Ustawa z dnia 2 marca 1920 r. w przedmiocie zmiany przepisów obowiązującej na obszarze b. dzielnic austrjackich ustawy z dnia 17 czerwca 1883 r. o ustanowieniu inspektorów przemysłowych.

Zakres działania inspektorów przemysłowych, określony §-em 2 ustawy z dnia 17 czerwca

1883 r. (Dz. pp. 117) o ustanowieniu inspektorów przemysłowych, rozszerza się w ten

sposób, że obejmuje on wykonywanie nadzoru nad należytem stosowaniem przepisów prawa

o ochronie pracy we wszystkich dziedzinach pracy najemnej.

Nazwę „inspektorów przemysłowych” zmienia się na „inspektorów pracy”.

Wszystkie uprawnienia, zastrzeżone w ustawie z dn. 17 czerwca 1883 r. Ministrowi Handlu

lub temuż w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych, przechodzą na Ministra Pracy

i Opieki Społecznej.

Odnośnie do poborów urzędników inspekcji pracy (dotychczas przemysłowej), stosują

się postanowienia dekretu z dnia 3 stycznia 1919 r. o wynagrodzeniu urzędników w inspekcji

pracy.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Pracy i Opieki Społecznej w porozumieniu

z Ministrem Przemysłu i Handlu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia.