Supreme Court allows cassation appeal by finding implicit request for review despite missing statutory phrasing.
Pologne (PL)
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Supreme Court overturned the appellate court's dismissal of a cassation appeal filed by a third-party intervenor. Although the appeal lacked the explicit phrase required by Article 398 § 1(3) of the Civil Procedure Code, the court held that the statutory requirement does not mandate using the legislator's exact wording. Consequently, the court determined the appellant had substantively met the procedural requirement to request the appeal's admission for review.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArt. 398 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 393 § 1 pkt 3 k.p.c.: A cassation appeal is admissible if it contains a request for review, even if not expressed using the specific statutory terminology, provided the substance of the request is clear and consistent with prior legal requirements.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IATexte complet
Sygn. akt V CZ 81/06
POSTANOWIENIE
Dnia 17 listopada 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący)
SSN Maria Grzelka (sprawozdawca)
SSN Kazimierz Zawada
w sprawie z powództwa Spółdzielni Rzemieślniczej "E."
przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej w M.
z udziałem interwenientów ubocznych W.M. i G.D.
o zapłatę,
i z powództwa wzajemnego Spółdzielni Mieszkaniowej w M.
przeciwko Spółdzielni Rzemieślniczej "E."
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 15 listopada 2006 r.,
zażalenia interwenienta ubocznego W.M.
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 21 kwietnia 2006 r., sygn. akt [...],
uchyla zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną,
m.in., interwenienta ubocznego W.M. od wyroku z dnia 22 listopada 2005 r.
uznając, że skarga nie zawiera wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania.
Rozpoznając zażalenie interwenienta ubocznego W.M. Sąd Najwyższy
zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna (mylnie nazwana kasacją) pod nagłówkiem zawiera
przedstawienie zarzutów
i ich uzasadnienie, a następnie wyodrębniony ustęp
zatytułowany „Istotne zagadnienie prawne i potrzeba wykładni przepisów
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie”, w którym przytoczone zostały różne
orzeczenia Sądu Najwyższego
rozbieżności
w
orzecznictwie
wskazujące
i
potrzebę
– zdaniem skarżącego - na
wykładni
przepisów
w
kwestii
dopuszczalności orzekania przez sąd drugiej instancji wyłącznie na podstawie
dowodów zebranych w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji oraz
odmiennej ich oceny. W kolejności, skarga kasacyjna zawiera następujące
sformułowanie: „Wskazując na powyższe podstawy kasacji oraz powołując się na
wykazane przesłanki uzasadniające przyjęcie kasacji do rozpoznania (ze względu
na rozbieżność w orzecznictwie oraz występujące istotne zagadnienie prawne)
wnoszą o uchylenie ... (-)”.
Nie sposób zaprzeczyć, że skarga kasacyjna nie zawiera expressis verbis
wniosku, o którym mowa w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. Jednak zważywszy, że k.p.c.
nie wymaga, aby wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej został wyartykułowany
wyłącznie przy użyciu wyrazów jakimi posłużył się ustawodawca, jak również mając
na uwadze tożsamość treści wyrażonej w poprzednim stanie prawnym w art. 393 3
§ 1 pkt 3 odnośnie do wymogu przedstawienia okoliczności uzasadniających
rozpoznanie kasacji z treścią obecnie obowiązującego art. 398 4 § 1 pkt 3 k.p.c.
należało przyjąć, że w rozpoznawanej sprawie skarżący w istocie sprostał
wymogowi wnioskowania w skardze kasacyjnej o przyjęcie skargi do rozpoznania.
Uznając, że zażalenie było zasadne Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone
postanowienie (art. 39815 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).