Legislator Giurisprudenza & Legislazione
Υπόθεση Αρ. 511/2013 ECLI:CY:DD:2017:13 Generato dall'IA

Administrative court dismisses promotion appeal citing seniority rules and professional qualification assessment standards.

Numero d'incarto Υπόθεση Αρ. 511/2013
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Cipro (CY)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Administrative Court dismissed the plaintiff's appeal against her promotion to a permanent senior administrative position. The plaintiff argued that the director ignored her professional qualifications and seniority, claiming they made her superior in value. The court ruled that the director was not obligated to verify qualifications beyond what was submitted and that the plaintiff's seniority stemmed from a distant prior role, which lacked decisive weight compared to the candidate's additional qualifications.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

N. 1/1990, Article 49; N. 1/1990, Article 146: Seniority is a statutory criterion applied only when candidates are equal in value, and it must derive from a preceding position immediately prior to the contested one to be decisive.

Parole chiave

Generato dall'IA
public service promotion seniority calculation professional qualifications administrative discretion Article 49 Public Service Law dismissal of appeal value assessment cattiva gestione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
N. 1/1990, Article 49
N. 1/1990, Article 146

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Michanicos v. The Republic (1976) 3 CLR 237
Hadjiantoni v. The Republic (1983) 3 CLR 1145
Photiou v. The Republic (1989) 3 AAD 2622
Michalidou v. The Republic (1998) 3 AAD 112
Metastas v. The Republic (2001) 3 AAD 213
Pouros v. Anna Maria Chatzistefanou and Others (2001) 3 AAD 374
Moditis v. The Republic (2002) 3 AAD 695
Zodiatis v. The Republic (2008) 3 AAD 406
Papanikoulias v. The Republic (2009) 3 AAD 568
Alexandros Christodoulou v. The Republic, through the Public Service Commission, Revisional Appeal No. 84/2010, 26/5/2015, ECLI:CY:AD:2015:C375
Supreme Court allows appeal against public service appointment, ruling director's recommendation must align with file evidence.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

PANTELIS TH. MICHANICOS AND ANOTHER ν. REPUBLIC (PUBLIC SERVICE COMMISSION) (1976) 3 CLR 237

HADJIANTONI AND OTHERS ν. REPUBLIC (1983) 3 CLR 1145

Φωτίου κ.ά. ν. Δημοκρατίας (1989) 3 ΑΑΔ 2622

Mιχαηλίδου Kάννα Στέλλα ν. Δημοκρατίας (1998) 3 ΑΑΔ 112

Μεστάνας Πέτρος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2001) 3 ΑΑΔ 213

Πούρος Πανίκος και Άλλοι ν. Άννας Μαρίας Χατζηστεφάνου και Άλλων (2001) 3 ΑΑΔ 374

Moδίτης Ιωάννης ν. Kυπριακής Δημοκρατίας (2002) 3 ΑΑΔ 695

Ζωδιάτης Γιώργος ν. Kυπριακής Δημοκρατίας (2008) 3 ΑΑΔ 406

Παπανδρέου Ανδρέας ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (Aρ. 2) (2009) 3 ΑΑΔ 568

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 84/2010, 26/5/2015, ECLI:CY:AD:2015:C375

Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ν. 1/1990 - Ο περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμος του 1990

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:DD:2017:13

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

Υπόθεση Αρ. 511/2013

23 Ιανουαρίου 2017

[Ε. ΜΙΧΑΗΛ, Δ.Δ.Δ.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ

ΜΑΙΡΗ ΖΗΝΤΙΛΗ

Αιτήτριας

ΚΑΙ

ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ

ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ

Καθ’ ης η Αίτηση

…………………………….

Για αιτήτρια: κα Ν. Γεωργιάδου για κ. Δ. Στεφανίδη.

Για καθ’ ης η αίτηση: κα Ε. Φλουρέντζου για Γενικό Εισαγγελέα.

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Ε. Μιχαήλ, Δ.Δ.Δ.: Με την προσφυγή της η αιτήτρια στρέφεται κατά της απόφασης της καθ’ ης η αίτηση που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας την 1.3.2013 με την οποία το ενδιαφερόμενο μέρος προάχθηκε στη μόνιμη θέση Ανώτερου Διοικητικού Λειτουργού, Γενικό Διοικητικό Προσωπικό, Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης και Προσωπικού.

Η αιτήτρια προβάλλει ως λόγους ακύρωσης την παράνομη και αναιτιολόγητη σύσταση του διευθυντή, την παραγνώριση της υπεροχής σε αρχαιότητα της αιτήτριας και την αναιτιολόγητη και πεπλανημένη τελική απόφαση.

Η παρανομία της σύστασης του διευθυντή έγκειται, κατά την αιτήτρια, στην παραγνώριση του επαγγελματικού προσόντος και επαγγελματικής πείρας της αιτήτριας η οποία, σε αντίθεση με το μεταπτυχιακό προσόν του ενδιαφερομένου μέρους, δεν λήφθηκε υπόψη και αν λαμβανόταν υπόψη θα την καθιστούσε ίση σε αξία με το ενδιαφερόμενο μέρος και υπέρτερη αυτού σε αρχαιότητα.

Σύμφωνα με το σχέδιο υπηρεσίας της θέσης, τα απαιτούμενα προσόντα είναι «τριετής τουλάχιστο υπηρεσία στη θέση Διοικητικού Λειτουργού Α’ και ακεραιότητα χαρακτήρα, οργανωτική και διοικητική ικανότητα, πρωτοβουλία, υπευθυνότητα, υπομονητικότητα και ευθυκρισία.»

Όπως προκύπτει από το περιεχόμενο του διοικητικού φακέλου, η αιτήτρια στην αρχική αίτηση της για πρόσληψη στη δημόσια υπηρεσία δήλωσε την περίοδο 5/1982 μέχρι 5/1983 ως περίοδο για άσκηση απόκτησης άδειας δικηγόρου. Δήλωσε επίσης εργασία ως δικηγόρος είτε ως υπάλληλος είτε ως αυτοεργοδοτούμενη συνολικής διάρκειας πέρα των τριών ετών. Προσκόμισε επίσης αντίγραφο της ετήσιας άδειας άσκησης δικηγορικού επαγγέλματος με ισχύ μέχρι τις 31.12.1992.

Σύμφωνα με τη νομολογία, προσόντα που δεν απαιτούνται από το σχέδιο υπηρεσίας μίας θέσης λαμβάνονται υπόψη μόνο εφόσον είναι συναφή με τα καθήκοντα της θέσης. Επαφίεται στο διοικητικό όργανο να τα αξιολογήσει και σταθμίσει αποφεύγοντας από την μία να δώσει σε αυτά υπερβολική βαρύτητα αλλά αποφεύγοντας από την άλλη η σημασία που θα τους αποδώσει να είναι εντελώς οριακή. Σε αυτά τα πλαίσια, το δικαστήριο δεν επεμβαίνει σε ότι αφορά την αξιολόγηση και στάθμιση στοιχείων (Πούρος κ.ά. ν. Χατζηστεφάνου κ.ά. (2001) 3 Α.Α.Δ. 374, Ζωδιάτης ν. Δημοκρατίας (2008) 3 Α.Α.Δ. 406).

Τα καθήκοντα της θέσης στη συγκεκριμένη περίπτωση ως προνοούνται στο οικείο σχέδιο υπηρεσίας ήταν τα ακόλουθα:

«(α) Σε περίπτωση τοποθέτησης σε Υπουργείο/Τμήμα/Υπηρεσία/Γραφείο-

(ι) Σε περίπτωση που δεν υπάρχει Πρώτος Διοικητικός Λειτουργός βοηθεί τον οικείο Γενικό Διευθυντή ή τον οικείο Προϊστάμενο στην εκτέλεση των καθηκόντων του.

(ιι) Εκτελεί διοικητικά καθήκοντα συνήθως ως υπεύθυνος ή/και συντονιστής ενός ή περισσότερων κλάδων εργασίας σε σχέση με τις αρμοδιότητες του οικείου Υπουργείου/Τμήματος/Υπηρεσίας/Γραφείου στο οποίο τοποθετείται.»

Ο διευθυντής κατά τη διαμόρφωση της σύστασής του υπέρ του ενδιαφερομένου μέρους, ανέφερε ότι «είναι κάτοχος πρόσθετου μεταπτυχιακού προσόντος, προσόν το οποίο, παρόλο που δεν απαιτείται από το Σχέδιο Υπηρεσίας, ούτε αποτελεί πλεονέκτημα, λαμβάνεται υπόψη, αφού μπορεί να τον βοηθήσει κατά την εκτέλεση των καθηκόντων της ανώτερης θέσης.»

Το μεταπτυχιακό προσόν που κατέχει το ενδιαφερόμενο μέρος, σύμφωνα με το περιεχόμενο του διοικητικού φακέλου, έχει τίτλο “Master in Public Sector Management, Cyprus International Institute of Management”.

Όπως έχει αποφασιστεί από την πλειοψηφία στην υπόθεση Μοδίτης ν. Δημοκρατίας (2002) 3 Α.Α.Δ. 695:

«[…] η σύσταση του προϊσταμένου εκδήλως δεν μπορεί να προσθέτει ή να αφαιρεί από την υπηρεσιακή εικόνα των υπαλλήλων. Δεν είναι πηγή τέτοιας πληροφόρησης και δε συναρτάται προς την αξία, ως του ενός από τα κριτήρια που προβλέπει ο Νόμος. Η σύσταση, στην οποία αναφέρεται ο Νόμος, εμπεριέχει μόνο τη συμβουλή ή γνώμη του προϊσταμένου ως προς τον κατάλληλο για προαγωγή στη βάση του συνόλου των κριτηρίων, με δοσμένη την υπηρεσιακή τους εικόνα όπως την αποτυπώνουν οι φάκελοι. Ο προϊστάμενος του τμήματος στο οποίο υφίσταται η κενή θέση γνωρίζει στην πράξη τις ανάγκες εκείνης της θέσης και εξ αυτού προκύπτει και ο ρόλος του. Να επισημάνει τι από τα δεδομένα, δηλαδή από τις ιδιότητες και ικανότητες που καταφαίνεται να έχει ένας υπάλληλος, ταιριάζει καλύτερα σ’ αυτές τις ανάγκες ώστε αυτός να αποδεικνύεται ως ο καταλληλότερος. Οπότε, και στην περίπτωση που η ΕΔΥ έχει άλλη άποψη ως προς το ποιος είναι ο καταλληλότερος, να χρειάζεται να αιτιολογήσει αυτή την απόκλιση ειδικά.»

Η εγκυρότητα μίας σύστασης συναρτάται με τον βαθμό στον οποίο συνάδει με τα στοιχεία του φακέλου και κατ’ επέκταση, μία σύσταση θεωρείται έγκυρη αν δεν συγκρούεται με τα στοιχεία του.

Όπως έχω ήδη αναφέρει, ο ρόλος του δικαστηρίου δεν είναι να επέμβει στην αξιολόγηση και στάθμιση ενός πρόσθετου προσόντος, ούτε να υποκαταστήσει την κρίση του διορίζοντος οργάνου.

Στην παρούσα περίπτωση, δε διαπιστώνω κάποια πλημμέλεια στη σύσταση του διευθυντή στην έκταση που αυτή αναφέρεται στο πρόσθετο προσόν που κατέχει ο αιτητής ούτε θεωρώ ότι όφειλε ο διευθυντής να αναφερθεί στην κατοχή άδειας άσκησης του δικηγορικού επαγγέλματος ή στην άσκηση του δικηγορικού επαγγέλματος από την αιτήτρια δεδομένου ότι αυτό είναι καταγραμμένο τόσο στον συνοπτικό πίνακα όσο και αποτελεί περιεχόμενο του προσωπικού φακέλου της αιτήτριας, τα οποία ο διευθυντής – όπως εξάλλου αναφέρει στη σύστασή του – μελέτησε και αξιολόγησε προτού προβεί στη συγκεκριμένη σύσταση.

Πρόσθετα, δεν εντοπίζω πλημμέλεια ούτε στην μη αναφορά της εργασιακής πείρας της αιτήτριας κατά τον ίδιο τρόπο που δεν αναφέρθηκε ούτε σε προηγούμενη εργασιακή πείρα του ενδιαφερομένου μέρους, την οποία όπως προκύπτει από το περιεχόμενο του διοικητικού φακέλου κατείχε αφού, προφανώς, τις θεώρησε τόσο στην περίπτωση του αιτητή όσο και του ενδιαφερομένου μέρους ως μη σχετικές με τα καθήκοντα της θέσης.

Εξάλλου, όπως έχει αποφασιστεί από τη νομολογία, η πείρα για να είναι αποφασιστικής σημασίας θα πρέπει να έχει αποκτηθεί στην τελευταία θέση που προηγείται της επίδικης (Μιχαηλίδου ν. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ. 112, Μεστάνας ν. Δημοκρατίας (2001) 3 Α.Α.Δ. 213, Παπανδρέου ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2) (2009) 3 Α.Α.Δ. 568).

Στο σημείο αυτό θεωρώ χρήσιμο να αναφέρω ότι ο ισχυρισμός της αιτήτριας ότι απέκτησε άδεια άσκησης του δικηγορικού επαγγέλματος το 1983 συναντάται μόνο στην αρχική της αίτηση για διορισμό στη δημόσια υπηρεσία. Το πιστοποιητικό που η ίδια η αιτήτρια κατέθεσε ήταν η ετήσια άδειά της για το έτος 1992 η οποία αναφέρθηκε περιλήφθηκε δεόντως στον συνοπτικό πίνακα προσόντων της αιτήτριας. Η Επιτροπή δεν είχε οποιαδήποτε υποχρέωση να ζητήσει από την αιτήτρια να παρουσιάσει ή να διεξάγει οποιαδήποτε περαιτέρω έρευνα ως προς τα προσόντα που τυχόν κατείχε και τα οποία δεν ήταν ενώπιόν της (Michanicos v. The Republic (1976) 3 C.L.R. 237, Hadjiantoni v. The Republic (1983) 3 C.L.R. 1145, Φωτίου ν. Δημοκρατίας (1989) 3(Δ) Α.Α.Δ. 2622).

Προχωρώ, επομένως, στην εξέταση του δεύτερου λόγου ακύρωσης που αφορά την παραγνώριση της υπεροχής της αρχαιότητας της αιτήτριας.

Η αιτήτρια και το ενδιαφερόμενο μέρος προάχθηκαν στην αμέσως προηγούμενη θέση της επίδικης, την ίδια ημερομηνία. Ο αρχικός διορισμός τους, όμως, στην υπηρεσία έγινε με διαφορά πέρα των επτά μηνών υπέρ της αιτήτριας.

Στην παρούσα υπόθεση, ο διευθυντής αναγνώρισε την υπεροχή της αιτήτριας σε αρχαιότητα αλλά την προσπέρασε αναφέροντας ότι «η αρχαιότητα όμως αυτή ανάγεται σε προηγούμενες θέσεις ή στην ημερομηνία γέννησης και δεν μπορεί να της αποδοθεί βαρύνουσα σημασία, σε βαθμό που να υπερκεράσει τη γενική υπεροχή του συστηνόμενου, που κατέχει πρόσθετα προσόντα.»

Σύμφωνα με το άρθρο 49 του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου, Ν. 1/1990, σε περίπτωση ταυτόχρονης προαγωγής στην προηγούμενη θέση η αρχαιότητα κρίνεται σύμφωνα με την αμέσως προηγούμενη θέση.

Η αρχαιότητα συνιστά ένα από τα θεσμοθετημένα κριτήρια κρίσης και λαμβάνεται υπόψη όταν κατά τα άλλα οι υποψήφιοι είναι ίσοι σε αξία (Παναγή ν. Δημοκρατίας (2011) 3 Α.Α.Δ. 638). Στην απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Αλέξανδρος Χριστοδούλου ν. Ε.Δ.Υ., ECLI:CY:AD:2015:C375, Α.Ε. 84/2010, ημερ. 26.5.2015, λέχθηκαν τα εξής:

«Όπως έχει κατ’ επανάληψη νομολογηθεί, η πείρα για να είναι αποφασιστικής σημασίας πρέπει να έχει αποκτηθεί κατά την εκτέλεση καθηκόντων σε θέση που προηγείται της επίδικης, όπως συμβαίνει στην παρούσα υπόθεση (Μεστάνας (ανωτέρω), Μιχαηλίδου ν. Κυπριακή Δημοκρατία (1998) 3 Α.Α.Δ. 112).»

Στην παρούσα υπόθεση, όπως αναφέρω και πιο πάνω, η υπεροχή της αιτήτριας σε αρχαιότητα εντοπίζεται στην προ-προηγούμενη θέση της επίδικης η οποία λόγω του ότι είναι απομακρυσμένη χρονικά αλλά και μικρή δεν μπορεί να είναι αποφασιστικής σημασίας εφόσον τα πρόσθετα προσόντα που κατέχει το ενδιαφερόμενο μέρος θεωρήθηκαν ως καταλληλότερα για την επίδικη θέση και συνεπώς προσμέτρησαν στην αξία του.

Επομένως, απορρίπτεται και αυτός ο λόγος ακύρωσης και αναπόφευκτα και ο τρίτος στην έκταση που αναφέρεται στην υιοθέτηση της πεπλανημένης σύστασης του διευθυντή εφόσον δεν διαπιστώνω κάποιο σφάλμα στην εν λόγω σύσταση.

Στην έκταση που ο τρίτος λόγος ακύρωσης αφορά έλλειψη αιτιολογίας, κρίνω ότι δεν ευσταθεί εφόσον η απόφαση αναφέρει τους λόγους γιατι επιλέγεται το ενδιαφερόμενο μέρος.

Για τους πιο πάνω λόγους, η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται με €1400 έξοδα υπέρ της καθ’ ης η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας.

Ε. Μιχαήλ

Δ.Δ.Δ.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο