Legislator Giurisprudenza & Legislazione
Υπόθεση Αρ. 182/2013 ECLI:CY:DD:2016:23 Generato dall'IA

Administrative court dismisses claim that military administration failed to follow medical board recommendations regarding duties.

Numero d'incarto Υπόθεση Αρ. 182/2013
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Cipro (CY)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Administrative Court dismissed Andreas Santi's claim against the Ministry of Defense, ruling that the administration was not legally obligated to follow the medical board's recommendation for him to perform only clerical duties. The court found no specific statutory provision requiring the administration to adhere to the medical board's advice, noting that such obligations must stem from clear legislative text rather than general constitutional principles. Consequently, the court determined that no omission of required action occurred, leading to the rejection of the appeal.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 7 and 8 of the Constitution; The administration is not legally bound to comply with medical board recommendations unless a specific statutory provision imposes such an obligation, as general constitutional rights do not create enforceable duties of action.

Parole chiave

Generato dall'IA
omission of duty medical board recommendations statutory obligation administrative discretion constitutional rights military administration omission liability allontanamento nonostante motivi di salute

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 146 of the Constitution
Article 7 of the Constitution
Article 8 of the Constitution

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Yiangou Anna v. The Republic of Cyprus through the Director of Customs (1987) 3 CLR 27
Hadjigeorgi Georghios K v. The Minister of Finance through the Customs Department (1987) 3 CLR 280
Georgiadis Leukos P v. Council of the Republic of Cyprus (1995) 3 AAD 165
Demos Larnakas v. Mobil Oil Cyprus Ltd (1995) 3 AAD 400
Pagiatis Ioannis v. Port Authority of Cyprus and Others (1998) 3 AAD 700
Republic of Cyprus v. A.K. Xatzhiwannu & Sons (2005) 3 AAD 467
Pagiatis Panagiotis v. Port Authority of Cyprus (2008) 3 AAD 219
Zyngas v. Republic and Others (1991) 4 AAD 3327
Antonis Korfiotis and Others v. Republic of Cyprus through Head of National Guard, Case No. 298/2012, 17/6/2014, ECLI:CY:AD:2014:D402
Constitutional court annuls military orders assigning extra duties to injured officers without fresh medical review.
ECLI:CY:AD:2014:D402
Constitutional court annuls military orders assigning extra duties to injured officers without fresh medical review.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Yiangou Anna ν. The Republic of Cyprus through the Director of Customs (1987) 3 CLR 27

Hadjigeorgi Georghios K ν. The Minister of Finance through the Customs Department (1987) 3 CLR 280

Γεωργιάδης Λεύκος Π. ν. Yπουργικού Συμβουλίου Kυπριακής Δημοκρατίας (1995) 3 ΑΑΔ 165

Δήμος Λάρνακας ν. Mobil Oil Cyprus Ltd. (1995) 3 ΑΑΔ 400

Παγιάτας Iωσήφ ν. Aρχής Λιμένων Kύπρου και Άλλων (1998) 3 ΑΑΔ 700

Kυπριακή Δημοκρατία ν. A.K. Xατζηιωάννου & Yιοί (2005) 3 ΑΑΔ 467

Χατζηβασιλείου Παναγιώτης ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου (2008) 3 ΑΑΔ 219

Ζύγκας ν. Δημοκρατίας κ.ά. (1991) 4 ΑΑΔ 3327

ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΟΡΦΙΩΤΗΣ κ.α. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΑΡΧΗΓΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΦΡΟΥΡΑΣ, ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΡ. 298/2012, 17/6/2014, ECLI:CY:AD:2014:D402

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:DD:2016:23

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

(Υπόθεση Αρ. 182/2013)

17 Φεβρουαρίου 2016

[Φ. ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ/ΣΤΗΣ]

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

ΑΝΔΡΕΑΣ ΣΑΝΤΗ, Αιτητής,

και

ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΔΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΑΜΥΝΑΣ,

Καθ΄ ων η Αίτηση.

Ε. Πεύκου, για τον Αιτητή.

Κ. Σταυρινός, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ’ ων η Αίτηση.

ΑΠΟΦΑΣΗ

ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ.: Ο αιτητής διορίστηκε στο Στρατό της Δημοκρατίας με το βαθμό του Λοχία από την 1.6.1994 και ανήκει στο Όπλο του Μηχανικού του Στρατού Ξηράς. Από 1.1.2008 κατέχει το βαθμό του Αρχιλοχία και από 22.9.2012 υπηρετεί στον 20ο Λόχο Μηχανικού, που εδρεύει στον Κόρνο. Στις 7.5.2003, ο αιτητής, μετά από δικό του αίτημα, εξετάστηκε από αρμόδιο ιατροσυμβούλιο, το οποίο, αφού διαπίστωσε ότι αυτός έπασχε από χρόνια οσφυαλγία με αριστερή ισχυαλγία και ότι παρουσίαζε περιορισμό των κινήσεων της οσφυϊκής στήλης, συνέστησε όπως ο αιτητής εκτελεί γραφειακά καθήκοντα, χωρίς να εκτελεί καθήκοντα διανυκτέρευσης.

Στις 14.4.2008, μετά από εισήγηση της Διεύθυνσης Προσωπικού του ΓΕΕΦ προς το Υπουργείο Άμυνας, ο αιτητής εξετάστηκε εκ νέου από αρμόδιο ιατροσυμβούλιο, το οποίο, σύμφωνα με τα ευρήματά του, έκρινε ότι αυτός ήταν σε θέση να εκτελεί πλήρως τα καθήκοντά του. Ο αιτητής αντέδρασε και με επιστολή του, μέσω των δικηγόρων του, προς τον Υπουργό Άμυνας, ημερομηνίας 26.6.2008, εξέφρασε τη θέση ότι ήταν εσφαλμένη η εκ νέου παραπομπή του σε ιατροσυμβούλιο. Υποστήριξε ότι αδυνατούσε να εκπληρώσει οποιαδήποτε άλλα καθήκοντα εργασίας πέραν αυτών που του είχαν ανατεθεί με βάση το πόρισμα του ιατροσυμβουλίου ημερομηνίας 7.5.2003 και ενημέρωσε ότι είχε ήδη ζητήσει να επανεξεταστεί από ιατροσυμβούλιο, θεωρώντας εσφαλμένο το πόρισμα ημερομηνίας 14.4.2008. Οι καθ’ ων η αίτηση απάντησαν στον αιτητή, με επιστολή τους ημερομηνίας 7.11.2008. Προηγουμένως, και δη στις 27.10.2008, ο αιτητής, κατόπιν αιτήματός του, είχε εξεταστεί και πάλι από αρμόδιο ιατροσυμβούλιο, το οποίο, στη βάση των ευρημάτων του, συνέστησε απαλλαγή του αιτητή από ασκήσεις, αποφυγή άρσης βάρους πέραν των 25 κιλών και επανεξέταση της κατάστασης της υγείας του σε έξι μήνες.

Στις 11.1.2010, κατόπιν δικού του αιτήματος, ο αιτητής εξετάστηκε εκ νέου από ιατροσυμβούλιο, το οποίο έκρινε ότι σε εκείνο το στάδιο αυτός ήταν ικανός να εκτελεί πλήρως τα καθήκοντά του. Περαιτέρω, την 1.3.2010, το ιατροσυμβούλιο συνήλθε εκ νέου για επανεκτίμηση της κατάστασης του αιτητή και, προς αποφυγή επιδείνωσης της κατάστασης της υγείας του, αναίρεσε την απόφασή του ημερομηνίας 1.10.2010 και συνέστησε για τον αιτητή γραφειακά καθήκοντα εργασίας χωρίς διανυκτέρευση και απαλλαγή ασκήσεως για ένα χρόνο.

Νέα εξέταση του αιτητή από ιατροσυμβούλιο, κατόπιν αιτήματος του ιδίου, διενεργήθηκε στις 10.10.2011, με βάση τα ευρήματα της οποίας προτάθηκε χειρουργική αντιμετώπιση. Περαιτέρω, το ιατροσυμβούλιο συνέστησε την αποφυγή πεζοπορίας πέραν των 2000 μέτρων και άρσης βάρους πέραν των 10 κιλών, την αποφυγή παρατεταμένης κάμψης της οσφύος και ορθοστασίας πέραν των 20 λεπτών, ενώ συνέστησε και πέντε λεπτών διάλειμμα κινητοποίησης ανά ώρα εργασίας και αποφυγή νυκτερινής διαμονής σε υπαίθριο χώρο κατά την εκτέλεση ασκήσεων.

Στις 24.11.2011, εκδόθηκε από τον Αρχηγό της Εθνικής Φρουράς Διαταγή Διαρκούς Ισχύος, με την οποία ρυθμίζονταν διάφορα θέματα που αφορούσαν τους αξιωματικούς που, μετά από σύσταση αρμόδιου ιατροσυμβουλίου, χαρακτηρίζονται ως «υπηρεσίας γραφείου» ή «ελαφράς υπηρεσίας», δυνάμει της οικείας νομοθεσίας, καθώς και τους υπαξιωματικούς, οι οποίοι, μετά από σύσταση αρμόδιου ιατροσυμβουλίου, ορίζονται να εκτελούν γραφειακά καθήκοντα. Με βάση τα καθοριζόμενα στην εν λόγω Διαταγή, η Διοίκηση της Μονάδας που ήταν τοποθετημένος ο αιτητής, με διαταγή της ημερομηνίας 28.9.2012, αποφάσισε ότι ο αιτητής θα οριζόταν σε υπηρεσία Βοηθού Αξιωματικού Υπηρεσίας, αναφέροντας ότι αυτός θα εκτελούσε υπηρεσία μέχρι τις 21.00, δε θα έφερε ατομικό οπλισμό, κράνος ή εξάρτυση, δε θα παρίστατο στη μεσημβρινή επιθεώρηση φρουράς και θα εκτελούσε έφοδο μόνο σε συγκεκριμένους χώρους.

Στις 2.11.2012, ο αιτητής εξετάστηκε από δευτεροβάθμιο ιατροσυμβούλιο, το οποίο, με βάση τα ευρήματά του, συνέστησε, μεταξύ άλλων, χειρουργική επέμβαση, ενώ στις 19.2.2013, ο αιτητής υπέβαλε αίτημα για μετάθεση σε άλλη μονάδα, το οποίο όμως απορρίφθηκε. Όπως επίσης προκύπτει από τα στοιχεία του οικείου διοικητικού φακέλου, από 22.9.2012, οπότε και ο αιτητής μετατέθηκε στον 20ο Λόχο Μηχανικού, μέχρι 28.4.2013 δεν είχαν ανατεθεί οποιαδήποτε καθήκοντα στον αιτητή, ενώ από 29.4.2013 και εντεύθεν υπηρετεί ως Βοηθός Αξιωματικός Μερικού Αξιωματικού Επιστράτευσης (ΜΑΕ).

Ο αιτητής καταχώρησε την παρούσα προσφυγή στις 7.2.2013 και με αυτήν προσβάλλει ως άκυρη την «παράλειψη των Καθ’ ων η Αίτηση να συμμορφωθούν με και/ή να αξιολογήσουν δεόντως και/ή να ανταποκριθούν επαρκώς και/ή να συνεκτιμήσουν τις συστάσεις του Ιατροσυμβουλίου αναφορικά με την εκτέλεση από τον Αιτητή μόνο γραφειακών καθηκόντων χωρίς να εκτελεί καθήκοντα διανυκτέρευσης και παν παραλειφθέν έδει να είχε εκτελεστεί».

Οι καθ’ ων η αίτηση, στην γραπτή τους αγόρευση, εγείρουν δυο προδικαστικές ενστάσεις. Συγκεκριμένα, ισχυρίζονται ότι η ανάθεση γραφειακών καθηκόντων (και, κατ’ επέκταση, η παράλειψη ανάθεσης τέτοιων καθηκόντων στον αιτητή) δεν αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη, αλλά διοικητικό μέτρο εσωτερικής φύσεως που δεν επιφέρει καμία άμεση τροποποίηση στις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα του αιτητή. Με τη δεύτερη προδικαστική ένσταση, εγείρεται ο ισχυρισμός ότι στην παρούσα υπόθεση δεν υφίσταται οποιαδήποτε παράλειψη εκ μέρους των καθ’ ων η αίτηση, «αλλά πράξη, η οποία όμως δεν έχει προσβληθεί».

Ο αιτητής αντιτείνει ότι οι καθ’ ων η αίτηση κωλύονται ή/και δεν δύνανται να θέτουν και αναπτύσσουν τις εν λόγω προδικαστικές ενστάσεις με την γραπτή αγόρευσή τους, αλλά θα έπρεπε να το είχαν πράξει με την ένστασή τους, πράγμα όμως που δεν έκαναν και, συνεπώς, δεν έχουν δικαίωμα να το πράξουν στο παρόν στάδιο.

Δεν με βρίσκει σύμφωνο ο ισχυρισμός του αιτητή. Όπως έχει κατ’ επανάληψη νομολογηθεί, μπορεί να εξεταστεί αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο και προδικαστικά, πριν από την εξέταση των προβαλλόμενων λόγων ακύρωσης, η ύπαρξη των απαιτούμενων προϋποθέσεων για την καταχώρηση της προσφυγής (βλ. Δημοκρατία ν. Α.Κ. Χατζηιωάννου & Υιοι, Α.Ε. 3498, ημερ. 13.10.2005) και σε αυτή την κατηγορία εμπίπτει ασφαλώς και η εξέταση της φύσης της προσβαλλόμενης πράξης και το κατά πόσον αυτή είναι εκτελεστή (βλ. Yiangou v. Republic (1987) 3 C.L.R. 27, Hadjigeorghi v. The Minister of Finance (1987) 3 C.L.R. 280, Ν. Χρ. Χαραλάμπους «Εγχειρίδιο Κυπριακού Διοικητικού Δικαίου», 2006, σελ. 22-23). Συνεπώς, οι δυο προδικαστικές ενστάσεις, παρά το γεγονός ότι ηγέρθησαν με την γραπτή αγόρευση των καθ’ ων η αίτηση και όχι με την ένστασή τους, μπορούν να εξεταστούν στο παρόν στάδιο από το Δικαστήριο. Μάλιστα, λόγω της φύσης τους και της εγγενούς κρισιμότητας που ενέχουν, εξετάζονται κατά προτεραιότητα αμέσως πιο κάτω.

Με την πρώτη προδικαστική ένσταση, ως έχει λεχθεί πιο πάνω, οι καθ’ ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι η ανάθεση γραφειακών καθηκόντων (και, κατ’ επέκταση, η παράλειψη ανάθεσης τέτοιων καθηκόντων στον αιτητή) δεν αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη, αλλά διοικητικό μέτρο εσωτερικής φύσεως, το οποίο, ως τέτοιο, δεν επιφέρει καμία άμεση τροποποίηση στις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα του αιτητή.

Κύριο στοιχείο της εκτελεστής διοικητικής πράξης είναι η άμεση παραγωγή εννόμου αποτελέσματος που συνίσταται στη δημιουργία, τροποποίηση ή κατάλυση νομικής κατάστασης, δηλαδή δικαιωμάτων και υποχρεώσεων διοικητικού χαρακτήρα (βλ. Ζίγκας ν. Δημοκρατίας (1991) 4 (Δ) Α.Α.Δ. 3327, Παγιάτας ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου (1998) 3 Α.Α.Δ. 700, και Χατζηβασιλείου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου (2008) 3 Α.Α.Δ. 219). Περαιτέρω, ναι μεν η ανάθεση καθηκόντων ή/και αναδιανομή νέων καθηκόντων δεν υπόκειται στον αναθεωρητικό έλεγχο του Δικαστηρίου, όμως στην παρούσα περίπτωση, από τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου φαίνεται ότι τα καθήκοντα του αιτητή, με τη διαταγή της Διοίκησης της Μονάδας του αιτητή, ημερομηνίας 28.9.2012 (Παράρτημα 14 στην ένσταση των καθ’ ων η αίτηση), μεταβλήθηκαν ή/και επηρεάστηκαν αρνητικά με την ανάθεση υπηρεσίας εφόδου και την επέκταση του ωραρίου μέχρι τις 21.00. Συναφώς, με βρίσκει σύμφωνο η προσέγγιση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Αντώνης Κορφιώτης κ.α. ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2014:D402, Υποθ. Αρ. 298/2012, ημερ. 17.6.2014, από την οποία παραθέτω το ακόλουθο απόσπασμα:

«Στην προκειμένη περίπτωση όμως οι επίδικες πράξεις δεν αναδιανέμουν απλά καθήκοντα αλλά μεταβάλλουν επι το δυσμενέστερον τόσο το περιεχόμενο των καθηκόντων από γραφειακά σε άλλου είδους καθήκοντα όσο και το ωράριο εκτέλεσης τους. Επιβάλλουν πρόσθετες υποχρεώσεις στους αιτητές που δεν υφίσταντο πριν την έκδοση τους και ωράριο υπηρεσίας πέραν του ωραρίου εκτέλεσης γραφειακών καθηκόντων που στην βάση των σχετικών γνωματεύσεων του Ιατροσυμβουλίου μέχρι τότε εκτελούσαν. Συνεπώς η ανάθεση πρόσθετων υπηρεσιακών καθηκόντων όπως υπηρεσίες εφόδου και διανυκτέρευσης, επέκταση του ωραρίου μέχρι 21.00 ως αναλύονται στις σχετικές διαταγές, μετέβαλλαν ουσιωδώς τα καθήκοντα τους ως υπαξιωματικών που λόγω ιατρικών προβλημάτων τύγχαναν διαφορετικής μεταχείρισης. Θεωρώ ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις συνιστούν μονομερείς δηλώσεις βουλήσεως της Διοίκησης που επιβλήθηκαν στους αιτητές και επέφεραν έννομες συνέπειες για αυτούς. Φέρουν όλα τα γνωρίσματα εκτελεστών διοικητικών πράξεων. Συνεπώς η προδικαστική ένσταση αναπόφευκτα δεν μπορεί να επιτύχει.».

Ωστόσο, στην παρούσα υπόθεση, αυτό που προσβάλλεται δεν είναι η υπό των καθ’ ων η αίτηση ανάθεση συγκεκριμένων καθηκόντων στον αιτητή, αλλά η κατ’ ισχυρισμόν παράλειψή τους να συμμορφωθούν με και/ή να αξιολογήσουν δεόντως και/ή να συνεκτιμήσουν τις συστάσεις του Ιατροσυμβουλίου, που, ασφαλώς, συνιστά ένα εντελώς διάφορο θέμα.

Συνεπώς, ενόψει των πιο πάνω, κρίνω ότι η πρώτη προδικαστική ένσταση δεν ευσταθεί.

Με τη δεύτερη προδικαστική ένσταση, οι καθ’ ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι στην παρούσα υπόθεση δεν υφίσταται οποιαδήποτε παράλειψη εκ μέρους των καθ’ ων η αίτηση, «αλλά πράξη, η οποία όμως δεν έχει προσβληθεί» και, συνεπώς, η παρούσα προσφυγή θα πρέπει να απορριφθεί αφού είναι χωρίς αντικείμενο. Από τη στιγμή, συνεχίζουν οι καθ’ ων η αίτηση, που ο αιτητής διαφωνεί με την προαναφερθείσα διαταγή ημερομηνίας 28.9.2012 (Παράρτημα 14 στην ένσταση), και η οποία φέρει όλα τα στοιχεία της πράξης, θα έπρεπε αυτήν να είχε προσβάλει με την προσφυγή του.

Είναι πάγια και διαχρονικά νομολογημένο ότι για να υπάρχει παράλειψη οφειλόμενης ενέργειας, θα πρέπει η Διοίκηση να υποχρεούται από σαφή και συγκεκριμένη νομοθετική διάταξη να προβεί σε συγκεκριμένη ενέργεια για ρύθμιση ορισμένης σχέσης, δηλαδή θα πρέπει η Διοίκηση να παραλείπει να πράξει κάτι που της επιβάλλει ο νόμος (βλ. Γεωργιάδης ν. Δημοκρατίας, (1995) 3 Α.Α.Δ. 165, Χατζηβασιλείου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου (2008) 3 Α.Α.Δ. 219, Α. Ν. Λοϊζου «Το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας», σελ.339). Αντίθετα, δεν υφίσταται τέτοια παράλειψη όταν η Διοίκηση ενεργήσει ή παραλείπει να ενεργήσει μετά από άσκηση διακριτικής εξουσίας (βλ. Γεωργιάδης, ανωτέρω). Όπως τονίστηκε στην υπόθεση υπόθεση Δήμος Λάρνακας v. Mobil Oil Ltd (1995) 3 Α.Α.Δ. 400,

«Παράλειψη διοικητικού οργάνου να εκπληρώσει καθήκον υπόκειται σε αναθεώρηση μόνο όπου αυτή συνίσταται στη μη εκπλήρωση θετικής υποχρέωσης την οποία επιβάλλει ο νόμος. Σ' εκείνη την περίπτωση, η αδράνεια ελέγχεται εφόσον η παράλειψη της Διοίκησης την εκτρέπει από το νομοθετημένο καθήκον της. Αυτή είναι η έννοια την οποία ενέχει ο όρος «παράλειψη» στο άρθρο 146.1 του Συντάγματος, γιατί μόνο σ' εκείνη την περίπτωση η παράλειψη είναι αφ' εαυτής παράγωγος εννόμων αποτελεσμάτων και, συνεπώς, εκτελεστή.».

Περαιτέρω, στα Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας 1929-1959, σελ. 243 αναφέρονται τα εξής:

«Παράλειψις οφειλομένης νομίμου ενεργείας προσβλητή επί ακυρώσει δι' αιτήσεως προς το Συμβούλιον Επικρατείας δύναται να υπάρξη μόνον οσάκις διά σαφούς διατάξεως η Διοίκησις υποχρεούται εις συγκεκριμένην ενέργειαν προς ρύθμισιν ωρισμένης σχέσεως. Της ενεργείας μη επιβαλλομένης ρητώς υπό του νόμου και συνεπώς μη ούσης υποχρεωτικής διά την Διοίκησιν, η παράλειψις της Διοικήσεως ίνα ενεργήση, και η εκ της παραλείψεως τεκμαιρομένη άρνησις δεν συνιστούν εκτελεστάς πράξεις, άλλως τεκμαίρεται, ότι η ενέργεια ανήκει εις την διακριτικήν ευχέρειαν της διοικήσεως, εντός της σφαίρας της οποίας δεν είναι νοητή παράλειψις οφειλομένης ενεργείας.».

Στην υπό εξέταση περίπτωση, ρητή νομοθετική πρόνοια που να επιβάλλει στους καθ’ ων η αίτηση να συμμορφωθούν με τις συστάσεις του ιατροσυμβουλίου ή/και να αξιολογήσουν ή/και να συνεκτιμήσουν τις εν λόγω συστάσεις, αναφορικά με τα υπό του αιτητή εκτελεστέα καθήκοντα, δεν υπάρχει.

Συνεπώς, οι καθ’ ων η αίτηση δεν είχαν εκ του νόμου υποχρέωση να συμμορφωθούν με τις συστάσεις του ιατροσυμβουλίου, ως ο αιτητής υποστηρίζει, και, συνακόλουθα, δεν στοιχειοθετείται παράλειψη οφειλόμενης ενέργειας στην παρούσα υπόθεση.

Ο αιτητής επικαλείται τα άρθρα 7 (δικαίωμα ζωής και σωματικής ακεραιότητας) και 8 (απαγόρευση βασανιστηρίων και απάνθρωπης ή ταπεινωτικής τιμωρίας ή μεταχείρισης) του Συντάγματος για να τεκμηριώσει τον ισχυρισμό του περί παράλειψης οφειλόμενης ενέργειας που απορρέει από υποχρέωση ή/και καθήκον που προβλέπεται σε συγκεκριμένη διάταξη. Ωστόσο, κρίνω ότι στην υπό εξέταση υπόθεση, η επίκληση των εν λόγω συνταγματικών προνοιών δεν μπορεί να στοιχειοθετήσει τον ισχυρισμό περί συγκεκριμένης διάταξης που επιβάλλει καθήκον συμμόρφωσης της Διοίκησης με τις συστάσεις του ιατροσυμβουλίου. Επαναλαμβάνεται ότι η υποχρέωση της Διοίκησης θα πρέπει να πηγάζει από συγκεκριμένη και σαφή νομοθετική διάταξη. Εν προκειμένω, η επίκληση συνταγματικών διατάξεων και η επιχειρηματολογία στη βάση του, ως εκ της φύσεως του, γενικού περιεχομένου των εν λόγω συνταγματικών διατάξεων δεν είναι επαρκής και δε μπορεί να τεκμηριώσει τον εγειρόμενο ισχυρισμό περί θεσμοθετημένου καθήκοντος της Διοίκησης προς ενέργεια και συνακόλουθης παράλειψης οφειλόμενης ενέργειας.

Θα μπορούσε βεβαίως ο αιτητής να προσβάλει συγκεκριμένη πράξη ή/και θετική ενέργεια των καθ’ ων η αίτηση, με την οποία, σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς του, ως αυτοί αναπτύσσονται στις αγορεύσεις του, θίγονται τα συμφέροντά του, κάτι όμως που δεν έπραξε.

Ενόψει των πιο πάνω, κρίνω ότι η προδικαστική ένσταση ευσταθεί.

Με αυτή τη διαπίστωση, παρέλκει η εξέταση άλλων ζητημάτων που έχουν εγερθεί στην παρούσα προσφυγή.

Η προσφυγή απορρίπτεται ως απαράδεκτη, με €1.400 έξοδα εναντίον του αιτητή. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

Φ.ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο