Legislator Jurisprudence & Législation
WZ 16/13 Généré par l'IA

Supreme Court dismissed prisoner's appeal on excessive transport costs, upholding the lower court's decision based on verified police expense calculations.

Numéro de cause WZ 16/13
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the prisoner's appeal regarding the execution costs of a European arrest warrant, specifically challenging the high cost of transport to Poland. The court verified the police budget breakdown, which included flight and delegation expenses, and found them accurate given the security procedures and routing requirements. Consequently, the lower court's decision to hold the prisoner liable for the costs was upheld as the expenses were not inflated.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Ustawa o postępowaniu wykonawczym; Kodeks karny wykonawczy: Koszty postępowania wykonawczego w zakresie przewozu skazanego są uzasadnione, gdy oparcie się na rzeczywistych wydatkach organów wykonawczych, uwzględniających procedury bezpieczeństwa i trasę, nie jest zawyżone.

Mots-clés

Généré par l'IA
European arrest warrant execution costs prisoner transport police budget verification security procedures flight expenses liability for costs

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Ustawa o postępowaniu wykonawczym
Kodeks karny wykonawczy
art. 280 § 2 k.k
z dnia 2 lipca 2001 r., za przestępstwo z art. 280 § 2 k.k.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt: WZ 16/13 POSTANOWIENIE Dnia 17 września 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński w sprawie K. O. skazanego wyrokiem Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 2 lipca 2001 r., za przestępstwo z art. 280 § 2 k.k. na karę 3 lat pozbawienia wolności, w przedmiocie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania wykonawczego w związku z realizacją europejskiego nakazu aresztowania, po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniach 22 lipca i 17 września 2013 r. zażalenia K. O. na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 16 maja 2013 r, p o s t a n o w i ł zażalenia nie uwzględnić, zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 16 maja 2013 r. Wojskowy Sąd Okręgowy w W. ustalił wysokość kosztów postępowania wykonawczego w związku z realizacją wobec skazanego europejskiego nakazu aresztowania na kwotę 13.104 złotych i 20 groszy ( 626, 67 zł – koszty tłumaczenia pism, 12.477, 53 zł - koszty przewiezienia skazanego do Polski) i zasądził te koszty od skazanego na rzecz Skarbu Państwa.Na to postanowienie zażalił się skazany. W zażaleniu zakwestionował wysokość kosztów przewiezienia go do Polski przez funkcjonariuszy Policji uznając ją za znacznie zawyżoną w porównaniu ze średnimi kosztami jakie należałoby ponieść w takiej sytuacji i wniósł o obiektywna weryfikację tych kosztów.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. W toku toczącego się postępowania odwoławczego Sąd Najwyższy zwrócił się do Komendy Głównej Policji o nadesłanie zestawienia poszczególnych wydatków, które złożyły się na wskazaną ogólną kwotę kosztów konwojowania skazanego do Polski. W odpowiedzi na to pismo Komenda Główna Policji- Biuro Finansów przekazała szczegółową kalkulację kosztów w związku z dokonanym konwojem skazanego poza granicami Polski, w skład której wchodziły poniesione koszty przelotu w wysokości 11.049,89 zł oraz koszty delegacji konwojentów w wysokości 1.427, 64 zł.

Analizując przedstawione zestawienia wydatków poniesionych przez Komendę Główną Policji w związku z koniecznością konwojowania skazanego do Polski, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że wskazane koszty konwoju, zwłaszcza jeżeli rozważy się liczbę konwojentów, którzy brali udział w konwoju, co było związane z koniecznością zachowania procedur bezpieczeństwa konwoju oraz wyznaczoną trasę konwoju uwzględniającą istniejące połączenia lotnicze LOT wymagające międzylądowania samolotu lecącego z Dublina do Polski we Frankfurcie nad Menem (k. 1373), nie zostały w żadnym zakresie zawyżone i odpowiadają realnym kosztom jakie należało ponieść wykonując czynności związane z przewiezienia skazanego do Polski z terenu innego kraju celem odbycia kary.

Zatem zarzut środka odwoławczego należało uznać za nietrafny i zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. Z tych względów postanowiono jak na wstępie. Pouczenie: Na postanowienie zażalenie nie przysługuje.