Legislator Giurisprudenza & Legislazione
Συνεκδικαζόμενες Υποθέσεις Αρ. 559/2012, 604/2012, 658/2012 και 663/2012 ECLI:CY:DD:2016:269 Generato dall'IA

Administrative court annells promotion decision due to later discovered seniority error causing factual mistake.

Numero d'incarto Συνεκδικαζόμενες Υποθέσεις Αρ. 559/2012, 604/2012, 658/2012 και 663/2012
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Cipro (CY)
Data della decisione
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Administrative Court annulled the promotion decision appointing three individuals over four applicants to a permanent position. The court found that a later-discovered fact regarding one applicant's seniority created a factual error in the administration's reasoning. Consequently, the decision was deemed invalid because it was based on incorrect premises.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 146(4)(b) of the Constitution; A later-discovered fact establishing a factual error regarding seniority renders an administrative promotion decision voidable and requires annulment.

Parole chiave

Generato dall'IA
administrative annulment factual mistake seniority error later discovered fact promotion decision constitutional review administrative error regime speciale delle agenzie di viaggio

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 146(4)(b) of the Constitution

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Christos Malliothis and Others v. The Municipality of Nicosia (1965) 3 CLR 75
Leonidio-Patsaloussavva Eirini v. Republic of Cyprus (1997) 3 AAΔ 70
Cyprus Telecommunications Organization v. Perikleous Haralambos (1999) 3 AAΔ 170
Cypriot Union of Turkish Teachers v. General Prosecutor (2011) 3 AAΔ 310
Panagis Loizos v. Republic of Cyprus (2011) 3 AAΔ 639
Maria Lampratsi v. Ilianas Andreou (2013) 3 AAΔ 202
Filothi Mourtzi v. Republic of Cyprus (1998) 4 AAΔ 1091
Leonidas Papassavas v. Cyprus Electricity Organization (2004) 4 AAΔ 953
Elena Christofidou Petra v. Republic of Cyprus (2011)
Maire Zentili v. Public Service Commission (2015) ECLI:CY:AD:2015:D372
Appeal dismissed for loss of subject matter due to prior successful challenge in related case.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

CHRISTOS MALLIOSTIS AND OTHERS ν. THE MUNICIPALITY OF NICOSIA (1965) 3 CLR 75

Λεοντίου-Πατσαλοσαββή Eιρήνη ν. Kυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Yπουργείου Oικονομικών και Yπουργείου Eξωτερικών (1997) 3 ΑΑΔ 70

Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου ν. Χαράλαμπου Περικλέους (1999) 3 ΑΑΔ 170

Κυπριακό Συνδικάτο Τούρκων Δασκάλων Δημοτικής ή Κυπριακό Συνδικάτο Τούρκων Δασκάλων και Άλλων ν. Γενικής Εισαγγελίας που αντιπροσωπεύει το Υπουργικό Συμβούλιο Κυπριακής Δημοκρατίας και Άλλης (2011) 3 ΑΑΔ 310

Παναγή Λοΐζος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2011) 3 ΑΑΔ 639

Λαμπρατσιώτη Μαρία ν. Ηλιάνας Ανδρέου και άλλης (2013) 3 ΑΑΔ 202

Mουρτζή Φιλοθέη ν. Kυπριακής Δημοκρατίας (1998) 4 ΑΑΔ 1091

Παπασάββα Λεωνίδας ν. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου (2004) 4 ΑΑΔ 953

ΕΛΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΦΙΔΟΥ ΠΕΤΡΑΚΗ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ κ.α, Υπόθεση Αρ. 1908/2008, 29 Απριλίου 2011

ΕΛΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΦΙΔΟΥ ΠΕΤΡΑΚΗ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ κ.α, Υπόθεση Αρ. 1908/2008, 19 Ιουλίου 2011

ΜΑΙΡΗ ΖΗΝΤΙΛΗ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Υπόθεση Αρ. 509/2013, 26/5/2015, ECLI:CY:AD:2015:D372

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:DD:2016:269

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

(Συνεκδικαζόμενες Υποθέσεις Αρ. 559/2012,

604/2012, 658/2012 και 663/2012)

6 Σεπτεμβρίου 2016

[Φ. ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ.Δ.Δ.]

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

(Υπόθεση Αρ. 559/2012)

ΜΑΡΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΟΥ Αιτήτρια,

και

ΑΡΧΗ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ CYTA

Καθ΄ ης η Αίτηση

(Υπόθεση Αρ. 604/2012)

ΝΕΔΗ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ, Αιτήτρια,

και

ΑΡΧΗ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ (CYTA)

Καθ΄ ης η Αίτηση.

(Υπόθεση Αρ. 658/2012)

ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΗΛΙΑ Αιτήτρια,

και

ΑΡΧΗ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ (CYTA)

Καθ΄ ης η Αίτηση

(Υπόθεση Αρ. 663/2012)

ΧΑΡΗΣ ΠΑΦΙΤΗΣ Αιτητής,

και

ΑΡΧΗ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ (CYTA)

Καθ΄ ης η Αίτηση

Α. Κωνσταντίνου, για την Αιτήτρια στην 559/2012

Δ. Στεφανίδης, για την Αιτήτρια στην 604/2012

Χ. Μιχαηλίδου (κα), για την Αιτήτρια στην 658/2012

Α. Αιμιλιανίδης, για τον Αιτητή στην 663/2012

Ν. Χατζηϊωάννου (κα), για την Καθ’ ης η Αίτηση

Κ. Καντούνας, για Ενδιαφερόμενο Μέρος 1.

