Court dismisses VAT registration cancellation appeal, ruling administrative error in legal basis does not invalidate the decision.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Administrative Court dismissed the company's appeal against the cancellation of its VAT registration due to non-residence and lack of local transactions. The tax authority cited a specific paragraph in the VAT Law to justify the cancellation, while the company argued that an error in the cited paragraph did not legally invalidate the decision. The court held that the administrative act remains valid if it can be supported by an alternative legal basis, even if the original citation was incorrect.
Regesto Legislator
Generato dall'IAΝ. 158(Ι)/1999, Άρθρο 31; When an administrative act is challenged on grounds of error in the cited legal provision, the court must examine whether the act can be sustained under a different valid legal basis.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
GEORGHIADES ν. REPUBLIC (1982) 3 CLR 659
RAINBOW ν. REPUBLIC (1984) 3 CLR 846
Σκαρπάρης Iωάννης ν. Δημοκρατίας (1990) 3 ΑΑΔ 1004
"""Οκαπι"" Λτδ." ν. Δημοκρατίας κ.ά. (1995) 3 ΑΑΔ 48
Θεόδωρος Xριστοφή & Σία Λτδ ν. Yπουργού Oικονομικών και Άλλου (1998) 3 ΑΑΔ 427
Motorways Ltd ν. Υπουργού Οικονομικών και Άλλου (1999) 3 ΑΑΔ 447
Κokos Athanasiou Motors Ltd ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2000) 3 ΑΑΔ 21
Γεωργιάδης Λεύκος Π., ως διαχειριστής της περιουσίας τηςαποβιωσάσης Αλεξάνδρας Π. Γεωργιάδη ν. Eφόρου ΦόρουEισοδήματος (2000) 3 ΑΑΔ 106
Kυπριακή Δημοκρατία ν. Nicolas Tyrimos Tavern Restaurant Ltd (2000) 3 ΑΑΔ 679
Στυλιανού Aνδρέας ν. Kυπριακής Δημοκρατίας (2000) 3 ΑΑΔ 782
Kυπριακή Δημοκρατία και Άλλη ν. Mαρίλια Παντζαρή Eλισσαίουκαι Άλλων (2003) 3 ΑΑΔ 168
Πέτρου Δήμητρα Mανώλη ν. Kυπριακής Δημοκρατίας (2004) 3 ΑΑΔ 363
Xαραλάμπους Γεώργιος ν. Kυπριακής Δημοκρατίας (2005) 3 ΑΑΔ 489
Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Ν. 158(I)/1999 - Ο περί των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμος του 1999
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ECLI:CY:DD:2016:234
(Ως τροποποιήθηκε με απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 2.8.2016)
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Υπόθεση Αρ. 1075/2012)
2 Αυγούστου, 2016
[Γ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, ΔΔΔ]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
MRX XRAY GLOBAL TRADING AND INVESTMENTS CO LTD
Αιτήτρια,
-ΚΑΙ-
ΕΦΟΡΟΥ Φ.Π.Α.
Καθ’ ου η Αίτηση.
Σ. Δαμιανού (κα), για ΒΕΛΑΡΗΣ & ΒΕΛΑΡΗΣ Δ.Ε.Π.Ε., για αιτήτρια
Ε. Παπαγεωργίου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α’, για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για τον Καθ’ ου η αίτηση.
ΑΠΟΦΑΣΗ
Γ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, ΔΔΔ: Η παρούσα προσφυγή στρέφεται εναντίον απόφασης του καθ’ ου η αίτηση, η οποία κοινοποιήθηκε στην ως άνω αιτήτρια (σημ. το όνομα της στην προσφυγή τροποποιήθηκε με σημερινή απόφαση του Δικαστηρίου, με τη σύμφωνη γνώμη των διαδίκων) με επιστολή του καθ’ ου η αίτηση ημερομηνίας 9.5.2012 και με την οποία ακυρώθηκε η εγγραφή της αιτήτριας στο Μητρώο της Υπηρεσίας Φόρου Προστιθέμενης Αξίας (εφεξής «Φ.Π.Α.»).
Το περιεχόμενο της προαναφερόμενης επιστολής του καθ’ ου η αίτηση ημερομηνίας 9.5.2012 έχει ως ακολούθως:
«..Κύριοι,
Ακύρωση εγγραφής
Αναφέρομαι στο πιο πάνω θέμα και σας πληροφορώ ότι η εγγραφή σας στο Μητρώο της Υπηρεσίας ΦΠΑ έχει ακυρωθεί από 30/4/2012 δυνάμει της παραγράφου 13(1) του Πρώτου Παραρτήματος, των περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμων του 2000 μέχρι 2012, για αυτό παρακαλείστε να επιστρέψετε το πιστοποιητικό εγγραφής σας στο γραφείο τούτο το συντομότερο δυνατό.
2. Κατά τη διάρκεια ελέγχου που πραγματοποιήθηκε διαπιστώθηκαν τα πιο κάτω:
(α) Η εταιρεία δεν διατηρεί στελεχωμένο και εξοπλισμένο γραφείο στην Κύπρο
(β) Η διεύθυνση ή/και ο έλεγχος της εταιρείας δεν ασκείται με οποιοδήποτε τρόπο από τη Δημοκρατία
(γ) η εταιρεία δεν πραγματοποιεί οποιεσδήποτε φορολογητέες συναλλαγές στην Κύπρο.
Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω, η εταιρεία MRX XRAY GLOBAL TRADING AND INVESTMENT CO LTD, δεν έχει ούτε δικαίωμα αλλά ούτε υποχρέωση για εγγραφή στο Μητρώο Φ.Π.Α.
3. Παρακαλώ σημειώστε ότι θα πρέπει να υποβάλετε όλες τις φορολογικές σας δηλώσεις για την περίοδο που ίσχυε η εγγραφή σας, αν δεν τις έχετε ήδη υποβάλει.
4. θα σας αποσταλεί και τελική φορολογική δήλωση, την οποία πρέπει να υποβάλετε για διακανονισμό του φόρου σε σχέση με περιουσιακά στοιχεία και οποιεσδήποτε άλλες αναπροσαρμογές. Αν δεν παραλάβετε την τελική φορολογική σας δήλωση μέσα σε τριάντα ημέρες από την ημερομηνία της επιστολής αυτής, παρακαλείστε να επικοινωνήσετε με τον αρμόδιο Λειτουργό στο τηλέφωνο 22601852.
5. Εναντίον της πιο πάνω διοικητικής πράξης μπορείτε να υποβάλετε γραπτώς ένσταση στον Υπουργό Οικονομικών, εντός 60 ημερών από την ημερομηνία της παρούσας επιστολής με βάση το άρθρο 53 των Περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμων του 2000 μέχρι 2012, νοουμένου ότι θα καταβάλετε όλα τα οφειλόμενα ποσά. Πρόσθετα μπορείτε να καταχωρήσετε προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο, με βάση το άρθρο 146 του Συντάγματος, εντός 75 ημερών από την ημερομηνία της παρούσας επιστολής.
Με τιμή
(Μαριάννα Πέτρου)
για Έφορο Φ.Π.Α.»
Με την παράγραφο 18 της Ένστασης οι καθ’ ων η αίτηση ανέφεραν, ότι ο καθ’ ου η αίτηση, μετά από αξιολόγηση των νέων στοιχείων, τα οποία προσκόμισε η αιτήτρια για το έτος 2012, αποφάσισε την επαναφορά της εγγραφής της αιτήτριας στο Μητρώο Φ.Π.Α. από 30.4.2012, η δε απόφαση κοινοποιήθηκε στην αιτήτρια με επιστολή του καθ’ ου η αίτηση ημερομηνίας 9.8.2012, στις 10.8.2012.
Αναφέρει, συγκεκριμένα, η εν λόγω επιστολή ημερομηνίας 9.8.2012 του καθ’ ου η αίτηση:
«..Κύριοι,
Επαναφορά εγγραφής στο Μητρώο Φ.Π.Α.
Αναφέρομαι στην επιστολή ακύρωσης της εγγραφής σας από το Μητρώο της Υπηρεσίας Φ.Π.Α. με ημερομηνία 9/5/2012 και στην εξέταση του αιτήματος σας για επαναφορά της εγγραφής της εταιρείας και μετά από αξιολόγηση των ακόλουθων νέων στοιχείων που προσκομίσατε για το έτος 2012 ήτοι:
• 10 αντίγραφα τιμολογίων πώλησης με αριθμούς από το 1/2012 μέχρι και το 10/2012
• 7 αντίγραφα δελτίων μεταφορών (CMR)
• 3 τιμολόγια αγοράς από την εταιρεία Sport Direct (Δανίας)
• αντίγραφο της φορολογικής δήλωσης της εταιρείας για το έτος 2007 που κατατέθηκε στο Φόρο Εισοδήματος
• Έντυπο πληρωμής κοινωνικών ασφαλίσεων του διευθυντή της εταιρείας για τους μήνες Ιούλιο μέχρι Σεπτέμβριο του 2012,
Η υπηρεσία Φ.Π.Α. αποφάσισε την επαναφορά της εγγραφής σας στο Μητρώο Φ.Π.Α.
Η πιο πάνω απόφαση στηρίχθηκε στο γεγονός ότι τρεις (3) από τις πιο πάνω συναλλαγές συνιστούν τριγωνικό εμπόριο. Εφόσον η εταιρεία δεν είναι εγγεγραμμένη για σκοπούς Φ.Π.Α. σε άλλη χώρα κράτος μέλος (ως η προφορική δήλωση των ελεγκτών της εταιρείας-KPMG) η εταιρεία καθίσταται δικαιούχα για εγγραφή στο Μητρώο Φ.Π.Α. από 30.4.2012 και με την παρούσα αποκαθίσταται η εγγραφή της. Σε περίπτωση που εκ των υστέρων αποδειχθεί ότι τα συγκεκριμένα έγγραφα δεν ανταποκρίνονται σε πραγματικά γεγονότα, τότε θα ληφθούν όλα τα μέτρα που προβλέπονται από τους περί Φ.Π.Α. Νόμους του 2000 μέχρι 2012, περιλαμβανομένων και νομικών μέτρων
2. Επιπρόσθετα πληροφορείστε ότι κάθε υποκείμενο στο φόρο πρόσωπο οφείλει να γνωστοποιεί γραπτώς στον έφορο, οποιαδήποτε διαφοροποίηση ή μεταβολή των περιστάσεων και συνθηκών που σχετίζονται με αυτό ή με την επιχείρηση που ασκεί, μέσα σε τριάντα (30) μέρες από την ημερομηνία που επήλθε οποιαδήποτε αλλαγή σύμφωνα με την παράγραφο 6(1) του Δέκατου Παραρτήματος του ν. 95 (ι)/2000 και του Κανονισμού 5 (2) των περί Φ.Π.Α. (Γενικών) Κανονισμών του 2001 (Κ.Δ.Π. 314/2001).
3. Σημειώνεται ότι σε περίπτωση αλλαγής έδρας της επιχείρησης η γνωστοποίηση προς την υπηρεσία Φ.Π.Α. θα πρέπει να γίνεται γραπτώς μόνο από το Υποκείμενο στο Φόρο Πρόσωπο.
Με τιμή
(Μαριάννα Πέτρου)
για Έφορο Φ.Π.Α.»
Ενόψει της πιο πάνω επιστολής ημερομηνίας 9.8.2012, η πλευρά του καθ’ ου η αίτηση υποστήριξε, αρχικά, ότι η παρούσα προσφυγή παρέμεινε άνευ αντικειμένου. Στην γραπτή της αγόρευση, ωστόσο, και μετά την γραπτή αγόρευση εκ μέρους της αιτήτριας τοποθετήθηκε, τελικά, ως ακολούθως:
«…3. Προδικαστική ένσταση
Λαμβάνοντας υπόψη ότι, μετά την καταχώρηση της παρούσας Προσφυγής, ο Έφορος ΦΠΑ, κατόπιν σχετικού αιτήματος της Αιτήτριας, αποφάσισε την επαναφορά της εγγραφής της Αιτήτριας στο Μητρώο Φ.Π.Α. από 30.4.212, στην Ένσταση του καθ’ ου η Αίτηση, ημερομηνίας 11.4.13, είχε εγερθεί προδικαστική ένσταση ότι η παρούσα Προσφυγή έχει καταστεί άνευ αντικειμένου.
Δεδομένου, όμως, του γεγονότος ότι στα πλαίσια της Γραπτής Αγόρευσης των ευπαίδευτων δικηγόρων της Αιτήτριας εγείρεται ισχυρισμός ότι από την προσβαλλόμενη απόφαση η αιτήτρια έχει υποστεί ζημία, την αποκατάσταση της οποίας προτίθεται να επιδιώξει, δυνάμει του Άρθρου 146.6 του Συντάγματος, σε περίπτωση επιτυχίας της Προσφυγής της, η Δημοκρατία, χωρίς σε καμία περίπτωση να αναγνωρίζει ότι η αιτήτρια έχει πράγματι υποστεί την ισχυριζόμενη ζημία, ούτε, βέβαια, το ύψος αυτής, ευσεβάστως εγκαταλείπει την εγερθείσα προδικαστική ένσταση, ώστε να εξετασθεί η ουσία της υπόθεσης και συγκεκριμένα η νομιμότητα της προσβαλλόμενης απόφασης για διαγραφή της Αιτήτριας από το Μητρώο ΦΠΑ….»
Πριν προχωρήσω στην παράθεση και εξέταση των λόγων ακυρώσεως της προσβαλλόμενης απόφασης και τις εκατέρωθεν θέσεις των εδώ διαδίκων, ορθό είναι να αναφερθούν περιληπτικά, πέραν των όσων ήδη έχει γίνει αναφορά ανωτέρω στην παρούσα, τα ακόλουθα, όσον αφορά τα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης κατά τον ουσιώδη χρόνο, ως προκύπτουν από το ενώπιον μου υλικό:
Η αιτήτρια εγγράφηκε, υπό το τότε όνομα της, στο Μητρώο Φ.Π.Α., κατόπιν σχετικής αιτήσεως της, στις 10.6.2004, δηλώνοντας ως κύρια επιχειρηματική δραστηριότητα της το χονδρικό εμπόριο ειδών αθλητισμού. Ο διευθυντής της εταιρείας, καθώς και ο γραμματέας της, είναι Πολωνικής υπηκοότητας με διεύθυνση διαμονής στη Πολωνία. Με βάση πιστοποιητικό του Εφόρου Εταιρειών ημερομηνίας 5.4.2001, το εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας είναι η διεύθυνση Βασιλέως Παύλου 39, Λάρνακα. Στην αίτηση για εγγραφή στο Μητρώο Φ.Π.Α. η αιτήτρια δήλωσε ως ταχυδρομική διεύθυνση την Ταχυδρομική Θυρίδα 40075, Λάρνακα η οποία αποτελεί την ταχυδρομική θυρίδα του λογιστικού οίκου KPMG στη Λάρνακα. Η αιτήτρια άλλαξε το όνομα της στις 20.6.2007 στο σημερινό της (υπό τον τίτλο της παρούσας αναφερόμενο). Στις 9.3.2010 οι λογιστές της αιτήτριας γνωστοποίησαν, ότι η αιτήτρια αγόρασε δύο διαμερίσματα, τα οποία, ως, κατά τον καθ’ ου η αίτηση, εκ των υστέρων διαπιστώθηκε, ότι βρίσκονται στην οδό Κωστή Παλαμά 10, 7103, Λάρνακα, κτήριο Pine Tree Seaview Apartments, Διαμ. 103 και 402.
Στις 20.2.2012 οι πολωνικές φορολογικές αρχές υπέβαλαν αίτημα στην Υπηρεσία Φ.Π.Α. της Κύπρου για παροχή πληροφοριών για την αιτήτρια. Οι πολωνικές φορολογικές αρχές υποπτεύονταν ότι η αιτήτρια συμμετείχε σε απάτη τύπου Carousel Fraud (κυκλική απάτη Φ.Π.Α.). Ενόψει τούτου, υποβλήθηκαν από τις πολωνικές φορολογικές αρχές συγκεκριμένα ερωτήματα στις ημεδαπές φορολογικές αρχές προς διερεύνηση και απάντηση από την Υπηρεσία Φ.Π.Α. Ακολούθησε δεύτερο και τρίτο αίτημα των πολωνικών αρχών ημερομηνίας 21.2.2012 και 7.3.2012 αντίστοιχα προς διερεύνηση και απάντηση περαιτέρω συγκεκριμένων ερωτημάτων σε σχέση με συγκεκριμένες συναλλαγές που αφορούσαν στην αιτήτρια, πάντα στα πλαίσια διερεύνησης των προαναφερόμενων υποψιών τους.
Ενόψει των πιο πάνω, λειτουργοί της Υπηρεσίας Φ.Π.Α. έστειλαν επιστολή ημερομηνίας 21.3.2012 στη δηλωμένη στο Μητρώο ΦΠΑ ταχυδρομική διεύθυνση της αιτήτριας, η οποία, ως προαναφέρθηκε, ήταν η ταχυδρομική θυρίδα του λογιστικού οίκου KPMG στη Λάρνακα, με την οποία ζητούσαν από την αιτήτρια να παρουσιάσει για φορολογικό έλεγχο βιβλία, αρχεία και στοιχεία που, κατά τη θέση της πλευράς του καθ’ ου η αίτηση, η αιτήτρια όφειλε να τηρεί ως εγγεγραμμένο υποκείμενο στο φόρο πρόσωπο στη Δημοκρατία.
Οι λειτουργοί της Υπηρεσίας Φ.Π.Α., αφού κατέληξαν σε συμπεράσματα με βάση τον έλεγχο που πραγματοποίησαν σε όσα βιβλία και αρχεία παρουσίασαν οι λογιστές της αιτήτριας, αλλά και από τις πληροφορίες που αυτοί έδωσαν, απάντησαν στα ερωτήματα των πολωνικών φορολογικών αρχών.
Ενόψει του προαναφερόμενου ελέγχου που ο καθ’ ου η αίτηση πραγματοποίησε για την αιτήτρια, κατέληξε σε συγκεκριμένα συμπεράσματα, τα οποία αποτέλεσαν και την αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης ακύρωσης της εγγραφής της αιτήτριας στο Μητρώο Φ.Π.Α. (βλ. επιστολή του καθ’ ου η αίτηση ημερομηνίας 9.5.2012, ανωτέρω).
Η πλευρά της αιτήτριας, μέσω των ευπαίδευτων συνηγόρων της, αφού αναφέρει στις σελίδες 21 μέχρι 32 της αγόρευσης της τις θέσεις της προς πιθανολόγηση της ζημίας την οποία, υπέστη από την προσβαλλόμενη απόφαση προωθεί τα ακόλουθα, σε αυτό το σημείο της παρούσας από εμένα περιληπτικά αναφερόμενα, ως λόγους ακύρωσης της προσβαλλόμενης απόφασης:
1. Η προσβαλλόμενη απόφαση είναι αποτέλεσμα έλλειψης δέουσας έρευνας.
2. Ο καθ’ ου η αίτηση ενήργησε υπό πλάνη περί τα πράγματα.
3. Η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε καθ’ υπέρβαση ή κατάχρηση εξουσίας.
4. Κατά την λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης παραβιάστηκε η αρχή της καλής πίστης
5. Η προσβαλλόμενη απόφαση ήταν αναιτιολόγητη.
Ξεκινώντας από τον πρώτο λόγο ακύρωσης που προωθεί η αιτήτρια, μέσω της γραπτής αγόρευσης του ευπαίδευτου συνηγόρου της, υποστηρίζει, ότι ο νομοθέτης δίδει μεν την εξουσία στη διοίκηση να διαγράφει πρόσωπο από το Μητρώο Φ.Π.Α., αλλά πριν την λήψη τέτοιου μέτρου θα πρέπει να συνεργαστεί με το άμεσα ενδιαφερόμενο πρόσωπο για να διαπιστώσει κατά πόσο ένα τέτοιο δραστικό μέτρο είναι, όντως, απαραίτητο, δεδομένου, ότι το άμεσα ενδιαφερόμενο πρόσωπο είναι αυτό που έχει όλα τα απαραίτητα αποδεικτικά για να αποδείξει, ότι αυτό ενεργεί νόμιμα.
Το γεγονός αυτό προδιαγράφει και την έκταση της έρευνας που οφείλει να διενεργηθεί. Στην περίπτωση, ο καθ’ ου η αίτηση μετά την διεξαγωγή του ελέγχου στα λογιστικά βιβλία της αιτήτριας που του είχαν χορηγηθεί από τους λογιστές της εταιρείας (KPMG) ζήτησε περαιτέρω πληροφορίες για τις καταστάσεις C.M.R. της εταιρείας.
Ο ελεγκτής της εταιρείας επικοινώνησε με τον διευθυντή της εταιρείας, ο οποίος απάντησε ότι θα διευθετήσει το θέμα γύρω στις 20.5.2012, για τον λόγο ότι εκείνη την περίοδο βρισκόταν στο εξωτερικό. Εντούτοις, ο καθ’ ου η αίτηση προχώρησε, αυθαίρετα κατά την αιτήτρια, με τη λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης, χωρίς να περιμένει να του σταλούν τα εν λόγω έγγραφα (και χωρίς να διαπιστώσει ότι η αιτήτρια είχε εγγεγραμμένο γραφείο στην Κύπρο, ότι πραγματοποιούσε φορολογητέες συναλλαγές στην Κύπρο και ότι ο διευθυντής της αιτήτριας διέμενε στην Κύπρο, άρα και ο έλεγχος και η διεύθυνση της εταιρείας ασκείτο από το έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας), γεγονός το οποίο προδίδει, αφενός, την έλλειψη δέουσας έρευνας ή την μη ολοκλήρωση αυτής, κατά παράβαση του περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμου του 2000, Ν. 95 (Ι)/2000 (εφεξής ο «Νόμος»), ειδικότερα της παραγράφου 13 του Πρώτου Παραρτήματος, αλλά και, αφετέρου, συνιστά παραβίαση του άρθρου 45 του περί των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμου, Ν.158(Ι)/99(εφεξής ο «Νόμος 158 (Ι)/99», το οποίο ορίζει, ότι «Δεν είναι επιτρεπτό το αρμόδιο διοικητικό όργανο να υποκαθίσταται ή να κατευθύνεται στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας από άλλο όργανο», διότι ο καθ’ ου η αίτηση ενήργησε βεβιασμένα άμεσα επηρεαζόμενος από τις υποψίες των πολωνικών φορολογικών αρχών.
Όσον αφορά τον ισχυρισμό περί πλάνης περί τα πράγματα, η αιτήτρια, αφού παραθέτει τις πρόνοιες του άρθρου 46 (1) του Ν. 158(Ι)/99 και νομολογία περί του αρκετού της απόδειξης πιθανολόγησης πλάνης προς ακύρωσης διοικητικής απόφασης, ισχυρίζεται πλάνη περί τα πράγματα κατά την παραγωγή της προσβαλλόμενης απόφασης σε σχέση με το εύρημα από πού ασκείται η διεύθυνση και/ ή ο έλεγχος της εταιρείας, ότι δεν έχει πλήρως εξοπλισμένο γραφείο στην Κύπρο και για το ότι η αιτήτρια δεν πραγματοποιούσε οποιεσδήποτε φορολογητέες συναλλαγές. Επίσης, ισχυρίζεται, ότι η διοίκηση εισήγαγε προϋπόθεση για την λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης, η οποία δεν απαιτείται από τις παραγράφους 9 και 10 του Πρώτου Παραρτήματος του Νόμου.
Ο ισχυρισμός της αιτήτριας περί κατάχρησης εξουσίας εκ μέρους του καθ’ ου η αίτηση, κατά παράβαση, ως ισχυρίζεται, του άρθρου 48 του Ν. 158 (Ι)/99, εδράζεται και πάλιν στην θέση, ότι ο καθ’ ου η αίτηση επηρεάστηκε για την λήψη της απόφασης του, από τις πολωνικές φορολογικές αρχές, αλλά και σε συνδυασμό με τον λόγο ακύρωσης ύπαρξης πλάνης (ανωτέρω).
Όσον αφορά τον ισχυρισμό της αιτήτριας περί παράβασης της αρχής της καλής πίστης εκ μέρους του καθ’ ου η αίτηση, η πλευρά της αιτήτριας παραπέμπει, καταρχήν, στο άρθρο 51 του Ν. 158 (Ι)/99 και ισχυρίζεται, ότι η αιτήτρια τηρούσε πάντοτε τη φορολογική νομοθεσία και τις υποχρεώσεις της και ουδέποτε αρνήθηκε να συνεργαστεί με τον καθ’ ου η αίτηση και να δώσει απαντήσει ή να χορηγήσει ζητηθέντα πιστοποιητικά. Ο καθ’ ου η αίτηση, όμως, προχώρησε στη διαγραφή της εταιρείας από το Μητρώο Φ.Π.Α. κακόπιστα, χωρίς την προγενέστερη συνεργασία με τους διευθυντές της αιτήτριας, χωρίς να υπάρχει οποιοσδήποτε ουσιαστικός ή κατεπείγον λόγος και βασιζόμενος στις υποψίες των πολωνικών φορολογικών αρχών. Η αιτήτρια ισχυρίζεται, ότι το είδος των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων της αιτήτριας δικαιολογούσε το κώλυμα του να παράσχει άμεσα/ ή και μέσα σε μια μέρα τα έγγραφα τα οποία του είχαν ζητηθεί από τον καθ’ ου η αίτηση. Το γεγονός, ότι δεν δόθηκε στην αιτήτρια ο χρόνος να τα προσκομίσει συνιστά παράβαση του άρθρου 43 (2) του Ν. 158 (Ι)/99 εκ μέρους του καθ’ ου η αίτηση.
Τέλος, η αιτήτρια ισχυρίζεται, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ήταν αναιτιολόγητη, διότι, ως αναφέρει στη γραπτή της αγόρευση, ο καθ’ ου η αίτηση στην επιστολή του ημερομηνίας 9.5.2012 δια της οποίας κοινοποίησε στην αιτήτρια την προσβαλλόμενη απόφαση ημερομηνίας 30.4.2012, δεν περιελάμβανε σε αυτή τους πραγματικούς λόγους, οι οποίοι την οδήγησαν στην λήψη της επίδικης απόφασης, οι οποίοι, κατά την αιτήτρια, ήταν οι υποψίες των πολωνικών φορολογικών αρχών.
Η πλευρά του καθ’ ου η αίτηση, απαντώντας και απορρίπτοντας τους πιο πάνω ισχυρισμούς, ισχυρίζεται, ότι ως προκύπτει από την διεξαχθείσα έκθεση ελέγχου του αρμόδιου Επαρχιακού Γραφείου Φ.Π.Α. Λάρνακας, στην οποία η πλευρά του καθ’ ου η αίτηση παραπέμπει σε συγκεκριμένα της αποσπάσματα, ο καθ’ ου η αίτηση είχε διεξάγει τη δέουσα έρευνα, υπό τις περιστάσεις.
Τα δε συμπεράσματα του καθ’ ου η αίτηση δεν υποκαταστάθηκαν ή κατευθύνθηκαν από άλλο διοικητικό όργανο. Η διερεύνηση της υπόθεσης έγινε από την Υπηρεσία Φ.Π.Α. και δεν είχε ανάμιξη οποιαδήποτε άλλη υπηρεσία της Δημοκρατίας ή άλλης χώρας, όπως ισχυρίζεται η αιτήτρια. Η διενέργεια οποιουδήποτε φορολογικού ελέγχου συνεπεία υποβολής ερωτήματος από άλλη φορολογική αρχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν αποτελεί επέμβαση ή πίεση από άλλη φορολογική αρχή κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η δε συμμόρφωση των πολιτών με τη φορολογική νομοθεσία και η εκπλήρωση των φορολογικών τους υποχρεώσεων αποτελεί υπέρτατο καθήκον και οι φορολογικές αρχές έχουν υποχρέωση, σαν ζήτημα υψίστου δημοσίου συμφέροντος, να μεριμνούν για την ορθή εφαρμογή της φορολογικής νομοθεσίας. Το συμπέρασμα του καθ’ ου η αίτηση ότι η αιτήτρια δεν διατηρούσε στελεχωμένο και εξοπλισμένο γραφείο στην Κύπρο, προκύπτει ευθέως από την σχετική έκθεση ελέγχου να ήταν προϊόν δέουσας έρευνας και εύλογο συμπέρασμα.
Το ίδιο και το συμπέρασμα, ότι η διεύθυνση ή/και ο έλεγχος της εταιρείας δεν ασκείται με οποιοδήποτε τρόπο από τη Δημοκρατία, καθώς και το συμπέρασμα, ότι η εταιρεία δεν πραγματοποιεί οποιεσδήποτε φορολογητέες συναλλαγές στην Κύπρο. Επίσης εύλογο ήταν το συμπέρασμα του καθ’ ου η αίτηση, ότι η εταιρεία δεν πραγματοποιεί οποιεσδήποτε φορολογητέες συναλλαγές στην Κύπρο, ενόψει και του ότι, ως διαπιστώθηκε από τους λειτουργούς του Φ.Π.Α η αιτήτρια, η οποία συμπλήρωνε και τον Ανακεφαλαιωτικό Πίνακα Ενδοκοινοτικών Παραδόσεων (VIES) και δήλωνε συναλλαγές που πραγματοποιήθηκαν με πολωνική εταιρεία, δεν δήλωνε τριγωνικές συναλλαγές.
Όσον αφορά τον ισχυρισμό, ότι ο καθ’ ου η αίτηση δεν περίμενε (είκοσι μέρες) τον διευθυντή της εταιρείας να έλθει στην Κύπρο, προκύπτει από την σχετική έκθεση ελέγχου, ότι ο καθ’ ου η αίτηση είχε επικοινωνήσει τόσο με τους λογιστές της εταιρείας, όσο και με το διευθυντή αυτής τηλεφωνικώς και τα συμπεράσματα του ήταν εύλογα, με βάση τα όσα δήλωσαν και αναγράφονται όλα στην σχετική έκθεση ελέγχου του καθ’ ου η αίτηση.
Η πλευρά του καθ’ ου η αίτηση επισημαίνει, επίσης, ότι η ακύρωση της εγγραφής της αιτήτριας από το Μητρώο Φ.Π.Α. δεν ήταν το αποτέλεσμα διαπίστωσης παράβασης νόμου, αλλά διαπίστωσης γεγονότων που δεν καθιστούσαν την αιτήτρια δικαιούχο για εγγραφή στο Μητρώο Φ.Π.Α. αλλά ούτε υπόχρεη να είναι εγγεγραμμένη στο Μητρώο Φ.Π.Α..
Ο καθ’ ου η αίτηση, επιπρόσθετα, είχε εγγράψει την αιτήτρια με βάση τις διατάξεις της Παραγράφου 9 (α) (β) του Μέρους Ι του Πρώτου Παραρτήματος του Νόμου, βασιζόμενη στο έντυπο ΦΠΑ 101, το οποίο είχε αυτή συμπληρώσει, όμως, σύμφωνα με τα πραγματικά γεγονότα, ως διαπιστώθηκαν από τον έλεγχο που πραγματοποίησε η αιτήτρια, κατά την υποβολή του εντύπου ΦΠΑ 101 η αιτήτρια δεν δήλωσε ορθά τις επιχειρηματικές της δραστηριότητες ή τις πραγματικές της προθέσεις για τον τρόπο άσκησης των επιχειρηματικών της δραστηριοτήτων, για τους λόγους που επεξηγούνται, κάτι που διαφοροποιεί την διατάξεις με βάση τις οποίες θα γινόταν η εγγραφή της στο Μητρώο ΦΠΑ, καθώς και τις συνέπειες της διαφορετικής εγγραφής.
Εν τέλει, η πλευρά του καθ’ ου η αίτηση διατείνεται, ότι η απόφαση επαναφοράς της εγγραφής της αιτήτριας στο Μητρώο Φ.Π.Α. ουδόλως καταδεικνύει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ήταν εσφαλμένη, καθότι η απόφαση επαναφοράς λήφθηκε μετά την αξιολόγηση νέων στοιχείων που η αιτήτρια είχε προσκομίσει για το έτος 2012.
Επίσης, η πλευρά του καθ’ ου η αίτηση σημειώνει, ότι τα έγγραφα που προσκομίζει η πλευρά της αιτήτριας με τη γραπτή της αγόρευση δεν είχαν τεθεί ενώπιον του καθ’ ου η αίτηση, κατά τον ουσιώδη για την παρούσα υπόθεση χρόνο, και ανεπίτρεπτα γίνεται προσπάθεια εισαγωγής τους δια της γραπτής αγορεύσεως της αιτήτριας.
Ανταπαντώντας η πλευρά της αιτήτριας, επιμένει ουσιαστικά στους προαναφερόμενους ισχυρισμούς της, επισημαίνοντας, μεταξύ άλλων, ότι πρώτη φορά γίνεται αναφορά περί λανθασμένων δηλώσεων της αιτήτριας με το έντυπο ΦΠΑ 101, ενώ η επαναφορά της εγγραφής της αιτήτριας στο Μητρώο Φ.Π.Α. αποδεικνύει το λανθασμένο της απόφασης της.
Στην Xαραλάμπους Γεώργιος ν. Kυπριακής Δημοκρατίας, (2005) 3 Α.Α.Δ. 489 λέχθηκαν, μεταξύ άλλων, τα εξής (οι υπογραμμίσεις δικές μου):
«……………….Όπως είναι θεμελιωμένο η εξουσία του διοικητικού δικαστηρίου περιορίζεται στον έλεγχο της νομιμότητας της επίδικης απόφασης και δεν επεκτείνεται στην κρίση του αρμοδίου οργάνου ούτε στην ουσιαστική κρίση της διοίκησης εκτός αν φανεί ότι υπήρξε πλάνη περί τα πράγματα ή το νόμο ή υπέρβαση εξουσίας. Σαν θέμα γενικής αρχής η εκτίμηση των γεγονότων από τον Έφορο δεν ανατρέπεται, σε όλες τις περιπτώσεις που βρίσκονται στα όρια του λογικά εφικτού (Δέστε: Λ. Γεωργιάδης ν. Εφόρου Φόρου Εισοδήματος (2000) 3 Α.Α.Δ. 106)………»
Στην απόφαση ημερομηνίας 17.1.2014 στην Προσφυγή Αρ. 106/2010 MCA HOTELS LTD ν. ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ κ.α., αναφέρθηκαν και τα ακόλουθα, πάλιν με δικές μου υπογραμμίσεις:
«….Δεν διαφεύγει άλλωστε της προσοχής του Δικαστηρίου ότι η ευχέρεια του για παρέμβαση σε φορολογικές υποθέσεις, όπως η παρούσα, είναι περιορισμένη. Το Δικαστήριο επεμβαίνει όταν διαπιστώσει πως η κατάληξη του Εφόρου δεν είναι, ως θέμα λογικής συνέπειας, δυνατή. Το βάρος απόδειξης το έχουν οι αιτητές, οι οποίοι απέτυχαν να καταδείξουν ότι η απόφαση του Εφόρου στην προκείμενη περίπτωση δεν ήταν δυνατή ή δεν ήταν εφικτή. Όπως τονίστηκε και στην υπόθεση Γεωργιάδου ν. Δημοκρατίας (1982) 3 Α.Α.Δ. 659, αλλά και στην Γεωργιάδης ν Δημοκρατίας (2000) 3 Α.Α.Δ 106, σαν θέμα γενικής αρχής η εκτίμηση των γεγονότων από τον Έφορο ευσταθεί σε όλες τις περιπτώσεις που βρίσκονται στα όρια του λογικά εφικτού. Το Διοικητικό Δικαστήριο περιορίζεται στον έλεγχο της νομιμότητας της επίδικης απόφασης και δεν επεμβαίνει στην κρίση του αρμοδίου οργάνου, όταν η απόφαση του οργάνου είναι εύλογα επιτρεπτή.
Στην προκείμενη περίπτωση θεωρώ ότι η αναζήτηση στοιχείων και δεδομένων από τους καθ’ ων η αίτηση έγινε κατά τον ορθό τρόπο και εντάσσεται στην ευρύτερη νομολογιακή αρχή ότι έρευνα που επεκτείνεται σε κάθε τι το αναγκαίο, είναι επαρκής, η διερεύνηση δε των ουσιωδών στοιχείων είναι δυνατό να ποικίλει ανάλογα με το εξεταζόμενο ζήτημα (Μotorways Ltd v. Δημοκρατίας (1999) 3 Α.Α.Δ. 447 και Δημοκρατία ν. Μαρίλιας Παντζαρή Ελισσαίου (2003)3 Α.Α.Δ. 168). Εδώ τα στοιχεία που είχε η Έφορος, παρά την έκκληση της προς τους Αιτητές να παρουσιάσουν πρόσθετα αποδεικτικά, παρέμειναν εν τέλει ανεπαρκή και ελλιπή…»
Στην απόφαση ημερομηνίας 28.11.2011 στην Προσφυγή Αρ. 1677/2008 GEORGE COSTAS TOURIST ENTERPRISES LTD ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ κ.α, λέχθηκαν και τα εξής, με δικές μου υπογραμμίσεις, πάντα:
«…..Σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε σχετικές με τα ζητήματα που εγείρονται στην παρούσα περίπτωση, υποθέσεις, τονίζουν την πάγια νομολογιακή αρχή ότι η ευθύνη παρουσίασης και αποκάλυψης των αναγκαίων και απαραίτητων για σκοπούς προσδιορισμού των φορολογικών υποχρεώσεων του φορολογούμενου στοιχείων, βαρύνει αποκλειστικά τον ίδιο, ο οποίος για το σκοπό αυτό υποχρεούται να τηρεί πλήρως ενημερωμένα στοιχεία. Παράλειψη συμμόρφωσης του φορολογούμενου με τη συγκεκριμένη υποχρέωση του, ενεργοποιεί τις εξουσίες που το άρθρο 49(1) του Νόμου παρέχει στον Έφορο να βεβαιώσει το ποσό του οφειλόμενου φόρου, χρησιμοποιώντας κατά τον καλύτερο τρόπο την κρίση του, του φορολογούμενου στερούμενου, λόγω ακριβώς της μη συμμόρφωσης από πλευράς του με τη συγκεκριμένη υποχρέωση του, της δυνατότητας να επιζητήσει την επί του προκειμένου άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Εφόρου, προς όφελος του. (Βλ., μεταξύ άλλων, Στυλιανού ν. Δημοκρατίας (2000) 3 Α.Α.Δ. 782, Δημοκρατία ν. Nicolas Tyrimos Tavern RestaurantLtd. (2000) 3 Α.Α.Δ. 679 και Kokos Athanasiou Motors Ltd. v. Δημοκρατίας (2000) 3 Α.Α.Δ. 21 και την εκεί νομολογία που οι εν λόγω αποφάσεις παραπέμπουν)…»
Στην απόφαση ημερομηνίας 12.4.2013 στην Προσφυγή Αρ. 73/2011 ΙΑΣΩ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΖΩΩΝ ΛΤΔ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΕΦΟΡΟΥ ΦΠΑ λέχθηκαν τα ακόλουθα, με δικές μου υπογραμμίσεις:
«…Δεν αποτελεί ευθύνη των αρμοδίων φορολογικών υπηρεσιών να αναζητούν οι ίδιες στοιχεία. (δέστε ευρύτερα τις υποθέσεις Πέτρου ν. Δημοκρατίας (2004) 3 Α.Α.Δ. 363 και Βιομηχανία Υποδημάτων Αφροδίτη Λτδ ν. Δημοκρατίας (2005) 3 Α.Α.Δ. 47.)…»
Στην απόφαση ημερομηνίας 9.10.1998 στην Προσφυγή Αρ. 11/97 PAMA TRANS LTD ν. Υπουργόν Οικονομικών κ.α. αναφέρθηκαν, μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα, πάντα με δικές μου υπογραμμίσεις:
«….Πολύ πρόσφατα, στην υπόθεση Θεόδωρος Χριστοφής & Σία ν. Υπουργού Οικονομικών κ.α. ΑΕ 1812 - 11.6.98, η Ολομέλεια είχε την ευκαιρία να επαναλάβει πως
"η εγκυρότητα της διοικητικής πράξης κρίνεται με βάση τα γεγονότα που ήταν ενώπιον του Εφόρου κατά το χρόνο λήψης της απόφασης"…..
……………Οι αιτητές θέτουν μόνο ένα θέμα. Το ίδιο που έθεσαν και ενώπιον του Εφόρου. Ισχυρίζονται πως δεν είχαν σχέση με το αυτοκίνητο εκείνο και πως ο πραγματικός του αγοραστής ήταν ο κ. Νανόπουλος. Δεν υπάρχει περιθώριο για παρέμβαση προς ανατροπή της κρίσης του Εφόρου ως προς τα πραγματικά γεγονότα. Ήταν ευθύνη των αιτητών να προσκομίσουν τα στοιχεία που τους ζητήθηκαν ή όσα άλλα νόμιζαν για να στοιχειοθετήσουν την εκδοχή τους. Παρέλειψαν να το κάμουν και δεν μπορούν τώρα να παραπονούνται για πλημμελή έρευνα. (βλ. "Oκαπι" Λτδ ν. Δημοκρατίας (1995) 3 ΑΑΔ 48, Θεόδωρος Χριστοφή & Σία (ανωτέρω).
…………
Η προσφυγή απορρίπτεται, με έξοδα. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται…»
Και στην απόφαση της Ολομέλειας στη Δημοκρατία ν. N. Tyrimos Tavern Restaurant Ltd (2000) 3 Α.Α.Δ. 679 (στις σελ. 685-6):
«………Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο Φόρος Προστιθέμενης Αξίας δεν βαρύνει ουσιαστικά την επιχείρηση, αλλά τα πρόσωπα που συναλλάσσονται μ’ αυτήν και η επιχείρηση στην πραγματικότητα ενεργεί ως εμπιστευματοδόχος του κράτους προς είσπραξη του οφειλόμενου ποσού.
Ο Φ.Π.Α. είναι αυτοβεβαιούμενος φόρος, η δε καταγραφή ή λήψη όλων των απαραίτητων πληροφοριών που καθιστούν δυνατή τη βεβαίωση και πληρωμή του, αποτελεί ευθύνη του επιχειρηματία (Kokos Athanasiou Motors Ltd v. Δημοκρατίας(2000) 3 Α.Α.Δ. 21. Βλέπε επίσης Fine Art Developments plc v. Customs and Excise Commissioners [1996] 1 All E.R. 888).
.................................. ......
Η υποχρέωση που έχει κάθε φορολογούμενος για αποκάλυψη όλων των στοιχείων που τείνουν να προσδιορίσουν τις φορολογικές του υποχρεώσεις, όπως τονίστηκε από τη νομολογία (Rainbow v. Republic (1984) 3 C.L.R. 846 και Σκαρπάρης ν. Δημοκρατίας (1990) 3 Α.Α.Δ. 1004), ισχύει πολύ περισσότερο, λόγω της φύσης της φορολογίας, στις περιπτώσεις του φόρου προστιθέμενης αξίας……».
Έχω διεξέλθει όλα τα ενώπιον μου στοιχεία με προσοχή, συμπεριλαμβανομένου και των παραρτημάτων της ένστασης του καθ’ ου η αίτηση, όπως και το διοικητικό φάκελο της υπόθεσης που προσκομίστηκε κατά τις διευκρινήσεις της υπόθεσης.
Έχω καταλήξει, έχοντας υπόψη και την προαναφερόμενη νομολογία, ότι κανένας εκ των προβαλλόμενων λόγων ακυρώσεως ευσταθεί. Ο καθ’ ου η αίτηση, ως σαφώς διαφαίνεται μέσα από την έκθεση ελέγχου που έχει συντάξει για το θέμα (βλ. έγγραφα αρ. 54 μέχρι 59 στο Παράρτημα 7 της Ένστασης των καθ’ ων η αίτηση), έχει αναλυτικά διερευνήσει και αποφανθεί επί όλων των θεμάτων προς διαπίστωση των γεγονότων, τα οποία, τελικά, τον οδήγησαν κατά τον ουσιώδη χρόνο στη λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης με βάση τα ενώπιον του στοιχεία, παρέχοντας προς τούτο και την δέουσα και σαφή αιτιολογία.
Δεν διαπιστώνω, επίσης, ως ισχυρίζεται η αιτήτρια, πλάνη λόγω εισαγωγής άσχετων κριτηρίων όσον αφορά την εφαρμογή του Νόμου (παράγραφος 13(2) του Πρώτου Παραρτήματος του Νόμου («13(2) Όταν ο Έφορος ικανοποιηθεί ότι εγγεγραμμένο πρόσωπο έχει παύσει να είναι εγγράψιμο, δύναται να ακυρώσει την εγγραφή του και η ακύρωση ισχύει από την ημέρα της παύσης ή από μια μεταγενέστερη ημερομηνία που θα μπορούσε να συμφωνηθεί μεταξύ του Εφόρου και του προσώπου αυτού.») κατά τον ουσιώδη χρόνο λήψης της απόφασης και με βάση τα συμπεράσματα επί των πληροφοριών που είχε συλλέξει ο καθ’ ου η αίτηση, επικοινωνώντας προς τούτο και με τους λογιστές και τον διευθυντή της αιτήτριας (βλ. επίσης κριτήρια δικαιώματος εγγραφής, παράγραφοι 9 (α) β) και 10 (1)-(4) του Πρώτου Παραρτήματος του Νόμου). Λανθασμένα, όντως, ως παρατηρεί η αιτήτρια στην αγόρευση της, αναγράφεται η υποπαράγραφος (1) στην παράγραφο 13 του Νόμου αντί της υποπαραγράφου (2) (η οποία σαφώς αποτέλεσε την νομοθετική βάση της απόφασης) στην επιστολή του καθ’ ου η αίτηση ημερομηνίας 9.5.2012, όμως δεν προβάλλει σχετικό λόγο ακυρώσεως περί τούτου η πλευρά της αιτήτριας, αλλά, αντίθετα, δέχεται, ότι εσφαλμένη νομική αιτιολογία δεν οδηγεί σε ακύρωση της πράξης, αν η πράξη μπορεί να έχει άλλο νομικό έρεισμα, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 31 του Ν. 158 (Ι)/99 (βλ. παράγραφο 1.4. σελίδα 2 στη γραπτή αγόρευση της αιτήτριας).
Επίσης, σε καμία περίπτωση εξάγεται συμπέρασμα κακοπιστίας εκ μέρους του καθ’ ου η αίτηση μέσα από το ενώπιον μου τεθέν υλικό ή επηρεασμού του καθ’ ου η αίτηση από τις πολωνικές φορολογικές αρχές, με τις οποίες, εν πάση περιπτώσει, είχε νομοθετική υποχρέωση εφαρμογής Ευρωπαϊκού Κανονισμού (Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1798/2003 του Συμβουλίου, της 7ης Οκτωβρίου 2003, για τη διοικητική συνεργασία στον τομέα του φόρου προστιθεμένης αξίας και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 218/92) να συνεργαστεί και να παρέχει πληροφορίες.
Θα συμφωνήσω, βέβαια, με την αιτήτρια, ότι πλείστες πληροφορίες και έγγραφα βρίσκονται στα χέρια του υποκείμενου προς φορολόγηση προσώπου, αλλά ακριβώς για αυτό το λόγο ο Νόμος και η νομολογία απαιτεί την σύμπραξη του, όταν ερωτάται από το καθ’ ου η αίτηση και ακριβώς για αυτό τον λόγο υπέχει υποχρέωσης παροχής, στην πληρότητα τους και χωρίς καθυστέρηση, όλων των στοιχείων που ζητούνται ενίοτε από αυτό, στα πλαίσια άσκησης των καθηκόντων του καθ’ ου η αίτηση.
Ούτε, βέβαια, είχε υποχρέωση να περιμένει είκοσι μέρες ο καθ’ ου η αίτηση για να προσκομίσει περαιτέρω στοιχεία και επεξηγήσεις ο διευθυντής της αιτήτριας, με τον οποίο, σημειώνω, ότι η πλευρά του καθ’ ου η αίτηση είχε επικοινωνήσει και θέσει ερωτήματα και έλαβε απαντήσεις ο καθ’ ου η αίτηση, ως σημειώνεται ρητώς στην σχετική του έκθεση ελέγχου και ορθά, μου υποδείχθηκε από την πλευρά του καθ’ ου η αίτηση.
Το γεγονός, ακριβώς, ότι μετά την έστω ετεροχρονισμένη προσκόμιση νέων, επαρκών πλέον, στοιχείων εκ μέρους της αιτήτριας στον καθ’ ου η αίτηση (βλ. επιστολή ημερομηνίας 13.7.2012 των λογιστών της αιτήτριας, με την οποία υπέβαλαν αίτηση επαναφοράς της αιτήτριας στο Μητρώο Φ.Π.Α.-Παράρτημα 14 στην Ένσταση του καθ’ ου η αίτηση), τα οποία δεν είχαν αρχικά από αυτόν προσκομιστεί, ως όφειλε εξαρχής να πράξει, οδήγησε στην αναθεώρηση των συμπερασμάτων του σε σχέση με την αρχική του απόφαση με βάση τα στοιχεία που είχε αρχικώς ενώπιον του, δεν αποδεικνύει κακοπιστία ή βεβιασμένο των ενεργειών του καθ’ ου η αίτηση, αλλά αντίθετα, κατά την ταπεινή μου κρίση, αποδεικνύει, ότι ο καθ’ ου η αίτηση ενήργησε καλόπιστα στην περίπτωση και, εν πάση περιπτώσει, όχι υπό την επήρεια υποψιών των πολωνικών φορολογικών αρχών, αλλά μετά από δέουσα έρευνα και εξάγοντας, μέσω αυτής, εύλογα συμπεράσματα με βάση το ενώπιον του, κατά τον ουσιώδη χρόνο, υλικό, το οποίο επαρκώς διερεύνησε και συνέλεξε, κατά τον ουσιώδη χρόνο.
Με βάση τα πιο πάνω, κρίνω, ότι κανένας από τους προβληθέντες λόγους ακυρώσεως της προσβαλλόμενης ευσταθεί.
Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα 1200 Ευρώ εναντίον της αιτήτριας και υπέρ των καθ’ ων η αίτηση.
Γ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, ΔΔΔ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο