Legislator Giurisprudenza & Legislazione
Υπόθεση Αρ. 511/2015 ECLI:CY:DD:2017:287 Generato dall'IA

Administrative Court dismisses appeal against promotion decision citing lack of procedural error and arbitrary assessment.

Numero d'incarto Υπόθεση Αρ. 511/2015
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Cipro (CY)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Administrative Court dismissed the applicant's appeal against the Public Service Commission's decision to exclude him from promotion to a prison guard position. The applicant argued that the Commission's reliance on medical certificates regarding his health was arbitrary and failed to consider his future rehabilitation, while also claiming procedural irregularities in the meeting minutes. The court rejected these claims, finding no procedural flaws and concluding that the Commission's assessment of his current inability to perform duties was a reasonable exercise of discretion based on the medical evidence at the time.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 146 of the Constitution; The Administrative Court will not intervene in the exercise of discretion by a public service commission unless the decision is arbitrary, irrational, or procedurally flawed, and the applicant must demonstrate that the assessment of their fitness for duty was unreasonable under the specific circumstances.

Parole chiave

Generato dall'IA
administrative appeal public service promotion arbitrary decision medical fitness assessment procedural irregularity discretionary power constitutional review dimissioni del governo

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 146 of the Constitution

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Miltiadou and Others v. Republic of Cyprus (1989) 3 AAΔ 1318
Konstantinou v. Council of Agricultural Products (1992) 3 AAΔ 228
Iakovides Michael v. Public Service Commission (1997) 3 AAΔ 28
Iordanos Georgios v. Public Service Commission (1997) 3 AAΔ 250
Dimitriou Pavlos v. Republic of Cyprus (1998) 3 AAΔ 102
Theofanous Marius v. Republic of Cyprus (2000) 3 AAΔ 507
Moditis Ioannis v. Republic of Cyprus (2002) 3 AAΔ 695
B. Nikolau & Sons Ltd v. Republic of Cyprus (1995) 4 AAΔ 1627
Charilagou Harilaos v. Cyprus Electricity Authority (2001) 4 AAΔ 1031
Stelios Hatzimarkou v. Republic of Cyprus through Public Service Commission (2009)
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Μιλτιάδους κ.ά. ν. Δημοκρατίας (1989) 3 ΑΑΔ 1318

Κωνσταντίνου ν. Συμβ. Αμπελ. Προϊόντω (1992) 3 ΑΑΔ 228

Iακωβίδης Mιχαήλ ν. Eπιτροπής Δημόσιας Yπηρεσίας (1997) 3 ΑΑΔ 28

Iορδάνου Γεώργιος ν. Eπιτροπής Δημόσιας Yπηρεσίας (1997) 3 ΑΑΔ 250

Δημητρίου Παύλος ν. Δημοκρατίας (1998) 3 ΑΑΔ 102

Θεοφάνους Mάριος ν. Kυπριακής Δημοκρατίας (2000) 3 ΑΑΔ 507

Moδίτης Ιωάννης ν. Kυπριακής Δημοκρατίας (2002) 3 ΑΑΔ 695

Β. Νικολάου & Υιοί Λτδ ν. Δημοκρατίας (1995) 4 ΑΑΔ 1627

Χατζηγέρου Χαρίλαος ν. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου (2001) 4 ΑΑΔ 1031

ΣΤΕΛΙΟΣ ΧΑΤΖΗΜΑΡΚΟΥ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ μέσω ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Συνεκδικαζόμενες υποθ. αρ.1262/2007, 1273/07 και 1435/07, 22 Οκτωβρίου 2009

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:DD:2017:287

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

(Υπόθεση Αρ. 511/2015)

24 Αυγούστου 2017

[Φ. ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ.Δ.Δ.]

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ

Αιτητής,

ΚΑΙ

ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΕΣΩ

ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ

Καθ΄ ης η Αίτηση.

Μ. Ναθαναήλ (κα), για τον Αιτητή

Κ. Σταυρινός, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για την Καθ’ ης η Αίτηση.

ΑΠΟΦΑΣΗ

Φ. ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ.Δ.Δ.: Με την υπό εξέταση προσφυγή, ο αιτητής προσβάλλει ως άκυρη, παράνομη και στερημένη οποιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος την απόφαση της καθ’ ης η αίτηση, η οποία δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, στις 13.2.2015, και με την οποία προήχθησαν οι 1. Αλέκος Χρυσοστόμου, 2. Χαράλαμπος Πολυβίου, 3. Πέτρος Πέτρου, 4. Θωμάς Νικολαϊδης, 5. Νεοκλής Λάμπρου, 6. Νικόδημος Μαυρογιάκουμος και 7. Στέλιος Γεωργίου («τα Ενδιαφερόμενα Μέρη (Ε.Μ.)») στη μόνιμη θέση Αρχιδεσμοφύλακα, Φυλακές («η επίδικη θέση») από 19.1.2015.

