Legislator Jurisprudence & Législation
DE FR IT EN
Analyser dans Legislator
V CZ 160/11 Généré par l'IA

Appeal against court cost order dismissed as costs are public law, not civil procedure costs.

Numéro de cause V CZ 160/11
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)
Ouvrir la source officielle Version Markdown lisible par machine (.md)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against a second-instance court order requiring her to pay court costs. The plaintiff argued that her advance payment for expert witnesses should have been deducted from the costs, citing a specific article of the Civil Procedure Code. The court ruled that court costs are governed by public law statutes, not the Civil Procedure Code, making the cited article inapplicable to this type of order.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 83 ust. 2 u.k.s.c.; Art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.: Court costs are public law obligations regulated by separate legislation and cannot be appealed under provisions governing civil procedure costs.

Mots-clés

Généré par l'IA
court costs public law obligation civil procedure code appeal inadmissible expert witness fees

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 83 ust. 2 u.k.s.c.
od strony przegrywającej sprawę (tu: powódki) na podstawie art. 83 ust. 2 u.k.s.c.
Art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.
wnosząc o jego uchylenie na podstawie art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. Twierdziła
Art. 373 k.p.c.
więc niedopuszczalne i podlega odrzuceniu (art. 373 k.p.c. w związku z art.
Art. 398 § 1 k.p.c.
więc niedopuszczalne i podlega odrzuceniu (art. 373 k.p.c. w związku z art. 398 21
Art. 3941 § 3 k.p.c.
i art. 3941 § 3 k.p.c.).
art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c
wnosząc o jego uchylenie na podstawie art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 373 k.p.c
więc niedopuszczalne i podlega odrzuceniu (art. 373 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
i art. 3941 § 3 k.p.c.).

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
II CZ 61/07
Supreme Court dismisses appeal against rejection of appeal, ruling no cassation appeal exists for such rulings.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt V CZ 160/11

POSTANOWIENIE

Dnia 28 marca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Dariusz Dończyk

SSN Maria Szulc

w sprawie z powództwa Marty D.

przeciwko Marcinowi T. i in. ,

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 28 marca 2012 r.,

zażalenia powódki na orzeczenie o kosztach, zawarte w wyroku Sądu Okręgowego

z dnia 28 lipca 2011 r.,

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 28 lipca 2011 r. Sąd Okręgowy zmienił kwestionowany

przez pozwanych wyrok Sądu Rejonowego z dnia 11 marca 2011 r. i oddalił

powództwo, nakazując m.in. pobrać od powódki na rzecz Skarbu Państwa - Sądu

Rejonowego kwotę 2491 zł tytułem kosztów sądowych.

Sąd Okręgowy w uzasadnieniu wyroku stwierdził, że kwota ta została

wyłożona przez Skarb Państwa na wynagrodzenia biegłych i podlega ściągnięciu

od strony przegrywającej sprawę (tu: powódki) na podstawie art. 83 ust. 2 u.k.s.c.

Powódka w zażaleniu zakwestionowała orzeczenia o kosztach sądowych,

wnosząc o jego uchylenie na podstawie art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. Twierdziła

bowiem, że w toku postępowania pierwszoinstancyjnego uiściła zaliczkę na

wynagrodzenia biegłych w wysokości 2000 zł i ta okoliczność nie została

uwzględniona przy orzekaniu o kosztach sądowych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Powódka w zażaleniu powołała się na art. 394 1 § 1 pkt 2 k.p.c.

dotyczący kosztów procesu. Kwestionowane orzeczenie Sądu Okręgowego

dotyczy natomiast kosztów sądowych, będących należnością publicznoprawną

uregulowaną w odrębnej ustawie. Z tej przyczyny art. 394 1 § 1 pkt 2 k.p.c. nie może

być podstawą prawną zażalenia strony na orzeczenie sądu drugiej instancji

w przedmiocie kosztów sądowych (zob. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia

14 grudnia 2007 r., II CZ 61/07, BSN 2008, nr 4, poz. 12). Zażalenie powódki jest

więc niedopuszczalne i podlega odrzuceniu (art. 373 k.p.c. w związku z art. 398 21

k.p.c. i art. 3941 § 3 k.p.c.).

Należy dodatkowo wskazać, że powódka nie powinna się obawiać sytuacji,

w której poniosłaby koszty sądowe w wysokości nienależnej. Sąd zwraca bowiem

stronie z urzędu wszelkie należności pobrane nienależnie w całości lub w części

(art. 84 u.k.s.c.).

jw