Legislator Jurisprudence & Législation
V CZ 135/11 Généré par l'IA

Supreme Court allows appeal on costs when lower court dismisses appeal without final judgment.

Numéro de cause V CZ 135/11
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Partiellement admis (Partially Allowed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court of Poland overturned the District Court's decision awarding costs to the appellant. The District Court had dismissed the appellant's appeal and awarded costs, but the Supreme Court ruled that since the appeal was not finally decided, the lower court lacked authority to rule on incidental appeal costs. Consequently, the Supreme Court remanded the case to the District Court to determine the costs of the appeal proceedings.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 108 § 1 zd. 1 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c. in conjunction with Art. 398 § 1 k.p.c.: If a court of the second instance sets aside a ruling that did not conclude the proceedings, it must leave the determination of the costs of the appeal proceedings to the court of the first instance.

Mots-clés

Généré par l'IA
costs of appeal proceedings final judgment requirement incidental proceedings remand to first instance concentration of costs second instance court procedural authority

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 108 § 1 zd. 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 108 § 1 zd. 1 k.p.c. sąd rozstrzyga o kosztach
Art. 394 § 3 k.p.c.
Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3
Art. 398 § 1 k.p.c.
k.p.c. w zw. z art. 39815 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji.
art. 3941 § 3 k.p.c
Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3
art. 39815 § 1 k.p.c
k.p.c. w zw. z art. 39815 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt V CZ 135/11

POSTANOWIENIE

Dnia 23 lutego 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący)

SSN Jan Górowski (sprawozdawca)

SSN Anna Kozłowska

w sprawie z powództwa "W. B." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

w J. (poprzednio: "W. B." Spółki Akcyjnej

w K.)

przeciwko E. S.-R.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 23 lutego 2012 r.,

zażalenia strony powodowej na orzeczenie o kosztach, zawarte w postanowieniu

Sądu Okręgowego

z dnia 14 czerwca 2011 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie, pozostawiając

Sądowi

drugiej instancji rozstrzygnięcie co do kosztów postępowania

zażaleniowego przed Sądem Najwyższym.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2011 r. Sąd Okręgowy uchylił

zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 30 marca 2011 r. odrzucające

apelację pozwanej (punkt 1) i zasądził od powódki na rzecz pozwanej kwotę 799 zł

tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Zażaleniem z dnia 1 lipca 2011 r. powódka zaskarżyła to postanowienie

w zakresie orzeczenia o kosztach postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, choć z przyczyn nie wskazanych

przez skarżącą. Zgodnie z art. 108 § 1 zd. 1 k.p.c. sąd rozstrzyga o kosztach

w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji. Przepis ten jest wyrazem

zasady koncentracji i unifikacji kosztów i z tego też względu, jeżeli Sąd drugiej

instancji, uchyla zaskarżone orzeczenie i przekazuje sprawę sądowi pierwszej

instancji do ponownego rozpoznania, pozostawia on również temu sądowi

rozstrzygnięcie o kosztach instancji odwoławczej.

Zaskarżonym orzeczeniem Sąd drugiej instancji uchylił postanowienie

Sądu pierwszej instancji odrzucające apelację. Wskazane postanowienie nie jest

orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 108 § 1 zd. 1

k.p.c. Tym samym, Sąd drugiej instancji nie powinien orzekać o kosztach

postępowania

zażaleniowego,

które

jest

postępowaniem

incydentalnym.

Brak jest więc podstaw, aby w takim orzeczeniu rozstrzygać o kosztach

postępowania, gdyż nie kończy ono sprawy w instancji.

Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3

k.p.c. w zw. z art. 39815 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji.