Legislator Giurisprudenza & Legislazione
Ποινική Έφεση Αρ. 7288 Generato dall'IA

Appeal court rejects admissibility of new witness testimony not available at first instance trial.

Numero d'incarto Ποινική Έφεση Αρ. 7288
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Cipro (CY)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Court of Appeal dismissed the appellant's request to adduce new witness testimony at the appellate stage. The appellant argued for the introduction of evidence that was known to them but not presented during the original trial. The court ruled that such evidence is inadmissible because it existed at the time of the trial and could have been discovered with reasonable diligence, violating the principle that appeals review the correctness of the first instance judgment rather than substitute for it.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

s. 25(3) of the Courts Law 1960; The admissibility of new witness testimony at appeal is restricted to cases where the evidence did not exist at the time of the trial and could not have been discovered with reasonable diligence, as appeals are not a substitute for the original trial.

Parole chiave

Generato dall'IA
admissibility of new evidence appeal procedure limitations witness testimony at appeal reasonable diligence standard s. 25(3) Courts Law 1960 difetto di sottoscrizione diritto di ottenere una decisione perseguimento penale per diffamazione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
s. 25(3) of the Courts Law 1960

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
P. I. KOLIAS ν. THE POLICE (1963) 1 CLR 52
I. KOLIAS ν. THE POLICE (1963) 1 CLR 52
Mιχαηλίδης Ντίνος ν. Χρήστου Πουργουρίδη (2000) 1 ΑΑΔ 328
Mιχαηλίδης Ντίνος ν. Χρήστου Πουργουρίδη (2000) 1 ΑΑΔ 328
MICHAEL ANTONI PETRI ν. THE POLICE (1968) 2 CLR 40
MICHAEL ANTONI PETRI ν. THE POLICE (1968) 2 CLR 40
Athinis ν. Republic (1989) 2 ΑΑΔ 214
Athinis ν. Republic (1989) 2 ΑΑΔ 214
Αγαπίου ν. Δημοκρατίας (1989) 2 ΑΑΔ 396
Αγαπίου ν. Δημοκρατίας (1989) 2 ΑΑΔ 396
Pernell Geoffrey Michael John και Άλλοι ν. Kυπριακής Δημοκρατίας (Αρ. 1) (1998) 2 ΑΑΔ 177
Pernell Geoffrey Michael John και Άλλοι ν. Kυπριακής Δημοκρατίας (Αρ. 1) (1998) 2 ΑΑΔ 177
Χριστοδούλου Ιερόθεος άλλως Ρόπας και Άλλοι ν. Δημοκρατίας (Αρ. 1) (2000) 2 ΑΑΔ 294
Χριστοδούλου Ιερόθεος άλλως Ρόπας και Άλλοι ν. Δημοκρατίας (Αρ. 1) (2000) 2 ΑΑΔ 294
Simadhiakos Stelios M ν. The Police (1961) 1 CLR 64
Simadhiakos Stelios M ν. The Police (1961) 1 CLR 64
Λούτσιου Νέλλη ν. Αστυνομίας (Αρ. 1) (2003) 2 ΑΑΔ 338
Λούτσιου Νέλλη ν. Αστυνομίας (Αρ. 1) (2003) 2 ΑΑΔ 338
ECLI:CY:AD:2021:B505
Cypriot Court rejects appeal request for new witness testimony regarding alleged translation errors in murder trial.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

P. I. KOLIAS ν. THE POLICE (1963) 1 CLR 52

Mιχαηλίδης Ντίνος ν. Χρήστου Πουργουρίδη (2000) 1 ΑΑΔ 328

MICHAEL ANTONI PETRI ν. THE POLICE (1968) 2 CLR 40

Athinis ν. Republic (1989) 2 ΑΑΔ 214

Αγαπίου ν. Δημοκρατίας (1989) 2 ΑΑΔ 396

Pernell Geoffrey Michael John και Άλλοι ν. Kυπριακής Δημοκρατίας (Αρ. 1) (1998) 2 ΑΑΔ 177

Χριστοδούλου Ιερόθεος άλλως Ρόπας και Άλλοι ν. Δημοκρατίας (Αρ. 1) (2000) 2 ΑΑΔ 294

Simadhiakos Stelios M ν. The Police (1961) 1 CLR 64

Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ν. 14/1960 - Ο περί Δικαστηρίων Νόμος του 1960

Μεταγενέστερη νομολογία η οποία κάνει αναφορά στην απόφαση αυτή:

BARATASHVILI v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 207/2019, 9/11/2021, ECLI:CY:AD:2021:B505

BEST LEISURE INTERNATIONAL LTD, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΤΗ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΗ ΧΑΤΖΗΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΠΡΟΣΟΔΩΝ, ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ, Αναθεωρητική ΄Εφεση Αρ. 262/2012, 3/4/2015, ECLI:CY:AD:2015:C242

Μαρκίδης Ελεύθεριος ν. Ellinas Finance Public Company Ltd (2014) 1 ΑΑΔ 1934, ECLI:CY:AD:2014:A662

ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΜΑΡΚΙΔΗΣ ν. ELLINAS FINANCE PUBLIC COMPANY LTD, Πολιτική ΄Εφεση Αρ. 97/2011, 10/9/2014, ECLI:CY:AD:2014:A662

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ BONDAREVA, Πολιτική Έφεση Αρ. 7/2018, 18/12/2019, ECLI:CY:AD:2019:A529

ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΒΒΑ ν. ΓΙΩΡΓΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ Αρ. 134/09, 16/4/2014, ECLI:CY:AD:2014:A266

ΝΕΛΛΥ ΛΟΥΤΣΙΟΥ ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση αρ. 7421., 17 Ιουλίου, 2003

ASHOT EGIAZARYAN κ.α. ν. DENORO INVESTMENTS LIMITED κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 75/2011, 19/2/2013

Λούτσιου Νέλλη ν. Αστυνομίας (Αρ. 1) (2003) 2 ΑΑΔ 338

Εgiazaryan Ashot και Άλλοι ν. Denoro Investments Ltd και Άλλων (2013) 1 ΑΑΔ 409

Θ. Δ. v. Κ. Δ., ΄Εφεση Αρ. 12/2022, 23/6/2022, ECLI:CY:DOD:2022:20

Τοφαρίδου Μαρία ν. Επίσημου Παραλήπτη ως προσωρινός Εκκαθαριστής της Εταιρείας E & K Elian Developers Ltd και Άλλων (2016) 1 ΑΑΔ 1508, ECLI:CY:AD:2016:D287

ΜΑΡΙΑ ΤΟΦΑΡΙΔΟΥ ν. ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΠΑΡΑΛΗΠΤΗΣ ως ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΣ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ Ε & Κ ELIAN DEVELOPERS LTD κ.α., Πoλιτική ΄Εφεση αρ. 14/2013, 16/6/2016, ECLI:CY:AD:2016:D287

Σάββα Αντώνης ν. Γιώργου Αντωνίου (2014) 1 ΑΑΔ 877, ECLI:CY:AD:2014:A266

Samoila Nicolae ν. Δημοκρατίας (Αρ. 1) (2016) 2 ΑΑΔ 845, ECLI:CY:AD:2016:B468

Semio Production Ltd, Παναγιώτης Γεωργίου Λαπέρτας ν. (Aρ. 3) (2003) 2 ΑΑΔ 417

Best Leisure International Ltd ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2015) 3 ΑΑΔ 173, ECLI:CY:AD:2015:C242

NICOLAE SAMOILA ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Εφεση Αρ. 155/2012, 5/10/2016, ECLI:CY:AD:2016:B468

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

(2003) 2 ΑΑΔ 249

[*249]27 Μαΐου, 2003

[ΠΙΚΗΣ, Π., ΚΑΛΛΗΣ, ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ, Δ/στές]

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΛΑΠΕΡΤΑΣ,

Εφεσείων,

v.

SEMIO PRODUCTION LTD. (ΑΡ. 2),

Εφεσιβλήτων.

(Ποινική Έφεση Αρ. 7288)

Μαρτυρία ― Ενώπιον του Εφετείου ― Προϋποθέσεις παραχώρησης άδειας προσαγωγής μαρτυρίας ενώπιον του Εφετείου ― Κατά πόσο παρείχετο δυνατότητα προσαγωγής μαρτυρίας ενώπιον του Εφετείου κατ’ επίκληση των προνοιών του Άρθρου 25(3) του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν. 14/60), στην παρούσα έφεση.

Ο εφεσείων κρίθηκε ένοχος από το Επαρχιακό Δικαστήριο στην κατηγορία έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρυσμα και καταδικάσθηκε σε ποινή φυλάκισης δύο μηνών. Με ειδοποίηση έφεσης αμφισβητεί την καταδίκη του. Με τον πρώτο λόγο έφεσης προβάλλεται ότι κατά τη διεξαγωγή της δίκης ο εφεσείων στερήθηκε των δικαιωμάτων που του εξασφαλίζουν οι παρα. (β) και (γ) του Άρθρου 30.3 του Συντάγματος.

Εκκρεμούσης της έφεσης ο εφεσείων υπέβαλε αίτηση για την παροχή άδειας προσαγωγής της μαρτυρίας που θα έθετε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου αν του δινόταν η ευκαιρία επικαλούμενος τις πρόνοιες του Άρθρου 25(3) του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν. 14/60) ο Νόμος.

Αποφασίστηκε ότι:

1. Δικαίωμα προσαγωγής μαρτυρίας κατ’ έφεση περιορίζεται στις περιπτώσεις εκείνες όπου η μαρτυρία, της οποίας η προσαγωγή επιδιώκεται ενώπιον του Εφετείου, υφίστατο κατά το χρόνο της δίκης αλλά δεν ήταν γνωστή στον κατηγορούμενο ούτε μπορούσε να καταστεί γνωστή με τη λήψη λογικών μέτρων προς εντοπισμό της.

[*250]2. Η προσαγωγή μαρτυρίας κατ’ έφεση αποτελεί εξαιρετικό μέτρο και όχι μέσο συμπλήρωσης κενών στη μαρτυρία που προσάγεται ενώπιον του δικάζοντος δικαστηρίου.

3. Μαρτυρία που προκύπτει μετά τη δίκη δεν είναι παραδεκτή κάτω από το Άρθρο 25(3) του Νόμου, εφόσον η προσαγωγή της δεν θα μπορούσε να είχε οποιεσδήποτε επιπτώσεις στην ετυμηγορία του δικάζοντος δικαστηρίου, η κρίση της οποίας αποτελεί το αντικείμενο της έφεσης.

4. Στην προκείμενη περίπτωση όχι μόνο η μαρτυρία της οποίας η προσαγωγή επιδιώκεται ενώπιον του Εφετείου υπήρχε και ήταν γνωστή στον κατηγορούμενο, αλλά αυτή δεν προσήχθη κατά τη δίκη.

Η αίτηση απορρίφθηκε.

Αναφερόμενες υποθέσεις:

Simadhiakos v. Police (1961) C.L.R. 64,

P. I. Kolias v. Police (1963) 1 C.L.R. 52,

Petri v. Police (1968) 2 C.L.R. 40,

Athinis v. Republic (1989) 2 C.L.R. 214,

Αγαπίου ν. Δημοκρατίας (1989) 2 Α.Α.Δ. 396,

Pernell κ.ά. ν. Δημοκρατίας (Αρ. 1) (1998) 2 Α.Α.Δ. 177,

Μιχαηλίδη ν. Πουργουρίδη (2000) 1 Α.Α.Δ. 328,

Ρόπας κ.ά. ν. Δημοκρατίας (2000) 2 Α.Α.Δ. 294.

Αίτηση.

Αίτηση από τον κατηγορούμενο, ο οποίος κρίθηκε ένοχος από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, (Υπόθεση Αρ. 30635/00), ημ. 18/4/02, στην κατηγορία της έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρυσμα και καταδικάστηκε σε φυλάκιση δύο μηνών, για άδεια προσαγωγής μαρτυρίας ενώπιον του εφετείου εκκρεμούσης της έφεσης εναντίον της καταδίκης του.

Σ. Δράκος, για τον Εφεσείοντα-αιτητή.

[*251]Εφεσείων παρών.

Καμία εμφάνιση, για τους Εφεσίβλητους-καθ’ ων η αίτηση.

Cur. adv. vult.

ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Την ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει ο Γ.Μ. Πικής, Π..

ΠΙΚΗΣ, Π.: Το Επαρχιακό Δικαστήριο έκρινε τον εφεσείοντα ένοχο στην κατηγορία έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρισμα και τον καταδίκασε σε φυλάκιση δύο μηνών. Με ειδοποίηση έφεσης την οποίαν υπέβαλε αυτοπροσώπως, ο εφεσείων αμφισβητεί την καταδίκη του και διακηρύττει την αθωότητά του χωρίς όμως να παρέχει λόγους προς τούτο. Λόγοι δόθηκαν από το δικηγόρο, που ορίστηκε να τον υπερασπίσει, στο διάγραμμα που υπέβαλε προς υποστήριξη της έφεσης.

Ο πρώτος λόγος έφεσης αφορά το έγκυρο της δίκης. Προβάλλεται ότι κατά τη διεξαγωγή της ο εφεσείων στερήθηκε των δικαιωμάτων που του εξασφαλίζουν οι παρα. (β) και (γ) του Άρθρου 30.3 του Συντάγματος, δηλαδή του δικαιώματος να προβάλει τους ισχυρισμούς του ενώπιον του δικαστηρίου και του δικαιώματος να προσαγάγει μαρτυρία προς υποστήριξή τους, αντίστοιχα. Η στέρηση αυτή προέκυψε από την εσφαλμένη, κατά την εισήγησή του, άρνηση του δικαστηρίου να αναβάλει την ακρόαση της υπόθεσης στο στάδιο της υπεράσπισης, ώστε να καταστεί δυνατή η προσέλευση και συνακόλουθα η κατάθεση μάρτυρα υπεράσπισης.

Εκκρεμούσης της έφεσης ο εφεσείων υπέβαλε αίτηση για την παροχή άδειας προσαγωγής της μαρτυρίας που θα έθετε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου αν του δινόταν η ευκαιρία. Προς υποστήριξη του αιτήματός του επικαλέστηκε σειρά αποφάσεων επεξηγηματικών των προνοιών του άρθρου 25(3) του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60), ο Νόμος, που παρέχουν τη δυνατότητα προσαγωγής μαρτυρίας ενώπιον του Εφετείου. - Stelios Michael Simadhiakos v. The Police (1961) C.L.R. 64· P.I. Kolias v. The Police (1963) 1 C.L.R. 52· Michael Antoni Petri v. The Police (1968) 2 C.L.R. 40· Athinis v. Republic (1989) 2 C.L.R. 214· Αγαπίου ν. Δημοκρατίας (1989) 2 Α.Α.Δ. 396· Pernell κ.ά. ν. Δημοκρατίας (Αρ. 1) (1998) 2 Α.Α.Δ. 177· Μιχαηλίδη ν. Πουργουρίδη (2000) 1 Α.Α.Δ. 328. Ρόπας κ.ά ν. Δημοκρατίας (2000) 2 Α.Α.Δ. 294.

[*252]Η επιχειρηματολογία του εφεσείοντος απολήγει στην ακόλουθη πρόταση. Εφόσον δεν του παρασχέθηκε η δυνατότητα παρουσίασης της συγκεκριμένης μαρτυρίας ενώπιον του δικάσαντος Δικαστηρίου, δικαιολογείται η παροχή ανάλογης ευκαιρίας σ’ αυτό να το πράξει ενώπιον του Εφετείου ώστε να πληρωθεί το κενό που αφέθηκε.

Η θέση αυτή προσκρούει στο σκοπό του άρθρου 25(3) του Νόμου, ως έχει ερμηνευθεί και εφαρμοστεί. Η κατ’ έφεση διαδικασία δεν αποτελεί υποκατάστατο της διαδικασίας ενώπιον του δικάζοντος δικαστηρίου, του κριτή της ποινικής ευθύνης του κατηγορουμένου για την κατηγορία που του προσάπτεται. Η αρμοδιότητα και η δικαιοδοσία του πρωτόδικου δικαστηρίου και του Εφετείου είναι διακριτέες και μη εφαπτόμενες.

Αρμοδιότητα του πρωτόδικου δικαστηρίου είναι η κρίση της ενοχής ή μη του κατηγορουμένου και του Εφετείου, η θεώρηση της ορθότητας της ετυμηγορίας του δικάσαντος δικαστηρίου. Δικαίωμα προσαγωγής μαρτυρίας κατ’ έφεση περιορίζεται, ως διευκρινίζει κατά συρροή η νομολογία, στις περιπτώσεις εκείνες όπου η μαρτυρία περί ης ο λόγος υφίστατο κατά το χρόνο της δίκης, αλλά δεν ήταν γνωστή στον κατηγορούμενο ούτε μπορούσε να καταστεί γνωστή με τη λήψη λογικών μέτρων προς εντοπισμό της.

Σε εκείνη την περίπτωση μπορεί να γίνει αποδεχτή η κατάθεση μαρτυρίας κατ’ έφεση ενώπιον του Εφετείου εφόσον ήθελε κριθεί ότι θα μπορούσε, κατά λογική πρόβλεψη, να είχε επιπτώσεις στην ετυμηγορία του πρωτόδικου δικαστηρίου.

Η νομολογία σταθερά υποστηρίζει ότι η προσαγωγή μαρτυρίας κατ’ έφεση αποτελεί εξαιρετικό μέτρο και όχι μέσο συμπλήρωσης κενών στη μαρτυρία που προσάγεται ενώπιον του δικάζοντος δικαστηρίου. Αντικείμενο της εξουσίας για την ακρόαση μαρτυρίας κατ’ έφεση δεν είναι η επέκταση της δικαιοδοσίας του Εφετείου σε δικάζον δικαστήριο.

Στην Pernell (ανωτέρω), διασαφηνίζεται ότι μη υπαρκτή κατά το χρόνο της δίκης μαρτυρία, ή ακριβέστερα μαρτυρία που προκύπτει μετά τη δίκη, δεν είναι παραδεκτή κάτω από το άρθρο 25(3) του Νόμου, εφόσον η προσαγωγή της δεν θα μπορούσε να είχε οποιεσδήποτε επιπτώσεις στην ετυμηγορία του δικάζοντος δικαστηρίου, η κρίση της οποίας αποτελεί το αντικείμενο της έφεσης. Το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση εκείνη είναι χαρακτηριστικό: (σελ. 187)

«Η προσαγωγή μαρτυρίας που δεν υφίστατο κατά το χρόνο διεξαγωγής της δίκης, είναι, εξ αντικειμένου, άσχετη με το αποτέλεσμα της δίκης. Τέτοια μαρτυρία δε θα μπορούσε να επηρεάσει την κρίση της κατηγορίας και τη διαπίστωση της [*253]ποινικής ευθύνης του κατηγορουμένου. Επίσης, δεν μπορεί να συσχετισθεί προς τα επίδικα θέματα της έφεσης, που έχουν ως άξονα τη δίκη και το αποτέλεσμα.» (σελ. 187)

Αντικείμενο της έφεσης είναι η αναθεώρηση, υπό το πρίσμα των λόγων έφεσης, της πρωτόδικης απόφασης σε συνάρτηση πάντα με τη διαδικασία που οδήγησε σ’ αυτή. Στην προκείμενη υπόθεση όχι μόνο η μαρτυρία της οποίας η προσαγωγή επιδιώκεται ενώπιον του Εφετείου υπήρχε και ήταν γνωστή στον κατηγορούμενο, αλλά αυτή δεν προσήχθη κατά τη δίκη. Εάν όντως καταδειχθεί ότι κατά τη δίκη ο εφεσείων στερήθηκε του θεμελιώδους δικαιώματός του προσαγωγής μαρτυρίας σχετικής προς τα επίδικα θέματα, η διαπίστωση αυτή θα έχει τις πρέπουσες επιπτώσεις στην έκβαση της έφεσης. Ό,τι ο εφεσείων επιχειρεί με την παρούσα αίτηση είναι να προκαταλάβει αρνητικό γι’ αυτόν αποτέλεσμα της έφεσης, που είναι ανεπίτρεπτο.

Η αίτηση κρίνεται ανεδαφική και απορρίπτεται.

Η αίτηση απορρίπτεται.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο