Administrative Court dismisses appeal against promotion decision, upholding discretion in selection criteria.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Administrative Court dismissed the plaintiff's appeal against the Cypriot Electricity Authority's decision to promote a different candidate over him. The court found that the defendant exercised its wide discretion in weighing factors like seniority and experience, which outweighed the plaintiff's additional qualifications. Consequently, the court ruled that no clear superiority existed to justify annulment.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArticles 146 of the Constitution; The appointing authority enjoys wide discretion in selecting candidates for high-ranking positions, and judicial intervention is limited to cases where the applicant clearly outperforms the chosen candidate on all relevant criteria.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
ODYSSEAS GEORGHIOU ν. REPUBLIC (PUBLIC SERVICE COMMISSION) (1976) 3 CLR 74
Δημοκρατία ν. Aργυρούλλας Bασιλείου (1990) 3 ΑΑΔ 226
Γεωργιάδης Tάκης K. ν. Aρχής Hλεκτρισμού Kύπρου (1996) 3 ΑΑΔ 249
Γιάλλουρος Σπύρος ν. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου (1999) 3 ΑΑΔ 878
Πούρος Πανίκος και Άλλοι ν. Άννας Μαρίας Χατζηστεφάνου και Άλλων (2001) 3 ΑΑΔ 374
Κυπριακή Δημοκρατία και Άλλος ν. Mάριου Παπαχριστοδούλουκαι Άλλης (2002) 3 ΑΑΔ 329
Moδίτης Ιωάννης ν. Kυπριακής Δημοκρατίας (2002) 3 ΑΑΔ 695
Kυπριακή Δημοκρατία και Άλλη ν. Aντώνη Bασιλειάδηκαι Άλλων (Aρ. 1) (2006) 3 ΑΑΔ 297
Kυπριακή Δημοκρατία και Άλλη ν. Aντώνη Bασιλειάδηκαι Άλλων (Aρ. 2) (2006) 3 ΑΑΔ 525
Γρηγορίου (Mιχαηλίδου) Πολυξένη ν. Kυπριακής Δημοκρατίας (2007) 3 ΑΑΔ 275
Ζωδιάτης Γιώργος ν. Kυπριακής Δημοκρατίας (2008) 3 ΑΑΔ 406
Χριστοδούλου Ειρήνη ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2009) 3 ΑΑΔ 164
Παναγή Λοΐζος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2011) 3 ΑΑΔ 639
ΡΟΖΑΝΝΑ ΑΜΦΙΤΡΙΤΗ ΚΟΥΤΣΙΟΥ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 168/2010, 10/9/2015, ECLI:CY:AD:2015:C591
ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΑΜΑΝΙΔΗ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΕΩΣ κ.α., ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΡ. 889/2001., 10 Φεβρουαρίου, 2003
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΠΑΡΤΑΣΗΣ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Υπόθεση Αρ. 1617/2007, 9 Δεκεμβρίου 2008
ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Υπόθεση Αρ. 753/2007, 16 Μαρτίου 2009
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ Κ. ΙΩΑΝΝΟΥ ν. ΑΡΧΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ, Υπόθεση Αρ. 1259/08, 27 Ιανουαρίου 2010
ΜΑΡΙΟΣ ΚΑΣΣΙΑΝΙΔΗΣ κ.α. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ , Συνεκδικαζόμενες Υποθέσεις Αρ. 339/2010 και 471/2010, 20/7/2012
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΣΙΗΚΑΛΗΣ κ.α. ν. ΑΡΧΗ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ, Συνεκδικαζόμενες Υπόθεσεις Αρ. 1059/2011 και 1308/2011, 24/6/2014, ECLI:CY:AD:2014:D417
ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ν. ΑΡΧΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ, Υπόθεση Αρ. 1876/2012, 29/7/2014, ECLI:CY:AD:2014:D582
Θεοχάρη Κασκίρη ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, Υπόθεση Αρ. 696/2012, 16/2/2016, ECLI:CY:AD:2016:D91
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ECLI:CY:DD:2016:134
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Υπόθεση Αρ. 79/2013)
26 Μαΐου 2016
[Φ. ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, ΔΔΔ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ ΚΩΣΤΑΣ
Αιτητής,
και
ΑΡΧΗ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ
Καθ΄ ης η Αίτηση.
Χ. Σιακκαλή (κα), για τον Αιτητή
Κ. Στιβαρού (κα), για την Καθ’ ης η Αίτηση
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ.: Με την παρούσα προσφυγή προσβάλλεται η εγκυρότητα και νομιμότητα της απόφασης της καθ’ ης η αίτηση, ημερομηνίας 6.11.2012, με την οποία ο κ. Γιάγκος Φραγκουλίδης [στο εξής «το Ενδιαφερόμενο Μέρος (ΕΜ)»] προήχθη στη θέση Διευθυντή Μελετών και Προσχεδιασμού Δικτύου, Κλίμακα Ν1, Επιχειρησιακή Μονάδα Δικτύων (στο εξής «η επίδικη θέση») από 1.12.2012, αντί του αιτητή.
