Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:BE:CTBRL:2017:ARR.20171006.5 ECLI:BE:CTBRL:2017:ARR.20171006.5 Generato dall'IA

Court allows dismissal compensation for arbitrary termination when employer cites only one reason but multiple grounds exist.

Numero d'incarto ECLI:BE:CTBRL:2017:ARR.20171006.5
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Belgio (BE)
Data della decisione
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Labor Court of Brussels allowed a partial claim for compensation regarding an arbitrary dismissal under Article 7 of Collective Agreement No. 109. The employer initially cited a single reason for termination, but subsequent evidence revealed distinct, unacknowledged grounds that the employer failed to substantiate. Consequently, the court determined the dismissal was clearly unreasonable and awarded four weeks' salary as interim compensation, pending resolution of the separate issue regarding the application of Article 5bis of the Employment Contracts Act.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 5, 7, 9, and 10 of Collective Agreement No. 109; When an employer cites only one reason for dismissal while multiple distinct grounds exist, the employer violates the article and incurs a civil penalty, unless the cited reason is accepted as the sole official cause.

Parole chiave

Generato dall'IA
Collective Agreement 109 arbitrary dismissal burden of proof clearly unreasonable dismissal compensation single reason cited Labor Court Brussels licenziamento per motivi economici

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 5bis of the Employment Contracts Act
Article 7 of Collective Agreement No. 109
Article 9 of Collective Agreement No. 109
Article 10 of Collective Agreement No. 109
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Fiche

- Van artikel 5bis van de Arbeidsovereenkomstenwet kan toepassing worden

gemaakt wanneer een natuurlijke persoon en een vennootschap verbonden

zijn door een arbeidsovereenkomst, en een aannemingsovereenkomst bestaat

tussen dezelfde vennootschap en een andere vennootschap, waarin voornoemde

natuurlijk persoon werkend vennoot of zaakvoerder is en bovendien degene

die de dienstprestaties in het kader van de aannemingsovereenkomst uitvoert.

Vervolgens is voor de toepassing van artikel 5bis van de Arbeidsovereenkomstenwet

vereist dat de dienstprestaties in uitvoering van de aannemingsovereenkomst

en de arbeidsprestaties in uitvoering van de arbeidsovereenkomst gelijkaardig

dienen te zijn. (heropening der debatten m.b.t. verdere bewijslevering)

Kennelijk onredelijk ontslag art 7 cao 109 Als de

werkgever slechts één reden opgeeft en later blijkt dat er meer redenen

werkelijk aan de basis liggen van het ontslag dan de werkgever op vraag

van de werknemer heeft opgegeven, en die redenen duidelijk van de opgegeven

redenen te onderscheiden zijn, heeft hij het voorschrift van artikel 5

van de CAO nr. 109 miskend, en is de forfaitaire burgerlijke boete van

artikel 7 verschuldigd. Dat is niet het geval wanneer hij naast de werkelijke

redenen voor het ontslag ook nog een of meer andere redenen heeft vermeld,

die hetzij niet bewezen, hetzij geen echte motieven voor het ontslag blijken

te zijn. In zijn syntheseberoepsconclusie, stelt de werkgever dat

de reden die wordt opgegeven in de brief van ...de ‘enige en echte officiële

reden is voor de beëindiging van de arbeidsovereenkomst', en dat

de andere aangehaalde verwijten slechts vaststellingen waren die na de

beëindiging van de arbeidsovereenkomst werden gedaan. In die omstandigheden

mag worden aanvaard dat de werkgever met die brief wel degelijk opgave

heeft gedaan van de concrete reden die tot het ontslag heeft geleid.

Art 10 cao 109 Artikel 10 van CAO nr. 109 regelt de bewijslast

bij betwisting met betrekking tot het ontslagmotief en bepaalt onder andere

dat wanneer de werkgever de redenen van het ontslag heeft medegedeeld

met inachtneming van artikel 5 van dezelfde CAO, de partij die iets aanvoert

daarvan de bewijslast draagt. Het bewijs wordt niet geleverd door

het voorleggen van een brief met betrekking tot de verkoop van de bedrijfsterreinen:

uit het enkele feit dat de bedrijfsterreinen zouden worden verkocht, kan

niet en alleszins niet op ondubbelzinnige wijze worden afgeleid dat de

werkgever had beslist om rustig de activiteiten te stoppen. Wanneer

de werkgever niet het bewijs levert van het ingeroepen ontslagmotief,

is er sprake van kennelijk onredelijk ontslag. In dat geval is het ontslag

niet gebaseerd op enige reden en daardoor kennelijk onredelijk. Artikel

9 § 1 van de CAO nr. 109 bepaalt dat de werkgever in geval van kennelijk

onredelijk ontslag aan de werknemer een schadevergoeding verschuldigd

is; artikel 9 § 2 van voornoemde CAO bepaalt verder dat de schadevergoeding

die aan de werknemer wordt toegekend overeenstemt met minimaal 3 en maximaal

17 weken loon. In voorliggende betwisting is het arbeidshof van oordeel

dat een schadevergoeding kan worden toegekend gelijk aan 4 weken loon.

Deze vergoeding stemt overeen met de graad van kennelijke onredelijkheid,

die in de mening van het arbeidshof iets meer bedraagt dan de minimale

graad van kennelijke onredelijkheid. Het juiste bedrag van de toe

te kennen vergoeding kan pas worden bepaald nadat de discussie tussen

partijen over de toepassing van artikel 5bis van de Arbeidsovereenkomstenwet

zal zijn opgelost. (heropening debatten)

UTU-thesaurus:

SOCIAAL RECHT - ARBEID - Arbeidsovereenkomst

SOCIAAL RECHT - ARBEID - Arbeidsovereenkomst - Werklieden - Willekeurige afdanking

SOCIAAL RECHT - ARBEID - Arbeidsovereenkomst - Einde (arbeidsovereenkomst) - Andere

Wettelijke bepalingen:

Wet - 03-07-1978 - 5bis

Collectieve arbeidsovereenkomst - 12-02-2014 - 7, 9 en 10 - 109

Link Justel databank 20140212-109