Στην πορεία της παρούσας υπόθεσης, ωστόσο, και συγκεκριμένα στις 6.4.2017, η προσφυγή απεσύρθη όσον αφορά την προαγωγή των Ε.Μ. 1 και 7 και, ως εκ τούτου, παραμένει προς εξέταση ως προς την απόφαση προαγωγής των λοιπών πέντε Ε.Μ..

Τα γεγονότα

Η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας (Ε.Δ.Υ.), στη συνεδρία της ημερομηνίας 26.11.2014, αποφάσισε να επιληφθεί του θέματος πλήρωσης επτά κενών μόνιμων θέσεων Αρχιδεσμοφύλακα, Φυλακές, σε ημερομηνία που θα οριζόταν αργότερα και όπως στη συνεδρία κληθεί να παραστεί και η Αναπληρώτρια Διευθύντρια Φυλακών («η Αναπληρώτρια Διευθύντρια»). Η συνεδρία αυτή της Ε.Δ.Υ. έλαβε χώρα στις 7.1.2015, κατά την οποία η Αναπληρώτρια Διευθύντρια σύστησε για προαγωγή στις επίδικες θέσεις τα επτά Ε.Μ.. Ειδικά ως προς τον αιτητή, η Αναπληρώτρια Διευθύντρια έκανε λόγο για αδυναμία του να ανταποκριθεί πλήρως στα «αυξημένα καθήκοντα της θέσης του Αρχιδεσμοφύλακα», ως αυτά προβλέπονται στο οικείο σχέδιο υπηρεσίας, εφόσον αυτός απουσίαζε συστηματικά από τα καθήκοντά του, κάτι που προκύπτει, ως ανέφερε, και από τα σχετικά ιατρικά πιστοποιητικά, με βάση τα οποία ο αιτητής εξακολουθούσε να εκτελεί ελαφριά καθήκοντα και μόνο πρωινό ωράριο εργασίας, ως η σχετική σύσταση ιατροσυμβουλίου.

Εν τέλει, η Ε.Δ.Υ., στη συνεδρία της ημερομηνίας 12.1.2015, έκρινε, κατά πλειοψηφία (διαφωνούντος ενός μέλους της αναφορικά με την προαγωγή του Ε.Μ. 2, Πολυβίου Χαράλαμπου αντί του αιτητή), ότι τα Ε.Μ. υπερείχαν των λοιπών υποψηφίων και αποφάσισε την προαγωγή τους στην επίδικη θέση από 19.1.2015.

Ο αιτητής αντέδρασε, καταχωρώντας την παρούσα προσφυγή κατά της πιο πάνω απόφασης.

Νομικοί Ισχυρισμοί

Ο αιτητής στρέφεται αρχικά κατά της σύστασης της Αναπληρώτριας Διευθύντριας, η οποία, ως ισχυρίζεται, υπήρξε προϊόν ελλιπούς έρευνας, αναιτιολόγητη, πλημμελής και εσφαλμένη, εφόσον συγκρούεται με τα στοιχεία των οικείων διοικητικών φακέλων. Οι αιτιάσεις της συνηγόρου για τον αιτητή έγκεινται ιδιαίτερα στην, κατά 7 ½ έτη, υπεροχή του αιτητή έναντι των Ε.Μ. στο κριτήριο της αρχαιότητας, κάτι που, ως ισχυρίζεται η κα Ναθαναήλ, δε φαίνεται να λήφθηκε υπόψη. Αντίθετα, συνεχίζει η ευπαίδευτη συνήγορος, η Αναπληρώτρια Διευθύντρια περιορίστηκε στο να μνημονεύσει την αρχαιότητα του αιτητή, «χωρίς ιδιαίτερη αναφορά στο εύρος της διαφοράς», υποτιμώντας έτσι τη σημασία και την αξία της αρχαιότητας, την οποία η ημεδαπή νομοθεσία και νομολογία θεωρούν ως ένα από τα τρία θεσμοθετημένα κριτήρια προαγωγής. Από τη στιγμή δε που στα λοιπά στοιχεία κρίσης υπήρχε ουσιαστικά ισοδυναμία μεταξύ αιτητή και Ε.Μ., η υπεροχή του αιτητή σε αρχαιότητα έπρεπε να ληφθεί υπόψη, ως επίσης και η συνακόλουθη υπεροχή του σε πείρα, η οποία επίσης παραγνωρίστηκε.

Περαιτέρω, κατά τη συνήγορο του αιτητή, η σύσταση είναι αντίθετη με τα στοιχεία των φακέλων εφόσον «αναντίστοιχα και/ή αντιφατικά» κρίθηκε ότι ο τελευταίος δεν μπορούσε να ανταποκριθεί πλήρως στα καθήκοντα της θέσης, παρά το γεγονός ότι η υπηρεσιακή του εικόνα κατά τα προηγούμενα έτη ήταν εξαίρετη και, εν πάση περιπτώσει, ισοδύναμη με αυτήν των Ε.Μ.. Επιπρόσθετα, εντελώς αδικαιολόγητα κρίθηκε από την Αναπληρώτρια Διευθύντρια ότι ο αιτητής δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στα καθήκοντα της επίδικης θέσης, ενώ απαραδέκτως λήφθηκαν υπόψη εξωγενή στοιχεία κρίσης, ήτοι οι νόμιμες άδειες απουσίας του αιτητή από την υπηρεσία του λόγω ιατρικών προβλημάτων πιστοποιημένων μάλιστα από κυβερνητικό ιατροσυμβούλιο.

