Supreme Court dismisses appeal as obviously groundless due to lack of new facts and procedural violations.
Pologne (PL)
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously groundless, ordering the defendant to bear the costs. The appellant argued that the lower court violated procedural rights by making factual findings based on a biased evaluation of the victim's testimony and expert opinions. The court rejected these claims because the appellate court merely upheld the first-instance verdict without conducting its own factual determinations, making the alleged procedural errors inapplicable to the second instance.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArt. 523 § 1 k.p.k.; Art. 7 k.p.k. in conjunction with Art. 410 k.p.k.: A cassation appeal is obviously groundless when the appellant merely repeats previous arguments without providing new facts or demonstrating a clear violation of procedural rules applicable to the specific instance of proceedings.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IADécisions connexes
Généré par l'IATexte complet
Sygn. akt V KK 24/19 POSTANOWIENIE Dnia 5 lutego 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 5 lutego 2019 r., na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. sprawy M. J.skazanego z art. 200 § 1 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w S.z dnia 27 kwietnia 2018 r., IV Ka […], utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S.z dnia 20 listopada 2017 r, sygn. akt V K […], p o s t a n a w i a:
1) oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2) obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 20 listopada 2017 r. (sygn. akt V K […]) M. J. został uznany winnym czynu z art. 200 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., za który wymierzono mu karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Wyrok ten został następnie utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w S. z dnia 27 kwietnia 2018 r. (sygn. akt IV Ka […]).Od powyższego prawomocnego orzeczenia kasacje wniósł obrońca skazanego, zarzucając przedmiotowemu rozstrzygnięciu „rażące naruszenie prawa procesowego polegające na obrazie art. art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. mające wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia poprzez dokonanie ustaleń faktycznych polegających na błędnej ocenie zeznań pokrzywdzonej E. P. w zakresie dat zaistnienia określonych zdarzeń oraz przeanalizowanie dowodów z tych zeznań oraz opinii biegłego psychologa K.
B. a także E. J. w sposób tendencyjny, całkowicie dowolny w oderwaniu od zasad wskazanych w art. 7 k.p.k., co w konsekwencji doprowadziło do błędnego ustalenia , iż doszło do zaistnienia przesłanek wskazanych w art. 200 § 1 k.k.”Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uniewinnienie skazanego, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.W odpowiedzi na przedmiotową kasację Prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazałą się bezzasadna w stopniu oczywistym.Jak słusznie wskazał Prokurator w swojej odpowiedzi na kasację – pod pozorem zarzutów, o jakich mowa w art. 523 § 1 k.p.k.
Skarżący powiela już wcześniej zaprezentowane zarzuty apelacyjne, dotyczące błędów w czynieniu ustaleń faktycznych. Należy przy tym podkreślić, że Sąd odwoławczy utrzymał w mocy wyrok sądu I instancji i nie dokonywał własnych ustaleń faktycznych. Nie mógł tym samym naruszyć art. 7 w zw. z art. 410 k.p.k., które to przepisy miały zastosowaniem w postepowaniu przed sądem I instancji. Tymczasem kasacja stanowi środek zaskarżenia orzeczeń sądu II instancji.Na stronach 3-4 kasacji Autor jedynie ponawia swoje zastrzeżenia, co do ustalenia czasokresu, w jakim dochodziło do kontaktów seksualnych z pokrzywdzoną.
W żadnej mierze nie uzasadnia, dlaczego stanowisko Sądu odwoławczego miałoby w sposób rażący, transparenty czy też oczywisty naruszać zasady prawidłowego rozumowania i logicznej interpretacji faktów. Argumenty Skarżącego są tak lakoniczne, że nie jest właściwie możliwe odniesienie się do nich w optyce stawianych zarzutów.Pozostaje jedynie odesłanie do obszernych rozważań zawartych w uzasadnieniu wyroku Sądu II instancji, gdzie w sposób, który nie został skutecznie podważony zaprezentowano sposób oceny inkryminowanych zdarzeń.Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.