Legislator Giurisprudenza & Legislazione
Υπόθεση Αρ. 489/2012 ECLI:CY:DD:2016:238 Generato dall'IA

Administrative Court dismisses appeal against teacher appointment, ruling unequal salary scales do not violate constitutional equality.

Numero d'incarto Υπόθεση Αρ. 489/2012
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Cipro (CY)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Administrative Court dismissed the applicant's appeal against the appointment of a teacher to a permanent position, rejecting claims of unconstitutionality and unfairness. The applicant argued that the appointment violated Article 28 of the Constitution due to unequal treatment and salary scales compared to other candidates. The court held that pre-existing differences in qualification scales between candidate groups constitute a legitimate distinction, rendering the appointment lawful and not arbitrary.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

N. 10/1969; Article 28 of the Constitution: Where different qualification scales exist for distinct groups of candidates, the resulting unequal treatment does not violate the principle of equality before the law, as it reflects a lawful and reasonable distinction rather than an arbitrary one.

Parole chiave

Generato dall'IA
Constitutional Equality Administrative Appointment Qualification Scales Legitimate Distinction Public Service Law Article 28 Reasonable Classification avanzamento di scatto

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
N. 10/1969
Article 28 of the Constitution

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Meletis v. C.P.O. & Another (1987) 3 CLR 1984
Sfihouris Mikis and Others v. Republic of Cyprus through the Public Service Commission (1995) 3 AAΔ 327
Republic of Cyprus v. Sofokleous Eleni (2003) 3 AAΔ 190
M.C. Sports Cars Ltd and Others v. Republic of Cyprus (2008) 3 AAΔ 42
Tylliros Antonis v. Republic of Cyprus (2008) 3 AAΔ 108
Metaxas and Others v. Republic of Cyprus (1992) 4 AAΔ 4055
Michali Mavrokordatou v. Republic of Cyprus through the Ministry of Education, Case No. 682/98, 14 June 2000
Christos Herakleous v. Republic of Cyprus through the Public Service Commission, Case No. 555/2002, 4 October 2004
Olga Perikleous and Others v. Republic of Cyprus, Case No. 1070/2009, 30 November 2010
Andreas Paraskevas v. Republic of Cyprus through the Public Service Commission, Case No. 1586/2010, 21 December 2011
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

MELETIS ν. C.P.O. & ANOTHER (1987) 3 CLR 1984

Σφηκουρής Mίκης και άλλοι ν. Kυπριακής Δημοκρατίας μέσω Eπιτροπής Δημόσιας Yπηρεσίας. (1995) 3 ΑΑΔ 327

Kυπριακή Δημοκρατία ν. Eλένης Σοφοκλέους (2003) 3 ΑΑΔ 190

M.C. Sports Cars Ltd και Άλλοι ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2008) 3 ΑΑΔ 42

Τήλλυρος Αντώνης ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2008) 3 ΑΑΔ 108

Μεταξάς κ.α. ν. Δημοκρατίας κ.α. (1992) 4 ΑΑΔ 4055

Μιχάλη Μαυροκορδάτου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπουργείου Παιδείας κ.α., Υπόθεση Αρ. 682/98, 14 Ιουνίου 2000

Χατζηδημητρίου Χριστίνα ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2002) 4 ΑΑΔ 326

ΧΡΙΣΤΟΣ ΗΡΑΚΛΕΟΥΣ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Υπόθεση Αρ. 555/2002, 4 Οκτωβρίου, 2004

ΟΛΓΑ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ κ.α ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Υπόθεση Αρ. 1070/2009, 30 Νοεμβρίου 2010

ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Υπόθεση Αρ. 1586/2010, 21 Δεκεμβρίου 2011

Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ν. 10/1969 - Ο περί Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμοι του 1969

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:DD:2016:238

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

(Υπόθεση Αρ. 489/2012)

4 Αυγούστου 2016

[Φ. ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ.Δ.Δ.]

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

ΚΡΙΣΤΗΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ Αιτητής,

και

ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΕΣΩ

ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ,

Καθ΄ ων η Αίτηση.

Σ. Αγγελίδης, για τον Αιτητή.

Ζ. Κυριακίδου (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ’ ων η Αίτηση.

Δ. Νικολετόπουλος, για Ενδιαφερόμενο Μέρος

ΑΠΟΦΑΣΗ

ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ.Δ.Δ.: Ο αιτητής, με την παρούσα προσφυγή, προσβάλλει ως άκυρη, παράνομη και στερημένη οποιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος την απόφαση των καθ’ ων η αίτηση, ημερομηνίας 22.7.2011, με την οποία διορίστηκε στη μόνιμη θέση Εκπαιδευτή Σχολείων Μέσης Τεχνικής Εκπαίδευσης στην Αργυροχοΐα/Χρυσοχοΐα (στο εξής «η επίδικη θέση») το Ενδιαφερόμενο Μέρος Κυριακίδου Κατερίνα (Ε.Μ.) από 1.9.2011, αντί του ιδίου.

Η μελέτη των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης, αποκαλύπτει τα εξής:

Ο αιτητής είναι κάτοχος του τίτλου «National Diploma in Design», που απέκτησε τον Ιούνιο του 1995 από το Kent Institute of Art & Design, του τίτλου «Higher National Diploma in Design», που απέκτησε τον Ιούνιο του 1997 από το Kent Institute of Art & Design, και του τίτλου «Bachelor of Arts in Silversmithing, Goldsmething and Jewellery Design», που απέκτησε τον Ιούνιο του 1999 από το University of Kent. Στις 10.9.1999 υπέβαλε αίτηση για εγγραφή στον πίνακα διοριστέων Εκπαιδευτικών Τέχνης και στις 6.11.2001 αίτηση για εγγραφή στον πίνακα διοριστέων Εκπαιδευτικών Αργυροχοΐας/Χρυσοχοΐας (Κλ. Α8-Α10-Α11) και περιλήφθηκε στον σχετικό πίνακα διοριστέων του Φεβρουαρίου 2002. Κατά το έτος 2005, ο αιτητής ολοκλήρωσε με επιτυχία το Πρόγραμμα Προϋπηρεσιακής Κατάρτισης. Περαιτέρω, κατά τις περιόδους από 7.10.2008 μέχρι 31.10.2208, καθώς και 1.11.2008 μέχρι 13.11.2008 διορίστηκε ως αντικαταστάτης στη θέση Εκπαιδευτή Αργυροχοΐας/Χρυσοχοΐας (Κλ. Α8-Α10-Α11). Επισημαίνεται ότι στον πίνακα διοριστέων καθηγητών Αργυροχοΐας/Χρυσοχοΐας (Κλ. Α8-Α10-Α11) του Φεβρουαρίου 2011, ο αιτητής είχε τον αριθμό 2.

Το Ε.Μ. είναι κάτοχος του «Certificate in Silversmithing, Jewellery and Allied Crafts», που απέκτησε στις 29.6.1988 από το City of London Polytechnic Higher, καθώς και του τίτλου «National Diploma in Design (Grafts)», που απέκτησε τον Ιούλιο του 1990 από το Birmingham Polytechnic. Υπέβαλε αίτηση για εγγραφή στον πίνακα διοριστέων Εκπαιδευτών Αργυροχοΐας/Χρυσοχοΐας (Κλ. Α5-Α7) στις 8.8.1990 και 30.4.1993 και περιλήφθηκε στον εν λόγω πίνακα διοριστέων. Ακολούθως, διαγράφηκε από τον πίνακα διοριστέων του 2002, αφού δεν παρακολούθησε το Πρόγραμμα Προϋπηρεσιακής Κατάρτισης στο οποίο είχε κληθεί. Στη συνέχεια, και δη στις 4.9.2002, το Ε.Μ. υπέβαλε εκ νέου αίτηση για εγγραφή στον πίνακα διοριστέων Εκπαιδευτών Αργυροχοΐας/Χρυσοχοΐας (Κλ. Α5-Α7) και περιλήφθηκε στον πίνακα διοριστέων του έτους 2003. Κατά το έτος 2006, το Ε.Μ. ολοκλήρωσε με επιτυχία το Πρόγραμμα Προϋπηρεσιακής Κατάρτισης, ενώ την 1.9.2010, διορίστηκε με σύμβαση στη θέση Εκπαιδεύτριας Αργυροχοΐας/Χρυσοχοΐας (Κλ. Α5-Α7). Επισημαίνεται ότι στον πίνακα διοριστέων καθηγητών Αργυροχοΐας/Χρυσοχοΐας (Κλ. Α5-Α7) του Φεβρουαρίου 2011, το Ε.Μ. είχε τον αριθμό 1.

Η Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (Ε.Ε.Υ.), με ανακοίνωσή της ημερομηνίας 22.7.2011, προσέφερε στο Ε.Μ., με βάση τη σειρά προτεραιότητάς της στον πίνακα διοριστέων, μόνιμο επί δοκιμασία διορισμό στη θέση Εκπαιδευτή Αργυροχοΐας/Χρυσοχοΐας στις μισθοδοτικές κλίμακες Α5-Α7 από 1.9.2011. Συναφώς, το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού, με σχετική επιστολή του ημερομηνίας 19.7.2011, ενημέρωσε την Ε.Ε.Υ. ως προς τις ανάγκες για διορισμό διδακτικού προσωπικού για το σχολικό έτος 2011-2012 πάνω σε μόνιμη βάση στη Μέση Τεχνική Εκπαίδευση. Σύμφωνα με την εν λόγω επιστολή, στις ανάγκες αυτές περιλαμβάνονταν και η ανάγκη για ένα μόνιμο με δοκιμασία διορισμό στη θέση Εκπαιδευτή Αργυροχοΐας/Χρυσοχοΐας (Κλ.Α5-Α7). Στη συνέχεια, το Υπουργείο, με επιστολή του ημερομηνίας 12.9.2011, ενημέρωσε την Επιτροπή ότι υπήρχε μια κενή μόνιμη θέση Εκπαιδευτή Αργυροχοΐας/Χρυσοχοΐας στις μισθοδοτικές κλίμακες Α8-Α10-Α11, ωστόσο στη συνέχεια, η εισήγηση για πλήρωση της εν λόγω θέσης αποσύρθηκε, με νέα επιστολή ημερομηνίας 22.9.2011.

Λόγοι ακύρωσης

Ο αιτητής ισχυρίζεται ότι η απόφαση και/ή επιλογή της Διοίκησης να πληρωθεί η επίδικη θέση από τον πίνακα διοριστέων της κλίμακας Α5-Α7 αντί από τον αντίστοιχο πίνακα της κλίμακας Α8-Α10-Α11, είναι εσφαλμένη και παράνομη, ως αποτέλεσμα «μη χρηστής διοίκησης και συστηματικής από χρόνια άνισης μεταχείρισης». Υπήρξε περαιτέρω, σύμφωνα με τον αιτητή, πάσχουσα και αυθαίρετη κατανομή των θέσεων «που επέβαλε το Υπουργείο», ενώ απουσιάζει πλήρως η αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης. Επιπρόσθετα, προβάλλει ο αιτητής, δεν υπήρξε και οποιαδήποτε αιτιολογία και/ή εξήγηση από την αρμόδια αρχή αναφορικά με την απόσυρση της εισήγησής της να πληρώσει τη θέση από τον κατάλογο των υποψηφίων της μισθοδοτικής κλίμακας Α8-Α10-Α11 (βλ. προαναφερθείσα επιστολή ημερομηνίας 22.9.2011). Τέλος, ο ευπαίδευτος συνήγορος για τον αιτητή ισχυρίζεται ότι η πιο πάνω συμπεριφορά της Διοίκησης και η τελική επιλογή πλήρωσης της επίδικης θέσης από τον πίνακα διοριστέων της κλίμακας Α5-Α7 αντί από τον αντίστοιχο πίνακα της κλίμακας Α8-Α10-Α11, παραβιάζει την αρχή της καλής πίστης και συνιστά άνιση μεταχείριση.

Οι καθ’ ων η αίτηση αντιτείνουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε ορθά, νόμιμα, κατόπιν δέουσας έρευνας και κατ’ ορθή ενάσκηση της διακριτικής τους εξουσίας, είναι δε επαρκώς και/ή δεόντως αιτιολογημένη. Ειδικότερα, η ευπαίδευτη συνήγορος για τη Δημοκρατία προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε στη βάση των προνοιών του άρθρου 28Γ του περί Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμου του 1969 (Ν.10/69), ως αυτός ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο, «και κατά τη νομολογιακά αποδεκτή πρακτική». Ήταν δε, συνεχίζει, εκ του νόμου υποχρεωμένη η Ε.Ε.Υ. να ενεργήσει ως ενήργησε, δεδομένου ότι το Ε.Μ. ήταν πρώτη στον σχετικό πίνακα διοριστέων. Τέλος, η κα Κυριακίδου, με αναφορά σε σχετική νομολογία, αντικρούει τον ισχυρισμό περί αναιτιολόγητης πράξης και αναιτιολόγητης απόφασης καταμερισμού των κενών θέσεων από το Υπουργείο, προβάλλοντας τον ισχυρισμό ότι η κρίση της Διοίκησης όσον αφορά την κατανομή και πλήρωση των θέσεων δεν ελέγχεται δικαστικά, εφόσον εξαρτάται αποκλειστικά από τις ανάγκες της υπηρεσίας, τις οποίες η ίδια μόνο μπορεί να εκτιμήσει.

Παρόμοιοι ισχυρισμοί εγείρονται και από την πλευρά του Ε.Μ.. Περαιτέρω, το Ε.Μ. προβάλλει, για πρώτη φορά με την αγόρευσή του, προδικαστική ένσταση ως προς το έννομο συμφέρον του αιτητή να εγείρει την παρούσα προσφυγή. Συγκεκριμένα, προβάλλεται η εισήγηση ότι αιτητής και Ε.Μ. ανήκουν σε δύο διαφορετικές κλίμακες και επομένως ο αιτητής κωλύεται να εγείρει θέμα ως προς τον διορισμό του Ε.Μ..

Συναφώς, και προς υποστήριξη του εν λόγω ισχυρισμού, το Ε.Μ. παραπέμπει στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Ανδρέας Παρασκευάς ν. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 1586/2010, ημερ. 21.12.2011. Επιπρόσθετα, προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι, εν προκειμένω, ουδόλως παραβιάστηκε η αρχή της ισότητας, δεδομένου ότι ο πίνακας διοριστέων, ο οποίος και καθορίζει τη σειρά προτεραιότητας, ήταν απόρροια νομοθετικής πρόνοιας.

Ο δε αιτητής, συνεχίζει το Ε.Μ., δεν έχει επηρεαστεί από τον διορισμό του Ε.Μ., αφού, «όντας στην κλίμακα Α8-10-11, διεκδικεί θέση της κλίμακας αυτής και δεν θα διορίζετο στη χαμηλότερη κλίμακα Α5-Α7 στην οποία διορίστηκε το Ε.Μ.». Θα μπορούσε ο αιτητής, αν το επιθυμούσε, να ζητήσει την εγγραφή του στους καταλόγους διοριστέων τα ειδικότητας του στην κλίμακα Α5-Α7, διατηρώντας παράλληλα και την έγγραφη του στους αντίστοιχους καταλόγους της κλίμακας Α8-10-11.

Τέλος, το Ε.Μ. εγείρει τον ισχυρισμό που τέθηκε και από την πλευρά των καθ’ ων η αίτηση, ότι η κρίση της Διοίκησης αναφορικά με τον καθορισμό των αναγκών της υπηρεσίας και δη η κρίση του Υπουργείου αναφορικά με τις ανάγκες της εκπαίδευσης δεν υπόκειται στον αναθεωρητικό έλεγχο του Δικαστηρίου.

Η κατάληξη

Έχω εξετάσει την προσβαλλόμενη απόφαση υπό το πρίσμα του συνόλου των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, τα οποία αποτέλεσαν το υπόβαθρο για προώθηση των εκατέρωθεν θέσεων, είτε κατά είτε υπέρ της νομιμότητας της προσβαλλόμενης πράξης.

Λόγω της φύσης του ζητήματος περί της ύπαρξης εννόμου συμφέροντος του αιτητή να προωθήσει την προσφυγή του, όπως αυτό εγείρεται με την προδικαστική ένσταση, και της σπουδαιότητας που αυτό ενέχει, θα εξεταστεί αμέσως πιο κάτω, κατά προτεραιότητα. Το εν λόγω θέμα, παρόλο που δεν τέθηκε στην ένσταση του Ε.Μ., μπορεί να εξεταστεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, ακόμη και αυτεπάγγελτα, εφόσον άνευ εννόμου συμφέροντος δεν είναι δυνατόν να προωθείται από ένα αιτητή, αίτηση ακυρώσεως (βλ. Ανδρέας Παρασκευάς, ανωτέρω, Χατζηδημητρίου ν. Δημοκρατίας (2002) 4 Α.Α.Δ. 326 και Σφηκουρής κ.α. ν. Δημοκρατίας (1995) 3 Α.Α.Δ. 327).

Ισχυρίζεται λοιπόν το Ε.Μ. ότι ο αιτητής στερείται του απαραίτητου εννόμου συμφέροντος να εγείρει την υπό εξέταση προσφυγή, εφόσον ανήκει σε διαφορετική κλίμακα από αυτήν της επίδικης θέσης.

Όπως προκύπτει από τα γεγονότα της υπόθεσης και στοιχεία του οικείου διοικητικού φακέλου, ο αιτητής είναι εγγεγραμμένος στον πίνακα διοριστέων καθηγητών Αργυροχοΐας/Χρυσοχοΐας (Κλ. Α8-Α10-Α11), κατέχοντας τον αριθμό 2. Το Ε.Μ. είναι εγγεγραμμένη στον πίνακα διοριστέων της ίδιας μεν ειδικότητας, κατέχοντας την πρώτη θέση, αλλά σε χαμηλότερη κλίμακα, ήτοι στην κλίμακα Α5-Α7. Είναι δε σαφές ότι υπήρχαν δυο ξεχωριστοί πίνακες διοριστέων καθηγητών, ένας σε σχέση με τους διοριστέους της κλίμακας Α8-Α10-Α11, όπου ήταν εγγεγραμμένος και ο αιτητής, και ένας αναφορικά με τους διοριστέους της κλίμακας Α5-Α7, όπου ήταν εγγεγραμμένο το Ε.Μ., σε σχέση πάντα με την ειδικότητα της Αργυροχοΐας/Χρυσοχοΐας.

Περαιτέρω, όπως επισημαίνεται από τους καθ’ ων η αίτηση, αλλά και από το Ε.Μ., ο Πίνακας Διοριστέων στη δημόσια εκπαίδευση είναι απόρροια νομοθετικής πρόνοιας. Όπως αναφέρεται στο άρθρο 28Α(4), η Ε.Ε.Υ. καταρτίζει πίνακα διοριστέων για κάθε θέση ή για ειδικότητα θέσης, ανάλογα με την περίπτωση, ενώ, σύμφωνα με το άρθρο 28Β, οι πίνακες διοριστέων συντάσσονται με σειρά προτεραιότητας και ένα πρόσωπο για να περιληφθεί και να παραμείνει σε πίνακα διοριστέων, θα πρέπει να κατέχει τα απαιτούμενα από το νόμο και το οικείο σχέδιο υπηρεσίας προσόντα για διορισμό. Σύμφωνα δε με το άρθρο 28Γ, οι κενές θέσεις πρώτου διορισμού που έχουν δημοσιευθεί σύμφωνα με το

άρθρο 28Α, θα πληρούνται από την Επιτροπή με το διορισμό των υποψηφίων που έχουν σειρά προτεραιότητας στον οικείο πίνακα διοριστέων. Συναφώς, όπως έχει εξηγηθεί στην Όλγα Περικλέους κ.ά. ν. Δημοκρατίας μέσω Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας, υποθ. αρ. 1070/09, ημερ. 30.11.2010, η οποία αφορούσε και πάλι διορισμούς με το σύστημα των Πινάκων διοριστέων στους Εκπαιδευτές Ξενοδοχειακών, ειδικότητα Μαγειρική:

«Ο Πίνακας Διοριστέων στη δημόσια εκπαίδευση είναι απόρροια νομοθετικής πρόνοιας όπως εξηγήθηκε προηγουμένως, ο δε Πίνακας Διοριστέων καθορίζει σειρά προτεραιότητας όπως έχει αναφερθεί σε σωρεία υποθέσεων μεταξύ των οποίων και η Χρίστος Ηρακλέους ν. Δημοκρατίας μέσω Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας, υπόθ. αρ. 555/02, ημερ. 4.10.2004, Δημοκρατία ν. Ελένης Σοφοκλέους (2003) 3 Α.Α.Δ. 190 και Στάλω Ξενή ν. Δημοκρατίας (2005) 3 Α.Α.Δ. 721.»

Εν προκειμένω, οι διαφορετικοί Πίνακες Διοριστέων αφορούσαν μεν την ίδια ειδικότητα, ήτοι αυτήν της Αργυροχοΐας/Χρυσοχοΐας, αλλά σχετίζονται με διάφορες κλίμακες, ήτοι Α5-Α7 και Α8-10-11 σε συνάρτηση με τα αντίστοιχα ακαδημαϊκά προσόντα. Περαιτέρω, επισημαίνεται και πάλι ότι στον πίνακα διοριστέων της κλίμακας Α8-10-11, ο αιτητής κατείχε τη δεύτερη θέση (βλ. παράρτημα 4 στην ένσταση). Ωστόσο, εν προκειμένω, μια ήταν η επίδικη και/ή η υπό πλήρωση θέση και αυτή κατανεμήθηκε στους υποψηφίους της κλίμακας Α5-Α7. Συνεπώς, ακόμα και να αποφασιζόταν όπως η κενή, υπό πλήρωση θέση, κατανεμηθεί στην αντίστοιχη κλίμακα Α8-10-11, ο αιτητής δεν θα ωφελούνταν, ούτε και θα βελτιώνονταν οι προοπτικές του, δεδομένου ότι αυτός ήταν δεύτερος στο σχετικό Πίνακα, ενώ η θέση ήταν μόνο μία.

Εν πάση περιπτώσει, δεν θεωρώ ότι ο αιτητής είχε επηρεαστεί με οποιονδήποτε τρόπο από τον έκτακτο διορισμό του Ε.Μ. σε κλίμακα διαφορετική από τη δική του, αφού η απόφαση της Διοίκησης, εν προκειμένω του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού, ως αρμόδιας αρχής, αναφορικά με την κατανομή της επίδικης θέσης στην κλίμακα Α5-Α7, όπως έχει πάγια και διαχρονικά νομολογηθεί, δεν ελέγχεται από το αναθεωρητικό Δικαστήριο ως διοικητική πράξη, εφόσον εξαρτάται από και/ή συνδέεται άρρηκτα με τις ανάγκες της υπηρεσίας, τις οποίες μόνο η ίδια μπορεί να εκτιμήσει (βλ. Μιχάλης Μαυροκορδάτος ν. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 682/1998, ημερ. 14.6.2000 και Κωνσταντίνος Μεταξάς κ.α. ν. Δημοκρατίας (1992) 4 Α.Α.Δ. 4055). Υπ’ αυτό το πρίσμα θα πρέπει να εξεταστεί και ο ισχυρισμός του αιτητή περί «αναιτιολόγητης» απόσυρσης της εισήγησης για πλήρωση μιας θέσης από τον κατάλογο των υποψηφίων της μισθοδοτικής κλίμακας Α8-Α10-Α11 (βλ. προαναφερθείσα επιστολή ημερομηνίας 22.9.2011).

Στην Ανδρέας Παρασκευάς, ανωτέρω, στην οποία εξετάστηκε παρόμοιος ισχυρισμός, ήτοι περί ελλείψεως του απαραίτητου εννόμου συμφέροντος εκ μέρους του αιτητή να καταχωρήσει προσφυγή δεδομένου ότι αιτητής και ενδιαφερόμενο μέρος ανήκαν σε δύο διαφορετικές κλίμακες και επομένως ο αιτητής κωλύετο να εγείρει θέμα ως προς τον διορισμό του ενδιαφερομένου μέρους, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι ο αιτητής όντως δεν είχε έννομο συμφέρον να προσβάλει το διορισμό του ενδιαφερόμενου μέρους και, συνακόλουθα, απέρριψε την προσφυγή. Το ακόλουθο απόσπασμα από την εν λόγω δικαστική απόφαση είναι ιδιαίτερα διαφωτιστικό:

«Με τα πιο πάνω δεδομένα, δεν είναι κατανοητό πώς ο αιτητής είχε επηρεαστεί με οποιονδήποτε τρόπο από τον έκτακτο διορισμό του ενδιαφερόμενου μέρους σε κλίμακα διαφορετική από τη δική του. Η προκήρυξη δύο θέσεων στην κλίμακα Α8-Α10 και τριών στην κλίμακα Α5-Α7, είτε για τη συγκεκριμένη εκπαιδευτική χρονιά, είτε διότι, ως η εισήγηση του αιτητή, αδίκως προσφέρονται κατ΄ έτος περισσότερες θέσεις στη χαμηλότερη κλίμακα αντί στην υψηλότερη, παρόλο που οι κάτοχοι και των δύο κλιμάκων εκτελούν τα ίδια καθήκοντα, δεν ελέγχεται από το αναθεωρητικό Δικαστήριο ως διοικητική πράξη. Αποτελεί πολιτική του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού που έχει και την ευθύνη καθορισμού των αναγκών στην εκπαίδευση. Ακόμη και οικονομικοί να είναι οι λόγοι της διαφοροποίησης, δεν αποτελεί ζήτημα που εδώ δύναται να εξεταστεί. Όμως οι κλίμακες, όπως έχει ήδη αναφερθεί, είναι διαφορετικές λόγω διαφορετικού επίπεδου προσόντων.

Με άλλα λόγια, ο αιτητής, δεν θυματοποιήθηκε με οποιοδήποτε τρόπο από το διορισμό του ενδιαφερομένου μέρους, αφού όπως και να έχει το ζήτημα, δεν θα λάμβανε διορισμό στην κλίμακα Α8-Α10, εκτός και αν οι θέσεις που προσφέρονταν ήταν περισσότερες και ευνοείτο και από τον αριθμό και τα δεδομένα των υποψηφίων που υπέβαλλαν αίτηση. Διαπιστώνεται επομένως παρανόηση των δεδομένων όταν ο αιτητής εισηγείται στην αρχική του αγόρευση (παρ. 10), ότι θα ωφελείτο αυτός, εάν το ενδιαφερόμενο μέρος δεν ήταν και στις δύο κλίμακες εγγεγραμμένος.

Πίσω από τις αιτιάσεις που εγείρει ο αιτητής, έγκειται ακριβώς αυτός ο διαχωρισμός σε δύο κλίμακες των Εκπαιδευτών Ξενοδοχειακών (Μαγειρικής) και η επιλογή να προσφέρονται περισσότερες θέσεις στη χαμηλότερη κλίμακα παρά στην υψηλότερη. Δεν προσβάλλεται όμως ο Πίνακας Διοριστέων και η ύπαρξη δύο κλιμάκων, όπως θα ήταν ενδεχομένως δυνατό να υποστηρίξει ο αιτητής, (δέστε κατ΄ αναλογία τη δυνατότητα έμμεσης αμφισβήτησης σχεδίων υπηρεσίας διά του αποτελέσματος που έχει στο διορισμό κάποιου, την απόφαση στην Meletis v. C.P.A. and another (1987) 3 C.L.R. 1984 και στην Τήλλυρος ν. Δημοκρατίας (2008) 3 Α.Α.Δ. 108), ο οποίος όντας σε διαφορετική κλίμακα με υπέρτερα προσόντα πιθανώς να μην είχε λόγο να εγείρει θέμα πιθανής αντισυνταγματικότητας. Όπως έχει λεχθεί, εδώ αμφισβητείται μόνο ο διορισμός του ενδιαφερομένου μέρους λόγω ανισότητας κλπ. Όπως όμως έχει αποφασιστεί και στην Όλγα Περικλέους κ.ά. ν. Δημοκρατίας μέσω Ε.Ε.Υ. - ανωτέρω -:

«Είναι δύσκολο να νοηθεί πώς προκύπτει ανισότητα όταν εκ προοιμίου είναι διαφορετικές οι κλίμακες των αντιστοίχων υποψηφίων, έστω και αν αφορούν την ίδια θεματολογία από πλευράς επαγγέλματος. Η κατάταξη και μόνο στον Πίνακα Διοριστέων σε διαφορετικές κλίμακες αποτελεί από μόνο του επαρκές διαφοροποιητικό στοιχείο έτσι ώστε να μην υπάρχει παραβίαση του Άρθρου 28 του Συντάγματος, έχοντας υπόψη ότι η αρχή της ισότητας έναντι του νόμου στο Άρθρο 28.1 του Συντάγματος, διασφαλίζει μόνο ενάντια σε αυθαίρετες διακρίσεις, και όχι εύλογες διακρίσεις ειδικά όταν αυτές είναι απόρροια νομοθετικής πράξης. (Mikrommatis v. Republic 2 R.S.C.C. 125, Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας, Α.Ε. αρ. 114/04, ημερ. 13.4.2009 και M.C. Sports Cars Ltd ν. Δημοκρατίας (2008) 3 Α.Α.Δ. 42, απόφαση Πλήρους Ολομέλειας».

Ούτε βέβαια προκύπτει ζήτημα παράβασης της καλής πίστης, της αρχής της αναλογικότητας και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του πολίτη προς τη διοίκηση, με τα ανά χείρας δεδομένα.».

Κρίνω ότι η πιο πάνω προσέγγιση του Δικαστηρίου, την οποία και υιοθετώ, τυγχάνει πλήρους εφαρμογής και στην παρούσα υπόθεση. Η εν λόγω απόφαση, όπως και όλες οι προαναφερθείσες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναιρούν θεμελιακά τις περί του αντιθέτου θέσεις που εγείρει ο αιτητής στην αγόρευσή του.

Κατά συνέπεια, η προσφυγή απορρίπτεται με €1.200 έξοδα εναντίον του αιτητή και υπέρ των καθ’ ων η αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

Φ.ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ.Δ.Δ.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο