Supreme Court dismisses appeal for retrial based on evidence created after final judgment.
Pologne (PL)
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to reject a retrial request. The appellant argued that a sheriff's letter, which did not exist during the original proceedings, should have been considered under Article 403 § 2 of the Code of Civil Procedure. The court ruled that only evidence existing at the time of the concluded proceedings can serve as a basis for retrial, excluding materials created afterward.
Regeste Legislator
Généré par l'IAart. 403 § 2 k.p.c.; Evidence created after the final judgment cannot serve as a basis for retrial proceedings.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IAJurisprudence citée
Généré par l'IATexte complet
Sygn. akt V CZ 110/11
POSTANOWIENIE
Dnia 8 lutego 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący)
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa R. P.
przeciwko „R.” Spółdzielni Meblarskiej Zakład Pracy Chronionej w R. i B. P.
o ustalenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lutego 2012 r.,
zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 12 maja 2011 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 12 maja 2011 r. odrzucił na
podstawie art. 410 § 1 k.p.c. skargę powoda o wznowienie postępowania,
zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 11 lutego 2009
r., oddalającego apelację powoda.
Uzasadniając brak podstaw do uznania, iż skargę oparto na podstawie
restytucyjnej określonej w art. 403 § 2 k.p.c. Sąd drugiej instancji stwierdził,
że podstawą wznowienia mogą być jedynie okoliczności i środki dowodowe, które
istniały już w czasie trwania zakończonego postępowania, a nie te które wystąpiły
dopiero po jego zakończeniu. W okolicznościach tej sprawy Sąd Apelacyjny uznał
zatem, że nie może być ustawową podstawą wznowienia dowód w postaci pisma
komornika z dnia 17 grudnia 2010 r., który zatem nie istniał w czasie trwania
zakończonego postępowania.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący zarzucił naruszenie
art. 403 § 2 k.p.c. poprzez nieuwzględnienie faktu, że w trakcie postępowania,
którego wznowienia obecnie się domaga, nie mógł skorzystać ze środka
dowodowego, ponieważ dowód ten w postaci pisma komornika nie istniał jeszcze
w czasie trwania tego postępowania. Żalący wyraźnie przyznaje, że dokument ten
sporządzono dopiero po zakończeniu postępowania, ale istniał dowód w postaci akt
komorniczych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnianie, a zaskarżone postanowienie
wydane zostało zgodnie z obowiązującym prawem.
W judykaturze prezentowana jest stabilna interpretacja art. 403 § 2 k.p.c.,
że środek dowodowy, który powstał dopiero po uprawomocnieniu się wyroku nie
może stanowić podstawy wznowienia postępowania (por. postanowienia SN: z dnia
15 września 2005 r., II CZ 78/05, niepubl. i z dnia 23 sierpnia 2006 r., III CZ 52/06,
niepubl.). Innymi słowy, wykrycie nowych okoliczności lub środków dowodowych
w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. dotyczy tylko takich, które istniały już
w poprzednim postępowaniu, ale strona nie miała obiektywnej możliwości ich
powołania, bo były dla niej niedostępne (postanowienie SN z dnia 14 lipca 2006 r.,
II CZ 43/06,niepubl.). Nie może być natomiast podstawą wznowienia postępowania
środek dowodowy, który powstał dopiero po uprawomocnieniu się orzeczenia
(por. postanowienia SN: z dnia 30 maja 2007 r., I CZ 40/07, niepubl. i z dnia
7 marca 2007 r., II CZ 5/07, niepubl.), a tak właśnie było w niniejszej sprawie, co
przyznał zresztą sam żalący, twierdząc, że dowód w postaci pisma komornika
z dnia 17 grudnia 2010 r. powstał dopiero po prawomocnym zakończeniu
postępowania wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 11 lutego 2009 r. (sygn. akt
I A Ca 15/09).
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie
art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.