Legislator Jurisprudence & Législation
V CZ 21/09 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal for retrial due to new evidence appearing after final judgment.

Numéro de cause V CZ 21/09
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal for retrial, upholding the lower court's rejection of the request. The appellant attempted to introduce a new decision made in 2009, after the case had already concluded with a final judgment in 2006. The court ruled that this new evidence did not meet the statutory requirements for retrial because it did not exist before the final decision and the appellant could not have been prevented from discovering it earlier.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

art. 403 § 2 k.p.c.; art. 410 § 1 k.p.c.: A request for retrial based on new evidence is inadmissible if the evidence arose after the final judgment and the party could not have obtained it earlier due to no fault of their own.

Mots-clés

Généré par l'IA
retrial appeal new evidence final judgment procedural bar post-judgment evidence

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
art. 410 § 1 k.p.c.
tego Sądu z dnia 18 października 2006 r. (art. 410 § 1 k.p.c.).
art. 403 § 2 k.p.c.
przysługuje ustawowa podstawa wznowienia określona w art. 403 § 2 k.p.c.,
art. 39814 k.p.c.
Orzeczono zatem jak w sentencji (art. 39814 k.p.c. w związku z art.
art. 3941 § 3 k.p.c.
w związku z art. 3941 § 3
art. 410 § 1 k.p.c
tego Sądu z dnia 18 października 2006 r. (art. 410 § 1 k.p.c.).
art. 403 § 2 k.p.c
przysługuje ustawowa podstawa wznowienia określona w art. 403 § 2 k.p.c.,
art. 39814 k.p.c
Orzeczono zatem jak w sentencji (art. 39814 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
w związku z art. 3941 § 3

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
III CZP 63/68
z dnia 21 lutego 1969 r., III CZP 63/68, OSNCP 1969, nr 12, poz.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt V CZ 21/09

POSTANOWIENIE

Dnia 21 maja 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Jan Górowski

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie ze skargi T.G.

o wznowienie postępowania

w sprawie z powództwa T.G.

przeciwko W.F.

o zapłatę,

zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego

z dnia 18 października 2006 r., sygn. akt [...],

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 21 maja 2009 r.,

zażalenia T. G. na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 5 marca 2009 r., sygn. akt [...],

1.) oddala zażalenie;

2.) przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego adw.

A.H., [...], kwotę 1800, zł (jeden tysiąc osiemset) z 22%

podatku od towarów i usług (VAT) tytułem nie opłaconej

pomocy prawnej udzielonej powodowi w postępowaniu

zażaleniowym.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 5 marca 2009 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę

powoda T.G. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem

tego Sądu z dnia 18 października 2006 r. (art. 410 § 1 k.p.c.).

Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ powód powołał się na nową

okoliczność w postaci decyzji Wójta Gminy W. nr [...] z dnia 5 stycznia 2009 r.,

powstałą po prawomocnym rozpoznaniu sprawy.

Rozpoznając zażalenie powoda, Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W kolejnej skardze o wznowienie postępowania powód powołał się na

wykrycie nowego dowodu powstałego w 2009 r., po prawomocnym zakończeniu

sprawy (w dniu 16 października 2006 r.). Wynika z tego, ze skarżącemu nie

przysługuje ustawowa podstawa wznowienia określona w art. 403 § 2 k.p.c.,

ponieważ ta przesłanka restytucyjna aktualizuje się tylko wówczas, gdy nowe

okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, istotne dla rozstrzygnięcia sporu,

istniały przed prawomocnym zakończeniem sprawy, a strona z przyczyn

obiektywnych nie mogła z nich skorzystać (por. m.in. uchwałę Sądu Najwyższego

z dnia 21 lutego 1969 r., III CZP 63/68, OSNCP 1969, nr 12, poz. 208). Zasadnie

więc Sąd Apelacyjny odrzucił skargę na podstawie art. 410 § 1 k.p.c.

Orzeczono zatem jak w sentencji (art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3

k.p.c.).