Legislator Jurisprudence & Législation
DE FR IT EN
Analyser dans Legislator
V CSK 517/14 Généré par l'IA

Polish Supreme Court dismissed cassation appeal for lack of obvious legal error and insufficient factual findings.

Numéro de cause V CSK 517/14
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)
Ouvrir la source officielle Version Markdown lisible par machine (.md)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court of Poland rejected the cassation appeal, ruling that the lower court's decision did not warrant review. The appellant argued the second-instance court failed to establish facts and address the appeal's claims, but provided no specific details on these omissions. The court held that the appellant failed to demonstrate an obvious legal error or a serious need for interpretation, as required by law.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is only accepted if it raises a significant legal issue or an obvious error, requiring the appellant to explicitly demonstrate why the lower court's judgment clearly violates the law.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation appeal obvious legal error factual findings Supreme Court procedural dismissal

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
art. 3989 § 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3989 § 1 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Skarżący oparli wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na przesłance określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.O oczywistej zasadności skargi można mówić jedynie wtedy, gdy zaskarżone orzeczenie sądu drugiej instancji w sposób ewidentny narusza konkretne przepisy prawa.
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 października 2012 r., III SK 11/12
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 października 2012 r., III SK 11/12, nie publ.).
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 lutego 2014 r., I PK 262/13
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 sierpnia 2001 r., IV CKN 235/01
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2007 r., V CSK 201/07
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2014 r., II PK 222/13
I PK 262/13
V CSK 201/07
II PK 222/13
Supreme Court dismisses appeal on equal pay, ruling employer's salary differentiation based on skills was lawful.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt V CSK 517/14 POSTANOWIENIE Dnia 20 marca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa K. S.‎przeciwko U. J. i M. J.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 marca 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanych od wyroku Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 18 lutego 2014 r., sygn. akt XIX Ga […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od pozwanych solidarnie na rzecz powoda kwotę 1.800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżący oparli wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na przesłance określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.O oczywistej zasadności skargi można mówić jedynie wtedy, gdy zaskarżone orzeczenie sądu drugiej instancji w sposób ewidentny narusza konkretne przepisy prawa.

Oczywiste naruszenie powinno być rozumiane jako widoczna natychmiast, bez potrzeby dokonywania pogłębionej analizy jurydycznej, sprzeczność wykładni lub stosowania prawa z brzmieniem przepisów albo powszechnie przyjętymi regułami ich interpretacji (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 października 2012 r., III SK 11/12, nie publ.). Skarżący motywowali występowanie oczywistej zasadności skargi brakami w uzasadnieniu wyroku Sądu drugiej instancji, przyjmującymi przede wszystkim postać zaniechania ustaleń faktycznych oraz odniesienia się do zarzutów apelacji.

Nie sprecyzowali jednak, jakiego rodzaju zaniechania mają na myśli; odwołali się natomiast do wywodu prawnego zamieszczonego w uzasadnieniu podstaw kasacyjnych. W związku z tym należy zauważyć, że - zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego - wnoszący skargę kasacyjną ma obowiązek w sposób konkretny i wyraźny przedstawić okoliczności uzasadniające jej rozpoznanie. Sąd Najwyższy nie ma obowiązku "odnajdywania" w treści kasacji okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie; jest jedynie uprawniony (i obowiązany) do dokonania oceny, czy argumenty przedstawione przez skarżącego mają taką wagę, że przemawiają za przyjęciem kasacji do rozpoznania.

Ponadto, choć argumentacja skarżącego może się niekiedy w obu tych kwestiach częściowo pokrywać, to orzeczenie w przedmiocie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania zapada tylko po uprzednim dokonaniu oceny przyczyn kwalifikowanych przez ustawodawcę, a określonych w art. 3989 § 1 k.p.c., gdyż tylko one i ich uzasadnienie mogą być przedmiotem tzw. "przedsądu" i decydują o jego wyniku (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 13 lutego 2014 r., I PK 262/13; z dnia 29 sierpnia 2001 r., IV CKN 235/01; z dnia 12 lipca 2007 r., V CSK 201/07; z dnia 7 stycznia 2014 r., II PK 222/13 - nie publ.).Okoliczności wskazane przez skarżącego nie usprawiedliwiają zatem oceny przedstawionej skargi jako oczywiście zasadnej.

Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). l.n