Criminal appeal dismissed as obviously unfounded for misinterpreting Article 207 of the Criminal Code.
Pologne (PL)
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Supreme Court dismissed the criminal appeal filed by the victim's counsel as obviously unfounded. The appellant argued that the lower courts incorrectly interpreted Article 207 of the Criminal Code by failing to recognize that the defendant's actions constituted other offenses under Articles 189, 190, 191, 212, 216, and 217. The court rejected this claim, noting that the cited reasoning in the first-instance judgment referred only to abstract considerations of the elements of the crime rather than the specific conduct of the defendant.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArt. 207 k.k.; Art. 535 § 3 k.p.k.: The Supreme Court dismisses a criminal appeal as obviously unfounded when the appellant misinterprets the statutory elements of a crime or relies on abstract theoretical discussions regarding the constitution of the offense rather than the concrete facts of the defendant's conduct.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IATexte complet
Sygn. akt V KK 316/13 POSTANOWIENIE Dnia 4 czerwca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 4 czerwca 2014 r. sprawy T. S., z powodu kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 3 lipca 2013 roku, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 22 października 2012 r. p o s t a n o w i ł 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć oskarżycielkę posiłkową A. K.
UZASADNIENIE
Kasacja pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej okazała się być bezzasadna w stopniu oczywistym.W kasacji zarzucono rażącą obrazę prawa materialnego, poprzez błędną wykładnię art. 207 k.k. i przyjęcie, że czyn oskarżonego nie wypełnia znamion tego przestępstwa, przy jednoczesnym uznaniu, że niektóre zachowania oskarżonego mogą realizować ustawowe znamiona czynów zabronionych określonych w innych przepisach, tj. art. 189, 190, 191, 212, 216 i art. 217 k.k., gdzie zachodzi zbieg pomijalny z zastosowaniem zasady konsumpcji, co sprawia, że ogół zachowań oskarżonego składa się na przestępstwo z art. 207 k.k. Podnosząc powyższe zarzuty pełnomocnik wniósł uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego oraz wyroku Sądu Rejonowego i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji.W pisemnej odpowiedzi na kasację obrońca oskarżonego wniósł o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Autor kasacji zdaje się nie do końca poprawnie postrzegać rolę nadzwyczajnego środka zaskarżenia, jakim jest kasacja. W szczególności przypomnieć wypada, że kasacja jest środkiem zaskarżenia służącym kontroli poprawności postępowania odwoławczego i zasadniczo niedopuszczalne jest podnoszenie w kasacji uchybień, które miały miejsce w postępowaniu przed sądem I instancji. Kasacja w przedmiotowej sprawie odnosi się wyłącznie do postępowania Sądu I instancji, w szczególności zaś zmierza do ponownego zakwestionowania prawidłowości dokonanych przez Sąd meriti – a przy tym w pełni zaakceptowanej w wyniku kontroli odwoławczej przez Sąd Okręgowy – ustaleń faktycznych.
Ponadto podniesiony w kasacji zarzut naruszenia prawa materialnego jest zarzutem nierzetelnym. Wskazywany w zarzucie fragment uzasadnienia Sądu I instancji (s. 56), w którym mowa o tym, że poszczególne fragmenty zachowania oskarżonego mogą wypełniać znamiona różnych występków, tj. art. 189, 190, 191, 212, 216 i art. 217 k.k., nie odnoszą się bowiem do zachowania T. S., a są jedynie poczynionymi in abstracto rozważaniami na temat znamion przedmiotowych czynu z art. 207 k.k. Zarzut omawiany z oczywistych względów nie mógł być więc podstawą uwzględnienia kasacji.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.