Ο αιτητής στρέφεται και κατά της απόφασης της Ε.Δ.Υ., η οποία πάσχει και υπόκειται σε ακύρωση, εφόσον υιοθέτησε την ήδη πάσχουσα, κατά τους ισχυρισμούς του, σύσταση της Αναπληρώτριας Διευθύντριας. Κατά τη συνήγορο του αιτητή, η Ε.Δ.Υ. δεν προέβη στη δική της έρευνα, ως όφειλε, και εσφαλμένα έκρινε ότι ο τελευταίος αδυνατούσε να ανταποκριθεί στα καθήκοντα της επίδικης θέσης. Η Επιτροπή, συνεχίζει η κα Ναθαναήλ, αμέλησε να εξετάσει και να εντοπίσει τη διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στα καθήκοντα της επίδικης θέσης και αυτών της θέσης του Δεσμοφύλακα και εσφαλμένα συνέδεσε το πρόβλημα υγείας του αιτητή με το σύστημα βάρδιας που προβλέπεται στο σχέδιο υπηρεσίας της επίδικης θέσης. Το γεγονός δε ότι ο αιτητής, βάσει των σχετικών ιατρικών πιστοποιητικών, ασκεί ελαφριά καθήκοντα και μόνο σε πρωινό ωράριο εργασίας, δεν εξυπακούει και την αδυναμία του να εκτελεί καθήκοντα εποπτείας και ελέγχου με το σύστημα βάρδιας, το οποίο και αυτός είναι σε θέση να ακολουθεί. Τονίζεται δε από την ευπαίδευτη συνήγορο ότι σαφώς και ο αιτητής εδικαιούτο να τύχει κρίσης για προαγωγή, παρά το πρόβλημα υγείας που αντιμετώπιζε, από τη στιγμή που και όλα τα προσόντα της επίδικης θέσης κατείχε και σε ενεργό υπηρεσία βρισκόταν κατά τον ουσιώδη χρόνο, «με έτη μελλοντικής προσφοράς και απόδοσης μέχρι την αφυπηρέτησή του».

Πέραν των πιο πάνω, εγείρεται από την πλευρά του αιτητή και ζήτημα μη τήρησης άρτιων πρακτικών κατά τις συνεδρίες της Ε.Δ.Υ. που έλαβαν χώρα στο πλαίσιο της υπό εξέταση προαγωγικής διαδικασίας, ενώ προβάλλεται και ο ισχυρισμός περί χρησιμοποίησης, τόσο από την Αναπληρώτρια Διευθύντρια όσο και από την Ε.Δ.Υ., αντιφατικού μέτρου κρίσης ως προς την αξιολόγηση των υποψηφίων.

Καταλήγει η συνήγορος του αιτητή, προβάλλοντας ως πρόσθετους λόγους ακύρωσης την πλάνη της Ε.Δ.Υ. ως προς τα θεσμοθετημένα στοιχεία κρίσης και τα γεγονότα της υπόθεσης, καθώς και την έλλειψη δέουσας έρευνας και νόμιμης αιτιολογίας της απόφασης της Επιτροπής.

Η καθ’ ης η αίτηση αντιτείνει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι επαρκώς και/ή δεόντως αιτιολογημένη, λήφθηκε δε ορθά και νόμιμα και μετά από διενέργεια της δέουσας έρευνας και κατ’ ορθή ενάσκηση της διακριτικής της εξουσίας και ουδεμία πλάνη εμφιλοχώρησε κατά τη λήψη αυτής.

Στην εμπροσθοφυλακή της επιχειρηματολογίας της καθ’ ης η αίτηση βρίσκεται ο ισχυρισμός ότι καθόλα νόμιμα και εντός των ορίων της διακριτικής τους ευχέρειας κρίθηκε τόσο από την Αναπληρώτρια Διευθύντρια όσο και από την Ε.Δ.Υ. ότι ο αιτητής δεν μπορούσε να ανταποκριθεί πλήρως στα καθήκοντα της επίδικης θέσης, ως αυτά προβλέπονται στο οικείο σχέδιο υπηρεσίας, για λόγους υγείας, δεδομένου ότι αυτός απουσίαζε για μεγάλα χρονικά διαστήματα από την εργασία του και, κατά πάντα ουσιώδη χρόνο, συνέχιζε να εκτελεί ελαφριά καθήκοντα εργασίας σε πρωινό ωράριο, σύμφωνα με σχετική σύσταση του ιατροσυμβουλίου. Αυτή δε η κρίση της Διοίκησης, σύμφωνα με τον κ. Σταυρινό, είναι ουσιαστική και ανέλεγκτη.

Περαιτέρω, προβάλλεται από τον ευπαίδευτο συνήγορο για την καθ’ ης η αίτηση ότι η σύσταση της Αναπληρώτριας Διευθύντριας υπήρξε καθόλα συμβατή με τα στοιχεία των οικείων διοικητικών φακέλων και, δεδομένου ότι τα Ε.Μ. υπερέχουν του αιτητή στο κριτήριο της αξίας, εφόσον έχουν συστηθεί για προαγωγή, και δεν υστερούν σε προσόντα, η αρχαιότητα του αιτητή δεν μπορεί να αποτελέσει τον καθοριστικό παράγοντα για την προαγωγή του στην επίδικη θέση.

Κατά συνέπεια, συνεχίζει ο κ. Σταυρινός, καθόλα νόμιμη και εν πάση περιπτώσει εύλογα επιτρεπτή υπήρξε και η προσβαλλόμενη απόφαση της Ε.Δ.Υ..

Τέλος, ως προς τους ισχυρισμούς περί ελλιπών πρακτικών και αντιφατικού μέτρου κρίσης, ο κ. Σταυρινός αντιτάσσει ότι αυτοί δεν είναι επίδικοι και δεν μπορούν να εξεταστούν, δεδομένου ότι δεν έχουν δικογραφηθεί.

Η κατάληξη

Έχω εξετάσει την προσβαλλόμενη απόφαση υπό το πρίσμα των θέσεων των διαδίκων, ως αυτές έχουν καταγραφεί πιο πάνω, αλλά και των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, τα οποία αποτέλεσαν το υπόβαθρο για προώθηση των εκατέρωθεν θέσεων, είτε υπέρ είτε κατά της νομιμότητας της προσβαλλόμενης πράξης.

Στα «Καθήκοντα και ευθύνες» του σχεδίου υπηρεσίας της επίδικης θέσης, προβλέπεται μεταξύ άλλων ότι ο Αρχιδεσμοφύλακας-

«(β) Εποπτεύει, καθοδηγεί, εκπαιδεύει και ελέγχει κατώτερο προσωπικό.

(γ) Εκτελεί οποιαδήποτε άλλα καθήκοντα του ανατεθούν»,

ενώ στο τέλος περιλαμβάνεται και η εξής σημείωση:

«Τα καθήκοντα της θέσης συνεπάγονται απασχόληση πάνω σε 24 ωρη βάση με το σύστημα βάρδιας».

Σύμφωνα με την έκθεση του ιατροσυμβουλίου αναφορικά με τον αιτητή, ημερομηνίας 2.10.2014 (Ερ. 59 στον προσωπικό διοικητικό φάκελο του αιτητή), το ιατροσυμβούλιο, σε συνεδρία του ημερομηνίας 29.9.2014, αφού εξέτασε την περίπτωση του αιτητή σύμφωνα με τις ιατρικές εκθέσεις των θεράποντων ιατρών, καθώς και τις κλινικές και εργαστηριακές εξετάσεις, κατέγραψε, μεταξύ άλλων, και τα εξής:

«Βρίσκεται υπό ιατρική παρακολούθηση και λαμβάνει φαρμακευτική και φυσιοθεραπευτική αγωγή.

Ο ασθενής είναι υποψήφιος για χειρουργείο.

Το Ιατροσυμβούλιο φρονεί ότι ο ανωτέρω είναι ικανός να εκτελεί ελαφριά καθήκοντα εργασίας και συνιστά πρωινό ωράριο εργασίας.».

Όπως χειρόγραφα αναγράφεται επί της έκθεσης του ιατροσυμβουλίου από λειτουργό της Ε.Δ.Υ. (υπάρχει και η σχετική υπογραφή της λειτουργού κάτω από τη χειρόγραφη σημείωση), η εν λόγω έκθεση υποβλήθηκε από την Αναπληρώτρια Διευθύντρια κατά την προαναφερθείσα συνεδρία της Επιτροπής, ημερομηνίας 7.1.2015, όταν και η τελευταία υπέβαλε και τη σχετική σύστασή της αναφορικά με τους επιλεγέντες υποψηφίους.

Όπως δε προκύπτει από τα ενώπιον μου στοιχεία, είναι στη βάση της πιο πάνω έκθεσης του Ιατροσυμβουλίου, σε συνδυασμό βεβαίως και με τα υπό του οικείου σχεδίου υπηρεσίας προβλεπόμενα καθήκοντα και ευθύνες, περιλαμβανομένης και της προαναφερθείσας σημείωσης, που η Αναπληρώτρια Διευθύντρια αποφάσισε να μη συστήσει τον αιτητή για προαγωγή στην επίδικη θέση. Αυτό προκύπτει ευκρινώς από το περιεχόμενο της ίδιας της σύστασης, όπου γίνεται αναφορά και στη «συστηματική απουσία» του αιτητή από τα καθήκοντά του με άδειες ασθενείας. Παραθέτω το εξής απόσπασμα (οι υπογραμμίσεις είναι του Δικαστηρίου):

