Legislator Jurisprudence & Législation
DE FR IT EN
Analyser dans Legislator
WO 1/15 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses transfer request due to premature timing before obtaining prosecution permission.

Numéro de cause WO 1/15
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)
Ouvrir la source officielle Version Markdown lisible par machine (.md)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court refused a request by the Military Court to transfer a case to another court of equal jurisdiction. The lower court argued that the previous and current presidents of the court were judges, creating a conflict of interest under the Code of Criminal Procedure. The Supreme Court determined that resolving this issue was premature because the prosecution had not yet obtained the necessary permission to proceed.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 37 k.p.k.; Art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k.; Art. 181 Konstytucji RP: A request to transfer a case based on potential judicial conflict is inadmissible if the prosecution lacks the required permission, as the matter is premature and does not constitute urgent investigative actions.

Mots-clés

Généré par l'IA
transfer of proceedings judicial conflict of interest prosecution permission premature decision Code of Criminal Procedure

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 37 k.p.k.
zwrócił się do Sądu Najwyższego są ważkie i w istocie mogą wskazywać na potrzebę przekazania sprawy innemu sadowi równorzędnemu z przyczyn wskazanych w art. 37 k.p.k. Rzecz jednak w tym, że na obecnym etapie postępowania rozstrzygnięcie tej kwestii byłoby przedwczesne.
Art. 651 § 1 i 2 k.p.k.
Art. 654 § 1 pkt 1 k.p.k.
Art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k.
Art. 181 Konstytucji RP
art.37 k.p.k
wystąpił, na podstawie art.37 k.p.k., z inicjatywą do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy z subsydiarnego aktu oskarżenia przeciwko płk.
art.654 § 1 pkt 1 k.p.k
z art.654 § 1 pkt 1 k.p.k.
art.17 § 1 pkt 10 k.p.k
Zgodnie z treścią art.17 § 1 pkt 10 k.p.k.
art. 181 Konstytucji RP

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt: WO 1/15 POSTANOWIENIE Dnia 18 lutego 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Błuś (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Marian Buliński‎SSN Jerzy Steckiewicz po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniu 18 lutego 2015 r. postanowienia Wojskowego Sądu Okręgowego w P. w przedmiocie przekazania sprawy z subsydiarnego aktu oskarżenia przeciwko płk. rez. J. K. i płk. K. M., sygn. akt So. […], do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, p o s t a n o w i ł wniosek Wojskowego Sądu Okręgowego w P. o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu pozostawić bez rozpoznania.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2015 r. Wojskowy Sąd Okręgowy w P. wystąpił, na podstawie art.37 k.p.k., z inicjatywą do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy z subsydiarnego aktu oskarżenia przeciwko płk. rez. J. K. i płk. K. M., do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że zgodnie z treścią art.651 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art.654 § 1 pkt 1 k.p.k. sprawa ta „musiałaby zostać rozpoznana przez jednego z sędziów orzekających w tutejszym sądzie, dla którego poprzedni Prezes był, a aktualny Prezes Wojskowego Sądu Okręgowego w P. jest bezpośrednim przełożonym.”.

I te właśnie okoliczności powodują, zdaniem sądu występującego z inicjatywą, konieczność przekazania tej sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Powody dla których Wojskowy Sąd Okręgowy w P. zwrócił się do Sądu Najwyższego są ważkie i w istocie mogą wskazywać na potrzebę przekazania sprawy innemu sadowi równorzędnemu z przyczyn wskazanych w art. 37 k.p.k. Rzecz jednak w tym, że na obecnym etapie postępowania rozstrzygnięcie tej kwestii byłoby przedwczesne.

Zgodnie z treścią art.17 § 1 pkt 10 k.p.k. nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy brak wymaganego zezwolenia na ściganie. Z kolei § 2 powołanego przepisu zezwala organom procesowym, do chwili otrzymania zezwolenia na ściganie, tylko na dokonywanie czynności niecierpiących zwłoki w celu zabezpieczenia śladów i dowodów, a także czynności zmierzających do wyjaśnienia czy zezwolenie będzie wydane. Skoro zatem były Prezes Wojskowego Sądu Okręgowego w P. w czasie wskazanym w akcie oskarżenia był sędzią, a obecny Prezes tego Sądu jest sędzią, to zważywszy na treść art. 181 Konstytucji RP stanowiącego, że sędzia nie może być, bez zgody sądu określonego w ustawie, pociągnięty do odpowiedzialności karnej, organy procesowe bez uzyskania odpowiedniego zezwolenia właściwego sądu nie mogą podejmować, poza czynnościami wskazanymi w ustawie, żadnych innych czynności.

Wystąpienie przez sąd pierwszej instancji z inicjatywą wskazaną w art. 37 k.p.k. nie jest czynnością niecierpiącą zwłoki w celu zabezpieczenia śladów i dowodów ani czynnością zmierzającą do wyjaśnienia czy zezwolenie będzie wydane. W tej ostatniej kwestii Sąd podjął już czynności procesowe. Z tych wszystkich względów wniosek Sądu pierwszej instancji o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, należało pozostawić bez rozpoznania. aw