Legislator Jurisprudence & Législation
V CZ 44/12 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal on costs, upholding appellate court's discretionary ruling under Art. 102 CPC.

Numéro de cause V CZ 44/12
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding the allocation of litigation costs, upholding the appellate court's decision. The appellant argued that the lower court failed to consider the claim's initial validity and the defendant's actions that extinguished the debt, citing procedural errors. The court ruled that the appellate court's discretion under Article 102 of the Civil Procedure Code was not grossly unfair, thus rejecting the claim for a new cost assessment.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 102 k.p.c.; Art. 394 § 1 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c.: The appellate court's discretion in awarding costs under Article 102 of the Civil Procedure Code is subject to review only if the decision is grossly unfair.

Mots-clés

Généré par l'IA
litigation costs appellate discretion grossly unfair Civil Procedure Code costs of proceedings

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 102 k.p.c.
zastosowania w rozpoznawanej sprawie art. 102 k.p.c.
Art. 394 § 1 k.p.c.
należało uznać zażalenie strony pozwanej za nieuzasadnione (art. 394 1 § 1 k.p.c.
Art. 398 § 14 k.p.c.
w zw. z art. 39814 k.p.c.).
art. 102 k.p.c
zastosowania w rozpoznawanej sprawie art. 102 k.p.c.
art. 316 § 1 k.p.c
art. 316 § 1 k.p.c., nie uwzgledniającego wyegzekwowania roszczenia objętego
art. 39814 k.p.c
w zw. z art. 39814 k.p.c.).

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r. III CZ 10/12

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt V CZ 44/12

POSTANOWIENIE

Dnia 19 października 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)

SSN Irena Gromska-Szuster

w sprawie z powództwa Spółki Restrukturyzacji Kopalń Spółki Akcyjnej

przeciwko "INSTAL-G." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością

o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 19 października 2012 r.,

zażalenia strony pozwanej na orzeczenie o kosztach, zawarte w wyroku Sądu

Apelacyjnego

z dnia 10 stycznia 2012 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 10 stycznia 2012 r. zmienił wyrok Sądu

Rejonowego z dnia 26 stycznia 2011 r. i oddalił powództwo oraz nie obciążył

powódki kosztami postępowania za obie instancje. Apelację wniosła strona

pozwana. Sąd Apelacyjny rozstrzygnięcie o kosztach uzasadnił powołaniem się na

art. 102 k.p.c.

W zażaleniu na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania odwoławczego

strona pozwana wnosiła o jego zmianę przez zasądzenie na jej rzecz kosztów

zastępstwa procesowego. Strona skarżąca starała się wykazać bezzasadność

zastosowania w rozpoznawanej sprawie art. 102 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Uzasadniając rozstrzygnięcie o kosztach, Sąd Apelacyjny wyjaśnił, że mimo

przegranej sprawy, w momencie wniesienia pozwu roszczenie powódki było

uzasadnione, a podstawa tego roszczenia odpadłą dopiero na skutek działania

strony pozwanej. Ponadto uwzględnienie wniosków apelacyjnych nastąpiło

w wyniku naruszenia przez Sąd pierwszej instancji zasady orzekania określonej w

art. 316 § 1 k.p.c., nie uwzgledniającego wyegzekwowania roszczenia objętego

tytułem wykonawczym

W orzecznictwie Sądu Najwyższego eksponuje się istotnie wyjątkowy

charakter art. 102 k.p.c. Ocena Sądu meriti w tym zakresie ma jednak charakter

dyskrecjonalny, oparty na swobodnym własnym przekonaniu oraz ocenie

okoliczności rozpatrywanej sprawy, w związku z czym w zasadzie nie podlega

kontroli instancyjnej i może być podważona przez sąd wyższej instancji tylko wtedy,

gdy jest

rażąco

niesprawiedliwa

(zob.

ostatnio np.

postanowienie

Sądu

Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r. III CZ 10/12, OSNC 2012, z. 7-8, art. 98).

Sąd Apelacyjny podał zasadniczą argumentację, która ległą u podstaw

zastosowania art. 102 k.p.c. W ocenie Sądu Najwyższego, argumentacja ta nie

czyni rozstrzygnięcia Sądu Apelacyjnego rażąco niesprawiedliwym. W tej sytuacji

należało uznać zażalenie strony pozwanej za nieuzasadnione (art. 394 1 § 1 k.p.c.

w zw. z art. 39814 k.p.c.).

db