ΑΠΟΦΑΣΗ

ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ.Δ.Δ.: Με τις παρούσες προσφυγές, οι οποίες συνεκδικάζονται δυνάμει σχετικού διατάγματος του Δικαστηρίου, προσβάλλεται η νομιμότητα και εγκυρότητα της απόφασης της καθ’ ης η αίτηση, η οποία δημοσιοποιήθηκε δια σχετικής εγκυκλίου, ημερομηνίας 14.3.2012, με την οποία προήχθησαν στη μόνιμη θέση Τμηματάρχη (Προσωπικό Πληροφορικής), Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου (Cyta) (στο εξής «η επίδικη θέση»), από 14.3.2012, τα Ενδιαφερόμενα Μέρη (Ε.Μ.) 1. Γεώργιος Καντούνας, 2. Πολύμνια Κωστάκη, 3. Σπύρος Χριστοφίδης και 4. Μενέλαος Κονιώτης αντί των αιτητών.

Το ιστορικό των υπό εξέταση υποθέσεων ξεκινά από τις 5.7.2011, οπότε το Συμβούλιο της καθ’ ης η αίτηση, Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου (Α.Τ.Η.Κ.) αποφάσισε την πλήρωση τεσσάρων κενών θέσεων Τμηματάρχη (Προσωπικό Πληροφορικής) και ζήτησε προς τούτο τη συμβουλή του Συμβουλίου Προσωπικού της Αρχής, καθώς και την εισήγηση του Ανώτατου Εκτελεστικού Διευθυντή. Το Συμβούλιο Προσωπικού, με το πρακτικό του υπ. αρ. 31/2011 και τίτλο «Συμβουλή του Συμβουλίου Προσωπικού προς την Αρχή για την εξέταση τεσσάρων (4) θέσεων Τμηματάρχη (Προσωπικό Πληροφορικής)», υπέβαλε τη συμβουλή του προς τον Ανώτατο Εκτελεστικό Διευθυντή, ο οποίος εν συνεχεία, και συγκεκριμένα στις 9.3.2012, υπέβαλε την δική του εισήγηση προς το Συμβούλιο της Α.Τ.Η.Κ. αναφορικά με τους πλέον κατάλληλους υποψηφίους προς πλήρωση των επίδικων θέσεων. Τελικά, το Συμβούλιο, στη συνεδρία του ημερομηνίας 13.3.2012, αποφάσισε την προαγωγή των τεσσάρων Ε.Μ. στις επίδικες θέσεις από 14.3.2012.

Οι αιτητές αντέδρασαν, καταχωρώντας τις υπό εξέταση προσφυγές, στις 29.3.2012, 29.5.2013, 20.4.2013 και 23.4.2012 αντίστοιχα. Ωστόσο, μετά την καταχώρησή τους και ενώ εκκρεμούσαν οι παρούσες υποθέσεις, έλαβαν χώρα τα ακόλουθα, που, αναπόφευκτα, επηρεάζουν και την εξέλιξή τους:

Αρχικά, με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στις Συνεκδικαζόμενες Υποθέσεις Αρ. 1670/2010 κ.α., Παναγιώτα Ηλία κ.α. ν. Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου (Cyta), ημερ. 19.7.2013, ακυρώθηκε η από 1.8.2013 αναδρομική προαγωγή, μεταξύ άλλων, των Γεώργιου Καντούνα, Πολύμνιας Κωστάκη και Σπύρου Χριστοφίδη (Ε.Μ. 1, 2 και 3 αντίστοιχα στις παρούσες υποθέσεις), καθώς και της Νέδης Κολοκοτρώνη (αιτήτριας στην προσφυγή αρ. 604/2012), στην προηγούμενη της επίδικης θέση, ήτοι αυτήν του Υποτμηματάρχη (Προσωπικό Πληροφορικής). Στις εν λόγω προσφυγές, ήσαν αιτητές, μεταξύ άλλων, η Παναγιώτα Ηλία (αιτήτρια και στην προσφυγή αρ. 658/2012) και ο Χάρης Παφίτης (αιτητής και στην προσφυγή αρ. 663/2013). Ως αποτέλεσμα της πιο πάνω απόφασης, η οποία έχει εφεσιβληθεί με την Αναθεωρητική Έφεση αρ. 110/2013, οι προαγωγές των Ε.Μ. 1,2 και 3 στη θέση του Υποτμηματάρχη (Προσωπικό Πληροφορικής) ακυρώθηκαν, με συνεπακόλουθο να συμπαρασυρθούν σε ακυρότητα και οι προαγωγές τους στην αμέσως επόμενη θέση, ήτοι την επίδικη.