«Έχοντας υπόψη την κατάσταση που επικρατεί στο Τμήμα Φυλακών και τις ανάγκες για σωστή λειτουργία τους, έλαβα υπόψη ότι οι υποψήφιοι Νικολαΐδης Στέφανος, Σπυρίδης Μάριος και Πική Κώστας αδυνατούν να ανταποκριθούν πλήρως στα καθήκοντα της θέσης του Δεσμοφύλακα και, κατ’ επέκταση, στα αυξημένα καθήκοντα της θέσης του Αρχιδεσμοφύλακα, όπως περιγράφονται στο Σχέδιο Υπηρεσίας, εφόσον απουσιάζουν συστηματικά από τα καθήκοντά τους. Συγκεκριμένα, ο υποψήφιος Νικολαΐδης Στέφανος, κατά τα τελευταία τρία χρόνια, απουσίαζε το έτος 2012 40 μέρες, το 2013 για 63 μέρες και το 2014 για 204 μέρες, ενώ ο υποψήφιος Πική Κώστας, κατά τα τελευταία τρία χρόνια, απουσίαζε το έτος 2012 για 172 μέρες, το 2013 για 180 μέρες και το 2014 για 226 μέρες, γεγονός το οποίο αποτελεί συστηματική απουσία, και, από τα ιατρικά πιστοποιητικά, περιγράφεται η αδυναμία εκτέλεσης των καθηκόντων τους, καθώς και η αδυναμία να ανταποκριθούν πλήρως στα καθήκοντα που περιγράφονται στο Σχέδιο Υπηρεσίας. Ο υποψήφιος Νικολαΐδης Στέφανος συνεχίζει να εκτελεί ελαφριά καθήκοντα εργασίας και μόνο πρωινό ωράριο εργασίας σύμφωνα με σύσταση του Ιατροσυμβουλίου.».

Είναι λοιπόν σαφές ότι το γεγονός ότι δεν συστήθηκε ο αιτητής για προαγωγή στην επίδικη θέση έγκειται στην κρίση ότι αυτός δεν μπορούσε να ανταποκριθεί πλήρως στα υπό του οικείου σχεδίου υπηρεσίας προβλεπόμενα καθήκοντα και ευθύνες της επίδικης θέσης και όχι επειδή κρίθηκε ότι υστερούσε έναντι των Ε.Μ. στην αξιολόγηση των θεσμοθετημένων στοιχείων κρίσης. Πρόκειται λοιπόν για ζήτημα που ανατρέχει στο ίδιο το σχέδιο υπηρεσίας και στη δυνατότητα του αιτητή να εκπληρώσει τα υπό του εν λόγω σχεδίου προβλεπόμενα καθήκοντα και ευθύνες. Εξάλλου, η διαπίστωση αυτή ενισχύεται από το γεγονός ότι από κανένα σημείο της σύστασης δεν προκύπτει συγκριτική αντιπαραβολή του αιτητή με τα Ε.Μ. ως προς τα θεσμοθετημένα στοιχεία κρίσης.

Έχω εξετάσει με ιδιαίτερη προσοχή τη σύσταση της Αναπληρώτριας Διευθύντριας, ιδιαίτερα ως προς τα όσα αναφέρονται για τον αιτητή, και δεν έχω εντοπίσει οτιδήποτε μεμπτό. Τουναντίον, λαμβάνοντας υπόψη και τα ευρήματα της προαναφερθείσας έκθεσης του ιατροσυμβουλίου για τον αιτητή, κρίνω ότι η σύσταση υπήρξε νόμιμη και, εν πάση περιπτώσει, εύλογα επιτρεπτή, συνιστώντας ωσαύτως το προϊόν ορθής ενάσκησης της διακριτικής ευχέρειας της Αναπληρώτριας Διευθύντριας. Συναφώς, δεν μπορεί να παραβλεφθεί το γεγονός ότι το πλέον αρμόδιο όργανο να γνωματεύσει επί της υγείας του αιτητή, ήτοι το ιατροσυμβούλιο, έκρινε μεταξύ άλλων ότι ο τελευταίος ήταν ικανός να εκτελεί ελαφριά καθήκοντα εργασίας και συνέστησε πρωινό ωράριο εργασίας, την ίδια ώρα που το σχέδιο υπηρεσίας της επίδικης θέσης απαιτεί ενάσκηση των καθηκόντων της θέσης αυτής επί 24 ώρου βάσεως με το σύστημα βάρδιας. Έχω λοιπόν την άποψη, και παρά την εκτεταμένη επιχειρηματολογία της συνηγόρου του αιτητή περί του αντιθέτου, ότι στη βάση των πιο πάνω, υπήρξε εύλογη η διαπίστωση της Αναπληρώτριας Διευθύντριας ότι η κατάσταση της υγείας του αιτητή, ως αυτή εκτίθεται στην έκθεση του ιατροσυμβουλίου, δεν συνάδει με τα προβλεπόμενα καθήκοντα και ευθύνες της επίδικης θέσης.

