Legislator Jurisprudence & Législation
DE FR IT EN
Analyser dans Legislator
V CSK 550/15 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal on division of marital property for lack of admissibility grounds.

Numéro de cause V CSK 550/15
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)
Ouvrir la source officielle Version Markdown lisible par machine (.md)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by E. S. against the lower court's decision to divide marital property. The appellant argued that the court should have addressed whether it could order reimbursement of joint expenses to individual assets on its own initiative. The court ruled that this legal question was not admissible for cassation review as it requires factual analysis specific to the case.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c. The Supreme Court may refuse to admit a cassation appeal if the appeal does not raise a legal issue requiring a ruling on the merits, as questions regarding the court's power to order reimbursement of joint expenses on its own initiative must be decided based on the specific facts and evidence of the case.

Mots-clés

Généré par l'IA
marital property division cassation admissibility court ex officio joint expenses reimbursement Supreme Court procedure

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
835 i n.), Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie występują przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
6 skargi) może być rozstrzygane jedynie na tle konkretnego stanu faktycznego i sposobu przebiegu postępowania dowodowego.Istniały zatem podstawy do odmowy przyjęcia skargi do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 108 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 108 § 1 k.p.c. w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c. i art.
Art. 520 § 1 k.p.c.
i art. 520 § 1 k.p.c. l.n
art. 45 § 1 k.r.o
IV).W skardze kasacyjnej podniesiono zarzuty naruszenia art. 45 § 1 k.r.o.
art. 378 § 1 k.p.c
art. 567 § 1 k.p.c
art. 567 § 3 k.p.c
art. 684 k.p.c
z art. 684 k.p.c.Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżąca wyjaśniła, że przyjęcie skargi do rozpoznania uzasadnia pojawienie się w niej dwóch istotnych zagadnień prawnych wymagających rozstrzygnięcia.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
III CZP 148/07
Supreme Court mandates court to determine joint asset expenses ex officio regardless of evidence deadlines.
III CZP 148/207
uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2008 r., III CZP 148/207, OSNC 2009, nr 9, poz.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt V CSK 550/15 POSTANOWIENIE Dnia 10 marca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Dyrektora Izby Celnej w O.‎przy uczestnictwie W. S. i E. S.‎o podział majątku wspólnego,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 marca 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania E. S. od postanowienia Sądu Okręgowego w O.‎z dnia 13 maja 2015 r., sygn. akt II Ca […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. stwierdza, że każdy uczestnik postępowania ponosi koszty postępowania kasacyjnego związane ze swym udziałem.

UZASADNIENIE

Uczestniczka postępowania E. S. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 13 maja 2015 r., w którym oddalono apelację tej uczestniczki, wniesioną od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 16 stycznia 2015 r. W postanowieniu tym dokonano podziału majątku wspólnego małżonków E. S. i W. S. po ustaniu wspólności majątkowej w wyniku zawarcia umowy majątkowej małżeńskiej (k. 724 i n. akt sprawy; t. IV).W skardze kasacyjnej podniesiono zarzuty naruszenia art. 45 § 1 k.r.o. i art. 378 § 1 k.p.c. w zw. z art. 567 § 1 k.p.c. w zw. z art. 567 § 3 k.p.c. i w zw. z art. 684 k.p.c.Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżąca wyjaśniła, że przyjęcie skargi do rozpoznania uzasadnia pojawienie się w niej dwóch istotnych zagadnień prawnych wymagających rozstrzygnięcia.

Chodzi o dopuszczalność orzekania z urzędu o rozliczeniu nakładów z majątku wspólnego na majątek osobisty małżonków, a także o to, czy Sąd dokonujący z urzędu nakładów z majątku wspólnego na majątek osobisty małżonków „może to czynić w sposób wybiórczy”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Analizując treść uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, treść skargi kasacyjnej i zawartą w niej prawną motywację wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz treść odpowiedzi wnioskodawcy na skargę kasacyjną (k. 835 i n.), Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie występują przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Nie ma bowiem podstaw do podejmowania kwestii, czy sąd - dokonując podziału majątku wspólnego małżonków - może z urzędu dokonać rozliczenia nakładów z majątku wspólnego na majątek osobisty małżonków.

W piśmiennictwie prawniczym dominuje stanowisko o możliwości działania sądu z urzędu w tym zakresie. Także ukształtowane już orzecznictwo Sądu Najwyższego przyjmuje, że o zwrocie wydatków i nakładów w dokonanych z majątku wspólnego na majątek osobisty małżonków sąd może orzec z urzędu (zob. np. uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2008 r., III CZP 148/207, OSNC 2009, nr 9, poz. 23, powołanej także w odpowiedzi na skargę). W związku z tym należy stwierdzić, że wskazane w skardze następne zagadnienie prawne (s. 6 skargi) może być rozstrzygane jedynie na tle konkretnego stanu faktycznego i sposobu przebiegu postępowania dowodowego.Istniały zatem podstawy do odmowy przyjęcia skargi do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. i art. 520 § 1 k.p.c. l.n