Ωστόσο, η καθ’ ης η αίτηση, στις 29.9.2015, προέβη σε επανεξέταση, κατόπιν της πιο πάνω ακυρωτικής απόφασης, αποτέλεσμα της οποίας ήταν η από 1.8.2003 αναδρομική προαγωγή των Ε.Μ. 2 και 3, Πολύμνιας Κωστάκη και Σπύρου Χριστοφίδη αντίστοιχα στη θέση του Υποτμηματάρχη. Στην ίδια θέση, προήχθησαν αναδρομικά από 1.8.2003 και η Νέδη Κολοκοτρώνη, καθώς και ο Χάρης Παφίτης. Για σκοπούς πληρότητας γεγονότων σημειώνεται ότι η προαναφερθείσα Παναγιώτα Ηλία είχε προαχθεί στη θέση του Υποτμηματάρχη από 5.12.2007. Στη συνέχεια, και συγκεκριμένα στις 10.11.2015, το Συμβούλιο της Α.Τ.Η.Κ. αποφάσισε την αποκατάσταση των Ε.Μ. 2 και 3, Πολύμνιας Κωστάκη και Σπύρου Χριστοφίδη αντίστοιχα στην επίδικη θέση από 14.3.2012. Δεν συνέβη όμως το ίδιο με το Ε.Μ. 1, Γεώργιο Καντούνα, ο οποίος, κατά την προαναφερθείσα επανεξέταση, δεν προήχθη στη θέση του Υποτμηματάρχη και, συνακόλουθα, δεν αποκαταστάθηκε ούτε στην επίδικη θέση. Αναφορικά δε με τον αιτητή στην προσφυγή αρ. 663/2012, Χάρη Παφίτη, επισημαίνεται ότι, ως αποτέλεσμα της προαναφερθείσας αναδρομικής προαγωγής του στη θέση του Υποτμηματάρχη από 1.8.2003, η προηγούμενη απόφαση της καθ’ ης η αίτηση για προαγωγή του στην εν λόγω θέση από 5.12.2007 ανακλήθηκε, όπως καταγράφεται στο πρακτικό της συνεδρίας του Συμβουλίου της Α.Τ.Η.Κ., ημερομηνίας 10.11.2015.

Όλες οι πιο πάνω εξελίξεις, καταγράφονται σε σχετικό έγγραφο της Αρχής που γνωστοποιήθηκε σε όλο το προσωπικό και το οποίο προσκόμισε στο Δικαστήριο κατά το στάδιο των διευκρινίσεων η ευπαίδευτη συνήγορος της καθ’ ης η αίτηση.

Προτού προχωρήσω με τους προβαλλόμενους λόγους ακύρωσης, υπενθυμίζεται ότι κατά το στάδιο των διευκρινίσεων, στις 16.6.2016, η προσφυγή της αιτήτριας στην υπόθεση αρ. 559/2012 εναντίον του Ε.Μ. 1, Γεώργιου Καντούνα, αποσύρθηκε και απορρίφθηκε, χωρίς διαταγή ως προς τα έξοδα. Συνεπώς, η συγκεκριμένη προσφυγή στρέφεται πλέον εναντίον των Ε.Μ. 2 και 3. Οι λοιποί αιτητές στρέφονται εναντίον των Ε.Μ. 1, 2 και 3, με εξαίρεση τον αιτητή στην προσφυγή αρ. 663/12, ο οποίος στρέφεται, επιπρόσθετα, και εναντίον του Ε.Μ. 4, Μενέλαου Κονιώτη.

Λόγοι ακύρωσης

Συνοψίζω στη συνέχεια τους προβαλλόμενους λόγους ακύρωσης κατά προσφυγή.

Στην προσφυγή αρ. 559/2013, η αιτήτρια ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει ως πεπλανημένη, εφόσον δεν λήφθηκε υπόψη κατά την αξιολόγηση, η σύσταση του Ανώτατου Εκτελεστικού Διευθυντή, καθώς και αυτή του Συμβουλίου Προσωπικού, που προσθέτουν σε αξία. Επιπρόσθετα, δεν λήφθηκε υπόψη η υπεροχή της αιτήτριας σε αρχαιότητα έναντι των Ε.Μ. και η συνακόλουθη υπεροχή της σε πείρα, την οποία η καθ’ ης η αίτηση εσφαλμένα και/ή πεπλανημένα «παρασιώπησε». Πλάνη έχει εμφιλοχωρήσει, σύμφωνα με την αιτήτρια, και όσον αφορά τα πρόσθετα προσόντα, καθότι αυτή κατείχε μεταπτυχιακό στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, το οποίο είναι σχετικό με τα καθήκοντα της επίδικης θέσης, αλλά και γενικότερα σε σχέση με την «ουσιαστική καταλληλόλητα» των υποψηφίων. Τέλος, η αιτήτρια εγείρει θέμα νόμιμης σύστασης του Ανώτατου Εκτελεστικού Διευθυντή της Α.Τ.Η.Κ., την οποία, ως ισχυρίζεται, τα Ε.Μ. 2 και 3 δεν διαθέτουν.

Η αιτήτρια στην προσφυγή αρ. 604/2012, ισχυρίζεται ότι υπήρξε πλάνη της καθ’ ης η αίτηση ως αποτέλεσμα έλλειψης δέουσας έρευνας, αναφορικά με την υπό της αιτήτριας κατοχή του πλεονεκτήματος που προβλέπεται στο Σχέδιο Υπηρεσίας. Προβάλλει δε περαιτέρω ότι πλημμελώς, αναιτιολόγητα και εσφαλμένα η καθ’ ης η αίτηση προσέδωσε μειωμένη βαρύτητα στο μεταπτυχιακό της (στη Διοίκηση Επιχειρήσεων), σε αντίθεση με ό,τι έπραξε αναφορικά με τα μεταπτυχιακά των Ε.Μ. στον τομέα της Πληροφορικής. Πλημμελής υπήρξε περαιτέρω και η τελική απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Αρχής λόγω της απόκλισής του από τη σύσταση τόσο του Ανώτατου Εκτελεστικού Διευθυντή, όσο και του Συμβουλίου Προσωπικού.

Όσον αφορά στην προσφυγή αρ. 658/2012, η αιτήτρια ισχυρίζεται ότι υπήρξε πλάνη περί τα πράγματα λόγω έλλειψης δέουσας έρευνας, που έγκειται στην παντελή αναγνώριση του πλεονεκτήματος που αυτή κατέχει, αλλά και τη σχετικότητά του με τα καθήκοντα της επίδικης θέσης. Επίσης, σύμφωνα με την αιτήτρια, πλάνη υπήρξε και αναφορικά με τη δυνατότητα να θεωρηθεί προσοντούχος το Ε.Μ. 1, ο οποίος μέχρι τον ουσιώδη χρόνο δεν είχε συμπληρώσει τρία χρόνια πραγματικής υπηρεσίας στην προηγούμενη της επίδικης θέση, ήτοι αυτήν του Υποτμηματάρχη (Προσωπικό Πληροφορικής). Εγείρει περαιτέρω η αιτήτρια ζήτημα νομιμότητας της σύστασης τόσο του Ανώτατου Εκτελεστικού Διευθυντή, όσο και του Συμβουλίου Προσωπικού της Αρχής, καθώς και παραγνώρισης της αρχαιότητας και συνακόλουθης πείρας που αυτή κατέχει.

Τέλος, ο αιτητής στην προσφυγή αρ. 663/2012 θέτει ζήτημα κακής συγκρότησης και/ή σύνθεσης του Συμβουλίου Προσωπικού της Αρχής, λόγω συμμετοχής σε αυτό εκπροσώπων συντεχνιών, καθώς και εσφαλμένης εφαρμογής του Κανονισμού 24 του περί Προσωπικού της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου Γενικών Κανονισμών του 1982. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι υπήρξε πλάνη της καθ’ ης η αίτηση αναφορικά με τα πρόσθετα προσόντα που αυτός κατέχει και ότι παράνομα και/ή πεπλανημένα τα Ε.Μ. προήχθησαν στην προηγούμενη της επίδικης θέση.

Από την πλευρά της, η καθ’ ης η αίτηση αντιτείνει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι «νομοτυπικά και ουσιαστικά ορθή και εύλογα επιτρεπτή», προϊόν δέουσας έρευνας και επαρκούς αιτιολογίας, η οποία συνάδει με τα στοιχεία των οικείων διοικητικών φακέλων, από τους οποίους και συμπληρώνεται. Απορρίπτει δε όλους τους περί του αντιθέτου ισχυρισμούς που εγείρονται από τους αιτητές και τονίζει, με αναφορά στον Κανονισμό 10 των προαναφερθέντων Κανονισμών, ότι τα κριτήρια για προαγωγή στην Α.Τ.Η.Κ. δεν είναι τα ίδια όπως στη δημόσια υπηρεσία, αλλά οι κρίσεις διενεργούνται με βάση την υπηρεσιακή επίδοση και απόδοση των υποψηφίων «και την εν γένει ουσιαστική καταλληλότητά τους». Περαιτέρω, με εκτενή αναφορά σε οικεία νομολογία, ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση υπήρξε καθόλα νόμιμη, κατ’ εφαρμογή των θεσμοθετημένων κριτηρίων, η οποία απέληξε στην επιλογή των καταλληλότερων υποψηφίων για προαγωγή. Οι αιτητές, καταλήγει η συνήγορος της καθ’ ης η αίτηση, απέτυχαν να αποδείξουν έκδηλη υπεροχή και περαιτέρω απέτυχαν να αποδείξουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι πεπλανημένη.

Στο τέλος της αγόρευσής της, η κ. Χατζηϊωάννου προβάλλει επίσης τον ισχυρισμό ότι οι παρούσες προσφυγές, ως είχαν κατά την ημερομηνία καταχώρησης της αγόρευσής της, είναι άνευ αντικειμένου, ενόψει του ότι η προαγωγή κάποιων υποψηφίων στην προηγούμενη θέση, ήτοι αυτήν του Υποτμηματάρχη ακυρώθηκε με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Παναγιώτα Ηλία κ.α., ανωτέρω, ημερομηνίας 19.7.2013. Λόγω δε αυτής της ακύρωσης, συνεχίζει, έχει συμπαρασυρθεί σε ακυρότητα και η προαγωγή των Ε.Μ. στην επίδικη θέση.

Η κατάληξη

Έχω εξετάσει την προσβαλλόμενη απόφαση υπό το πρίσμα όλων των στοιχείων και ισχυρισμών που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, τα οποία αποτέλεσαν το υπόβαθρο για προώθηση των θέσεων των διαδίκων.

Θα ξεκινήσω από το τελευταίο, ήτοι τον ισχυρισμό από πλευράς της καθ’ ης η αίτηση ότι οι παρούσες προσφυγές, ως είχαν κατά την ημερομηνία καταχώρησης της αγόρευσής της, έχουν καταστεί άνευ αντικειμένου, λόγω του ότι η προαγωγή κάποιων εκ των Ε.Μ στην προηγούμενη θέση, ήτοι αυτήν του Υποτμηματάρχη ακυρώθηκε, με αποτέλεσμα να έχει συμπαρασυρθεί σε ακυρότητα και η προαγωγή των εν λόγω Ε.Μ. και στην επίδικη θέση.

Όπως έχω ήδη αναφέρει πιο πάνω, η καθ’ ης η αίτηση, στις 29.9.2015, προέβη σε επανεξέταση, κατόπιν της προαναφερθείσας ακυρωτικής απόφασης, αποτέλεσμα της οποίας ήταν η από 1.8.2003 αναδρομική προαγωγή των Ε.Μ. 2 και 3, Πολύμνιας Κωστάκη και Σπύρου Χριστοφίδη αντίστοιχα στη θέση του Υποτμηματάρχη. Στη συνέχεια, και συγκεκριμένα στις 10.11.2015, το Συμβούλιο της Αρχής αποφάσισε την αποκατάσταση των Ε.Μ. 2 και 3, Πολύμνιας Κωστάκη και Σπύρου Χριστοφίδη αντίστοιχα στην επίδικη θέση από 14.3.2012. Συνεπώς, ο ισχυρισμός ότι οι υπό εξέταση προσφυγές έχουν καταστεί άνευ αντικειμένου, δεν ευσταθεί αναφορικά με τα Ε.Μ. 2, 3 και 4 και, συνακόλουθα, απορρίπτεται.

Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο με το Ε.Μ. 1, Γεώργιο Καντούνα, ο οποίος, ως επίσης έχω αναφέρει πιο πάνω, κατά τη διενεργηθείσα επανεξέταση της 29.9.2015, δεν προήχθη στη θέση του Υποτμηματάρχη και, συνακόλουθα, ούτε στην επίδικη θέση. Αναφορικά λοιπόν με την προαγωγή του συγκεκριμένου Ε.Μ. στην επίδικη θέση, έχω την άποψη ότι ο προβαλλόμενος ισχυρισμός ευσταθεί.

Στην σχετικά πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην υπόθεση Μαίρη Ζηντίλη ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2015:D372, Υποθ. Αρ. 509/2013, ημερ. 26.5.2015, λέχθηκαν τα εξής:

«Η δίκη επίσης καταργείται όταν τα θέματα της ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασίας απώλεσαν το αντικείμενό τους, ώστε με τη συνέχιση της διαδικασίας να μην εξυπηρετείται οποιοσδήποτε πρακτικός σκοπός, (Κυπριακό Συνδικάτο Τούρκων Δασκάλων Δημοτικής κ.ά. ν. Γενικής Εισαγγελίας (2011) 3 Α.Α.Δ. 310).

Είναι περαιτέρω γνωστό ότι ένας αιτητής κατά το Άρθρο 146 του Συντάγματος θα πρέπει να έχει έννομο συμφέρον σε όλα τα στάδια της διαδικασίας που στην πράξη σημαίνει την ύπαρξη του συμφέροντος αυτού κατά την παραγωγή της διοικητικής πράξης, την κατάθεση της αίτησης ακυρώσεως και το στάδιο συζήτησης της υπόθεσης, (Ε.Π. Σπηλιωτόπουλου: «Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου» 12η έκδ. Τόμος ΙΙ, σελ. 86, παρ. 459). Πρόσθετα ο συγγραφέας αναφέρει ότι το έννομο συμφέρον μπορεί να εκλείψει όταν η προσβαλλόμενη πράξη θεωρείται εξαφανισμένη εξ αρχής, όταν ανακλήθηκε, ακυρώθηκε, καταργήθηκε ή έληξε χρονικά. Αν το έννομο συμφέρον εξέλιπε πριν από την άσκηση της αίτησης ακυρώσεως, η αίτηση απορρίπτεται ως απαράδεκτη, εάν όμως εξέλιπε μετά την καταχώρηση της και πριν από τη συζήτηση, η δίκη καταργείται λόγω έλλειψης αντικειμένου».

Αποτελεί πάγια και διαχρονική αρχή της ημεδαπής νομολογίας ότι σε περίπτωση που το αντικείμενο της προσφυγής εκλείψει, επέρχεται η εξαφάνισή της, η οποία οδηγεί στην κατάργηση της δίκης (βλ. Maliotis and Others v. The Municipality of Nicosia (1965) 3 C.L.R. 75), αφού το έννομο συμφέρον του αιτητή πρέπει να υπάρχει σε όλα τα στάδια της δίκης (βλ. Μαρία Λαμπρατσιώτη ν. Ηλιάνας Ανδρέου, (2013) 3 Α.Α.Δ. 202 και Έλενα Χριστοφίδου Πετράκη ν. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 1908/2008, ημερ. 19.7.2011). Όπως εξηγείται στο σύγγραμμα του Ε.Π. Σπηλιωτόπουλου: Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου, 12η έκδ., Τόμος ΙΙ, σελ. 85, παρ. 457, έννομο συμφέρον πρέπει να υπάρχει σωρευτικά σε τρία χρονικά στάδια, ήτοι, κατά την έκδοση της πράξης, κατά την άσκηση της αίτησης ακυρώσεως και κατά το στάδιο της συζήτησης της υπόθεσης.

Εν προκειμένω, αντικείμενο των υπό εξέταση προσφυγών αποτελούσε και η προαγωγή του Ε.Μ. 1, Γεώργιου Καντούνα, το οποίο όμως στη συνέχεια εξέλιπε, αφού, όπως προαναφέρθηκε, η προαγωγή του συγκεκριμένου Ε.Μ. στην προηγούμενη της επίδικης θέση ακυρώθηκε και, συνακόλουθα, ακυρώθηκε και η προαγωγή του στην επίδικη θέση, χωρίς, στη συνέχεια (ήτοι κατά την επανεξέταση), να προαχθεί εκ νέου στην προηγούμενη θέση και να αποκατασταθεί στην επίδικη, όπως έγινε με τα Ε.Μ. 2 και 3. Με άλλα λόγια, η προαγωγή του κυρίου Καντούνα στην επίδικη θέση δεν υφίσταται πλέον.

Κατά συνέπεια, οι προσφυγές αρ. 604/2012, 658/2012 και 663/2012, στο βαθμό που στρέφονται κατά της απόφασης προαγωγής του Ε.Μ. 1 στην επίδικη θέση, αποτυγχάνουν και απορρίπτονται, καθότι στερούνται αντικειμένου και, συνακόλουθα, εκλείπει το απαιτούμενο έννομο συμφέρον, ως έχει εκτεθεί ανωτέρω. Αναφορικά δε με την προσφυγή αρ. 559/2012, υπενθυμίζω ότι αυτή, σε σχέση με την προαγωγή του Ε.Μ. 1 στην επίδικη θέση, ήδη αποσύρθηκε και απορρίφθηκε χωρίς διαταγή ως προς τα έξοδα, κατά το στάδιο των διευκρινίσεων, στις 16.6.2016.

Προχωρώ τώρα να εξετάσω τη βασιμότητα των παρουσών προσφυγών στο βαθμό που προσβάλλουν την απόφαση προαγωγής των Ε.Μ. 2, 3 και 4 στην επίδικη θέση.

Έχω ήδη αναφέρει πιο πάνω ότι ενώ εκκρεμούσαν οι παρούσες προσφυγές, έλαβαν χώρα συγκεκριμένα γεγονότα, τα οποία σχετίζονται άμεσα με αυτές και αναπόφευκτα επηρεάζουν και την εξέλιξή τους. Συγκεκριμένα, ως αποτέλεσμα της υπό της καθ’ ης η αίτηση προαναφερθείσας επανεξέτασης ημερομηνίας 29.9.2015, μετά την ακυρωτική απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Παναγιώτα Ηλία κ.α., ανωτέρω, ο αιτητής στην προσφυγή αρ. 663/2012, Χάρης Παφίτης, προήχθη αναδρομικά στη θέση Υποτμηματάρχη (Προσωπικό Πληροφορικής), που είναι η προηγούμενη της επίδικης, από 1.8.2003.

Μάλιστα, όπως προκύπτει από το έγγραφο που προσκόμισε η συνήγορος της καθ’ ης η αίτηση στο Δικαστήριο (σχετική γνωστοποίηση της Αρχής προς όλο το προσωπικό), ως αποτέλεσμα της από 1.8.2003 αναδρομικής προαγωγής του συγκεκριμένου αιτητή στην εν λόγω θέση, η με ημερομηνία 1.11.2011 απόφαση προαγωγής του στην ίδια θέση αναδρομικά από 5.12.2007 ανακλήθηκε, κατόπιν σχετικής απόφασης ημερομηνίας 10.11.2015.

Ωστόσο, όπως εξάλλου προκύπτει και από τα γεγονότα των παρουσών υποθέσεων, κατά τον ουσιώδη χρόνο της υπό εξέταση προαγωγικής διαδικασίας, ο αιτητής Χάρης Παφίτης ήταν ένας εκ των υποψηφίων και η αρχαιότητά του στην προηγούμενη της επίδικης θέση που λήφθηκε υπόψη, ήτοι η αρχαιότητά του στη θέση του Υποτμηματάρχη, αναγόταν και/ή ξεκινούσε να υπολογίζεται (ως ημερομηνία προαγωγής σε αυτήν) από 5.12.2007 και όχι από 1.8.2003, την ίδια ώρα που η αντίστοιχη αρχαιότητα των Ε.Μ. 1,2 και 3 ήδη υπολογιζόταν από 1.8.2003 και του Ε.Μ. 4 από 1.11.1998.

