Legislator Jurisprudence & Législation
V KK 72/25 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses stay of execution request as extraordinary measure requires obvious casation error.

Numéro de cause V KK 72/25
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court rejected the defense's request to suspend the execution of the appellate court's judgment. The defense argued that executing the sentence would complicate the current imprisonment, joint sentence issuance, and employment status, claiming the lower court ignored key evidence. The court ruled that suspension is an exceptional measure requiring an obvious defect in the contested judgment, which was not demonstrated here.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 9 § 2 k.k.w.; Art. 532 k.p.k.: The possibility of suspending the execution of a judgment is exceptional and requires an obvious defect in the contested judgment.

Mots-clés

Généré par l'IA
suspension of execution exceptional measure obvious defect casation proceedings imprisonment execution joint sentence supreme court ruling preuve à futur

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 9 § 2 k.k.w.
W tej sytuacji, respektując wyrażoną w art. 9 § 1 i 2 k.k.w.
Art. 532 k.p.k.
Od dawna przyjmuje się w judykaturze, że korzystanie z rozwiązania przewidzianego w art. 532 k.p.k.
Art. 9 § 1 k.k.w.
W tej sytuacji, respektując wyrażoną w art. 9 § 1 i 2 k.k.w.
art. 156 § 1 pkt 2 k.k
skazanego z art. 156 § 1 pkt 2 k.k.
art. 9 § 2 k.k
W tej sytuacji, respektując wyrażoną w art. 9 § 1 i 2 k.k.w.
art. 532 k.p.k
Od dawna przyjmuje się w judykaturze, że korzystanie z rozwiązania przewidzianego w art. 532 k.p.k.
art. 532 § 1 k.p.k
zasadę bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, Sąd Najwyższy orzekł jak ‎w dyspozytywnej części postanowienia (art. 532 § 1 k.p.k.
Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

V KK 72/25 POSTANOWIENIE Dnia 24 marca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk w sprawie N.C. skazanego z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej 24 marca 2025 r., na posiedzeniu bez udziału stron, wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 5 lipca 2024 r., sygn. akt II AKa 39/24, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku z 29 czerwca 2023 r., sygn. akt IV K 248/21, postanowił nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

W kasacji wywiedzionej w sprawie skazanego N.C. obrońca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. W uzasadnieniu podniosła, że wprowadzenie do wykonania kary z zaskarżonego wyroku powoduje szereg konsekwencji w toku aktualnie odbywanej kary pozbawienia wolności, w szczególności w zakresie ponownego wydania wyroku łącznego, określenia klasyfikacji skazanego i aktualnego zatrudnienia skazanego przez AŚ w S.. Jej zdaniem charakter przedmiotowej sprawy jest zawiły, jednakże wszelkie okoliczności winny być rozstrzygnięte z uwzględnieniem całokształtu materiału dowodowego, zaś Sąd Odwoławczy pominął istotne okoliczności skupiając się na wybranych materiale dowodowym, a także dokonał dowolnej, a nie swobodnej oceny.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia ma charakter wyjątkowy, jako odstępstwo od reguły wyrażonej w art. 9 § 2 k.k.w., według którego orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia.

Od dawna przyjmuje się w judykaturze, że korzystanie z rozwiązania przewidzianego w art. 532 k.p.k. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy charakter zarzutów kasacyjnych wskazuje na oczywistą ich zasadność.Nie przesądzając ostatecznego wyniku postępowania kasacyjnego, trzeba stwierdzić, że zawarta w kasacji obrońcy skazanego argumentacja nie jest tego rodzaju, aby można było mówić o ewidentnej wadliwości kwestionowanego wyroku Sądu odwoławczego. W tej sytuacji, respektując wyrażoną w art. 9 § 1 i 2 k.k.w. zasadę bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, Sąd Najwyższy orzekł jak ‎w dyspozytywnej części postanowienia (art. 532 § 1 k.p.k. a contrario). [WB][r.g.] ‎