετακλ Αλουμίνιουμ Λτδ ν. Δημοκρατίας (1991) 4 Α.Α.Δ 2964).

Όπως έχει νομολογηθεί στην απόφαση Κυπριακή Δημοκρατία ν. Ιωάννη Σολωμού (2001) 3Β Α.Α.Δ. 955:

«Ο θεσμός της παρέμβασης τρίτου σε διαδικασία δεν είναι θεσμοθετημένος στην Κύπρο. Πότε και κάτω από ποίες προϋποθέσεις μπορεί να δικαιολογηθεί η παρέμβαση τρίτου σε αναθεωρητική δικαιοδοσία εξετάστηκε σε κάποια έκταση στη Vorkas and Others v. Republic (1984) 3 C.L.R. 87. Εν πρώτοις επαναλαμβάνεται ότι το δικαίωμα προσώπου του οποίου το συμφέρον διακυβεύεται ή θα επηρεαστεί δυσμενώς από την ακύρωση της υπό αναθεώρηση διοικητικής πράξης ή απόφασης, έχει δικαίωμα να ακουστεί ως ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Τούτο αναγνωρίστηκε από την καθίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας στη Josephides v. Republic 2 R.S.C.C. 72, 75. Διαπιστώθηκε επίσης ότι η θέση του ενδιαφερομένου προσώπου παραλληλίζεται προς εκείνη του παρεμβαίνοντος στο αντίστοιχο Ελληνικό δικαιϊκό σύστημα. Το συμφέρον, που καθιστά παραδεχτή τη συμμετοχή του ενδιαφερομένου προσώπου στη διαδικασία, είναι όπως εξηγείται στη Vorkas, ανάλογο προς εκείνο του προσφεύγοντος. Ο επηρεασμός από τη δικαστική απόφαση πρέπει να διαγράφεται ως άμεσος κατ΄ ανάλογο τρόπο προς τον επηρεασμό συμφέροντος που νομιμοποιεί τον αιτητή να προσφύγει στο Δικαστήριο και να ζητήσει την ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης, απόφασης ή παράλειψης. Το νομιμοποιητικό συμφέρον του προσφεύγοντος πρέπει να υφίσταται, όπως είναι καθιερωμένο και στα τρία κρίσιμα χρονικά στάδια κατά τον αντίστοιχο χρόνο έκδοσης, προσβολής και αναθεώρησης της διοικητικής απόφασης.»

Για το ίδιο θέμα στο σύγγραμμα Π.Δ. Δαγτόγλου, Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο, 1994, 2η Έκδοση, σελ. 272-273, αναφέρονται τα ακόλουθα:

«΄Έννομο συμφέρον: Εξουσία ασκήσεως παρεμβάσεως δεν έχει οποιοσδήποτε ενδιαφερόμενος, αλλά μόνο αυτός που έχει «έννομο» συμφέρον. Η ύπαρξη εννόμου συμφέροντος κρίνεται όπως και κατά την άσκηση της αιτήσεως ακυρώσεως, στο πλαίσιο της οποίας και αναπτύσσεται. ………………………………… ……»

Στην απόφαση Mobil Oils (Cyprus) Ltd v. Δήμου Αγίου Δομετίου, 4 ΑΑΔ 367 και με παραπομπή στο σύγγραμμα του Άθου Γ. Τσούτσου "Η παρέμβασις εν τη δίκη επί αιτήσεως ακυρώσεως ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας", αναφέρονται μεταξύ άλλων τα ακόλουθα:

«Σύμφωνα με τον πιο πάνω συγγραφέα οι προϋποθέσεις για αποδοχή της παρέμβασης τρίτου στην ακυρωτική δίκη είναι: α) η ύπαρξη εκκρεμούσας ακυρωτικής δίκης κατά το χρόνο που ασκείται η παρέμβαση, β) η ιδιότητα του παρεμβαίνοντα ως τρίτου, ο οποίος δεν είναι διάδικος στην ακυρωτική δίκη και γ) η ύπαρξη υπέρ του παρεμβαίνοντα έννομου συμφέροντος που να δικαιολογεί την παρέμβαση.

Σε σχέση με το γ) πιό πάνω στις σελ.84 και 85 αναφέρονται τα ακόλουθα:

Ωσαύτως διά την άσκησιν παρεμβάσεως εν ακυρωτική δίκη αρκεί η ύπαρξις απλού εννόμου συμφέροντος, ήτοι: δεσμού προς την ένδικον διαφοράν κατά πολύ χαλαρωτέρου εκείνου, όστις απαιτείται δια την δημιουργίαν υποκειμενικής δίκης ή παρέμβασιν εν αυτή, ούτω δε ο κύκλος των δυναμένων να μετάσχωσι της ακυρωτικής δίκης προσώπων είναι λίαν ευρύς, τούθ' όπερ συνάδει προς τον αντικειμενικόν ταύτης χαρακτήρα.

2. Η έννοια του εννόμου συμφέροντος δύναται κατ' αρχήν, ως ελέχθη, να προσδιορισθή ως σημαίνουσα την ανα-γνώρισιν δεσμού τίνος του παρ' ώ υφίσταται τούτο προς την ένδικον διαφοράν, εξ ου και έχει ούτος ηυξημένον ενδιαφέρον διά το κύρος της προσβαλλόμενης πράξεως ή οι λοιποί πολίται εν γένει, του δεσμού τούτου δυναμένου να μη παρέχη την ευχέρειαν ασκήσεως υποκειμενικής προσφυγής, καθ' ο υπολειπομένου εκείνου όστις αποτελεί το περιεχόμενον της εννοίας του υποκειμενικού δικαιώματος.

Ούτως ο παρεμβαίνων δέον να επικαλήται σχέσιν τινά, εξ ης συνδέεται προς το υπό της προσβαλλομένης πράξεως ρυθμιζόμενον αντικείμενον, κατά τρόπον ώστε εκ της τοιαύτης ή τοιαύτης ρυθμίσεως τούτου να προκύπτη δι' αυτόν ωφέλεια ή βλάβη. Η ανάμιξις του εις την ακυρωτικήν δίκην διά της παρεμβάσεως δέον να αποσκοπή την επίτευξιν ή διατήρησιν της ωφελείας ταύτης και την αποτροπήν της βλάβης, άλλως παρέμβασις κατευθυνόμενη αντιθέτως υπέρ της επιβλαβούς δια τον παρεμβαίνοντα ρυθμίσεως, στερείται της δια του εννόμου συμφέροντος προσδιοριζόμενης νομιμοποιήσεως του ασκούντος ταύτην.

Στη συνέχεια ο συγγραφέας ασχολείται με το ερώτημα κατά πόσο η έννοια του εννόμου συμφέροντος για άσκηση παρέμβασης σε ακυρωτική δίκη ταυτίζεται με την έννοια του εννόμου συμφέροντος για άσκηση (κυρίας) αίτησης ή κατά πόσο είναι ευρύτερη. Στη σελίδα 90 καταλήγει στα ακόλουθα:

Εν ταις αποφάσεσιν ουχ ήττον του Συμβουλίου της Επικρατείας φαίνεται ότι χρησιμοποιούνται προς προσδιορισμόν της εννοίας του εννόμου συμφέροντος προς άσκησιν παρεμβάσεως υπέρ της προσβαλλομένης πράξεως αι αυταί εκφράσεις, ων γίνεται χρήσις διά τον προσδιορισμόν του συμφέροντος προς άσκησιν αιτήσεως ακυρώσεως. Ούτως συν τοις άλλοις χαρακτηρίζεται το προς άσκησιν τοιαύτης παρεμβάσεως συμφέρον ως ενεστώς, προσωπικόν και άμεσον. Γενικώς δε μελετών τις την πλουσίαν περιπτωσιολογικήν επί του θέματος ελληνικήν νομολογίαν άγεται εις το συμπέρασμα ότι δεν φαίνεται το ανώτατον ημών Διοικητικόν Δικαστήριον να θέλη να προσδώση μείζονα ευρύτητα εις την έννοιαν του εννόμου συμφέροντος προς παρέμβασιν υπέρ της πράξεως ή εις την έννοιαν του προς άσκησιν αιτήσεως συμφέροντος. Ενίοτε μάλιστα ρητώς ταυτίζει τας προϋποθέσεις υπάρξεως εννόμου συμφέροντος προς άσκησιν κυρίας αιτήσεως και παρεμβάσεως υπέρ της πράξεως. Η μελέτη ωσαύτως των αποφάσεων του Conseil d' Etat δεν φαίνεται να άγη εις αντίθετα συμπεράσματα».

(Η έμφαση προστέθηκε).

Συνεπώς, το δικαίωμα για παρέμβαση στη διαδικασία συναρτάται με τη φύση του συμφέροντος που θίγεται από την επίδικη πράξη και το οποίο πρέπει να είναι άμεσο, σύμφωνα με τη νομολογία μας.

Στην εξεταζόμενη υπόθεση, οι αιτούντες παρέμβαση ισχυρίζονται ότι έχουν έννομο συμφέρον ως περίοικοι της επίδικης ανάπτυξης, οι οποίοι είναι ευνοηθέντες από την επίδικη διοικητική απόφαση. Όπως έχει αναφερθεί, σύμφωνα με τη νομολογία, το συμφέρον που καθιστά παραδεκτή τη συμμετοχή του παρεμβαίνοντος στη διαδικασία, είναι ανάλογο με αυτό του προσφεύγοντος και ο επηρεασμός από τη δικαστική απόφαση πρέπει να διαγράφεται ως άμεσος, κατ’ ανάλογο τρόπο προς τον επηρεασμό συμφέροντος που νομιμοποιεί τον αιτητή να προσφύγει στο Δικαστήριο και να ζητήσει την ακύρωση της. Συναφώς τυγχάνουν αναλογικής εφαρμογής τα όσα αφορούν το έννομο συμφέρον του προσφεύγοντος.

Στην JOANNOU & Paraskevaides Ltd v. Κυπριακής Δημοκρατίας (2006) 3 ΑΑΔ 341, με παραπομπή στην Οικονομίδης v. Επιτροπής Δημόσιας Υγείας Κάτω Ακουρδάλιας κ.ά (1990) 3 ΑΑΔ 928, τονίστηκε ότι το έννομο συμφέρον πρέπει να είναι εκτός από προσωπικό και άμεσο.

Όπως αναφέρεται:

«Αυτό σημαίνει ότι δεν αρκεί μόνο να συνδέεται με το πρόσωπο του αιτητή, αλλά θα πρέπει η σύνδεση να γίνεται απευθείας. Θα πρέπει, τη βλάβη που προκαλεί η διοικητική πράξη ή η παράλειψη να υφίσταται ο ίδιος ο αιτητής και όχι άλλο πρόσωπο.

Άμεσο, με άλλα λόγια, είναι το έννομο συμφέρον το οποίο ερείδεται ευθέως σε δικαιώματα ή γενικότερα σε έννομες καταστάσεις του αιτητή, μεταξύ δε της διοικητικής πράξης ή παράλειψης που προσβάλλεται και της βλάβης αυτού που επιδιώκει την ακύρωσή της, θα πρέπει να υφίσταται αιτιώδης σχέση, χωρίς να παρεμβάλλεται, όπως στην παρούσα περίπτωση, συμφέρον τρίτου προσώπου. Όταν παρεμβάλλεται συμφέρον τρίτου, τότε το έννομο συμφέρον δεν είναι άμεσο, ακόμη κι' αν ενδέχεται να ζημιωθούν τα έννομα συμφέροντα του αιτητή εμμέσως ή εξ αντανακλάσεως. Το έννομο συμφέρον, σ' αυτή την περίπτωση, δεν είναι άμεσο, αλλά ενδεχόμενο, γιατί τυχόν ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης δεν θα είχε ως άμεση συνέπεια την επίτευξη του στόχου του αιτούντος».

(Η έμφαση προστέθηκε).

Εν προκειμένω, μεταξύ της διοικητικής πράξης που προσβάλλεται και της ωφέλειας των αιτούντων της παρέμβασης, παρεμβάλλεται το συμφέρον του προσφεύγοντος. Όταν παρεμβάλλεται συμφέρον τρίτου, τότε το έννομο συμφέρον δεν είναι άμεσο, αλλά έμμεσο ή εξ’ αντανακλάσεως, αφού τυχόν ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης δεν θα είχε ως άμεση συνέπεια την επίτευξη του στόχου του παρεμβαίνοντος. Δεν υπάρχει δηλαδή η αμεσότητα της συνδρομής του εννόμου συμφέροντος των αιτούντων παρέμβασης, αλλά αυτό ανακύπτει αντανακλαστικά.

Συνεπώς, ο επηρεασμός από την προσβαλλόμενη απόφαση δεν διαγράφεται ως άμεσος, κατά ανάλογο τρόπο προς τον επηρεασμό συμφέροντος που νομιμοποιεί τον αιτητή να προσφύγει στο Δικαστήριο και να ζητήσει την ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης.

Υπό το φως των ανωτέρω η αίτηση παρέμβασης απορρίπτεται με €400 έξοδα πλέον Φ.Π.Α., υπέρ του αιτητή στην προσφυγή/καθ’ ου η αίτηση στην αίτηση παρέμβασης και εναντίον των αιτητών στην αίτηση παρέμβασης.

Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο