Legislator Jurisprudence & Législation
V CZ 75/14 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal for failure to file request for judgment reasoning within statutory time limits.

Numéro de cause V CZ 75/14
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding the refusal to provide a written reasoning for a lower court judgment. The appellant argued that the court failed to inform them of the deadline and procedure, claiming this caused the delay. The court ruled that such a failure does not extend the statutory time limit for filing the request, as established in prior precedent.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 387 § 3 zd. 1 k.p.c.; Art. 327 k.p.c.; A court's failure to inform a party of the method and deadline for appealing a judgment does not extend the statutory time limit for filing the appeal, though it may justify a request to restore the deadline.

Mots-clés

Généré par l'IA
statutory time limits failure to inform request for reasoning procedural deadline appeal dismissal court obligation restoration of term

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
art. 387 § 3 zd. 1 k.p.c.
przekazał wniosek powoda Sądowi Apelacyjnemu w dniu 20 maja 2014 r.Sąd stwierdził, że tygodniowy termin, wynikający z treści przepisu art. 387 zd.
art. 327 k.p.c.
W uzasadnieniu podniesionego zarzutu powoływał się wyłącznie na to, że wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 327 k.p.c. Sąd Apelacyjny nie pouczył powoda, działającego bez zawodowego pełnomocnika, o sposobie i terminie zaskarżenia ogłoszonego wyroku.
art. 328 § 1 zd. 2 k.p.c.
Wobec tego wniosek powoda na podstawie art. 328 § 1 zd. 2 k.p.c. jako spóźniony podlegał odrzuceniu.Zażalenie na to postanowienie wniósł powód; zarzucił naruszenie prawa procesowego art.
art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.
Natomiast brak pouczenia może uzasadniać wniosek o przywrócenie terminu, jeżeli strona uchybiła terminowi z powodu braku pouczenia.Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., a o kosztach postępowania zażaleniowego rozstrzygając zgodnie z art.
art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
3941 § 3 k.p.c., a o kosztach postępowania zażaleniowego rozstrzygając zgodnie z art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw.
art. 391 § 1 i 39821 k.p.c.
z art. 391 § 1 i 39821 k.p.c. oraz § 2 ust.
§ 2 ust. 1 i 2, § 6 pkt 7, § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
oraz § 2 ust. 1 i 2, § 6 pkt 7, § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (tekst jedn.
art. 327 § 1 k.p.c
jako spóźniony podlegał odrzuceniu.Zażalenie na to postanowienie wniósł powód; zarzucił naruszenie prawa procesowego art. 327 § 1 k.p.c.
art. 327 k.p.c
W uzasadnieniu podniesionego zarzutu powoływał się wyłącznie na to, że wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 327 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
z art. 3941 § 3 k.p.c., a o kosztach postępowania zażaleniowego rozstrzygając zgodnie z art.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt V CZ 75/14 POSTANOWIENIE Dnia 13 listopada 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący)‎SSN Wojciech Katner‎SSA Elżbieta Fijałkowska (sprawozdawca) w sprawie z powództwa J. M.‎przeciwko Bankowi Spółdzielczemu w N.‎o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 listopada 2014 r.,‎zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego ‎z dnia 11 czerwca 2014 r., 1. oddala zażalenie, 2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 3 600 zł (trzy tysiące sześćset ) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny odrzucił wniosek powoda o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 8 maja 2014 r.Sąd ustalił, że powód J. M. w terminie tygodniowym od daty ogłoszenia wyroku złożył wniosek o jego uzasadnienie. Wniosku nie skierował wprost do Sądu Apelacyjnego, lecz za pośrednictwem Sądu Okręgowego w W., na którego adres nadał przesyłkę. Sąd Okręgowy w W. przekazał wniosek powoda Sądowi Apelacyjnemu w dniu 20 maja 2014 r.Sąd stwierdził, że tygodniowy termin, wynikający z treści przepisu art. 387 zd. k.p.c., upłynął w dniu 15 maja 2014.r.

Złożenie wniosku w sądzie niewłaściwym nie prowadzi do zachowania terminu, który w takiej sytuacji liczony jest według daty przekazania go sądowi właściwemu. Wobec tego wniosek powoda na podstawie art. 328 § 1 zd. 2 k.p.c. jako spóźniony podlegał odrzuceniu.Zażalenie na to postanowienie wniósł powód; zarzucił naruszenie prawa procesowego art. 327 § 1 k.p.c. poprzez jego niezastosowanie polegające na niepouczeniu powoda działającego bez profesjonalnego pełnomocnika co do sposobu i terminu do wniesienia środka zaskarżenia.

Domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia i zasądzenia od pozwanej na rzecz powoda kosztów postępowania zażaleniowego.W odpowiedzi na zażalenie pozwany Bank Spółdzielczy w N. wniósł o oddalenie zażalenia i zasądzenie od powoda na jego rzecz zwrotu rzecz kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie jest niezasadne.Powód nie kwestionował ustalenia, że jego wniosek złożony został w Sądzie niewłaściwym, a do Sądu właściwego wpłynął z uchybieniem ustawowego terminu wynikającego z treści przepisu art. 387 § 3 zd. 1 k.p.c. W uzasadnieniu podniesionego zarzutu powoływał się wyłącznie na to, że wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 327 k.p.c. Sąd Apelacyjny nie pouczył powoda, działającego bez zawodowego pełnomocnika, o sposobie i terminie zaskarżenia ogłoszonego wyroku.

W naruszeniu tego przepisu żalący upatrywał spóźnienia w złożeniu wniosku.Okoliczność ta nie miała jednak wpływu na rozpoczęcie biegu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Kwestia skutków naruszenia przez sąd obowiązku pouczania strony (uczestnika) postępowania o sposobie zaskarżania orzeczeń sądowych rozstrzygnięta została w uchwale Sądu Najwyższego Izby Cywilnej i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 22 listopada 2011 r., III CZP 38/11, OSNC 2012/5/56, zgodnie z którą takie uchybienie nie ma wpływu na rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia środka zaskarżenia.

Natomiast brak pouczenia może uzasadniać wniosek o przywrócenie terminu, jeżeli strona uchybiła terminowi z powodu braku pouczenia.Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., a o kosztach postępowania zażaleniowego rozstrzygając zgodnie z art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 i 39821 k.p.c. oraz § 2 ust. 1 i 2, § 6 pkt 7, § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (tekst jedn.

Dz. U. z 2013 r. poz. 490).