Criminal appeal dismissed as obviously groundless for attempting to re-examine factual findings under Art. 258 § 3 k.k.
Pologne (PL)
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously groundless, ordering the appellant to bear the costs. The appellant argued that the lower court incorrectly applied Article 258 § 3 of the Criminal Code regarding the organization of a criminal group. The court ruled that determining whether the defendant founded and led the group was a matter of factual findings, not legal interpretation, and thus fell outside the scope of cassation review. Consequently, the appeal was rejected to prevent the extraordinary cassation procedure from serving as a second instance for re-examining facts already approved by the appellate court.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArt. 258 § 3 k.k.; The cassation procedure cannot be used to re-examine factual findings established by the lower courts, as such determinations lie outside the scope of legal interpretation and the permissible scope of cassation complaints.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IATexte complet
Sygn. akt V KK 260/12 POSTANOWIENIE Dnia 19 listopada 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 19 listopada 2012 r. sprawy J. L., skazanego z art. 258 § 3 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 28 grudnia 2011 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego z dnia 27 maja 2011 r., p o s t a n o w i ł:
1. oddalić kasację skazanego jako oczywiście bezzasadną, 2.obciążyć kosztami postępowania kasacyjnego skazanego J. L. UZASADNIENIEKasacja obrońcy skazanego okazała się być bezzasadna w stopniu oczywistym.Kasacja zawiera jeden tylko zarzut, tj. naruszenia przepisu art. 258 § 3 k.k., poprzez jego błędne zastosowanie, polegające na niesłusznym przyjęciu, że w okresie objętym aktem oskarżenia, skazany wspólnie i porozumieniu z innymi osobami, założył, a następnie kierował zorganizowaną grupą przestępczą, mającą na celu popełnianie przestępstw skarbowych.
Zacząć należy od stwierdzenia, że kasacja pod pozorem zarzutów błędnego zastosowania prawa materialnego, zmierza do kwestionowania dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych. Ustalenie, że skazany grupę przestępczą założył, a następnie nią kierował, nie należy do sfery wykładni, czy zastosowania art. 258 § 3 k.k., lecz do sfery ustaleń faktycznych, które leżą poza dopuszczalnym kręgiem zarzutów kasacyjnych. Niezależnie od tego zauważyć należy, że sąd I instancji podszedł do tej kwestii w sposób bardzo rzetelny i w uzasadnieniu wyroku przekonująco wskazał powody, dla których taką założycielską i kierowniczą rolę skazanemu przypisał.
Tak ustalona treść zarzutu kasacyjnego nie może doprowadzić do uwzględnienia kasacji. Skarżący zmierza w istocie do dublowania kontroli odwoławczej, poprzez ponowne podniesienie zarzutów postawionych w apelacji. Tymczasem sposób i rezultat dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych był przedmiotem kontroli sądu odwoławczego i spotkał się z jego aprobatą. Skarżącym należy przypomnieć, że kontrola kasacyjna, jako instrument procesowy o charakterze nadzwyczajnym, nie może służyć do weryfikowania dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych.
W powyższych względów orzeczono jak w sentencji.