Θεωρώ δε χρήσιμο στο σημείο αυτό να υπενθυμίσω την πάγια επί του θέματος νομολογία, σύμφωνα με την οποία ο προϊστάμενος του τμήματος, στο οποίο υφίσταται η κενή θέση, γνωρίζει στην πράξη τις ανάγκες της θέσης αυτής και εξ αυτού προκύπτει και ο ρόλος του, δηλαδή να επισημάνει ποιες από τις ιδιότητες και τις ικανότητες που καταφαίνεται ότι έχει ένας υπάλληλος, ταιριάζουν καλύτερα σ' αυτές τις ανάγκες ώστε αυτός να αναδεικνύεται ως ο καταλληλότερος (βλ. Μοδίτης ν. Δημοκρατίας (2002) 3 ΑΑΔ 695). Είναι δε γι’ αυτό το λόγο, ήτοι την ιδιαίτερη γνώση του διευθυντή, για την καταλληλότητα των υποψηφίων να ανταποκριθούν στα καθήκοντα της θέσης, που η σύσταση αποτελεί επαυξητικό παράγοντα της αξίας ενός εκάστου των υποψηφίων (βλ. Σπανού ν. Δημοκρατίας (1999) 3 Α.Α.Δ. 390 και Στέλιος Χατζημάρκου ν. Δημοκρατίας, Συνεκδ. Υποθ. Αρ. 1262/2007 κ.α., ημερ. 22.10.2009).

Ενόψει λοιπόν των πιο πάνω, καταλήγω ότι η σύσταση υπήρξε νόμιμη και σε κάθε περίπτωση εύλογα επιτρεπτή, αλλά και επαρκώς αιτιολογημένη, δυνάμενη να υπαχθεί στον απαιτούμενο δικαστικό έλεγχο, αφού αποκαλύπτονται με επάρκεια και σαφήνεια από το περιεχόμενό της οι λόγοι για τους οποίους ο αιτητής δεν ήταν ανάμεσα στους συστηνόμενους για προαγωγή.

Δεδομένων των πιο πάνω, και δη της διαπίστωσης ως προς τους λόγους που δεν συστήθηκε ο αιτητής, οποιαδήποτε περαιτέρω ανάλυση αναφορικά με τη συγκριτική αντιπαραβολή του αιτητή και των Ε.Μ. στα θεσμοθετημένα στοιχεία κρίσης, καθίσταται αχρείαστη.

Παρομοίως, κρίνω ότι δεν ευσταθεί ούτε ο ισχυρισμός περί πάσχουσας απόφασης της Ε.Δ.Υ.. Όπως ξεκάθαρα προκύπτει από το πρακτικό της συνεδρίας ημερομηνίας 12.1.2015, η Επιτροπή διενήργησε τη δική της ανεξάρτητη έρευνα και εκτίμηση των ενώπιον της στοιχείων για να καταλήξει στην απόφασή της. Ως αναφέρεται στο υπό αναφορά πρακτικό της σχετικής συνεδρίας, η Ε.Δ.Υ. έλαβε υπόψη της και τη σύσταση της Αναπληρώτριας Διευθύντριας, προέβη όμως και στη δική της κρίση, την οποία μάλιστα αιτιολόγησε δεόντως, ούτως ώστε να μην αφήνονται αμφιβολίες ως προς τους λόγους μη επιλογής του αιτητή για προαγωγή στην επίδικη θέση. Για του λόγου το αληθές, κρίνω σκόπιμο να παραθέσω το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση της Επιτροπής (και πάλιν οι υπογραμμίσεις είναι του Δικαστηρίου):

«Η πλειοψηφία της Επιτροπής έκρινε ότι, με βάση την πιο πάνω απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, για να κριθεί ένας υποψήφιος ως ο καταλληλότερος για τη θέση θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσον είναι ικανός να ασκήσει τα καθήκοντα της θέσης. Στην παρούσα υπόθεση υπάρχουν τεκμήρια που κατατέθηκαν, ιατρικά πιστοποιητικά, βάσει των οποίων η πλειοψηφία της Επιτροπής κρίνει ότι οι πιο πάνω υπάλληλοι δεν μπορούν να εκτελέσουν τα αυξημένα καθήκοντα της θέσης του Αρχιδεσμοφύλακα, όπως αυτά περιγράφονται στο Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης και τα οποία συνεπάγονται απασχόληση πάνω σε 24ωρη βάση με το σύστημα βάρδιας. Όσον αφορά τον υποψήφιο Νικολαΐδη Στέφανο, από τα ιατρικά πιστοποιητικά φαίνεται ότι, λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας, δεν μπορεί να εκτελέσει όλα τα καθήκοντα του, γι’ αυτό και του ανατίθενται ελαφρότερα καθήκοντα, αλλά ούτε μπορεί να εργαστεί με το σύστημα βάρδιας, όπως προνοείται στο Σχέδιο Υπηρεσίας της υπό πλήρωσης θέσης του Αρχιδεσμοφύλακα.

Πρόσθετα η πλειοψηφία της Επιτροπής έλαβε υπόψη την Απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου με ημερ. 20.5.2014, Υποθ. Αρ. 1478/2012 (Κώστας Λαζάρου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας), στην οποία αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι «... η προαγωγή δημοσίων υπαλλήλων δεν σκοπεί, όπως ορθά εντοπίζει η Δημοκρατία στη δική της αγόρευση, και κατέγραψε και η ίδια η Ε.Δ.Υ., στην ικανοποίηση του δημοσίου υπαλλήλου, αλλά ενεργείται για το συμφέρον της δημόσιας υπηρεσίας, το οποίο και πρωτίστως εξυπηρετεί...»

Λαμβάνοντας υπόψη τις πιο πάνω αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, τα ιατρικά πιστοποιητικά που έχουν κατατεθεί, καθώς και το περιεχόμενο της σύστασης της Αναπληρώτριας Διευθύντριας, η πλειοψηφία της Επιτροπής θεωρεί ότι οι Νικολαΐδης Στέφανος, Σπυρίδης Μάριος και Πικής Κώστας δεν μπορούν να ανταποκριθούν πλήρως στα καθήκοντα της υπό πλήρωση θέσης Αρχιδεσμοφύλακα, όπως αυτά περιγράφονται στο Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης και τα οποία συνεπάγονται απασχόληση πάνω σε 24ωρη βάση με το σύστημα βάρδιας.».

Κρίνω δε ότι, όπως και η σύσταση, έτσι και η τελική απόφαση της Ε.Δ.Υ. υπήρξε το προϊόν δικής της και ανεξάρτητης δέουσας έρευνας, πλήρως και/ή επαρκώς αιτιολογημένη, δυνάμενη ωσαύτως να υπαχθεί στον απαιτούμενο δικαστικό έλεγχο και οι περί του αντιθέτου ισχυρισμοί του αιτητή στερούνται ερείσματος. Όπως και η Αναπληρώτρια Διευθύντρια, έτσι και η Επιτροπή, έκρινε ότι ο αιτητής, λόγω του προβλήματος υγείας που αντιμετώπιζε, σύμφωνα και με τα ενώπιον της στοιχεία και δη τη σχετική έκθεση του ιατροσυμβουλίου, δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει πλήρως στα καθήκοντα και ευθύνες της επίδικης θέσης, ως αυτά προβλέπονται στο οικείο σχέδιο υπηρεσίας. Ούτε κι έχω διαπιστώσει να εμφιλοχώρησε οποιαδήποτε πλάνη στη λήψη της επίδικης απόφασης εκ μέρους της Διοίκησης, ως ισχυρίζεται ο αιτητής. Μάλιστα, η διενέργεια της δέουσας έρευνας εκ μέρους της Διοίκησης ενισχύεται από το αναντίλεκτο γεγονός της διαφωνίας ενός μέλους της Επιτροπής αναφορικά με τη μη επιλογή του αιτητή, ένδειξη, αν μη τι άλλο, της ενδελεχούς εξέτασης του όλου θέματος.

Επιπρόσθετα, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να λεχθεί στο σημείο αυτό ότι, κατά πάγια νομολογία, η εξέταση του κατά πόσον ένας υποψήφιος κατέχει τα απαιτούμενα από το σχέδιο υπηρεσίας προσόντα είναι πραγματικό γεγονός και ανάγεται στην εξουσία του αρμόδιου διορίζοντος οργάνου. Η δε εκτίμηση των ουσιαστικών γεγονότων είναι ζήτημα που εμπίπτει αποκλειστικά εντός της αρμοδιότητας του διοικητικού οργάνου και βρίσκεται εκτός της σφαίρας αρμοδιότητος του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο επεμβαίνει μόνο σε περίπτωση που η Διοίκηση έχει υπερβεί τα ακραία όρια της διακριτικής της εξουσίας και η απόφαση του διορίζοντος οργάνου δεν είναι εύλογα επιτρεπτή ή εφόσον έχει εμφιλοχωρήσει πλάνη ή αυθαιρεσία (βλ. Μάριος Θεοφάνους ν. Δημοκρατίας (2000) 3 Α.Α.Δ. 507, απόφαση Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου), Σπύρος Γιάλλουρος ν. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου, Υποθ. Αρ. 982/91, ημερ. 17.2.1994 και Ιωάννης Ιωνά ν. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 29/87, ημερ. 26.7.1989). Όπως λέχθηκε χαρακτηριστικά στη απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου Παύλος Δημητρίου ν. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ. 102-

«Η εξέταση του θέματος του κατά πόσο ένας υποψήφιος κατέχει τα απαιτούμενα από το σχέδιο υπηρεσίας προσόντα ανάγεται στην εξουσία του αρμόδιου για το διορισμό οργάνου. Παρέμβαση του δικαστηρίου δικαιολογείται μόνο στην περίπτωση που διαπιστώνεται αυθαιρεσία ή στην περίπτωση που διαπιστώνεται πλάνη. Βλ. Χρ. Κωνσταντίνου ν. Συμβουλίου Αμπελουργικών Προϊόντων (1992) 3 Α.Α.Δ. 228, Μιχαήλ Ιακωβίδης ν. Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας (1997) 3 A.A.Δ. 28, Γεώργιος Ιοργάνου v. Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (1997) 3 Α.Α.Δ. 250. Παρέμβαση του δικαστηρίου χωρεί ακόμα στην περίπτωση που η ερμηνεία που έδωσε η Επιτροπή δεν ήταν εύλογα επιτρεπτή στην ειδική περίπτωση. Κλέαρχος Μιτλιάδους και Άλλοι v. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω ΕΕΥ (1989) 3 Α.Α.Δ. 1318».

Δεν έχω διαπιστώσει οποιαδήποτε πλημμέλεια στην απόφαση της Ε.Δ.Υ. και δεν θεωρώ ότι συντρέχει οποιοδήποτε λόγος επέμβασης στου Δικαστηρίου τούτου. Αντίθετα, για τους λόγους που έχουν εκτεθεί ανωτέρω, κρίνω ότι η επίδικη απόφαση υπήρξε καθόλα σύννομη και, εν πάση περιπτώσει, εύλογα επιτρεπτή.

Η πλευρά του αιτητή προβάλλει ότι εσφαλμένα η Ε.Δ.Υ., στη βάση των ιατρικών πιστοποιητικών, έκρινε ότι ο αιτητής αδυνατούσε να ανταποκριθεί στα καθήκοντα της επίδικης θέσης, από τη στιγμή που αυτός «αναμένει να υποστεί χειρουργική επέμβαση προς διόρθωση του προβλήματος που αντιμετωπίζει, οπόταν και θα είναι ικανός να εκτελεί οποιαδήποτε εργασία ανάλογα με τη σύσταση του ιατροσυμβουλίου». Δεν έχω λόγο να αμφισβητήσω ότι εφόσον διορθωθεί το πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει ο αιτητής, ο τελευταίος θα είναι ικανός να εκτελεί οποιαδήποτε εργασία. Εξάλλου, από μελέτη του προσωπικού διοικητικού φακέλου του αιτητή, δεν μου διαφεύγει ότι αυτός, με απόφαση της Ε.Δ.Υ., ημερομηνίας 19.2.2016, προήχθη στη μόνιμη θέση του Αρχιδεσμοφύλακα, ήτοι θέση ως και η επίδικη, από 1.3.2016, ζήτημα βεβαίως που δεν εμπίπτει στο πεδίο εξέτασης της παρούσας υπόθεσης. Αυτό, ωστόσο, δεν αναιρεί το πραγματικό γεγονός ότι καθ’ όλο το χρόνο της υπό εξέταση προαγωγικής διαδικασίας, ο αιτητής, σύμφωνα πάντα με τη σχετική έκθεση ιατροσυμβουλίου, αντιμετώπιζε πρόβλημα υγείας, το οποίο εύλογα, ως έχει εκτεθεί πιο πάνω, κρίθηκε ότι συνιστούσε εμπόδιο στην υπ’ αυτού ενάσκηση των καθηκόντων και ευθυνών που προβλέπονται στο σχέδιο υπηρεσίας της επίδικης θέσης, με συνακόλουθο αποτέλεσμα τη μη επιλογή του για προαγωγή στο πλαίσιο της συγκεκριμένης διαδικασίας προαγωγών.

Υπό το φως όλων των πιο πάνω, θεωρώ ότι και ο ισχυρισμός περί αντιφατικού μέτρου κρίσης των υποψηφίων καθίσταται άνευ ιδιαίτερης σημασίας και, εν πάση περιπτώσει, δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να βελτιώσει τις προοπτικές του αιτητή για προαγωγή στην επίδικη θέση, δεδομένου, ως έχει ήδη εξηγηθεί πιο πάνω, ότι ο λόγος μη επιλογής του για προαγωγή δεν άπτεται της αξιολόγησής του στα θεσμοθετημένα στοιχεία κρίσης.

Τέλος, ο ισχυρισμός περί ελλιπών και/ή μη τήρησης άρτιων πρακτικών των συνεδριών της Ε.Δ.Υ., πράγματι, όπως έχει παρατηρήσει και ο κ. Σταυρινός, δεν έχει δικογραφηθεί και, συνακόλουθα, σύμφωνα και με την πάγια νομολογία επί του θέματος, δεν μπορεί να εξεταστεί (βλ. Βαρνάβας Νικολάου & Υιοί Λτδ. ν. Δημοκρατίας (1995) 4 Α.Α.Δ. 1627 και Χαρίλαος Χ’’Γερου ν. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου (2001) 4 Α.Α.Δ. 1031). Εν πάση περιπτώσει, από προσεκτική μελέτη των πρακτικών των συγκεκριμένων συνεδριών, ως αυτά περιέχονται στα παραρτήματα της ένστασης, δεν διαπιστώνω οτιδήποτε μεμπτό και καταλήγω ότι ούτε ο συγκεκριμένος ισχυρισμός θα μπορούσε να ευσταθεί.

Συνακόλουθα, κρίνω ότι ουδείς λόγος ακύρωσης στοιχειοθετείται και, ως εκ τούτου, δε χωρεί επέμβαση του Δικαστηρίου.

Κατά συνέπεια, η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται με €1.200 έξοδα εναντίον του αιτητή και υπέρ της καθ’ ης η αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

Φ.ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ.Δ.Δ.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο