Legislator Jurisprudence & Législation
DE FR IT EN
Analyser dans Legislator
WZ 3/15 Généré par l'IA

Supplementary private prosecutor's request to suspend proceedings for disciplinary judge's criminal liability is not a long-term obstacle under Art. 22 § 1 K.P.K.

Numéro de cause WZ 3/15
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Admis (Allowed)
Ouvrir la source officielle Version Markdown lisible par machine (.md)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court upheld the lower court's decision to reject the supplementary private prosecutor's request to suspend proceedings. The prosecutor argued for a suspension pending disciplinary approval but offered no substantive legal arguments against the court's action. The court ruled that the disciplinary procedure is not a long-term obstacle under Article 22 § 1 of the Criminal Procedure Code, as it merely conditions the initiation of criminal proceedings if consent is granted.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 22 § 1 k.p.k.; Art. 22 § 2 k.p.k.: A supplementary private prosecutor's request to suspend proceedings for the criminal liability of a disciplinary judge does not constitute a long-term obstacle preventing the conduct of proceedings.

Mots-clés

Généré par l'IA
supplementary private prosecutor suspension of proceedings disciplinary judge liability Criminal Procedure Code long-term obstacle procedural suspension criminal initiation conditions

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 22 § 1 k.p.k.
Art. 22 § 2 k.p.k.
art. 22 § 1 k.p.k

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt: WZ 3/15 POSTANOWIENIE Dnia 7 maja 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Błuś (przewodniczący)‎SSN Jerzy Steckiewicz‎SSN Andrzej Tomczyk (sprawozdawca) w sprawie z subsydiarnego aktu oskarżenia wniesionego przez pełnomocnika M. L., po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu, bez udziału stron, w dniu 7 maja 2015 r., zażalenia oskarżyciela posiłkowego subsydiarnego M.L. na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 27 lutego 2015 r., sygn. akt So 1/15, p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Wojskowy Sąd Okręgowy w Poznaniu zaskarżonym postanowieniem nie uwzględnił „wniosku pełnomocnika pokrzywdzonego ppłk. rez. M.L. (…) o zawieszenie postępowania” do czasu uzyskania zgody sądu dyscyplinarnego na pociągnięcie płk. K. M. – Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w Poznaniu do odpowiedzialności karnej.Zażalenie na to postanowienie wniósł ppłk. rez. M. L., w którym stwierdził, że nie zgadza się z rozstrzygnięciem i wniósł o zawieszenie postępowania. Nie sformułował przy tym żadnych zarzutów, ani nie uargumentował sprzeciwu wobec postąpienia Sądu a quo.W zaistniałej sytuacji Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Brak jakiejkolwiek argumentacji skarżącego nie daje możliwości odniesienia się do powodów zaskarżenia postanowienia Sądu pierwszej instancji.

Należy więc jedynie zbadać jego zasadność prawną. Ta zaś nie budzi żadnych wątpliwości, ponieważ procedura zmierzająca do rozpoznania wniosku oskarżyciela posiłkowego subsydiarnego o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej nie stanowi długotrwałej przeszkody uniemożliwiającej prowadzenie postępowania w rozumieniu art. 22 § 1 k.p.k. Przeciwnie, jej zakończenie warunkuje dopiero wszczęcie tego postępowania w wypadku wyrażenia zgody na ściganie.Zaskarżone postanowienie oddaje istotę tej problematyki i jako zgodne z obowiązującymi przepisami zasługuje na pełną aprobatę.Z przytoczonych powodów orzeczono, jak na wstępie. l.n