Ο αιτητής διορίστηκε στην υπηρεσία της καθ’ ης η αίτηση την 1.12.1982 ως Βοηθός Ηλεκτρολόγος Μηχανικός, Κλίμακα Α9 και την 1.12.1985 προήχθη στη θέση Μηχανικού, Κλίμακα Α11 – Α12. Νέα προαγωγή εξασφάλισε ο αιτητής την 1.4.1992 στη θέση Μηχανικού Ανάπτυξης Συστήματος, Κλίμακα Α13, Τμήμα Μεταφοράς/Διανομής, ενώ την 1.2.2002 προήχθη εκ νέου, στη θέση Βοηθού Διευθυντή Εμπορικών Υπηρεσιών (Δημόσιες Σχέσεις) Κλίμακα Α14, Εμπορικές Υπηρεσίες, Κεντρικά Γραφεία, θέση η οποία, από 1.2.2003, μετονομάστηκε σε θέση Βοηθού Διευθυντή (Εξυπηρέτησης Πελατών) Κλίμακα Ν2, Επιχειρηματική Μονάδα Εξυπηρέτησης Πελατών.
Το Ε.Μ. διορίστηκε στην υπηρεσία της καθ’ ης η αίτηση την 1.1.1982 ως Βοηθός Ηλεκτρολόγος Μηχανικός και την 1.12.1984 προήχθη στη θέση Ηλεκτρολόγου Μηχανικού. Περαιτέρω, την 1.6.1991, το Ε.Μ. προήχθη εκ νέου, αυτή τη φορά στη θέση Περιφερειακού Μηχανικού (Εκτελεστικός), Κλίμακα Α13, ενώ την 1.11.2000 προήχθη στη θέση Ανώτερου Μηχανικού (Αγορές) Κλίμακα Α14, Τμήμα Μεταφοράς/Διανομής, Κεντρικά Γραφεία, θέση η οποία, από 1.2.2003, μετονομάστηκε σε θέση Βοηθού Διευθυντή (Αγορές) Κλίμακα Ν2, Διεύθυνση Προμηθειών, Επιχειρηματική Μονάδα Υποστήριξης.
Στις 5.9.2012, η καθ’ ης η αίτηση κυκλοφόρησε τη Γνωστοποίηση Κενών Θέσεων με αριθμό 3/2012 για την πλήρωση κενών θέσεων, στις οποίες περιλαμβάνονταν και η επίδικη θέση. Για την εν λόγω θέση αποτάθηκαν έντεκα υποψήφιοι που πληρούσαν τα υπό του οικείου σχεδίου υπηρεσίας απαιτούμενα προσόντα, ανάμεσα στους οποίους ο αιτητής και το Ε.Μ..
Στις 16.10.2012, η Συμβουλευτική Υπεπιτροπή της καθ’ ης η αίτηση για θέματα Προσωπικού, κατά τη συνεδρίασή της, επιλήφθηκε του θέματος της πλήρωσης της επίδικης θέσης και προχώρησε συναφώς στην αξιολόγηση των υποψηφίων. Στην εν λόγω συνεδρία κλήθηκε και ο Γενικός Διευθυντής της καθ’ ης η αίτηση, κ. Στέλιος Στυλιανού (στο εξής «ο Διευθυντής»), ο οποίος, αφού αξιολόγησε τους υποψηφίους, συνέστησε για προαγωγή το Ε.Μ. και στη συνέχεια αποχώρησε από τη συνεδρία. Εν συνεχεία, και η Συμβουλευτική Υπεπιτροπή αποφάσισε να συστήσει στην καθ’ ης η αίτηση για προαγωγή στην επίδικη θέση το Ενδιαφερόμενο Μέρος. Ακολούθως, το Διοικητικό Συμβούλιο της καθ’ ης η αίτηση, στη συνεδρία του ημερομηνίας 6.11.2012, προχώρησε στην αξιολόγηση των υποψηφίων για την επίδικη θέση. Στη συνεδρία κλήθηκε και παρευρέθηκε ο Διευθυντής, ο οποίος, αφού πρότεινε για προαγωγή το Ε.Μ., αποχώρησε από τη συνεδρία. Το Διοικητικό Συμβούλιο, εξετάζοντας και αξιολογώντας τα ενώπιον του στοιχεία, επέλεξε ομόφωνα το Ε.Μ. ως τον πλέον κατάλληλο για προαγωγή και του προσέφερε προαγωγή στην επίδικη θέση από 1.12.2012.
Λόγοι ακύρωσης
Βασικό άξονα της επιχειρηματολογίας του αιτητή αποτελεί ο ισχυρισμός ότι πάσχει η σύσταση του Διευθυντή ως στερούμενη επαρκούς και/ή της δέουσας αιτιολογίας, ως μη συνάδουσα με τα στοιχεία των οικείων διοικητικών φακέλων, αλλά και ως πεπλανημένη. Εσφαλμένα δε ο Διευθυντής, σύμφωνα πάντα με τον αιτητή, προσέδωσε υπέρμετρη βαρύτητα στην αρχαιότητα, δεδομένου ότι η επίδικη θέση είναι πρώτου διορισμού και προαγωγής και μάλιστα ψηλά στην ιεραρχία. Αν ο Διευθυντής, συνεχίζει ο αιτητής, εκτιμούσε πραγματικά τις ανάγκες της υπηρεσίας και την καταλληλότητα των υποψηφίων δεν θα επέλεγε το Ε.Μ. ως τον καταλληλότερο, δεδομένου ότι ο αιτητής για δέκα έτη υπηρετούσε στη θέση Μηχανικού Αναπτύξεως Συστήματος και ασκούσε καθήκοντα απόλυτα σχετικά με αυτά της επίδικης θέσης.
Ισχυρίζεται περαιτέρω ο αιτητής ότι και η σύσταση της Συμβουλευτικής Υπεπιτροπής πάσχει λόγω έλλειψης αιτιολογίας και δέουσας έρευνας αλλά και λόγω πλάνης περί τα πράγματα ή/και το νόμο. Από τη στιγμή δε, συνεχίζει ο αιτητής, που η Συμβουλευτική Υπεπιτροπή υιοθετεί την ήδη πάσχουσα σύσταση του Διευθυντή, είναι και αυτή παράνομη. Ουδεμία αιτιολογία δίδεται για την επιλογή του Ε.Μ. παρά μόνο «απλή καταγραφή των πρόσθετων προσόντων του αιτητή και απλή αναφορά ότι δόθηκε η δέουσα σημασία». Περιορίστηκε δε η εν λόγω Επιτροπή για την επιλογή του αιτητή μόνο στο κριτήριο της αρχαιότητας «παραγνωρίζοντας την καταφανή υπεροχή του αιτητή σε πρόσθετα προσόντα απόλυτα συναφή με τα καθήκοντα της θέσης και τη δεκάχρονη πείρα του αιτητή».
Τέλος, ο αιτητής προβάλλει τον ισχυρισμό ότι και η απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της καθ’ ης η αίτηση πάσχει «πολλαπλώς» και λόγω έλλειψης αιτιολογίας και λόγω έλλειψης δέουσας έρευνας αλλά και λόγω πλάνης περί τα πράγματα και το νόμο. Περαιτέρω, η εν λόγω απόφαση πάσχει και για το λόγο ότι υιοθέτησε την ήδη πάσχουσα σύσταση της Συμβουλευτικής Υπεπιτροπής αλλά και τη σύσταση του Διευθυντή. Δόθηκε δε, επαναλαμβάνει ο αιτητής, αδικαιολόγητα υπέρμετρη βαρύτητα στο κριτήριο της αρχαιότητας, δεδομένου ότι στα λοιπά στοιχεία κρίσης οι διάδικοι δεν είναι ίσοι, αφού αυτός υπερέχει έναντι του Ε.Μ. τόσο σε προσόντα όσο και σε πείρα.
Η καθ’ ης η αίτηση αντιτείνει ότι ενέργησε νόμιμα και καλόπιστα, μέσα στα πλαίσια της ορθής εκτέλεσης των εξουσιών της και της άσκησης της διακριτικής της ευχέρειας, με βάση τις αρχές του Διοικητικού Δικαίου και τις ανάγκες της υπηρεσίας, εφαρμόζοντας τα καθιερωμένα κριτήρια επιλογής του καταλληλότερου υποψηφίου. Η δε προσβαλλόμενη απόφαση είναι δεόντως αιτιολογημένη, υπήρξε προϊόν δέουσας έρευνας και ουδεμία πλάνη εμφιλοχώρησε κατά τη λήψη αυτής.
Ειδικότερα, ως προς τη σύσταση του Διευθυντή, είναι ο ισχυρισμός της καθ’ ης η αίτηση ότι αυτή υπήρξε καθόλα νόμιμη, πλήρως αιτιολογημένη και συνάδει πλήρως με τα στοιχεία των οικείων διοικητικών φακέλων. Όπως υποδεικνύει η ευπαίδευτη συνήγορος της καθ’ ης η αίτηση, δεδομένης της αρχαιότητας του Ε.Μ. έναντι του αιτητή και της εξ’ αυτής τεκμαιρόμενης αντίστοιχης υπεροχής σε πείρα, καθώς και της ισότητας των διαδίκων στη βαθμολογημένη αξία, η οριακή υπεροχή του αιτητή σε πρόσθετα σχετικά προσόντα δε θα μπορούσε να δικαιολογήσει την υπέρ του σύσταση. Το γεγονός δε της υιοθέτησης της εν λόγω σύστασης από τη Συμβουλευτική Υπεπιτροπή, δε σημαίνει ότι η τελευταία δεν διενήργησε τη δική της έρευνα, ως άλλωστε όφειλε να πράξει.
Αναφερόμενη στο κριτήριο της αρχαιότητας, η κυρία Στιβαρού, με παραπομπή σε σχετική νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, προβάλλει τον ισχυρισμό πως το γεγονός ότι η επίδικη θέση ανήκει στην κατηγορία «πρώτου διορισμού και προαγωγής», δεν τη διαφοροποιεί από τις θέσεις της κατηγορίας «προαγωγής», αφού ειδικά στην Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου (Α.Η.Κ.) η πλήρωση θέσεων αυτής της κατηγορίας γίνεται με τον ίδιο τρόπο που γίνεται η πλήρωση θέσεων προαγωγής.
Αντικρούοντας τον υπό του αιτητή προβαλλόμενο ισχυρισμό περί υπεροχής του σε πείρα, η συνήγορος της καθ’ ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι ουδεμία υπεροχή του αιτητή υφίσταται, αφού, σύμφωνα με τη νομολογία, ο κάθε υποψήφιος αξιολογείται σύμφωνα με τα καθήκοντα που του ανατίθενται στο πλαίσιο του οικείου σχεδίου υπηρεσίας. Αντίθετα, συνεχίζει, η υπεροχή του Ε.Μ. σε αρχαιότητα, σε συνδυασμό με την καλή του βαθμολογία, φέρει το τεκμήριο της υπεροχής του σε πείρα έναντι του αιτητή.
Περαιτέρω, ως προς τον ισχυρισμό του αιτητή περί υπεροχής του και σε προσόντα, η καθ’ ης, με αναφορά σε σχετική νομολογία, προβάλλει ότι προσόντα που δεν προβλέπονται από το οικείο σχέδιο υπηρεσίας, όπως εν προκειμένω είναι αυτά του αιτητή, δεν προσδίδουν έκδηλη υπεροχή στον κάτοχό τους. Καταλήγει δε η καθ’ ης η αίτηση με τον ισχυρισμό ότι στην παρούσα υπόθεση ουδεμία πλάνη στοιχειοθετείται και οι συστάσεις τόσο του Διευθυντή όσο και της Συμβουλευτικής Υπεπιτροπής, ως καθόλα νόμιμες, επαυξάνουν στο κριτήριο της αξίας. Το δε τεκμήριο της νομιμότητας, με μόνο το δεδομένο της οριακής υπεροχής του αιτητή σε πρόσθετα σχετικά προσόντα, δεν έχει κλονιστεί.
Έχω εξετάσει την προσβαλλόμενη απόφαση υπό το πρίσμα των οικείων διοικητικών φακέλων και, γενικότερα, όλων των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, τα οποία αποτέλεσαν το υπόβαθρο για προώθηση των εκατέρωθεν θέσεων, είτε κατά είτε υπέρ της νομιμότητας της προσβαλλόμενης πράξης.
Εν πρώτοις, θα πρέπει να επισημανθεί ότι η επίδικη θέση είναι πρώτου διορισμού και προαγωγής. Αυτό εξάλλου αναφέρεται ρητά και στο οικείο σχέδιο υπηρεσίας. Όπως ορθώς επισημαίνει η ευπαίδευτη συνήγορος της καθ’ ης η αίτηση, στην παρούσα υπόθεση, όπως εξάλλου προκύπτει και από τα παραρτήματα της ένστασης που σχετίζονται με την επίδικη διαδικασία, η επίδικη θέση όντως αντιμετωπίστηκε ως θέση προαγωγής και ακολουθήθηκε η διαδικασία που ακολουθείται στην περίπτωση πλήρωσης θέσεων προαγωγής. Όπως λέχθηκε χαρακτηριστικά στην Γιάλλουρος ν. ΑΗΚ (1999) 3 Α.Α.Δ. 878, θέση πρώτου διορισμού και προαγωγής στην Α.Η.Κ., πληρούται κατ' αρχήν από εσωτερικούς υποψηφίους με προαγωγή ή μετάθεση, ενώ η θέση πληρούται με διορισμό μόνο αν δεν υπάρχουν υποψήφιοι προσοντούχοι για προαγωγή.
Των πιο πάνω λεχθέντων, τυγχάνουν, εν προκειμένω, εφαρμογής οι περί Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου (Όροι Υπηρεσίας) Κανονισμοί του 1986 (Κ.Δ.Π. 291/86), ως αυτοί ίσχυαν κατά τον ουσιώδη χρόνο. Σύμφωνα με τον κανονισμό 23(1) των εν λόγω Κανονισμών, για την προαγωγή υπαλλήλου σε άλλη θέση απαιτείται η υπό του υπαλλήλου κατοχή των προσόντων που προβλέπονται στο σχέδιο υπηρεσίας της θέσης αυτής. Στην υπό εξέταση περίπτωση, είναι ξεκάθαρο, όπως άλλωστε συμφωνούν και οι διάδικοι, ότι τόσο ο αιτητής όσο και το Ε.Μ. κατείχαν τα υπό του οικείου σχεδίου υπηρεσίας απαιτούμενα προσόντα. Περαιτέρω, σύμφωνα με την παράγραφο (2) του κανονισμού 23, οι προαγωγές αποφασίζονται στη βάση της πείρας, της αξίας, της ικανότητας, της αρχαιότητας στην Α.Η.Κ., των προσόντων σε σχέση με το εκάστοτε ισχύον για τη θέση σχέδιο υπηρεσίας, και την υπηρεσιακή επίδοση του υποψηφίου. Σύμφωνα δε με την παράγραφο (3) του ιδίου κανονισμού, στο πλαίσιο της προαγωγικής διαδικασίας λαμβάνονται υπόψη από την Α.Η.Κ. οι συστάσεις της Συμβουλευτικής Υπεπιτροπής και του Διευθυντή, καθώς και οι εμπιστευτικές εκθέσεις των υποψηφίων.
Όπως έχει ήδη αναφερθεί πιο πάνω, ο αιτητής εγείρει τον ισχυρισμό ότι η σύσταση του Διευθυντή πάσχει ως στερούμενη επαρκούς και/ή της δέουσας αιτιολογίας, ως μη συνάδουσα με τα στοιχεία των οικείων διοικητικών φακέλων, αλλά και ως προϊόν νομικής και πραγματικής πλάνης.
Έχοντας μελετήσει προσεκτικά τόσο την υπό αναφορά σύσταση, όσο και το σύνολο των συναφών στοιχείων και εγγράφων, όπως αυτά περιέχονται στους οικείους διοικητικούς φακέλους, αλλά και στα παραρτήματα της ένστασης της καθ’ ης η αίτηση, καταλήγω ότι ο συγκεκριμένος ισχυρισμός δεν ευσταθεί. Αντιθέτως, διαπιστώνω ότι η σύσταση του Διευθυντή συνάδει πλήρως με τα στοιχεία των φακέλων και, εν πάση περιπτώσει, είναι εύλογα επιτρεπτή.
Εν πρώτοις, ως προς το κριτήριο της αξίας, ο Διευθυντής ορθώς διαπίστωσε, καταγράφεται άλλωστε ρητά στη σύσταση, ότι οι δυο υποψήφιοι, όπως προκύπτει και από τις υπηρεσιακές τους εκθέσεις κατά τα τελευταία πέντε χρόνια, ήσαν ισοδύναμοι, με 35 ΕΞΑΙΡΕΤΑ και 15 ΠΟΛΥ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΤΙΚΑ.
Ως προς το κριτήριο των προσόντων, ο Διευθυντής επισημαίνει ότι τόσο ο αιτητής όσο και το Ε.Μ. διαθέτουν πρόσθετα προσόντα, πέραν εκείνων που προνοεί το σχέδιο υπηρεσίας της θέσης και δη το πρόσθετο ακαδημαϊκό προσόν του ΜΒΑ, ενώ ο αιτητής, όπως ρητά αναφέρει ο Διευθυντής, διαθέτει επίσης το ακαδημαϊκό προσόν του ΜΕng Electric Power Engineering, καθώς και Diploma in Public Relations (CIPR).
Τα εν λόγω προσόντα, αναφέρει ο Διευθυντής, παρόλο που δεν προνοούνται από το οικείο σχέδιο υπηρεσίας, έχουν σχέση με την άσκηση των καθηκόντων της θέσης. Συνακόλουθα, τους προσέδωσε τη δέουσα σημασία. Αυτό καταδεικνύει ότι πρόσθετα προσόντα των υποψηφίων λήφθηκαν υπόψη από το Διευθυντή κατά τη διατύπωση της σύστασής του και δεν μπορεί να ευσταθεί ο ισχυρισμός του αιτητή ότι η εν λόγω σύσταση βασίστηκε μόνο στο κριτήριο της αρχαιότητας.
Συνεπώς, δεν δικαιολογείται ούτε και ευσταθεί ο ισχυρισμός του αιτητή ότι εμφιλοχώρησε πλάνη κατά την εκτίμηση των προσόντων του από τον Διευθυντή κατά την διατύπωση της σύστασής του (βλ. Πολυξένη Γρηγορίου (Μιχαηλίδου) ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, (2007) 3 Α.Α.Δ. 275). Εξάλλου, όπως ορθά παρατηρεί και η συνήγορος της καθ΄ ης η αίτηση, πρόσθετα προσόντα τα οποία όμως δεν προβλέπονται στο σχέδιο υπηρεσίας της θέσης και δεν αποτελούν ούτε πλεονέκτημα ούτε πρόσθετο προσόν, έχουν περιορισμένη σημασία και δεν προσδίδουν έκδηλη υπεροχή στον κάτοχό τους (βλ.
Πανίκος Πούρος κ.ά. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2001) 3 Α.Α.Δ. 374).
Ο Διευθυντής βέβαια δε θα μπορούσε να μην αναφερθεί και στο κριτήριο της αρχαιότητας, όπου το Ε.Μ. υπερτερεί του αιτητή. Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει και από τα στοιχεία των φακέλων, το Ε.Μ. προήχθη την 1.11.2000 στη θέση Βοηθού Διευθυντή (Αγορές) Κλίμακα Ν2, Διεύθυνση Προμηθειών, Επιχειρηματική Μονάδα Υποστήριξης, ήτοι στην προηγούμενη της επίδικης θέση, ενώ ο αιτητής στην αντίστοιχη του Βοηθού Διευθυντή (Εξυπηρέτησης Πελατών) Κλίμακα Ν2, Επιχειρηματική Μονάδα Εξυπηρέτησης Πελατών την 1.2.2002.
Επομένως, είναι σαφής η υπεροχή του Ε.Μ. έναντι του αιτητή στο κριτήριο της αρχαιότητας κατά δεκαπέντε μήνες, η οποία, δεδομένης της φύσης της επίδικης θέσης ως θέσης προαγωγής, λήφθηκε υπόψη. Υπενθυμίζω συναφώς ότι σε σωρεία αποφάσεων έχει λεχθεί ότι η υπεροχή ενός υποψηφίου έναντι άλλου ακόμα και σε μήνες αρχαιότητας, μπορεί να προσμετρήσει στη συνολική εικόνα των υποψηφίων (βλ.
Ασιήκαλης κ.α. ν. Α.Η.Κ., συνεκδ. ECLI:CY:AD:2014:D417, Υποθ. 1059/2011 και 1308/2011, ημερ. 24.6.2014, Κασσιανίδης κ.α. ν. Δημοκρατία, Υποθ. Αρ. 339/2010, ημερ. 20.7.2012 και Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας (2009) 3 Α.Α.Δ. 164). Μάλιστα, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε υπεροχή σε αρχαιότητα δεκαοχτώ μηνών (εδώ η υπεροχή ανάγεται σε δεκαπέντε μήνες) ως σημαντική και όχι οριακή (βλ.
Κυριάκος Παρτάσης ν. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 1617/2007, ημερ. 9.12.2008). Επιπρόσθετα, έχει κριθεί ότι η αρχαιότητα μπορεί να ισοζυγίζει και ελαφρώς καλύτερες εκθέσεις ή/και καλύτερα προσόντα (βλ. Ασιήκαλης κ.α., ανωτέρω, και Δημοκρατία ν. Βασιλείου (1990) 3 Α.Α.Δ. 226).
Περαιτέρω, δεν συμφωνώ ούτε με τον ισχυρισμό του αιτητή περί υπεροχής του έναντι του Ε.Μ. στο κριτήριο της πείρας. Όπως προκύπτει από τους οικείους διοικητικούς φακέλους, αντίστοιχη πείρα έχει και το Ε.Μ.. Το γεγονός δε ότι ο αιτητής υπηρέτησε προηγουμένως για δέκα έτη σε θέση και/ή μονάδα όπου ασκούσε καθήκοντα απόλυτα σχετικά με τα καθήκοντα της επίδικης θέσης, δεν θα μπορούσε να του προσδώσει υπεροχή και σε πείρα αφού, σύμφωνα με την πάγια και διαχρονική επί του θέματος νομολογία, ο κάθε υποψήφιος αξιολογείται σύμφωνα με τα καθήκοντα που του ανατίθενται στο πλαίσιο του σχεδίου υπηρεσίας της θέσης (βλ. Κωνσταντίνου ν. Α.Η.Κ., ECLI:CY:AD:2014:D582, Υποθ. Αρ. 1876/2012, ημερ. 29.7.2014, Γιώργος Σαμανίδης κ.α. ν. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 889/2001, ημερ. 10.2.2003, Τάκης Γεωργιάδης ν. Α.Η.Κ. (1996) 3 Α.Α.Δ. 249, Δρουσιώτη ν. Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου, Υποθ. 524/88/31.8.1990 και Στεφάνου ν. Δημοκρατίας, Υποθ. 512/89/19.9.1990).
Αντίθετα, όπως επισημαίνεται και από την καθ’ ης η αίτηση, η υπεροχή του Ε.Μ. σε αρχαιότητα προσδίδει σε αυτόν και υπέρμετρη πείρα. Αυτό σε πλήρη συμβατότητα και με την ημεδαπή επί του ζητήματος νομολογία (βλ. Λοΐζος Παναγή ν. Δημοκρατίας (2011) 3 Α.Α.Δ. 639). Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Χ. Ιωάννου ν. Α.Η.Κ., Υποθ. Αρ. 1259/2008, ημερ. 27.1.2010, λέχθηκε χαρακτηριστικά πως αναγνωρίζεται γενικά ότι, η αρχαιότητα σε μια υπηρεσία προσδίδει λογικά και υπέρμετρη πείρα και ότι η αρχαιότητα και η πείρα, έστω έντεκα μηνών, δεν θα μπορούσαν να παραγνωριστούν.
Ενόψει των πιο πάνω, καταλήγω ότι η σύσταση του Διευθυντή υπήρξε εν πάση περιπτώσει εύλογα επιτρεπτή. Επιπρόσθετα, και πέραν του γεγονότος ότι συνάδει με τα στοιχεία των φακέλων, διαπιστώνω ότι η υπό αναφορά σύσταση είναι και επαρκώς αιτιολογημένη, μπορεί δε η αιτιολογία να συμπληρωθεί από τα στοιχεία των φακέλων. Προκύπτει περαιτέρω και η διενέργεια προηγούμενης δέουσας έρευνας, καταδεικνύοντας γιατί ο Διευθυντής κατέληξε στη συγκεκριμένη εισήγηση. Η δε αναφορά του Διευθυντή και στα λοιπά στοιχεία κρίσης, και όχι μόνον στην αρχαιότητα, καταδεικνύει ότι η εν λόγω σύσταση δεν βασίστηκε μόνο στο συγκεκριμένο στοιχείο κρίσης. Συνεπώς, δε διαπιστώνω οτιδήποτε μεμπτό στην εν λόγω σύσταση.
Παρομοίως, κρίνω ότι δεν ευσταθούν ούτε οι ισχυρισμοί περί πάσχουσας σύστασης της Συμβουλευτικής Υπεπιτροπής. Και εδώ ισχύουν εν πολλοίς αυτά που έχω αναφέρει πιο πάνω σε σχέση με τη σύσταση του Διευθυντή, την οποία, ειρήσθω εν παρόδω, η εν λόγω Επιτροπή υιοθέτησε. Από μελέτη του σχετικού πρακτικού της συνεδρίας ημερομηνίας 16.10.2012, δε διαπιστώνω οτιδήποτε μεμπτό αναφορικά με τη σύσταση της Επιτροπής. Αντιθέτως, θεωρώ ότι η εν λόγω σύσταση συνάδει με τα στοιχεία των οικείων διοικητικών φακέλων, υπήρξε δε επαρκώς αιτιολογημένη, δυνάμενη να υπαχθεί στον απαιτούμενο δικαστικό έλεγχο, και συμπληρώνεται από τα στοιχεία των εν λόγω φακέλων, όπως ακριβώς και η σύσταση του Διευθυντή. Περαιτέρω, δεν διαπιστώνω να έχει εμφιλοχωρήσει οποιαδήποτε πλάνη κατά τη διατύπωση της εν λόγω σύστασης, ως η ευπαίδευτη συνήγορος του αιτητή ισχυρίζεται. Όλα τα στοιχεία ήσαν ενώπιον του αρμόδιου οργάνου και ελήφθησαν δεόντως υπόψη.
Κατά συνέπεια, ούτε ο συγκεκριμένος προβαλλόμενος λόγος ακύρωσης ευσταθεί και, συνακόλουθα, απορρίπτεται.
Τέλος, λαμβανομένων υπόψη και των όσων έχω αναφέρει ανωτέρω, δε διαπιστώνω οτιδήποτε μεμπτό ούτε και στην απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της καθ’ ης η αίτηση. Μάλιστα, δεδομένου του σύννομου των συστάσεων τόσο του Διευθυντή όσο και της Συμβουλευτικής Υπεπιτροπής, ως έχει αναλυτικά εξηγηθεί ανωτέρω, οι εν λόγω συστάσεις, οι οποίες και λήφθηκαν υπόψη από το Συμβούλιο, επαυξάνουν στο κριτήριο της αξίας του Ε.Μ. (βλ. Μοδίτης ν. Δημοκρατίας (2002) 3 Α.Α.Δ. 695 και Ροζάννα-Αμφιτρίτη Κούτσιου ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2015:C591, Α.Ε. 168/10, ημερ. 10.9.2015).
Όπως προκύπτει από το πρακτικό της συνεδρίας ημερομηνίας 6.11.2012, το Διοικητικό Συμβούλιο της καθ’ ης η αίτηση αναφέρει με λεπτομέρεια στη δική του απόφαση τους λόγους για τους οποίους επέλεξε για προαγωγή το Ε.Μ.. Κρίνω ότι η υπό του Συμβουλίου αιτιολόγηση της επιλογής του Ε.Μ. για την πλήρωση της επίδικης θέσης είναι επαρκής, σε κάθε δε περίπτωση η εν λόγω αιτιολογία μπορεί να συμπληρωθεί από τα στοιχεία των φακέλων.
Περαιτέρω, όπως καταγράφεται στο σχετικό πρακτικό, οι οικείοι διοικητικοί φάκελοι ήσαν ενώπιον του Συμβουλίου και όλα τα ουσιώδη στοιχεία σε σχέση με την αξιολόγηση των υποψηφίων, στη βάση και των προνοιών του οικείου σχεδίου υπηρεσίας, λήφθηκαν υπόψη. Γίνεται ειδική αναφορά και στην αξία και στα προσόντα και στην αρχαιότητα των υποψηφίων, καθώς επίσης και στα πρόσθετα προσόντα αυτών, στα οποία και το Συμβούλιο απέδωσε την ανάλογη βαρύτητα.
Ειδικότερα ως προς το ζήτημα των πρόσθετων προσόντων, επειδή γίνεται ιδιαίτερη αναφορά από τη συνήγορο του αιτητή και στο πλαίσιο του ισχυρισμού της περί πάσχουσας απόφασης του Διοικητικού Συμβουλίου της Α.Η.Κ., κρίνω σκόπιμο να αναφέρω τα εξής:
Είναι πάγια και διαχρονικά νομολογημένο ότι πρόσθετα προσόντα που δεν προβλέπονται από το σχέδιο υπηρεσίας, έχουν περιορισμένη σημασία και δεν μπορούν από μόνα τους να προσδώσουν έκδηλη υπεροχή. Απόκειται στο διορίζον όργανο να τα αξιολογήσει και σταθμίσει, αποφεύγοντας δυο άκρα, ήτοι, αφ' ενός, να μη δοθεί σ' αυτά υπερβολική βαρύτητα, ώστε να ισοδυναμούν με απόδοση έκδηλης υπεροχής, αλλά, αφ' ετέρου, η σημασία που τους δίδεται να μην είναι εντελώς οριακή. Μέσα σε αυτά τα όρια το δικαστήριο δεν επεμβαίνει σε ό,τι αφορά την αξιολόγηση και στάθμιση των στοιχείων (βλ. Πανίκος Πούρος κ.ά., ανωτέρω, Γιώργος Ζωδιάτης ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2008) 3 Α.Α.Δ. 406 και Θεοχάρης Κασκίρης ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2016:D91, Υποθ. Αρ. 696/2012, ημερ. 16.2.2016). Εν προκειμένω, ούτε το Συμβούλιο, όπως ούτε και ο Διευθυντής ούτε και η Συμβουλευτική Υπεπιτροπή κατά τη διατύπωση της σύστασής τους, είχαν υποχρέωση να δώσουν ιδιαίτερη βαρύτητα στα προσόντα του αιτητή που δεν προβλέπονταν από το οικείο σχέδιο υπηρεσίας. Εν πάση όμως περιπτώσει, προκύπτει ότι και το Συμβούλιο είχε ενώπιον του το σύνολο των προσόντων των υποψηφίων, τα οποία και αξιολόγησε αναλόγως. Αναφέρθηκε δε ειδικά στην υπό του κάθε υποψηφίου κατοχή πρόσθετων προσόντων, προσθέτοντας ότι προσέδωσε σε αυτά τη δέουσα σημασία.
Τέλος, κρίνω χρήσιμο να υπενθυμίσω ότι η αρχαιότητα δεν παύει να αποτελεί ένα από τα θεσμοθετημένα κριτήρια επιλογής, το οποίο ουδέποτε έπαψε να έχει τη δική του σημασία (βλ. Γιώργος Ζωδιάτης, ανωτέρω), ιδιαίτερα δε σε θέσεις προαγωγής. Εν προκειμένω, η υπεροχή του Ε.Μ. σε αρχαιότητα και, συνακόλουθα, σε πείρα, καθώς και οι υπέρ του Ε.Μ. προαναφερθείσες συστάσεις, οι οποίες προσθέτουν στην αξία, καθιστούν εύλογα επιτρεπτή την απόφαση της καθ’ ης η αίτηση να επιλέξει το Ε.Μ. για διορισμό στην επίδικη θέση, παρά το γεγονός ότι ο αιτητής υπερείχε στην κατοχή πρόσθετου προσόντος, η οποία όμως, ως ελέχθη πιο πάνω αναλυτικά, μόνο περιορισμένη σημασία μπορεί να έχει.
Ενόψει όλων των πιο πάνω, κρίνω ότι η προσβαλλόμενη απόφαση υπήρξε νόμιμη και, εν πάση περιπτώσει, εύλογα επιτρεπτή. Ουδείς λόγος ακύρωσης στοιχειοθετείται και, συνακόλουθα, δε χωρεί επέμβαση του Δικαστηρίου.
Επισημαίνω, συναφώς, ότι κατά πάγια και διαχρονική νομολογία, κατά την πλήρωση θέσεων ψηλά στην ιεραρχία, όπως συμβαίνει εν προκειμένω, το διορίζον όργανο έχει ευρύτερη διακριτική ευχέρεια επιλογής (βλ. Κυπριακή Δημοκρατία ν. Αντώνη Βασιλειάδη κ.α., Α.Ε. 3773, 3774, ημερ. 14.9.2006 και Ελευθέριος Στυλιανίδης ν. Δημοκρατία, Υποθ. Αρ. 753/2007, ημερ. 16.3.2009).
Επέμβαση του δικαστηρίου είναι δυνατή μόνο όπου αυτό ικανοποιείται από τον αιτητή ότι ο τελευταίος υπερείχε έκδηλα έναντι του υποψήφιου που έχει επιλεγεί. Μόνο σε τέτοια περίπτωση το όργανο που έχει προβεί στην επιλογή θεωρείται ότι έχει υπερβεί τα ακραία όρια της διακριτικής του ευχέρειας και έχει κάμει κακή χρήση της (βλ. Δημοκρατία κ.ά. ν. Παπαχριστοδούλου κ.ά. (2002) 3 Α.Α.Δ. 329 σελ. 338 και Georghiou v. Republic (1976) 3 C.L.R. 74, 85). Όπως όμως έχει εξηγηθεί, κάτι τέτοιο δε συμβαίνει στην παρούσα περίπτωση.
Ενόψει των πιο πάνω, κρίνω ότι δεν έχει στοιχειοθετηθεί λόγος ακύρωσης. Συνεπώς, η προσφυγή απορρίπτεται με €1.300 έξοδα εναντίον του αιτητή. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.
Φ.ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, ΔΔΔ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο