Legislator Jurisprudence & Législation
V KZ 53/12 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal against refusal to appoint counsel for appeal, citing lack of statutory right to appeal such orders.

Numéro de cause V KZ 53/12
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court order refusing to appoint legal counsel for the appeal. The appellant argued that the refusal violated the principle of two-instance proceedings and deprived them of access to court. The court held that no specific statutory provision grants a right to appeal an order refusing the appointment of counsel for an appeal.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 459 k.p.k.; The refusal to appoint legal counsel for the purpose of filing an appeal is not subject to appeal under the principle of two-instance proceedings.

Mots-clés

Généré par l'IA
two-instance principle appointment of counsel access to court legal aid appeal procedure

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 459 k.p.k.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Stosownie do treści art. 459 k.p.k., zażalenie przysługuje zasadniczo na decyzje procesowe zamykające drogę do wydania wyroku, a wyjątkowo w innych sytuacjach, wskazanych przepisem szczególnym.
art. 459 k.p.k
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Stosownie do treści art. 459 k.p.k., zażalenie przysługuje zasadniczo na decyzje procesowe zamykające drogę do wydania wyroku, a wyjątkowo w innych sytuacjach, wskazanych przepisem szczególnym.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
IV KZ 93/08
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 grudnia 2008 r., IV KZ 93/08; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 września 2008 r., V KZ 42/08).
V KZ 42/08
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 grudnia 2008 r., IV KZ 93/08; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 września 2008 r., V KZ 42/08).

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt V KZ 53/12 POSTANOWIENIE Dnia 19 września 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w sprawie D. G. w przedmiocie zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Karnego w Sądzie Apelacyjnym z dnia 9 lipca 2012 r., o odmowie przyjęcia zażalenia na zarządzenie z dnia 4 czerwca 2012 r. p o s t a n o w i ł :zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy .

UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 4 czerwca 2012 r., Przewodniczący Wydziału Karnego w Sądzie Apelacyjnym odmówił wyznaczenia pełnomocnika z urzędu, o które wnioskowała skazana D. G., celem wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie wyłączenia sędziego. Na powyższe zarządzenie skazana wniosła w dniu 2 lipca 2012 r. zażalenie, któremu, jako niedopuszczalnemu z mocy ustawy, odmówiono przyjęcia zarządzeniem z dnia 9 lipca 2012r. Zarządzenie to zostało zaskarżone zażaleniem. W jego treści skarżąca zauważyła, że także postępowanie w przedmiocie wyznaczenia pełnomocnika z urzędu winno podlegać zasadzie dwuinstancyjności, a odmowa przyjęcia środka odwoławczego ma cechy pozbawienia prawa do sądu, co narusza szereg norm prawa krajowego i międzynarodowego.

Sąd Najwyższy zważył co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Stosownie do treści art. 459 k.p.k., zażalenie przysługuje zasadniczo na decyzje procesowe zamykające drogę do wydania wyroku, a wyjątkowo w innych sytuacjach, wskazanych przepisem szczególnym. Przepisu szczególnego, otwierającego drogę do instancyjnej kontroli zarządzenia w układzie procesowym występującym w niniejszej sprawie, brak. Zgodnie z utrwalonym zapatrywaniem Sądu Najwyższego, odmowa wyznaczenia obrońcy lub pełnomocnika z urzędu w celu sporządzenia środka odwoławczego nie podlega zaskarżeniu zażaleniem (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 grudnia 2008 r., IV KZ 93/08; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 września 2008 r., V KZ 42/08).

Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie.