Legislator Giurisprudenza & Legislazione
Υπόθεση αρ. 63/2014 ECLI:CY:DD:2017:415 Generato dall'IA

Administrative court dismissed VAT appeal due to taxpayer's failure to produce complete books and evidence.

Numero d'incarto Υπόθεση αρ. 63/2014
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Cipro (CY)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Administrative Court dismissed the taxpayer's appeal against a VAT assessment totaling €78,655.15, ruling that the taxpayer failed to produce complete sales books and invoices during a tax audit. The court emphasized that the burden of proof lies with the taxpayer to demonstrate the assessment was erroneous, and without full documentary evidence, the tax authority's conclusions were deemed reasonable and lawful. Consequently, the decision to reject the appeal and confirm the tax liability was upheld as legally sound.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 146(4)(a) and 146(4)(b) of the Constitution; The taxpayer bears the burden of proving the tax assessment is erroneous and must provide complete books and evidence; where such evidence is lacking, the tax authority's conclusions are presumed reasonable and lawful.

Parole chiave

Generato dall'IA
VAT assessment appeal burden of proof taxpayer failure to produce books administrative review standard tax audit evidence tassa sul foglio di malattia percepzione indebita di disoccupazione prestazioni indebitamente riscosse

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 146(4)(a) of the Constitution
Article 146(4)(b) of the Constitution
Law 95(I)/2000 - Value Added Tax Law

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
GEORGHIADES ν. REPUBLIC (1982) 3 CLR 659
GEORGHIADES ν. REPUBLIC (1982) 3 CLR 659
Βαρναβίδης κ.ά. ν. Δημοκρατίας (1990) 3 ΑΑΔ 3376
Βαρναβίδης κ.ά. ν. Δημοκρατίας (1990) 3 ΑΑΔ 3376
Δημοκρατία ν. Λέρνη (1991) 3 ΑΑΔ 346
Δημοκρατία ν. Λέρνη (1991) 3 ΑΑΔ 346
Κokos Athanasiou Motors Ltd ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2000) 3 ΑΑΔ 21
Κokos Athanasiou Motors Ltd ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2000) 3 ΑΑΔ 21
Γεωργιάδης Λεύκος Π. ν. Eφόρου Φόρου Εισοδήματος (2000) 3 ΑΑΔ 106
Κυπριακή Δημοκρατία ν. Nicolas Tyrimos Tavern Restaurant Ltd (2000) 3 ΑΑΔ 679
Στυλιανού Aνδρέας ν. Kυπριακής Δημοκρατίας (2000) 3 ΑΑΔ 782
Στυλιανού Aνδρέας ν. Kυπριακής Δημοκρατίας (2000) 3 ΑΑΔ 782
Σουβλάκια - Γύρος "Κρητικός" Λτδ ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2001) 3 ΑΑΔ 935
Σουβλάκια - Γύρος "Κρητικός" Λτδ ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2001) 3 ΑΑΔ 935
Βιομηχανία Υποδημάτων Αφροδίτη Λτδ ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2005) 3 ΑΑΔ 47
Βιομηχανία Υποδημάτων Αφροδίτη Λτδ ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2005) 3 ΑΑΔ 47
K.E.M. Tours Ltd ν. Kυπριακής Δημοκρατίας (2007) 3 ΑΑΔ 211
K.E.M. Tours Ltd ν. Kυπριακής Δημοκρατίας (2007) 3 ΑΑΔ 211
F & A Car Supermarket Ltd ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2010) 3 ΑΑΔ 77
F & A Car Supermarket Ltd ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2010) 3 ΑΑΔ 77
P. Zazoo Unisex Boutique Ltd ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2010) 3 ΑΑΔ 266
Zazoo Unisex Boutique Ltd ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2010) 3 ΑΑΔ 266
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

GEORGHIADES ν. REPUBLIC (1982) 3 CLR 659

Βαρναβίδης κ.ά. ν. Δημοκρατίας (1990) 3 ΑΑΔ 3376

Δημοκρατία ν. Λέρνη (1991) 3 ΑΑΔ 346

"""Οκαπι"" Λτδ." ν. Δημοκρατίας κ.ά. (1995) 3 ΑΑΔ 48

Κokos Athanasiou Motors Ltd ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2000) 3 ΑΑΔ 21

Γεωργιάδης Λεύκος Π., ως διαχειριστής της περιουσίας τηςαποβιωσάσης Αλεξάνδρας Π. Γεωργιάδη ν. Eφόρου ΦόρουEισοδήματος (2000) 3 ΑΑΔ 106

Kυπριακή Δημοκρατία ν. Nicolas Tyrimos Tavern Restaurant Ltd (2000) 3 ΑΑΔ 679

Στυλιανού Aνδρέας ν. Kυπριακής Δημοκρατίας (2000) 3 ΑΑΔ 782

Σουβλάκια - Γύρος "Κρητικός" Λτδ ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2001) 3 ΑΑΔ 935

Βιομηχανία Υποδημάτων Αφροδίτη Λτδ ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2005) 3 ΑΑΔ 47

K.E.M. Tours Ltd ν. Kυπριακής Δημοκρατίας (2007) 3 ΑΑΔ 211

F & A Car Supermarket Ltd ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2010) 3 ΑΑΔ 77

P. Zazoo Unisex Boutique Ltd ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2010) 3 ΑΑΔ 266

Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ν. 95(I)/2000 - Ο περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμος του 2000

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:DD:2017:415

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

Υπόθεση αρ. 63/2014

30 Νοεμβρίου 2017

[Ε. ΓΑΒΡΙΗΛ, Δ.Δ.Δ.]

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

Μεταξύ:

ΣΕΝΕΚΚΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ

Αιτητής,

-ΚΑΙ-

ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ

ΕΦΟΡΟΥ ΦΟΡΟΥ ΠΡΟΣΤΙΘΕΜΕΝΗΣ ΑΞΙΑΣ

Καθ’ ων η αίτηση.

……………………………

Στέλιος Νικολάου, για τον Αιτητή.

Μαρία Κοτσώνη (κα), Δικηγόρος, για το Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για τους καθ’ ων η αίτηση.

ΑΠΟΦΑΣΗ

Ε. ΓΑΒΡΙΗΛ, Δ.Δ.Δ.: Η απόρριψη της ένστασης που υπέβαλε ο αιτητής κατά της βεβαίωσης φόρου ημερομηνίας 23.1.2013, με την οποία βεβαιώθηκε ως οφειλόμενος φόρος το ποσό των €78.655,15 απόφαση η οποία του γνωστοποιήθηκε με την επιστολή ημερομηνίας 6.11.2013, οδήγησε στην καταχώρηση της παρούσας προσφυγής.

Αξιώνει ο αιτητής με το αιτητικό της παραγράφου Α των αιτούμενων θεραπειών, την ακύρωση της πιο πάνω αναφερόμενης απόφασης. Παράλληλα, με το αιτητικό της παραγράφου Β των αιτούμενων θεραπειών, ο αιτητής ζητά από το Δικαστήριο δήλωση του Δικαστηρίου που να κηρύσσει άκυρη και στερημένη οποιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος και αντισυνταγματική και παράνομη την πράξη και/ή υποχρέωση καταβολής του φόρου και του επιπρόσθετου φόρου προστιθέμενης αξίας.

Ο αιτητής, έχοντας ως επιχειρηματική δραστηριότητα αυτήν του κατασκευαστή ξυλοτύπων, ήτοι του εργολάβου καλουπιών σε οικοδομικές εργασίες, ενεγράφη στο Μητρώο Φ.Π.Α. στις 31.1.1993. Στα πλαίσια φορολογικού ελέγχου που πραγματοποιήθηκε σε άλλο υποκείμενο στο φόρο πρόσωπο, διαπιστώθηκε ότι ο αιτητής εξέδωσε τιμολόγια για την περίοδο από 1.8.2009 μέχρι 31.3.2010, χωρίς ωστόσο να συμπεριλάβει τα ποσά των εν λόγω τιμολογίων στις φορολογικές του δηλώσεις. Συνεπεία τούτου, ο Έφορος Φ.Π.Α. απέστειλε στον αιτητή στις 28.9.2012 συστημένη επιστολή για παρουσίαση βιβλίων και αρχείων και για προσκόμιση των στελεχών τιμολογίων και αποδείξεων που αυτός τηρεί, εντός περιόδου πέντε ημερών.

Λόγω του ότι ο αιτητής δεν συμμορφώθηκε με τα ζητούμενα, ο Έφορος Φ.Π.Α. απέστειλε εκ νέου επιστολή στον αιτητή ημερομηνίας 27.11.2012, προκειμένου να προσκομίσει προς έλεγχο και αξιολόγηση, τα στελέχη των τιμολογίων και αποδείξεων είσπραξης. Επιστήθηκε η προσοχή του αιτητή στο γεγονός ότι σε περίπτωση που τα στοιχεία αυτά δεν προσκομιστούν εντός του χρονικού διαστήματος που τέθηκε, η Υπηρεσία Φ.Π.Α. θα προχωρήσει σε αξιολόγηση των στοιχείων που έχει στην κατοχή της και θα ολοκληρώσει το φορολογικό έλεγχο, σύμφωνα με τις πρόνοιες της περί Φ.Π.Α. νομοθεσίας.

Όπως προκύπτει από την έκθεση ελέγχου της Υπηρεσίας Φ.Π.Α. ημερομηνίας 15.1.2013, που εντοπίζεται στα κυανά 112 – 107 του διοικητικού φακέλου που κατατέθηκε και σημειώθηκε ως Τεκμήριο 1, ακολούθησαν επανειλημμένες προσπάθειες εκ μέρους των αρμοδίων λειτουργών της Υπηρεσίας Φ.Π.Α., προκειμένου να επικοινωνήσουν τηλεφωνικώς με τον αιτητή για διευθέτηση συνάντησης, έτσι ώστε να προσκομιστούν τα ζητούμενα έγγραφα.

Στην πιο πάνω αναφερόμενη έκθεση ελέγχου της Υπηρεσίας Φ.Π.Α., καταγράφεται το ιστορικό και τα γεγονότα εν σχέση με το υποκείμενο στο φόρο πρόσωπο, γίνεται περιγραφή των ελέγχων που διενεργήθηκαν, καταγράφεται ο λογιστικός και ο εξωλογιστικός προσδιορισμός πωλήσεων, γίνεται αξιολόγηση των βιβλίων και αρχείων και υποβάλλεται εισήγηση για βεβαίωση και άλλες ενέργειες εκ μέρους της Υπηρεσίας Φ.Π.Α.

Ο Έφορος Φ.Π.Α. εξέδωσε τη βεβαίωση φόρου ημερομηνίας 23.1.2013. Στις 19.3.2013 ο αιτητής υπέβαλε ένσταση κατά της βεβαίωσης φόρου, ζητώντας στην ουσία πίστωση χρόνου προκειμένου να προσκομίσει επιπλέον τιμολόγια και αποδείξεις. Με συστημένη επιστολή που εστάλη στον αιτητή ημερομηνίας 22.4.2013, ο Έφορος Φ.Π.Α. έδωσε χρόνο επτά ημερών προκειμένου να προσκομίσει ο αιτητής πρόσθετα έγγραφα. Η εξέταση της ένστασης που υπέβαλε ο αιτητής κατά της βεβαίωσης φόρου, εξετάστηκε από εξουσιοδοτημένο λειτουργό, ο οποίος ετοίμασε σχετικό σημείωμα ημερομηνίας 29.5.2013, καταλήγοντας σε εισήγηση για απόρριψη της ένστασης.

Ακολούθως, ο αιτητής με επιστολή του ημερομηνίας 19.6.2013, ζήτησε περαιτέρω χρόνο για να προσκομίσει τα στοιχεία για τα οποία του είχε ήδη δοθεί χρόνος επτά ημερών από τις 22.4.2013. Στις 6.11.2013, ο Έφορος Φ.Π.Α. αποφάσισε την απόρριψη της ένστασης του αιτητή. Αυτή η απόφαση, συνιστά και την προσβαλλόμενη, με την παρούσα προσφυγή, πράξη.

Ο αιτητής προωθεί ως λόγους ακύρωσης την έλλειψη δέουσας έρευνας και την πλάνη περί το νόμο και/ή τα πράγματα. Διατείνεται ότι τα στοιχεία τα οποία του ζητήθηκε από την Υπηρεσία Φ.Π.Α. να προσκομίσει από το έτος 2007 και μετά, δεν μπορούσαν να προσκομιστούν, καθότι δεν υπήρχαν και δεν υπάρχουν μέχρι σήμερα, λόγω του ότι ο αιτητής λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας του ιδίου και της συζύγου του, σταμάτησε κάθε επαγγελματική δραστηριότητα.

Μέσω του ευπαιδεύτου συνηγόρου του, ο αιτητής ισχυρίζεται ότι εφόσον είχε διαγραφεί από το μητρώο Φ.Π.Α., αφού είχε σταματήσει κάθε επαγγελματική δραστηριότητα, δεν ήταν υποχρεωμένος να τηρεί οποιαδήποτε βιβλία και αποδείξεις μετά τη διαγραφή του. Κατά τον αιτητή, οι καθ’ ων η αίτηση όφειλαν προτού προχωρήσουν στη διαγραφή του να προβούν σε έλεγχο, να λάβουν από αυτόν όλα τα απαραίτητα στοιχεία που είχε στην κατοχή του και μετά να τον διαγράψουν από το Μητρώο Φ.Π.Α., αφού σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, για οποιαδήποτε τιμολόγια είχε εκδώσει πριν τη διαγραφή του, είχε καταβάλει πλήρως το Φ.Π.Α. προς την υπηρεσία.

Προβάλλεται, περαιτέρω, εκ μέρους του αιτητή ο ισχυρισμός ότι κατά το λογιστικό προσδιορισμό πωλήσεων και κατά τον εξωλογιστικό προσδιορισμό πωλήσεων, η Υπηρεσία Φ.Π.Α. ενήργησε αυθαίρετα, χωρίς τεκμηρίωση και προέβη σε καθορισμούς πωλήσεων και εισπράξεων βασιζόμενη σε τιμολόγια και αποδείξεις κενού περιεχομένου, εκμεταλλευόμενη τη μη ύπαρξη στοιχείων από την πλευρά του αιτητή.

Αντιθέτως, οι καθ΄ ων η αίτηση θεωρούν ως ορθή και εύλογη την προσβαλλόμενη απόφαση στη βάση του δεδομένου ότι ο αιτητής δεν τήρησε βιβλία και αρχεία, συμφώνως των διατάξεων της σχετικής περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας δευτερογενούς νομοθεσίας, αφού σε αυτά δεν περιέχονταν ικανοποιητικές πληροφορίες για γεγονότα που άπτονται της άσκησης της επιχείρησής του.

Κατά τους καθ΄ ων η αίτηση, η μη προσκόμιση εκ μέρους του αιτητή για φορολογικό έλεγχο τιμολογίων και αποδείξεων από τα βιβλία και αρχεία του και η μη συνέπεια κατά την έκδοση των τιμολογίων πώλησης, εν σχέση με την ανακολουθία των αναγνωριστικών αριθμών τιμολογίων, αποτέλεσε μειονέκτημα στην αξιοπιστία των βιβλίων και αρχείων του αιτητή, κρίνοντας αυτά ως ελλιπή και ανακριβή.

Ισχυρίζονται οι καθ’ ων η αίτηση δια της ευπαιδεύτου συνηγόρου τους, ότι το γεγονός της διαγραφής του αιτητή από το μητρώο Φ.Π.Α. το έτος 2009, δεν εμπόδιζε τους καθ΄ ων η αίτηση για επανεγγραφή του, καθότι η σχετική νομοθεσία δίδει το δικαίωμα στον Έφορο Φ.Π.Α., εφόσον διαπιστωθεί ότι ένα πρόσωπο ασκεί δραστηριότητες οι οποίες υπόκεινται σε Φ.Π.Α. να τον εγγράψει, έστω και εάν αυτό το πρόσωπο δεν έχει εγγραφεί στο Μητρώο.

Εις απάντηση στους ισχυρισμούς του αιτητή ότι τα στοιχεία που του ζητήθηκε να προσκομίσει στην Υπηρεσία Φ.Π.Α. δεν υπήρχαν και ούτε υπάρχουν, καθώς ο αιτητής σταμάτησε κάθε επαγγελματική του δραστηριότητα λόγω των σοβαρών προβλημάτων υγείας του ιδίου και της συζύγου του, συνιστά ισχυρισμό που προβάλλεται για πρώτη φορά. Ο αιτητής διατείνετο στην Υπηρεσία Φ.Π.Α. ότι τα ζητηθέντα έγγραφα υπήρχαν και ότι θα τα προσκόμιζε ο λογιστής αδελφός του.

Επαναλαμβάνοντας το γεγονός ότι ο αιτητής όφειλε να τηρεί λογιστικά βιβλία και αρχεία και να υποβάλλει ορθά τις φορολογικές του δηλώσεις, οι καθ΄ ων η αίτηση καταλήγουν στον ισχυρισμό ότι ενήργησαν στη βάση δέουσας και επαρκούς έρευνας.

Εν προκειμένω, η βεβαίωση φορολογίας ημερομηνίας 23.1.2013, ερείδεται στις πρόνοιες του άρθρου 49(1) των περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμων του 2000 μέχρι (Αρ. 6) του 2012, Ν. 95(Ι)/2000ως αυτός ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο. Ως το ίδιο το άρθρο 49 του Νόμου ορίζει, όταν ο φορολογούμενος παραλείπει να υποβάλει φορολογικές δηλώσεις ή να τηρήσει έγγραφα και να παράσχει τις απαραίτητες διευκολύνσεις προκειμένου να επαληθευτούν οι φορολογικές του δηλώσεις ή όταν ο Έφορος κρίνει ότι οι δηλώσεις που υπεβλήθησαν είναι ελλιπείς ή ανακριβείς, ο Έφορος δύναται να βεβαιώσει κατά την καλύτερη κρίση του, το ποσό του Φ.Π.Α. που είναι οφειλόμενο από το πρόσωπο αυτό.

Εξετάζοντας τα έγγραφα που περιέχονται στο διοικητικό φάκελο (Τεκμήριο 1) προκύπτει από το κυανούν 78 ότι η εγγραφή του αιτητή στο Μητρώο Φ.Π.Α. ακυρώθηκε από 31.7.2009, ως αυτή του κοινοποιήθηκε με επιστολή του Εφόρου Φ.Π.Α. ημερομηνίας 16.3.2012. Στην επιστολή αυτή, εφιστάται η προσοχή του αιτητή στο γεγονός ότι θα πρέπει να υποβάλει όλες τις φορολογικές του δηλώσεις για την περίοδο που ίσχυε η εγγραφή του, καθώς επίσης και τελική φορολογική δήλωση, για υπολογισμό των οφειλόμενων στον Έφορο ποσών.

Από την έκθεση ελέγχου (κυανά 112 – 97 του Τεκμηρίου 1) προκύπτει ότι κατά τη διενέργεια φορολογικού ελέγχου στην εταιρεία Solteco Ltd, διαπιστώθηκε η ύπαρξη τιμολογίων από τον αιτητή για την περίοδο 1.8.2009 – 31.3.2010, ενώ ο ίδιος ο αιτητής για την περίοδο αυτή - πριν την ακύρωση της εγγραφής του στο Μητρώο Φ.Π.Α. - είχε υποβάλει φορολογικές δηλώσεις με μηδενικά ποσά. Εντοπίστηκε και η έκδοση άλλων τιμολογίων μετά την ακύρωση της εγγραφής του, προς τον Λαγό Βαγγέλη. Συνεπεία τούτων, με επιστολή ημερομηνίας 28.9.2012, ζητήθηκε από τον αιτητή η υποβολή στοιχείων, εντός συγκεκριμένου χρονικού διαστήματος, για αξιολόγηση και επαλήθευση, τονίζοντας παράλληλα η Υπηρεσία Φ.Π.Α. ότι σε περίπτωση παράλειψης προσκόμισης, ο υπολογισμός του φόρου θα γίνει κατ΄ εκτίμηση, στη βάση των υπαρχόντων στοιχείων.

Ο αιτητής δεν συμμορφώθηκε με την αποστολή των ζητούμενων τιμολογίων και αποδείξεων είσπραξης και με νέα επιστολή ημερομηνίας 27.11.2012, ο Έφορος Φ.Π.Α. τον κάλεσε εκ νέου να συμμορφωθεί, σε αντίθετη περίπτωση, θα ολοκληρωνόταν ο φορολογικός έλεγχος, σύμφωνα με τις πρόνοιες τις σχετικής νομοθεσίας.

Προκύπτει από τον έκθεση ελέγχου ότι, κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας με το λογιστή του αιτητή, η Υπηρεσία Φ.Π.Α. ενημερώθηκε στις 18.12.2012 ότι τα ζητούμενα στοιχεία δεν υπάρχουν.

Στην έκθεση ελέγχου της Υπηρεσίας Φ.Π.Α. γίνεται περιγραφή των ελέγχων που διενεργήθηκαν. Γίνεται περιγραφή του λογιστικού προσδιορισμού πωλήσεων, στη βάση των τιμολογίων που ανευρέθηκαν στα δύο πιο πάνω αναφερόμενα υποκείμενα στα φόρο πρόσωπα (Solteco Ltd και Λαγό Βαγγέλη). Από τις αποδείξεις αυτές για την περίοδο 1.11.2006 – 30.4.2010, προέκυπτε αξία πριν την επιβολή του Φ.Π.Α. €167.116,73 και Φ.Π.Α. €25.067,51. Ο ίδιος ο αιτητής είχε δηλώσει στις φορολογικές του δηλώσεις, εκροές €66.951,74 και Φ.Π.Α. €10.043,18.

Γίνεται, στην έκθεση ελέγχου, και περιγραφή του εξωλογιστικού προσδιορισμού πωλήσεων, αφού παρόλες τις εκκλήσεις της Υπηρεσίας προς τον αιτητή, δεν προσκομίστηκαν τα ζητούμενα στοιχεία. Στη βάση λοιπόν των υπαρχόντων στοιχείων, έγινε υπολογισμός της αξίας των τιμολογίων που έλειπαν από το κάθε στέλεχος του μπλοκ και υπολογίστηκε η αξία του, λαμβάνοντας υπόψη το μέσο όρο αξίας των τιμολογίων που βρέθηκαν ανά στέλεχος. Αναλυτική περιγραφή του εξωλογιστικού προσδιορισμού πωλήσεων περιγράφεται στους Πίνακες 2, 3 και 4 της έκθεσης ελέγχου (κυανά 104 – 99 του Τεκμηρίου 1).

Τα δε βιβλία και αρχεία που τηρούσε ο αιτητής, αξιολογήθηκαν ως αναξιόπιστα. Στη βάση των πιο πάνω, υπεβλήθη εισήγηση από την ερευνούσα λειτουργό προς έκδοση βεβαίωσης φόρου, αφενός για τις αδήλωτες πωλήσεις όπως αυτές προέκυπταν από τα υπάρχοντα τιμολόγια και αφετέρου για τις αδήλωτες πωλήσεις, όπως αυτές προέκυπταν από τον εξωλογιστικό προσδιορισμό πωλήσεων. Αφού λήφθηκαν υπόψη τα ποσά εκροών και το πιστωτικό του υπόλοιπο, κατέληξε η εισήγηση σε έκδοση βεβαίωσης φόρου για το ποσό των €78.655,15. Παράλληλα, έγινε εισήγηση για επανεγγραφή του αιτητή στο Μητρώο Φ.Π.Α. Η εισήγηση αυτή εγκρίθηκε από Ανώτερο Λειτουργό του Φ.Π.Α. και εκδόθηκε η βεβαίωση φόρου ημερομηνίας 23.1.2013.

Όλα τα πιο πάνω, κατά τη δική μου εκτίμηση και κρίση, υποδηλώνουν την πληρότητα και την επάρκεια του διενεργηθέντος ελέγχου και έρευνας του Εφόρου Φ.Π.Α. για τον υπολογισμό του οφειλόμενου φόρου, χρησιμοποιώντας – υπό τις περιστάσεις – κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο την κρίση του, συλλέγοντας όλα τα στοιχεία που διατηρούσε ο αιτητής.

Από τα όσα έχω ήδη αναφέρει ανωτέρω, καθίσταται πρόδηλο ότι ο αιτητής είχε κάθε ευκαιρία να προσκομίσει τα ζητούμενα στοιχεία, στελέχη τιμολογίων και αποδείξεων είσπραξης και εντούτοις, δεν το έπραξε. Οι φορολογικές του δηλώσεις ήταν ελλιπείς και ανακριβείς καθώς επίσης, ανακριβή ήταν τα βιβλία και αρχεία του.

Η νομολογία επί του θέματος υποχρέωσης του υποκειμένου στο φόρο προσώπου, προς διατήρηση και παρουσίαση όλων των απαραίτητων στοιχείων εν σχέση με τον προσδιορισμό της φορολογικής του κατάστασης, είναι πλούσια. Σύμφωνα επομένως με την πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, σε περίπτωση μη προσκόμισης από τον φορολογούμενο επαρκών στοιχείων για τον φορολογικό προσδιορισμό, οι φορολογικές υπηρεσίες δύνανται να αναζητήσουν οι ίδιες στοιχεία προκειμένου να καταλήξουν στο οφειλόμενο ποσό φόρου.

Ο φορολογούμενος οφείλει να διατηρεί και να παρουσιάζει στον Έφορο Φ.Π.Α., όλα τα στοιχεία για τον προσδιορισμό των φορολογικών του υποχρεώσεων. Ελλείψει επαρκών αποδεικτικών στοιχείων, ο Έφορος νομιμοποιείται να απορρίψει τους ισχυρισμούς του αιτητή και να καταλήξει στα δικά του συμπεράσματα, χρησιμοποιώντας κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο την κρίση του, στη βάση βεβαίως του συνόλου των ενώπιον του στοιχείων, καθώς και στη βάση των αποτελεσμάτων της έρευνας που διεξήγαγε. Σε περίπτωση που ο φορολογούμενος ισχυρίζεται πλάνη, τότε αυτός έχει και το βάρος της απόδειξης της ισχυριζόμενης πλάνης (Α.Ε. 17/2011, Orthodoxou Skevi’s Bazaar Ltd ν. Δημοκρατίας, ημερομηνίας 6.10.2016, Στυλιανού ν. Δημοκρατίας (2000) 3 Α.Α.Δ. 782, Ζαχαροπλαστικές Επιχειρήσεις «Οκαπί» Λτδ ν. Δημοκρατίας κ.ά. (1995) 3 Α.Α.Δ. 48).

Υποκείμενο στο φόρο πρόσωπο που δεν τηρεί στις νομοθετικές του υποχρεώσεις αναφορικά με την επαρκή τήρηση των αναγκαίων βιβλίων και αρχείων, προς διαπίστωση των φορολογικών του υποχρεώσεων, δεν νομιμοποιείται να παραπονείται για ελλιπή έρευνα εκ μέρους του Εφόρου Φ.Π.Α. προκειμένου να προσδιοριστεί η φορολογική του υποχρέωση (P. Zazoo Unisex Boutique Ltd ν. Δημοκρατίας (2010) 3 Α.Α.Δ. 266, Βιομηχανία Υποδημάτων Αφροδίτη Λτδ ν. Δημοκρατίας (2005) 3 Α.Α.Δ. 47).

Όπως λέχθηκε στη P. Zazoo Unisex Boutique Ltd (ανωτέρω):

«Σύμφωνα με τη νομολογία, ο Φ.Π.Α. είναι αυτοβεβαιούμενος φόρος, στην έλλειψη δε στοιχείων και πληροφοριών που οφείλει ο επιχειρηματίας να κρατεί, ο Έφορος δύναται να βεβαιώσει το φόρο χρησιμοποιώντας εκείνη τη μεθοδολογία που προσφέρεται υπό τις περιστάσεις (δέστε Κ.Ε.Μ. Tours Ltd v. Δημοκρατίας (2007) 3 Α.Α.Δ. 211, Σουβλάκια - Γύρος «Κρητικός» Λτδ ν. Δημοκρατίας (2001) 3(Β) Α.Α.Δ. 935, Δημοκρατία ν. Nicolas Tyrimos Tavern Restaurant Ltd (2000) 3 Α.Α.Δ. 679 και Kokos Athanasiou Motors Ltd v. Δημοκρατίας (2000) 3 Α.Α.Δ. 21.) Περαιτέρω, σύμφωνα με πάγια νομολογία, δεν ισχύει η αρχή της αυτοτέλειας της φορολογίας κάθε φορολογικής περιόδου στην περίπτωση του Φ.Π.Α., ο δε Έφορος διατηρεί την ευχέρεια να χρησιμοποιεί στοιχεία ορισμένων περιόδων για προσδιορισμό του Φ.Π.Α. που αφορά τη συνολική, κατά περίπτωση, περίοδο (δέστε F & A Car Supermarket Ltd v. Δημοκρατίας (2010) 3 Α.Α.Δ. 77.»

Η βεβαίωση φόρου, η οποία και αποτέλεσε το έρεισμα της υποβολής ένστασης εκ μέρους του αιτητή και την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης απόρριψης της ένστασης, περιέχει πλήρη επεξήγηση όλων των γεγονότων και δεδομένων που λήφθηκαν υπόψη για την επιβολή της φορολογίας, στην οποία περιέχονται και αναλυτικοί πίνακες υπό μορφή παραρτημάτων.

Αναφορικά με τους ισχυρισμούς του αιτητή εν σχέση με τα στοιχεία που του ζητήθηκε να προσκομίσει στην Υπηρεσία Φ.Π.Α. από το έτος 2007 και μετά, ότι δεν μπορούσαν να προσκομιστούν, καθότι δεν υπήρχαν και δεν υπάρχουν μέχρι σήμερα, λόγω του ότι ο αιτητής λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας του ίδιου και της συζύγου του, σταμάτησε κάθε επαγγελματική δραστηριότητα, παρόλη την συμπάθεια, εντούτοις αυτά δεν μπορούν να παραμερίσουν και να αναιρέσουν την υποχρέωση του υποκειμένου στο φόρο προσώπου να τηρεί βιβλία, αρχεία και στοιχεία, ως τούτο άλλωστε απαιτείται ρητώς εκ του Κανονισμού 22(1), των περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας (Γενικών) Κανονισμών του 2001, Κ.Δ.Π. 314/2001 και μάλιστα στη βάση του Κανονισμού 22(1)(β), δια περίοδο επτά ετών.

Και εν πάση περιπτώσει, παρατηρώ ότι οι ισχυρισμοί αυτοί προβάλλονται για πρώτη φορά στην παρούσα δικαστική διαδικασία, ενώ αντίθετα, κατά την υποβολή της ένστασής του, ο αιτητής ανέφερε ότι είχε εντοπίσει τιμολόγια και αποδείξεις που δεν προσκόμισε κατά το χρόνο προ της έκδοσης της βεβαίωσης φόρου και ζήτησε χρόνο να τα προσκομίσει. Και βεβαίως, μεταγενέστερα, δεν τα προσκόμισε. Ελλείψει επομένως στοιχείων, η ένστασή του ορθώς απορρίφθηκε.

Τα πιο πάνω απαντούν και στον επόμενο ισχυρισμό του αιτητή, ότι εφόσον είχε διαγραφεί από το Μητρώο Φ.Π.Α., δεν ήταν υποχρεωμένος να τηρεί οποιαδήποτε βιβλία και αποδείξεις μετά τη διαγραφή του. Η υποχρέωση του αιτητή να διατηρεί αρχεία, βιβλία, επιχειρηματικά έγγραφα, αντίγραφα τιμολογίων και αποδείξεων είσπραξης, πιστωτικά και χρεωστικά σημειώματα, βαρύνει αυτόν, ως επιχειρηματία, δια περίοδο επτά ετών.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, προ της διαγραφής του από το Μητρώο Φ.Π.Α. είχε ζητηθεί από τον αιτητή η υποβολή φορολογικών δηλώσεων για την περίοδο που ίσχυε η εγγραφή του, καθώς και τελική φορολογική δήλωση για τον υπολογισμό του οφειλόμενου φόρου. Εντοπίζω επίσης στο κυανούν 80 του Τεκμηρίου 1, ήτοι επιστολή προς τον αιτητή ημερομηνίας 11.4.2012, ότι επισημάνθηκε στον αιτητή η υποχρέωση του αυτή, ως ιδιοκτήτης επιχείρησης, να φυλάττει βιβλία και αρχεία, για περίοδο επτά ετών, υποχρέωση με την οποία ο αιτητής παρέλειψε να συμμορφωθεί.

Όπως προκύπτει από τη γραπτή αγόρευση του αιτητή, καθώς επίσης και από την απαντητική του αγόρευση, αυτό το οποίο αμφισβητεί ο αιτητής, είναι ο τρόπος και η όλη διαδικασία ελέγχου προσδιορισμού της βεβαίωσης φόρου. Ο μοναδικός λόγος ένστασης που προέβαλε ο αιτητής στην ένσταση του ημερομηνίας 19.3.2013 (κυανούν 121 του Τεκμηρίου 1) ήταν η διαφωνία του με τον εξωλογιστικό προσδιορισμό πωλήσεων. Στήριζε τη διαφωνία του αυτή σε τιμολόγια και αποδείξεις που είχε εντοπίσει και προσκόμισε, καθώς επίσης και σε άλλα τιμολόγια τα οποία θα προσκόμιζε. Και που εν τέλει, δεν προσκόμισε.

Η ένσταση του αιτητή εξετάστηκε από αρμόδιο λειτουργό ο οποίος ετοίμασε σχετικό σημείωμα ημερομηνίας 29.5.2013 (κυανά 132 – 130 του Τεκμήριου 1). Καταγράφεται στο αναφερθέν σημείωμα ότι τα κενά τιμολόγια και αποδείξεις που προσκομίστηκαν με την ένσταση του αιτητή, είναι επιλογές του ιδίου, από ένα από τα μπλοκ με τα στελέχη τιμολογίων / αποδείξεων, χωρίς αυτά να ακολουθούν αριθμητική σειρά. Προκύπτει ότι ζητήθηκε από τον αιτητή η προσκόμιση όλων των βιβλιαρίων με τα τιμολόγια και αποδείξεις, με επιστολή ημερομηνίας 22.4.2013 (κυανούν 128), όμως ο αιτητής δεν ανταποκρίθηκε και δεν τα παρουσίασε.

Επομένως, καταλήγω ότι η απόρριψη της ένστασης του αιτητή και επιβεβαίωση της εκδοθείσας βεβαίωσης φόρου, ήταν υπό τις περιστάσεις εύλογη, νόμιμη και αιτιολογημένη, τούτο αφού δεν ήταν δυνατή η τεκμηρίωση των ισχυρισμών του αιτητή, λόγω του ότι προσκόμισε προς υποστήριξη μόνον ελάχιστα και μεμονωμένα κατ’ επιλογήν τιμολόγια / αποδείξεις, χωρίς να προσκομίσει τα βιβλιάρια με όλες τις σειρές που εξέδωσε.

Υπό αναθεώρηση εν προκειμένω, επί τη βάση των ισχυρισμών της ένστασης που υπέβαλε ο αιτητής κατά της εκδοθείσας βεβαίωσης φορολογίας, είναι ουσιαστικά το ύψος του επιβληθέντος φόρου, χωρίς όμως να προσκομίσει αποδείξεις που να υποστηρίζουν ότι η επιβολή του συγκεκριμένου ποσού φορολογίας ήταν εσφαλμένη. Το βάρος για να πεισθεί το αναθεωρητικό Δικαστήριο ότι η επιβολή της φορολογίας ήταν λανθασμένη, το φέρει ο αιτητής (Βιομηχανία Υποδημάτων Αφροδίτη Λτδ ν. Δημοκρατίας (2005) 3 Α.Α.Δ. 47).

Αυτό το βάρος συναρτάται και προς την υποχρέωση του υποκειμένου στο φόρο προσώπου να τηρεί βιβλία και αρχεία και να προσκομίζει τα αναγκαία αποδεικτικά στοιχεία. Ελλείψει τέτοιων στοιχείων και αποδείξεων, παρέχεται η εξουσία στον Έφορο να καταλήξει στα δικά του συμπεράσματα (Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας (2005) 3 Α.Α.Δ. 509).

Όπως λέχθηκε στην P. Zazoo Unisex Boutique Ltd (ανωτέρω):

«Η εξουσία του Δικαστηρίου περιορίζεται στον έλεγχο της νομιμότητας της επίδικης απόφασης και δεν επεμβαίνει στην κρίση του αρμοδίου οργάνου, ούτε στην ουσιαστική κρίση της διοίκησης, παρά μόνο αν καταδειχθεί πλάνη περί τα πράγματα ή το Νόμο ή υπέρβαση εξουσίας. Ως δε θέμα γενικής αρχής, όπως τέθηκε στη Γεωργιάδης ν. Εφόρου (2000) 3 Α.Α.Δ. 106, 110-111:

«… η εκτίμηση των γεγονότων από τον Έφορο ευσταθεί σε όλες τις περιπτώσεις που βρίσκεται στο όριο του λογικά εφικτού. Αυτό είναι το σταθερό κριτήριο που έχει αποδεχθεί η νομολογία μας. (Βλέπε: Γεωργιάδου ν. Δημοκρατίας (1982) 3 Α.Α.Δ. 659, Βαρναβίδης ν. Δημοκρατίας (1990) 3 Α.Α.Δ. 3376 και Δημοκρατία ν. Λέρνη (1991) 3 Α.Α.Δ. 346).»

Εκ των ανωτέρω, απορριπτέος κρίνεται και ο συναφής λόγος έφεσης.»

Στη βάση των ανωτέρω, καταλήγω ότι οι καθ’ ων η αίτηση ενήργησαν ορθά, δίκαια και εύλογα. Καταλήγω ότι δεν έχει στοιχειοθετηθεί οποιοσδήποτε λόγος ακυρότητας, αφού δεν έχει τεκμηριωθεί ελλιπής έρευνα ή πλάνη και η προσβαλλόμενη απόφαση είναι δεόντως αιτιολογημένη.

Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται βάσει του Άρθρου 146.4(α) του Συντάγματος, με €1.100 έξοδα εναντίον του αιτητή, πλέον Φ.Π.Α. εάν επιβάλλεται.

Ε. Γαβριήλ, Δ.Δ.Δ.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο