Legislator Giurisprudenza & Legislazione
Υπόθεση Αρ. 366/2014 ECLI:CY:DD:2016:32 Generato dall'IA

Administrative court dismisses disability pension claim due to lack of evidence and deference to medical councils.

Numero d'incarto Υπόθεση Αρ. 366/2014
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Cipro (CY)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The applicant challenged the termination of his disability pension, arguing the medical councils failed to conduct a proper inquiry and lacked objectivity. The court found the applicant bore the burden of proof to demonstrate worsening health or new evidence, which he failed to provide. Consequently, the court upheld the administrative decision, ruling that medical councils' conclusions are binding unless a clear error or irrationality is proven.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 146 of the Constitution; The conclusion of a medical council regarding an individual's capacity for work is binding and not subject to judicial review unless a clear error is demonstrated or the decision exceeds the bounds of administrative discretion.

Parole chiave

Generato dall'IA
disability pension termination medical council review burden of proof applicant administrative discretion objective medical assessment constitutional review limits irrationality standard incapacità lavorativa attestata

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 146 of the Constitution

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
GEORGHIOS NICOLAOU ν. THE MINISTER OF INTERIOR AND ANOTHER (1974) 3 CLR 189
GEORGHIOS NICOLAOU ν. THE MINISTER OF INTERIOR AND ANOTHER (1974) 3 CLR 189
Δημοκρατία ν. C. Kassinos Construction Ltd (1990) 3 ΑΑΔ 3835
Δημοκρατία ν. C. Kassinos Construction Ltd (1990) 3 ΑΑΔ 3835
Κυπριακή Δημοκρατία μέσω του Υπουργικού Συμβουλίου και Άλλος ν. Κοινότητας Πυργών (1996) 3 ΑΑΔ 503
Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας ν. Αντώνη Ζάμπογλου (1997) 3 ΑΑΔ 270
Atreas Enterprises Ltd ν. Δημοκρατίας (1998) 3 ΑΑΔ 169
Atreas Enterprises Ltd ν. Δημοκρατίας (1998) 3 ΑΑΔ 169
Φράγκου Στέφανος ν. Δημοκρατίας (1998) 3 ΑΑΔ 270
Φράγκου Στέφανος ν. Δημοκρατίας (1998) 3 ΑΑΔ 270
Χατζηαράπης Γεώργιος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (1999) 3 ΑΑΔ 64
Χατζηαράπης Γεώργιος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (1999) 3 ΑΑΔ 64
Motorways Ltd ν. Υπουργού Οικονομικών και Άλλου (1999) 3 ΑΑΔ 447
Motorways Ltd ν. Υπουργού Οικονομικών και Άλλου (1999) 3 ΑΑΔ 447
Ράφτης Αντώνης ν. Κυπριακής Δημοκρατίας και Άλλων (2002) 3 ΑΑΔ 345
Χαραλάμπους Γεώργιος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2005) 3 ΑΑΔ 489
Samson Anayat ν. Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων (2006) 3 ΑΑΔ 390
Χρυσικού Χρίστος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2008) 3 ΑΑΔ 483
Χρυσικού Χρίστος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2008) 3 ΑΑΔ 483
ΒΑΣΟΣ ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ ν. ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ κ.α., Υπόθεση Αρ.: 330/2011
ΒΑΣΟΣ ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ ν. ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ κ.α., Υπόθεση Αρ.: 330/2011, 17/1/2014, ECLI:CY:AD:2014:D35
ΛΟΥΚΑΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ ν. ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ, Υπόθεση Αρ. 1918/2012
ΛΟΥΚΑΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ ν. ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ, Υπόθεση Αρ. 1918/2012, 19/5/2014, ECLI:CY:AD:2014:D329
ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Υπόθεση Αρ. 116/2012
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

GEORGHIOS NICOLAOU ν. THE MINISTER OF INTERIOR AND ANOTHER (1974) 3 CLR 189

Δημοκρατία ν. C. Kassinos Construction Ltd (1990) 3 ΑΑΔ 3835

Kυπριακή Δημοκρατία μέσω του Yπουργικού Συμβουλίου και Άλλος ν. Koινότητας Πυργών μέσω του Kοινοτάρχη και της Xωριτικής Aρχής Πυργών και Άλλων (1996) 3 ΑΑΔ 503