Τα πιο πάνω, σύμφωνα με τον ευπαίδευτο συνήγορο για τον αιτητή Παφίτη, θέτουν ευθέως ζήτημα νομιμότητας της επίδικης διαδικασίας και εγκυρότητας της προσβαλλόμενης απόφασης, εφόσον συνιστούν ουσιώδη μεταβολή του πραγματικού υποβάθρου της όλης προαγωγικής διαδικασίας, η οποία δεν επέτρεπε πλέον στη Διοίκηση να ενεργήσει με τον τρόπο που ενήργησε, αλλά όφειλε η καθ΄ ης η αίτησης, ακριβώς λόγω της μεταβολής του υποβάθρου επί του οποίου διενεργήθηκε η επίδικη διαδικασία, να ανακαλέσει την προσβαλλόμενη απόφασή της και να προβεί σε επανεξέταση, με βάση τα νέα δεδομένα που είχαν δημιουργηθεί.

Ωστόσο, συνέχισε ο κ. Αιμιλιανίδης, κάτι τέτοιο δεν έγινε, με αποτέλεσμα να πάσχει η επίδικη διαδικασία και η προσβαλλόμενη απόφαση να υπόκειται σε ακύρωση ως παράνομη. Με τη θέση αυτή, η οποία διατυπώθηκε αναλυτικά στο στάδιο των διευκρινίσεων, συμφώνησαν και οι συνήγοροι των λοιπών αιτητών. Αντίθετα, η ευπαίδευτη συνήγορος της καθ’ ης η αίτηση προέβαλε ότι, το γεγονός πως έχει μεταβληθεί η αρχαιότητα του αιτητή Παφίτη δεν επηρεάζει την επίδικη διαδικασία και δεν συνιστά κατ’ ανάγκη λόγο ακύρωσης της επίδικης πράξης, η οποία εξακολουθεί να διατηρεί την εγκυρότητα και νομιμότητά της.

Εξάλλου, προσέθεσε η κ. Χατζηϊωάννου, μετά την διενεργηθείσα επανεξέταση παρέμεινε μια θέση κενή, λόγω της μη επαναπροαγωγής και/ή αποκατάστασης του κ. Καντούνα, της οποίας η πλήρωση εκκρεμεί.

Είναι δεδομένο, όπως άλλωστε προκύπτει από τους οικείους διοικητικούς φακέλους αλλά και τα παραρτήματα της ένστασης της καθ’ ης η αίτηση, ότι για τους σκοπούς της επίδικης διαδικασίας, η αρχαιότητα του κ. Παφίτη, ενός εκ των υποψηφίων για τις επίδικες θέσεις, στην θέση του Υποτμηματάρχη ξεκίνησε να υπολογίζεται από 5.12.2007 και όχι από 1.8.2003.

Είναι επίσης δεδομένο, όπως εξάλλου προκύπτει και από τα παραρτήματα της ένστασης και τα εκεί περιεχόμενα πρακτικά των σχετικών συνεδριάσεων του Διοικητικού Συμβουλίου και του Συμβουλίου Προσωπικού της Αρχής, ότι η αρχαιότητα των υποψηφίων είναι ένα από τα στοιχεία κρίσης που λαμβάνονται υπόψη για τη στάθμιση της ουσιαστικής καταλληλότητας των υποψηφίων στην Α.Τ.Η.Κ.

και που, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο σχετικό πρακτικό του Διοικητικού Συμβουλίου της Αρχής (παράρτημα 1, σελ. 7), «έχουν βαρύνουσα σημασία (αφού δεν είναι δυνατή η ασφαλής επιλογή με βάση τα υπόλοιπα στοιχεία της ουσιαστικής καταλληλότητας)». Αναφέρω συναφώς στο σημείο αυτό ότι, σύμφωνα και με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου επί του θέματος, η «ουσιαστική καταλληλότητα» περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, και την αρχαιότητα των υποψηφίων (βλ.

ενδεικτικά την απόφαση της Ολομέλειας του Δικαστηρίου στην Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου ν. Περικλέους (1999) 3 Α.Α.Δ. 170). Σημειώνω επίσης την πάγια και διαχρονικά διαμορφωμένη νομολογιακή αρχή, σύμφωνα με την οποία «η αρχαιότητα φέρει μαζί της την ανάλογη πείρα που προσμετρά στην αξία ακριβώς λόγω του εύρους υπηρεσίας του συγκεκριμένου υποψηφίου» (βλ.

ενδεικτικά Παναγή ν. Δημοκρατίας, Α.Ε. 156/2008, ημερ. 29.9.2011) και ότι σε περίπτωση αρίστων και ισάξιων υπαλλήλων, όπως συμβαίνει εν προκειμένω, εκείνος ο οποίος έχει περισσότερη αρχαιότητα έχει και μεγαλύτερη πείρα (βλ. Φιλοθέη Μουρτζή ν. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 788/1997, ημερ. 30.11.1998).

Το ζήτημα του σε ποιο βαθμό θα μπορούσε να έχει επηρεαστεί η προσβαλλόμενη απόφαση από την, μεταγενεστέρως αναδειχθείσα, πραγματική αρχαιότητα του συγκεκριμένου αιτητή είναι αδιάφορο. Ούτε και μπορεί το Δικαστήριο τούτο να υπεισέλθει στη θέση της Διοίκησης προκειμένου να κρίνει ποια θα ήταν η τελική επιλογή υποψηφίων για τις επίδικες θέσεις και σε ποιο βαθμό θα μπορούσε να έχει επηρεαστεί η κρίση της καθ’ ης η αίτηση αν είχε ληφθεί υπόψη η αρχαιότητα του κ. Παφίτη στην προηγούμενη της επίδικης θέση από 1.8.2003. Αυτό που αρκεί εν προκειμένω είναι το αδιαμφισβήτητο γεγονός της μεταβολής του πραγματικού υποβάθρου επί του οποίου έγιναν οι επίδικες προαγωγές κατά τον τρόπο που έχει εκτεθεί εκτενώς ανωτέρω. Είναι δε άγνωστο ποια θα ήταν η κρίση της Διοίκησης αν είχε ενώπιον της κατά τον ουσιώδη χρόνο τα πραγματικά δεδομένα αναφορικά με τα στοιχεία κρίσης όλων των υποψηφίων. Αυτό από μόνο του είναι αρκετό για να επηρεάσει την εγκυρότητα της επίδικης διαδικασίας, αφού τίθεται ζήτημα πραγματικής πλάνης της Διοίκησης, η οποία καθιστά την προσβαλλόμενη απόφαση υποκείμενη σε ακύρωση.

Εν προκειμένω, έχουμε κλασσική περίπτωση μεταγενεστέρως αναδειχθείσας πραγματικότητας, λόγω της καθυστέρησης στην αποκρυστάλλωση της αρχαιότητας του κ. Παφίτη. Όπως λέχθηκε χαρακτηριστικά στην Λεωνίδα Παπασάββα ν. Α.Η.Κ. (2004) 4 Α.Α.Δ. 953, ένας αιτητής, του οποίου η πραγματική αρχαιότητα καθυστερεί να αποκρυσταλλωθεί για σειρά λόγων που δεν οφείλονται στον ίδιο, πρέπει και μπορεί να έχει θεραπεία, ούτως ώστε η μεταγενέστερη αναδειχθείσα πραγματικότητα να λειτουργεί αναδρομικά. Σε τέτοιες περιστάσεις υπάρχει πλάνη περί τα πράγματα που επιβάλλει ακύρωση της διοικητικής πράξης. Η ίδια προσέγγιση είχε ακολουθηθεί προηγουμένως και στην Λεοντίου ν. Δημοκρατίας (1997) 3 Α.Α.Δ. 70, όπου υπογραμμίστηκε ότι «ο αναδρομικός διορισμός μεταβάλλει την παρελθούσα πραγματικότητα αντικαθιστώντας την με τη νέα δημιουργηθείσα κατάσταση», η σημασία της οποίας έγκειται στα παράγωγά της, «η αναγνώριση των οποίων ως προκυψάντων δικαιωμάτων εξηγεί και δικαιολογεί την αναδρομικότητα».

Τα πιο πάνω ισχύουν ευθέως και στην παρούσα περίπτωση, όπου η εκ των υστέρων αποκρυσταλλωθείσα αρχαιότητα του αιτητή Παφίτη λειτουργεί αναδρομικά και καταδεικνύει την ύπαρξη πλάνης περί τα πράγματα, η οποία επιβάλλει την ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης.

Με την πιο πάνω διαπίστωση, παρέλκει η εξέταση άλλων ζητημάτων που έχουν εγερθεί στις παρούσες προσφυγές.

Κατά συνέπεια, οι προσφυγές, στο βαθμό που στρέφονται κατά της προαγωγής των Ε.Μ. 2 και 3 στην επίδικη θέση, επιτυγχάνουν με €1.100 έξοδα στην κάθε προσφυγή, πλέον Φ.Π.Α., αν υπάρχει, υπέρ εκάστου αιτητή και εναντίον της καθ΄ ης η αίτηση.

Η προσβαλλόμενη πράξη ακυρώνεται με βάση το Άρθρο 146(4)(β) του Συντάγματος. Όπως προκύπτει από σχετικό πρακτικό, ημερομηνίας 10.1.2013, που βρίσκεται καταχωρημένο στο φάκελο της προσφυγής αρ. 663/2012, η εν λόγω προσφυγή αποσύρθηκε και απορρίφθηκε εναντίον του Ε.Μ. 4, Μενέλαου Κονιώτη, κατά την συγκεκριμένη ημερομηνία. Συνεπώς, η παρούσα ακυρωτική απόφαση δεν ισχύει όσον αφορά το Ε.Μ.4.

Φ.ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ.Δ.Δ.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο