Legislator Jurisprudence & Législation
V KK 380/16 Généré par l'IA

Supreme Court quashes appeal verdict for single-judge hearing in private prosecution case violating procedural composition rules.

Numéro de cause V KK 380/16
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court quashed the District Court's appeal verdict and remanded the case for retrial. The Public Prosecutor's Office argued that the appeal was improperly heard by a single judge instead of the required panel of three. The court found that the lower court violated mandatory procedural rules regarding judge composition in private prosecution cases, as the first-instance court had switched from summary to ordinary proceedings.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 29 § 1 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.: A violation of the mandatory rule requiring a three-judge panel in ordinary criminal appeals constitutes an absolute ground for appeal, obligating the Supreme Court to quash the verdict and remand the case regardless of the impact on the judgment's substance.

Mots-clés

Généré par l'IA
private prosecution single judge appeal judge composition absolute ground for appeal procedural violation remand for retrial summary proceedings limites de liberté d'expression

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
art. 29 § 1 k.p.k.
art. 29 § 1 k.p.k., polegające na rozpoznaniu sprawy przez Sąd odwoławczy w składzie jednego sędziego, podczas gdy Sąd ten zobligowany był do rozpoznania apelacji na rozprawie w składzie trzech sędziów, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
art. 476 § 2 k.p.k.
Wyjątek od zasady określającej skład sądu i przewidujący możliwość jednoosobowego orzekania w postępowaniu apelacyjnym był wskazany w art. 476 § 2 k.p.k., zgodnie z którym mogło to mieć miejsce tylko w postępowaniu uproszczonym i gdy tak zarządził prezes sądu okręgowego.
art. 484 § 1 k.p.k.
odroczył ją do dnia 4 stycznia 2013 r., a więc na więcej niż 21 dni, jak również pomiędzy kolejnymi terminami rozprawy nie zachowywał terminu z art. 484 § 1 k.p.k. Wprawdzie w żadnym z protokołów rozprawy nie powołał się na treść art.
art. 484 § 2 k.p.k.
Zasada ta dotyczyła również sytuacji, gdy wcześniej postępowanie toczyło się w trybie uproszczonym, od którego odstąpiono ze względu na wystąpienie przesłanki z art. 484 § 2 k.p.k., a co miało miejsce w niniejszej sprawie.
art. 535 § 5 k.p.k
w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w sprawie K.K.‎skazanej z art.
art. 212 § 1 k.k
535 § 5 k.p.k., w sprawie K.K.‎skazanej z art. 212 § 1 k.k.‎kasacji, wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść skazanej,‎od wyroku Sądu Okręgowego w Ś.‎z dnia 31 października 2013 r., sygn.
art. 70 § 1 pkt 1 k.k
i art. 70 § 1 pkt 1 k.k.
art. 29 § 1 k.p.k
art. 29 § 1 k.p.k., polegające na rozpoznaniu sprawy przez Sąd odwoławczy w składzie jednego sędziego, podczas gdy Sąd ten zobligowany był do rozpoznania apelacji na rozprawie w składzie trzech sędziów, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k
Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt V KK 380/16 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 lutego 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Marian Buliński‎SSN Dorota RysińskaProtokolant Katarzyna Wełpa po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 27 lutego 2017 r. w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w sprawie K.K.‎skazanej z art. 212 § 1 k.k.‎kasacji, wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść skazanej,‎od wyroku Sądu Okręgowego w Ś.‎z dnia 31 października 2013 r., sygn. akt IV Ka …/13,‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w D.‎z dnia 12 czerwca 2013 r., sygn. akt II K …/12 uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Ś. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Rejonowego w D. z dnia 12 czerwca 2013 r., sygn. akt II K …/12, K. K. została skazana za czyn wyczerpujący znamiona art. 212 § 1 k.k., na karę grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych przy ustaleniu jednej stawki na kwotę 10 zł. Na podstawie art. 69 § 1 i § 2 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie orzeczonej wobec oskarżonej kary grzywny warunkowo zawieszono na okres 2 lat próby. Wyrokiem tym rozstrzygnięto także w przedmiocie kosztów procesu.Sąd Okręgowy w Ś., po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonej, wyrokiem z dnia 31 października 2013 r., sygn. akt IV Ka …/13, utrzymał w mocy wyrok Sądu I instancji.Kasację od prawomocnego orzeczenia wniósł Rzecznik Praw Obywatelskich.

Zaskarżając wyrok w całości, na korzyść K.K., zarzucił „rażące naruszenie prawa procesowego, tj. art. 29 § 1 k.p.k., polegające na rozpoznaniu sprawy przez Sąd odwoławczy w składzie jednego sędziego, podczas gdy Sąd ten zobligowany był do rozpoznania apelacji na rozprawie w składzie trzech sędziów, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.” W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w Ś. i przekazanie sprawy temu sądowi do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja Rzecznika Praw Obywatelskich jest zasadna, gdyż zaskarżony wyrok został wydany z obrazą art. 29 § 1 k.p.k., konsekwencją której jest wystąpienie w sprawie bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Zauważyć należy, że sprawa przeciwko K. K. toczyła się z oskarżenia prywatnego i w postępowaniu zarówno przed Sądem I instancji jak i II instancji była rozpoznawana w stanie prawnym przed 1 lipca 2015 r., czyli przed wejściem w życie ustawy z dnia 29 września 2013 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013, poz. 1247).Z akt sprawy wynika, że Sąd Okręgowy w Ś., zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 września 2013 r., rozpoznawał apelację obrońcy oskarżonej w składzie jednoosobowym i w takim też składzie został wydany w dniu 31 października 2013 r. wyrok.

Zgodnie natomiast z art. 29 § 1 k.p.k. na rozprawie apelacyjnej sąd orzeka w składzie trzech sędziów, chyba że ustawa stanowi inaczej. Wyjątek od zasady określającej skład sądu i przewidujący możliwość jednoosobowego orzekania w postępowaniu apelacyjnym był wskazany w art. 476 § 2 k.p.k., zgodnie z którym mogło to mieć miejsce tylko w postępowaniu uproszczonym i gdy tak zarządził prezes sądu okręgowego. Skoro w sprawach z oskarżenia prywatnego stosowało się przepisy o postępowaniu uproszczonym, to oznacza, że Sądowi Okręgowemu nie wolno był wyrokować jednoosobowo, nawet mimo zarządzenia prezesa, w sytuacji, gdy Sąd Rejonowy orzekał w trybie zwyczajnym.

Zasada ta dotyczyła również sytuacji, gdy wcześniej postępowanie toczyło się w trybie uproszczonym, od którego odstąpiono ze względu na wystąpienie przesłanki z art. 484 § 2 k.p.k., a co miało miejsce w niniejszej sprawie. Sąd Rejonowy w D. już pierwszego dnia rozprawy 9 listopada 2012 r. odroczył ją do dnia 4 stycznia 2013 r., a więc na więcej niż 21 dni, jak również pomiędzy kolejnymi terminami rozprawy nie zachowywał terminu z art. 484 § 1 k.p.k. Wprawdzie w żadnym z protokołów rozprawy nie powołał się na treść art. 484 § 2 k.p.k., jednakże samo porównanie dat wskazuje, że Sąd Rejonowy rozpoznając sprawę przeszedł z trybu uproszczonego na zwyczajny.

Okoliczność ta nie została dostrzeżona przez Sąd Okręgowy, który rozpoznał sprawę jednoosobowo, mimo, że był zobowiązany do jej rozpoznania w postępowaniu apelacyjnym w składzie trzyosobowym. W sprawie zaistniała więc bezwzględna przesłanka odwoławcza z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., co obliguje Sąd Najwyższy do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.Wskazać należy, że Sąd Najwyższy, w przypadku wystąpienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej, nie bada wpływu uchybienia na treść orzeczenia, a więc zmiana przepisów postępowania już po wydaniu prawomocnego orzeczenia, nie może mieć wpływu na ocenę jego zgodności z prawem, gdyż badaniu podlega zgodność orzeczenia z obowiązującymi przepisami w chwili orzekania przez ten sąd.Mając na uwadze powyższe, orzeczono, jak w sentencji wyroku. kc