Eπιτροπή Eκπαιδευτικής Yπηρεσίας ν. Aντώνη Zάμπογλου (1997) 3 ΑΑΔ 270

Atreas Enterprises Ltd ν. Δημοκρατίας (1998) 3 ΑΑΔ 169

Φράγκου Στέφανος ν. Δημοκρατίας (1998) 3 ΑΑΔ 270

Χατζηαράπης Γεώργιος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (1999) 3 ΑΑΔ 64

Motorways Ltd ν. Υπουργού Οικονομικών και Άλλου (1999) 3 ΑΑΔ 447

Ράφτης Αντώνης ν. Kυπριακής Δημοκρατίας και Άλλων (2002) 3 ΑΑΔ 345

Xαραλάμπους Γεώργιος ν. Kυπριακής Δημοκρατίας (2005) 3 ΑΑΔ 489

Samson Anayat ν. Aναθεωρητικής Aρχής Προσφύγων (2006) 3 ΑΑΔ 390

Χρυσικού Χρίστος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2008) 3 ΑΑΔ 483

ΒΑΣΟΣ ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ ν. ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ κ.α., Υπόθεση Αρ.: 330/2011, 17/1/2014, ECLI:CY:AD:2014:D35

ΛΟΥΚΑΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ ν. ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ, Υπόθεση Αρ. 1918/2012, 19/5/2014, ECLI:CY:AD:2014:D329

ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ, Αρ. Υπόθεσης: 116/2012, 1/8/2014, ECLI:CY:AD:2014:D592

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:DD:2016:32

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

Υπόθεση Αρ. 366/2014

23 Φεβρουαρίου 2016

[Φ. ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ/στης]

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ ΦΥΛΑΚΤΟΥ,

Αιτητής,

και

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ

Καθ΄ ων η Αίτηση.

Αιτητής προσωπικά

Μ. Δρυμιώτου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ’ ων η Αίτηση.

ΑΠΟΦΑΣΗ

ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ.: Ο αιτητής, που από τις 17.7.2008 είχε κριθεί συνταξιούχος ανικανότητας σε ποσοστό 75%, επανεξετάστηκε από νευροχειρουργικό ιατρικό συμβούλιο στις 11.6.2012 και 23.7.2012, το οποίο γνωμάτευσε ότι αυτός ήταν ικανός για άσκηση του επαγγέλματός του. Υιοθετώντας την πιο πάνω γνωμάτευση, ο Διευθυντής των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων (στο εξής «ο Διευθυντής»), τερμάτισε τη σύνταξη ανικανότητας του αιτητή από 1.8.2012. Ο αιτητής αντέδρασε, ασκώντας ιεραρχική προσφυγή προς την Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (στο εξής «η Υπουργός»), με αποτέλεσμα να τύχει εξέτασης από το δευτεροβάθμιο ιατρικό συμβούλιο, στις 13.12.2012, το οποίο επίσης γνωμάτευσε ότι ο αιτητής ήταν ικανός για την άσκηση του επαγγέλματός του. Συνακόλουθα, η Υπουργός, στις 8.2.2013, απέρριψε την ιεραρχική προσφυγή του αιτητή.

Εν συνεχεία, και συγκεκριμένα στις 28.5.2013, ο αιτητής υπέβαλε νέα αίτηση για σύνταξη ανικανότητας, συνοδευόμενη από ιατρική έκθεση του θεράποντος ιατρού του. Η εν λόγω έκθεση έτυχε εξέτασης από την Ιατρική Σύμβουλο των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων, η οποία και αποφάνθηκε ότι από την έκθεση αυτή δε διαφαίνεται οποιαδήποτε επιδείνωση της κατάστασης της υγείας του αιτητή ούτε νέα στοιχεία που να μην είχαν ήδη εκτιμηθεί είτε από το πρωτοβάθμιο ιατρικό συμβούλιο που τον εξέτασε στις 11.6.2012 και 23.7.2012, είτε από το δευτεροβάθμιο ιατρικό συμβούλιο, που τον εξέτασε στις 13.12.2012.

Με βάση την προαναφερθείσα έκθεση, ο Διευθυντής, στις 9.9.2013, απέρριψε την αίτηση του αιτητή, αφού ο τελευταίος, δεδομένης και της διαπίστωσης περί μη επιδείνωσης της κατάστασης της υγείας του, κρίθηκε πως ήταν ικανός για την άσκηση του επαγγέλματός του, ενημερώνοντας τον σχετικά, με επιστολή ημερομηνίας 11.9.2013. Κατά της εν λόγω απορριπτικής απόφασης, ο αιτητής άσκησε προς την Υπουργό ιεραρχική προσφυγή, στις 14.10.2013, η οποία στις 4.3.2014, υιοθετώντας την εισήγηση της Τριμελούς Επιτροπής που ορίστηκε για να συμβουλεύει την Υπουργό στα θέματα ιεραρχικών προσφυγών, έκρινε ορθή την προαναφερθείσα απόφαση του Διευθυντή και απέρριψε την ιεραρχική προσφυγή του αιτητή. Με σχετική επιστολή ημερομηνίας 6.3.2014, ο αιτητής ενημερώθηκε για την απόφαση της Υπουργού.

Στις 20.3.2014, ο αιτητής καταχώρησε την παρούσα προσφυγή, με την οποία στρέφεται κατά της απόφασης των καθ’ ων η αίτηση να απορρίψουν την αίτησή του για σύνταξη ανικανότητας, αξιώνοντας την ακύρωσή της.

Ο αιτητής ισχυρίζεται ότι οι καθ’ ων η αίτηση, «χωρίς τη δέουσα έρευνα και προσοχή», τερμάτισαν τη σύνταξη ανικανότητάς του. Προς τούτο, υποστηρίζει στην αγόρευσή του ότι οι καθ’ ων η αίτηση δεν έλαβαν υπόψη τους πιστοποιητικά από θεράποντες ιατρούς του, τα οποία είχε επισυνάψει στην αίτησή του ημερομηνίας 28.5.2013. Ισχυρίζεται επίσης ότι «ο ρόλος του Ιατροσυμβουλίου ήταν να κρίνει την κατάσταση του αιτητή αν ήταν ικανός για εργασία ή όχι και όχι να συγκρίνει με προηγούμενη κατάσταση» και ότι «αυτό αποδεικνύει ότι η γνωμάτευση των καθ’ ων η αίτηση δεν ήταν αντικειμενική». Τέλος, όσον αφορά το δευτεροβάθμιο ιατροσυμβούλιο, ο αιτητής ισχυρίζεται ότι ρόλος του ήταν «να εξοικονομήσουν λεφτά για το κράτος».

Από την πλευρά τους, οι καθ’ ων η αίτηση αντιτείνουν ότι οι ισχυρισμοί του αιτητή είναι γενικοί, αόριστοι και ατεκμηρίωτοι και δεν στοιχειοθετούν κανένα λόγο ακύρωσης, συνεπώς αυτοί είναι απορριπτέοι. Ισχυρίζονται περαιτέρω ότι η προσβαλλόμενη πράξη είναι ορθή και νόμιμη, επαρκώς και/ή δεόντως αιτιολογημένη και λήφθηκε μετά από δέουσα έρευνα.

Εν πρώτοις, επισημαίνεται ότι το κατά πόσον ο αιτητής είναι ή όχι ικανός να ασκεί την εργασία του αποτελεί ζήτημα τεχνικό που δεν εμπίπτει στον έλεγχο του Δικαστηρίου κατά την αναθεωρητική του δικαιοδοσία, εκτός εκεί όπου διαπιστώνεται πλάνη, κακοπιστία ή έλλειψη δέουσας έρευνας. Το Δικαστήριο δεν υποκαθιστά τις αποφάσεις της Διοίκησης, ούτε προβαίνει σε επανεκτίμηση γεγονότων , εφόσον κρίνει ότι η έρευνα ήταν επαρκής (βλ.

Βάσος Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2014:D35, Υποθ. Αρ. 330/2011, ημερ. 17.1.2014, Δημοκρατία ν. C. Cassinos Constructions Ltd (1990) 3(Ε) Α.Α.Δ. 3835, Χατζηαράπης ν. Δημοκρατίας (1999) 3 Α.Α.Δ. 64, 69). Επαρκής έρευνα θεωρείται εκείνη που επεκτείνεται στη διερεύνηση κάθε σχετικού γεγονότος (βλ. Motorways Ltd ν. Δημοκρατίας (1999) 3 Α.Α.Δ. 447). Κατά πάγια νομολογία, η έκταση, ο τρόπος και η διαδικασία επί της έρευνας που θα ακολουθηθεί είναι συνυφασμένη με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, ποικίλλει ανάλογα με το υπό εξέταση ζήτημα και ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια της Διοίκησης (βλ.

Ιωάννης Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2014:D592, Υποθ. Αρ. 116/2012, ημερ. 1.8.2014, Σολωμού κ.α. ν. Αρχηγού Αστυνομίας κ.α. (2006) 2 Α.Α.Δ. 271, Ράφτης ν. Δημοκρατίας (2002) 3 Α.Α.Δ. 345, 366, Δημοκρατία ν. Κοινότητας Πυργών κ.ά., (1996) 3 Α.Α.Δ. 503, Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας ν. Ζάμπογλου, (1997) 3 Α.Α.Δ. 270 και Nicolaou v. Minister of Interior and Another (1974) 3 C.L.R. 189).

Η τελική εκτίμηση των γεγονότων και η λήψη της σχετικής απόφασης αποτελεί καθήκον και υποχρέωση του αρμόδιου οργάνου. Το δε κριτήριο για την πληρότητα της έρευνας έγκειται στη συλλογή και διερεύνηση των ουσιωδών στοιχείων, τα οποία παρέχουν βάση για ασφαλή συμπεράσματα (βλ. Ζάμπογλου, ανωτέρω).

Στην παρούσα υπόθεση, ο κύριος ισχυρισμός του αιτητή είναι η εκ μέρους των καθ’ ων η αίτηση μη διενέργεια της δέουσας έρευνας κατά τη λήψη της επίδικης απόφασης. Όπως ισχυρίζεται ο αιτητής, οι καθ’ ων η αίτηση δεν έλαβαν υπόψη τους πιστοποιητικά, τα οποία αυτός είχε επισυνάψει στην αίτησή του ημερομηνίας 28.5.2013 για παροχή σύνταξης ανικανότητας.

Κρίνω ότι ο συγκεκριμένος ισχυρισμός δεν ευσταθεί. Από τη μελέτη των οικείων διοικητικών φακέλων και των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου, προκύπτει ότι όλα τα γεγονότα και στοιχεία αναφορικά με την κατάσταση της υγείας του αιτητή ήταν ενώπιον των καθ’ ων η αίτηση και εξετάστηκαν από τα αρμόδια όργανα.

Αρχικά, οι καθ’ ων η αίτηση, στη βάση των ευρημάτων του πρωτοβάθμιου και δευτεροβάθμιου ιατροσυμβουλίου, όπως αυτά περιέχονται στις σχετικές εκθέσεις ημερομηνίας 11.6.2012, 23.7.2012 (πρωτοβάθμιου ιατροσυμβουλίου) και 13.12.2012 (δευτεροβάθμιου ιατροσυμβουλίου), και αφού είχαν ενώπιον τους και τη σχετική αίτηση του αιτητή, συνοδευόμενη από γνωμάτευση του θεράποντος ιατρού του αιτητή, τερμάτισαν από 8.2.2013 τη σύνταξη ανικανότητάς του, εφόσον ο αιτητής είχε κριθεί και από τα δυο ιατροσυμβούλια ότι ήταν ικανός για την άσκηση του επαγγέλματός του. Σημειώνεται ότι από τις ιατρικές τους εκθέσεις, και παρόλο που μέρος αυτών αφορά εξειδικευμένες επιστημονικές γνώσεις, οι οποίες δεν ελέγχονται από το Δικαστήριο, προκύπτει ότι τα ιατροσυμβούλια εξέτασαν δεόντως την περίπτωση του αιτητή, καταγράφοντας με σαφήνεια τα ευρήματά τους ή/και τους λόγους για τους οποίους κατέληξαν στη συγκεκριμένη γνωμάτευση, καθώς και στη διαπίστωση ότι ο αιτητής ήταν ικανός για την άσκηση του επαγγέλματός του.

Εν συνεχεία, κατά την εξέταση της νέας αίτησης του αιτητή, ημερομηνίας 28.5.2013, και πάλι προκύπτει ότι οι καθ’ ων η αίτηση έλαβαν υπόψη τους όλα τα στοιχεία που είχαν ενώπιον τους για τη λήψη της επίδικης απόφασης. Ειδικότερα, από τη μελέτη των οικείων διοικητικών φακέλων, διαπιστώνω ότι οι καθ΄ ων η αίτηση έλαβαν υπόψη τους και τη νέα έκθεση του θεράποντος ιατρού του αιτητή που συνόδευε την προαναφερθείσα αίτησή του, καθώς και την εισήγηση της Ιατρικής Συμβούλου Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων, όπως καταγράφεται στο φάκελο, η οποία προέβη στη διαπίστωση ότι τα όσα αναφέρονται στην εν λόγω έκθεση για τον αιτητή έχουν ήδη εκτιμηθεί από το πρωτοβάθμιο και το δευτεροβάθμιο ιατροσυμβούλιο και δε διαφαίνεται οποιαδήποτε επιδείνωση της κατάστασής του. Συνεπώς, προκύπτει ότι και οι δυο προαναφερθείσες εκθέσεις λήφθηκαν εκ νέου υπόψη για τη λήψη της επίδικης απόφασης.

Αλλά και από το περιεχόμενο της ίδιας της απόφασης της Υπουργού προκύπτει ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα δεδομένα της περίπτωσης του αιτητή, περιλαμβανομένης της αίτησης του αιτητή που αξιολογήθηκε από την προαναφερθείσα Ιατρική Σύμβουλο, της απορριπτικής απόφασης του Διευθυντή, των εκθέσεων των δυο ιατροσυμβουλίων, αλλά και της εισήγησης της Τριμελούς Επιτροπής που ορίστηκε για να συμβουλεύει την Υπουργό στα θέματα ιεραρχικών προσφυγών, ημερομηνίας 27.2.2014. Ας σημειωθεί, στο σημείο αυτό, ότι η Υπουργός δεν ασκεί πρωτογενή έρευνα αναφορικά με την κατάσταση της υγείας του αιτητή, αλλά στηρίζεται και προσδίδει ιδιαίτερη βαρύτητα στην άσκηση ελέγχου από το δευτεροβάθμιο ιατρικό συμβούλιο, την κρίση του οποίου συνεκτιμά με τα στοιχεία και το περιεχόμενο του φακέλου (Φράγκου ν. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ. 270).

Ενόψει των πιο πάνω, δεν εντοπίζω οτιδήποτε που να μπορεί να στοιχειοθετήσει έλλειψη δέουσας έρευνας εκ μέρους των καθ’ ων η αίτηση κατά τη λήψη της επίδικης απόφασης. Συναφώς, δεν εντοπίζω οτιδήποτε μεμπτό ούτε στη διαπίστωση των καθ’ ων η αίτηση ότι από τη νέα έκθεση του θεράποντος ιατρού του αιτητή δεν διαφαίνεται οποιαδήποτε επιδείνωση της κατάστασής του, ούτε στην κατάληξή τους να τον κρίνουν ικανό για να ασκεί το επάγγελμά του, ούτε και στη συνακόλουθη απόφασή τους να απορρίψουν την αίτησή του για σύνταξη ανικανότητας. Κρίνω δε σκόπιμο στο σημείο αυτό να επαναλάβω ότι το κατά πόσον ο αιτητής είναι ή όχι ικανός να ασκεί την εργασία του αποτελεί τεχνικό θέμα που δεν ελέγχεται από το Δικαστήριο κατά την αναθεωρητική του δικαιοδοσία, εκτός εκεί όπου διαπιστώνεται πλάνη, κακοπιστία ή έλλειψη δέουσας έρευνας, κάτι που δεν συμβαίνει στην παρούσα υπόθεση. Ούτε βεβαίως το Δικαστήριο υποκαθιστά τις αποφάσεις της Διοίκησης, ούτε προβαίνει σε επανεκτίμηση γεγονότων , εφόσον κρίνει ότι η έρευνα ήταν επαρκής (βλ. Βάσος Θεοχάρους, ανωτέρω, Δημοκρατία ν. C. Cassinos Constructions Ltd, ανωτέρω, Χατζηαράπης, ανωτέρω και Samson ν. Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων (2006) 3 Α.Α.Δ. 390).

Εν πάση περιπτώσει, τα πιστοποιητικά ή/και οι γνωματεύσεις, στα οποία αναφέρεται ο αιτητής και τα οποία, κατά τον ισχυρισμό του, δεν έλαβαν υπόψη οι καθ’ ων η αίτηση (επισυνάπτονται στην αγόρευσή του), δεν προσθέτουν οτιδήποτε στον ισχυρισμό περί έλλειψης δέουσας έρευνας, ούτε και μπορούν να μεταβάλουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο την τελική κατάληξη περί διενέργειας της δέουσας έρευνας εκ μέρους της Διοίκησης.

Εν πρώτοις, τονίζεται ότι σε κανένα από τα εν λόγω έγγραφα (πιστοποιητικά ή/και γνωματεύσεις) δεν αναφέρεται ότι ο αιτητής δεν είναι ικανός για την άσκηση του επαγγέλματός του ή/και ικανός για εργασία.

Περαιτέρω, παρατηρώ ότι το πρώτο από τα εν λόγω έγγραφα-γνωμάτευση ακτινολόγου- φέρει ημερομηνία 8.6.2012, δηλαδή προγενέστερη της λήψης της απόφασης των καθ’ ων η αίτηση για τερματισμό της σύνταξης ανικανότητας του αιτητή και, συνεπώς, θεωρώ πως ήταν ενώπιον των καθ’ ων η αίτηση και λήφθηκε υπόψη κατά τη λήψη της εν λόγω απόφασής τους ή, εν πάση περιπτώσει, θα έπρεπε να είχε τεθεί ενώπιον τους από τον αιτητή, ο οποίος είχε το βάρος απόδειξης και την υποχρέωση να παράσχει στους καθ’ ων η αίτηση όλα τα απαιτούμενα στοιχεία, προκειμένου να πείσει για το βάσιμο ή/και εύλογο του αιτήματός του (βλ.

Ιωάννης Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2014:D592, Υποθ. Αρ. 116/2012, ημερ. 1.8.2014, Χρυσικού ν. Δημοκρατίας (2008) 3 Α.Α.Δ. 483, 487 και Μάργαρη ν. Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Υποθ. Αρ. 456/010, ημερ. 27.3.2013). Τα ίδια ισχύουν και για τα πιστοποιητικά/γνωματεύσεις ημερομηνίας 13.6.2012 και 10.12.2012 (παραρτήματα III και IV αντίστοιχα, στη γραπτή αγόρευση του αιτητή).

Όσο δε αφορά στη γνωμάτευση που περιέχεται στο παράρτημα ΙΙ, παρατηρώ ότι αυτή φέρει ημερομηνία 16.12.2013, δηλαδή μεταγενέστερη της νέας αίτησης ημερομηνίας 28.5.2013, την οποία είχε υποβάλει ο αιτητής για σύνταξη ανικανότητας, αλλά και της ιεραρχικής προσφυγής που άσκησε ο αιτητής στις 14.10.2013. Παρόλο που, επαναλαμβάνω, ούτε στην εν λόγω γνωμάτευση αναφέρεται ότι ο αιτητής δεν είναι ικανός για εργασία, επισημαίνω ότι και εδώ ο αιτητής είχε το βάρος απόδειξης και όφειλε να εφοδιάσει τη Διοίκηση με όλα τα απαιτούμενα στοιχεία ώστε να πείσει για το βάσιμο του αιτήματος του.

Όπως έχει χαρακτηριστικά λεχθεί, «η εκ των υστέρων παραπομπή σε νέα στοιχεία, ιατρικά πιστοποιητικά κ.α. δεν θεραπεύει την παράλειψη» (βλ. Ιωάννης Χαραλάμπους, ανωτέρω).

Ενόψει των πιο πάνω, κρίνω ότι ο ισχυρισμός περί έλλειψης δέουσας έρευνας δεν ευσταθεί. Αντίθετα, κρίνω ότι η έρευνα που έγινε ήταν η δέουσα και δε χωρεί επέμβαση του Δικαστηρίου, το οποίο και δε μπορεί να υποκαταστήσει το αποφασίζον όργανο (βλ. Ράφτης, ανωτέρω και Δημοκρατία ν. Κοινότητας Πυργών κ.ά., ανωτέρω).

Ως προς τον ισχυρισμό του αιτητή ότι ο ρόλος του ιατροσυμβουλίου ήταν να κρίνει κατά πόσον αυτός ήταν ικανός για εργασία ή όχι «και όχι να συγκρίνει με προηγούμενη κατάσταση» καθώς και ότι «αυτό αποδεικνύει ότι η γνωμάτευση των καθ’ ων η αίτηση δεν ήταν αντικειμενική», θα αρκεστώ να επισημάνω ότι και τα δυο ιατροσυμβούλια (πρωτοβάθμιο και δευτεροβάθμιο) στις γνωματεύσεις τους, στη βάση των εκθέσεών τους και των εκεί περιεχόμενων ευρημάτων τους, έκριναν ότι ο αιτητής ήταν ικανός να ασκεί το επάγγελμά του. Ο δε ισχυρισμός περί μη αντικειμενικής γνωμάτευσης δεν αναπτύσσεται περαιτέρω και ως γενικός, αόριστος και ατεκμηρίωτος δε μπορεί να εξεταστεί αλλά καθίσταται απορριπτέος (βλ. Δημοκρατία ν. Αντώνης Αντωνίου, Α.Ε. 3413, ημερ. 11.6.2004, MILTIADES NEOPHYTOU CIVIL ENGINEERING CONTRACTORS & DEVELOPERS LTD v. Αναθεωρητική Αρχή Προσφορών κ.α., Υποθ. Αρ. 1211/2011, ημερ. 5.5.2015).

Ωστόσο, κρίνω σκόπιμο στο σημείο αυτό να επαναλάβω την πάγια επί του θέματος θέση της ημεδαπής νομολογίας, ότι η κρίση του ιατροσυμβουλίου, αποτελούμενου από ιατρούς, εμπειρογνώμονες ως προς ειδικά ιατρικά θέματα, παραμένει ανέλεγκτη και δεν αναθεωρείται, εκτός αν καταδειχθεί πρόδηλο λάθος στην όλη εξέταση του θέματος ή υπέρβαση των ακρών ορίων της διακριτική εξουσίας της Διοίκησης, υπό την έννοια ότι τα συμπεράσματα δεν ήταν εύλογα επιτρεπτά με βάση τα ενώπιον της στοιχεία (βλ. Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας (2005) 3 Α.Α.Δ. 489, Atreas Enterprises Ltd v. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ.169, Ανδρέας Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας, Υπόθεση Αρ. 637/2011, ημερ. 11.1.2013 και Λουκάς Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2014:D329, Υποθ. Αρ. 1918/2012, ημερ. 19.5.2014). Στην προκειμένη περίπτωση, κάτι τέτοιο δεν έχει στοιχειοθετηθεί από τον αιτητή.

Τέλος, ο ισχυρισμός του αιτητή ότι ο ρόλος του δευτεροβάθμιου ιατροσυμβουλίου ήταν να εξοικονομήσει λεφτά για το κράτος, δε μπορεί να τύχει περαιτέρω εξέτασης και απορρίπτεται ως γενικός, αόριστος και ατεκμηρίωτος (βλ. Δημοκρατία ν. Αντώνης Αντωνίου και MILTIADES NEOPHYTOU CIVIL ENGINEERING CONTRACTORS & DEVELOPERS LTD, ανωτέρω).

Ενόψει των πιο πάνω, κρίνω ότι δεν έχει στοιχειοθετηθεί λόγος ακύρωσης. Συνεπώς, η προσφυγή απορρίπτεται με €700 έξοδα εναντίον του αιτητή. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

Φ.ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο