996/2009 — 996/2009 — Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 996 / 2009 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός: 996/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Πετράκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση και Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 13 Μαρτίου 2009, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Κωνσταντίνο Παπαγεωργίου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: ..., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αριστείδη Θωμόπουλο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5/11/2004 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσπρωτίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 125/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 9/2007 του Εφετείου Κέρκυρας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 19/3/2007 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Πολυζωγόπουλος, ανέγνωσε την από 4/3/2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Για το παραδεκτό της ένδικης αίτησης αναίρεσης του Ελληνικού Δημοσίου προσκομίζεται αντίγραφο της 826/2007 γνωμοδότησης του αρμοδίου Τμήματος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, σύμφωνα με το άρθρο 12 του Ν. 2298/1995, όπως αυτό ισχύει.

ΙΙ. Κατά το άρθρο 562 παρ. 2 ΚΠολΔ, είναι απαράδεκτος λόγος αναιρέσεως που στηρίζεται σε ισχυρισμό, ο οποίος δεν προτάθηκε νομίμως στο δικαστήριο της ουσίας, εκτός εάν πρόκειται α) για παράβαση που δεν μπορεί να προβληθεί στο δικαστήριο της ουσίας, β) για σφάλμα που προκύπτει από την ίδια την απόφαση και γ) για ισχυρισμό που αφορά τη δημόσια τάξη. Η διάταξη αυτή, η οποία αποτελεί εκδήλωση της θεμελιώδους αρχής, ότι ο Άρειος Πάγος ελέγχει τη νομιμότητα της απόφασης του Δικαστηρίου της ουσίας, με βάση την πραγματική και νομική κατάσταση που όφειλε να λάβει υπόψη του ο ουσιαστικός δικαστής, καθιερώνει ειδική προϋπόθεση του παραδεκτού των λόγων αναιρέσεως, η συνδρομή της οποίας πρέπει να υπάρχει κατά το αναιρετήριο. Πρέπει δηλαδή, να αναφέρεται στο αναιρετήριο και να προκύπτει, ότι ο ισχυρισμός, που στηρίζει τον λόγο αναιρέσεως, είχε προταθεί και επαναφερθεί νομίμως στο δικαστήριο, το οποίο εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση (Ολ. ΑΠ 15/2000).

Εν προκειμένω, με τον μοναδικό λόγο αναιρέσεως, κατ' ορθή επίκληση, της παραβάσεως του άρθρου 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ, αποδίδεται στο Εφετείο η αιτίαση ότι παρά το νόμο δεν απέρριψε ως απαράδεκτη την από 5-11-2004 αγωγή του αναιρεσιβλήτου, με την οποία ζήτησε την επιδίκαση αποζημιώσεως για το τμήμα του ακινήτου του που απαλλοτριώθηκε αναγκαστικά για τη διάνοιξη της Εγνατίας οδού και για το οποίο δεν αποζημιώθηκε επειδή θεωρήθηκε ωφελούμενος παρόδιος ιδιοκτήτης, διότι κατά τους ισχυρισμούς του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου, η άσκηση της σχετικής αξιώσεως που απορρέει από το άρθρο 33 του Ν.2971/2001 (τεκμήριο ωφελείας παρόδιων ιδιοκτητών απαλλοτριουμένων ακινήτων) έπρεπε να είχε γίνει με την διαγραφόμενη στο νόμο αυτό διαδικασία (αίτηση κλπ) μέσα σε ανατρεπτική προθεσμία δύο μηνών και όχι με την άσκηση της ένδικης αγωγής, αφού μετά την ισχύ του Ν.2971/2001 και ανεξάρτητα από το χρόνο κήρυξης και συντέλεσης της απαλλοτρίωσης η ανατροπή του τεκμηρίου ωφέλειας των παρόδιων ιδιοκτητών γίνεται αποκλειστικά εντός της ως άνω ανατρεπτικής προθεσμίας. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι από την παραδεκτή, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση του δικογράφου της Έφεσης κατά της πρωτόδικης απόφασης, με την οποία έγινε δεκτή στο σύνολό της η αγωγή του αναιρεσιβλήτου, η οποία, όπως και η έφεση, δικάστηκαν κατά την τακτική διαδικασία, προκύπτει ότι το αναιρεσείον (εναγόμενο) Ελληνικό Δημόσιο δεν προέβαλε στο Εφετείο με λόγο της λόγο της έφεσής του ισχυρισμό περί του ανωτέρω απαραδέκτου της αγωγής αυτής.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 19/3/2007 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της 9/2007 αποφάσεως του Εφετείου Κερκύρας.

Καταδικάζει το αναιρεσείον στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 8 Απριλίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 28 Απριλίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