Supreme Court dismisses appeal on personality rights, finding no new legal issues regarding social interest defense.
Pologne (PL)
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation complaint against a judgment that rejected a claim for protection of personality rights. The appellant argued that the lower court failed to address the relationship between specific civil code articles and the defense of social interest. The court determined that the appeal raised no new legal issues because the defense of social interest is an established exclusion of wrongfulness already considered by the appellate court.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArt. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation complaint is inadmissible if it does not raise new legal issues, even when the appellant claims a conflict between specific provisions and the defense of social interest.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IAJurisprudence citée
Généré par l'IATexte complet
Sygn. akt V CSK 661/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z powództwa M. P.przeciwko D. M.o ochronę dóbr osobistych,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 czerwca 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicachz dnia 7 maja 2014 r., sygn. akt I ACa 109/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Powód złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 7 maja 2014 r., w którym zmieniono wyrok Sądu Okręgowego z dnia 14 listopada 2013 r. i oddalono powództwo powoda o ochronę dóbr osobistych.W skardze kasacyjnej powoda podnoszono zarzuty naruszenia art. 23, 24 k.c. i art. 5 k.c. Skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie występują dwa istotne zagadnienia prawne.
Pierwsze z nich to kwestia „zależności i ewentualnej konkurencyjności norm wynikających z art. 23 i 24 k.c. (…) z normą art. 5 k.c.”. Drugie zagadnienie dotyczy „tzw. obrony interesu społecznego jako przesłanki wyłączającej bezprawność naruszenia dobra osobistego”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Analizując treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku, treść skargi kasacyjnej i zawartą w niej – bardzo lapidarną – motywację prawną wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie o naruszenie dóbr osobistych nie występują – wbrew stanowisku strony skarżącej – istotne zagadnienia prawne, przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Nie istnieje problem „konkurencyjności” norm art. 23 i 24 k.c., ponieważ regulują one odrębne materie prawne, natomiast istotnie ochrona dóbr osobistych może być wyłączona z powołaniem się przez pozwanego, naruszającego dobra osobiste uprawnionego, na nadużycie prawne przez pokrzywdzonego w określonej sytuacji faktycznej (art. 5 k.c.).
Z takim wyraźnym zastrzeżeniem Sąd Apelacyjny rozważał zastosowanie art. 5 k.c. właśnie z uwzględnieniem ustalonego stanu faktycznego (s. 10-12 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Wyłączenie bezprawności działania osoby naruszającej dobra osobiste innego podmiotu (usunięcie domniemania bezprawności działania przewidzianego w art. 24 k.c.) w wyniku działania w obronie uzasadnionego interesu społecznego jest już utrwalonym od dawna stanowiskiem judykatury Sądu Najwyższego. Nie powstało zatem kolejne, istotne zagadnienie prawne prezentowane w skardze.
Skarżący nie wskazuje takich nowych elementów pojawiających się w tej sferze ujęcia ochrony interesu społecznego.Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi powoda do rozpoznania. l.n