Legislator Jurisprudence & Législation
DE FR IT EN
Analyser dans Legislator
WZ 8/17 Généré par l'IA

Civil claim for damages regarding a 1952 military verdict dismissed as civil matter, not criminal, by Supreme Court.

Numéro de cause WZ 8/17
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)
Ouvrir la source officielle Version Markdown lisible par machine (.md)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court upheld the Military District Court's decision to declare itself incompetent and transfer a civil damages claim to the Civil Division of the District Court in Warsaw. The plaintiff sought compensation for harm caused by a 1952 military verdict against his father, arguing the case fell under specific civil code provisions. The court determined that the proceedings were based on a specific statute for invalidating post-war military verdicts, which mandates civil adjudication, and since no criminal law scenarios applied, the Military Court correctly declined jurisdiction.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Ustawa z dnia 23 lutego 1991 r. o uznanie za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego; art. 8 ust. 4; When a civil claim arises from the invalidation of a historical military verdict under a specific statute, the matter must be heard by a civil court, not a criminal court, absent other criminal law circumstances.

Mots-clés

Généré par l'IA
military court jurisdiction civil damages claim invalid military verdict post-war compensation competence transfer civil code provisions criminal law exclusion

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
art. 417 § 1 k.c.
Wnioskodawca w późniejszym piśmie określił, że swoje żądania wywodzi z zapisów zawartych w art. 417 § 1 k.c, art.
art. 4172 k.c.
417 § 1 k.c, art. 4172 k.c. i art.
art. 414 § 2 k.c.
i art. 414 § 2 k.c.Wojskowy Sąd Okręgowy w W.
art. 8 ust. 4 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznanie za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego
toczyło się postępowanie w oparciu o art. 8 ust. 4 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznanie za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz.
art. 4172 k.c
417 § 1 k.c, art. 4172 k.c.
art. 414 § 2 k.c
i art. 414 § 2 k.c.Wojskowy Sąd Okręgowy w W.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
Sr …/51
(Sr …/51) a także o zasądzenie renty cywilnej w wysokości 2500 zł miesięcznie.
Żo…/15
(Żo…/15) zasądzającym na rzecz pięciorga dzieci L.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt: WZ 8/17 POSTANOWIENIE Dnia 20 czerwca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Buliński w sprawie wniosku A. S. określonego jako "pozew o zapłatę zadośćuczynienia oraz o rentę" po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniu 20 czerwca 2017 r. zażalenia A. S. na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w W.z dnia 6 kwietnia 2017 r., sygn. akt: Żo…./17 o stwierdzenie swej niewłaściwości i przekazaniu przedmiotowego wniosku do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie Wydział Cywilny jako właściwemu p o s t a n o w i ł zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.

UZASADNIENIE

W dniu 19 stycznia 2017 r. do Wojskowego Sądu Okręgowego w W. wpłynął wniosek A. S. określony jako „pozew o zapłatę zadośćuczynienia oraz o rentę”, w którym wniósł o zasądzenie na jego rzecz od Skarbu Państwa zadośćuczynienia w kwocie 220 000 zł za doznaną krzywdę w związku z wykonaniem wobec jego ojca L. S. wyroku wydanego przez Wojskowy Sąd Rejonowy w W. w dniu 5 stycznia 1952 r. (Sr …/51) a także o zasądzenie renty cywilnej w wysokości 2500 zł miesięcznie. Wnioskodawca w późniejszym piśmie określił, że swoje żądania wywodzi z zapisów zawartych w art. 417 § 1 k.c, art. 4172 k.c. i art. 414 § 2 k.c.Wojskowy Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2017 r. (Żo.

…/17) stwierdził swą niewłaściwość do rozpoznania tego wniosku A. S. i wniosek ten przekazał Sądowi Okręgowemu w W. Wydział Cywilny jako Sądowi właściwemu do rozpoznania. Zażalenie na to postanowienie złożył A.S. wnosząc o rozpoznanie wniosku przez sąd karny, Wojskowy Sąd Okręgowy w W.Wojskowy Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z dnia 24 maja 2017 r. (Żo…/17) nie podzielając zasadności wniesionego zażalenia przekazał je do Sądu Najwyższego Izby Wojskowej. W tej sytuacji Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Przed Wojskowym Sądem Okręgowym w W. toczyło się postępowanie w oparciu o art. 8 ust. 4 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznanie za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz.

U. z 1991, nr. 34, poz. 149 ze zm.) o odszkodowanie i zadośćuczynienie wynikłe z wykonania wyroku Wojskowego Sądu Rejonowego w W. z dnia 5 stycznia 1951 r. (Sr …/51) wobec L. S. Zakończyło się wyrokiem Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 29 września 2016 r. (Żo…/15) zasądzającym na rzecz pięciorga dzieci L. S. po 52 288,23 zł tytułem odszkodowania i po 15 706,56 zł tytułem zadośćuczynienia.Nie zachodzą także inne przewidziane w prawie karnym przypadki rozpoznania przez sąd karny powództwa cywilnego. Skarżący poza określeniem, że nie zgadza się z decyzją Sądu zawartą w postanowieniu z dnia 6 kwietnia 2017 r., nie przedstawił żadnych argumentów przemawiających za tym, by jego „pozew” rozpoznał Sąd karny.

Mając to na uwadze Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. kc Pouczenie: Na niniejsze postanowienie zażalenie nie przysługuje.