Legislator Jurisprudence & Législation
V CZ 93/17 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal for remand when first instance court fully examined case merits despite incomplete evidence.

Numéro de cause V CZ 93/17
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's appeal against the District Court's decision to remand the case. The District Court had ordered a new trial citing incomplete evidence and a failure to fully examine the case merits. The Supreme Court ruled that the lower court properly evaluated the legal issues and that evidentiary gaps must be addressed in the appeal proceedings rather than by remanding the case.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 386 § 4 k.p.c.; The second instance court may remand a case only if the first instance court failed to examine the merits or if a full evidentiary proceeding is required, and such remand is not justified merely by differing assessments of evidence or procedural completeness.

Mots-clés

Généré par l'IA
second instance remand examination of merits evidentiary proceedings full appeal procedure civil procedure code motifs de cassation recours contre décision de renvoi créance en restitution étatique

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
art. 386 § 4 k.p.c.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 2012 r., II CZ 141/12, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 marca 2013 r., II CZ 193/12, niepubl.).Orzecznictwo Sądu Najwyższego jednolicie przyjmuje, że nierozpoznanie istoty sprawy w rozumieniu art. 386 § 4 k.p.c.
art. 386 § 4 k.p.c
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 2012 r., II CZ 141/12, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 marca 2013 r., II CZ 193/12, niepubl.).Orzecznictwo Sądu Najwyższego jednolicie przyjmuje, że nierozpoznanie istoty sprawy w rozumieniu art. 386 § 4 k.p.c.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 2012 r., II CZ 141/12
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 2012 r., II CZ 141/12, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 marca 2013 r., II CZ 193/12, niepubl.).Orzecznictwo Sądu Najwyższego jednolicie przyjmuje, że nierozpoznanie istoty sprawy w rozumieniu art.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 marca 2013 r., II CZ 193/12
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 2012 r., II CZ 141/12, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 marca 2013 r., II CZ 193/12, niepubl.).Orzecznictwo Sądu Najwyższego jednolicie przyjmuje, że nierozpoznanie istoty sprawy w rozumieniu art.
Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt V CZ 93/17 POSTANOWIENIE Dnia 18 stycznia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska (przewodniczący)‎SSN Marian Kocon (sprawozdawca)‎SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa G. S.A. w K.‎przeciwko P. M.‎o zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 stycznia 2018 r.,‎zażalenia strony powodowej na wyrok Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 15 września 2017 r., sygn. akt XIX Ga (…), uchyla zaskarżony wyrok. UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 15 września 2017r. Sąd Okręgowy w K. uchylił wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia 19 maja 2016 r., w sprawie z powództwa G. spółki akcyjnej w K. przeciwko P. M., o zapłatę.Orzeczenie zaskarżyła powódka, wnosząc o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 386 § 4 k.p.c., poza wypadkami określonymi w § 2 i 3, sąd drugiej instancji może uchylić zaskarżony wyrok i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania tylko w razie nierozpoznania przez sąd pierwszej instancji istoty sprawy albo gdy wydanie wyroku wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości.

Treść omawianych przepisów wskazuje, że możliwość uchylenia wyroku przez sąd drugiej instancji została ograniczona wyłącznie do sytuacji wyczerpująco w tych przepisach wymienionych. Oznacza to, że nie ma podstawy do dokonywania wykładni rozszerzającej przesłanki „nierozpoznania istoty sprawy" (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 2012 r., II CZ 141/12, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 marca 2013 r., II CZ 193/12, niepubl.).Orzecznictwo Sądu Najwyższego jednolicie przyjmuje, że nierozpoznanie istoty sprawy w rozumieniu art. 386 § 4 k.p.c. występuje wtedy, gdy sąd pierwszej instancji zaniechał zbadania materialnej podstawy żądania pozwu lub zarzutów merytorycznych przeciwstawionych zgłoszonemu roszczeniu.

W rozważanej sprawie taka sytuacja nie występuje Sąd Okręgowy wskazał jedynie na brak przeprowadzenia pełnego postępowania dowodowego, w szczególności zaś na zaniechanie przeprowadzenie dowodów zgłoszonych przez pozwanego w sprzeciwie od nakazu zapłaty (dowód z ksiąg rachunkowych, opinia biegłego z zakresu księgowości). Tymczasem Sąd Rejonowy przeprowadził dowody, które uznał za istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, dokonał też szczegółowej oceny kwestii prawnych pojawiających się w sprawie. Odmienna ocena Sądu Okręgowego i podkreślenie przez ten Sąd konieczności uzupełnienia postępowania dowodowego nie uzasadnia uchylenia wyroku Sądu Rejonowego na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. Wskazane przez Sąd Okręgowy braki w zakresie dowodów, w systemie apelacji pełnej powinny być załatwiane bezpośrednio w postępowaniu apelacyjnym.Z tych względów Sąd Najwyższy postanowił jak wyżej. jw r.g.