Legislator Jurisprudence & Législation
V CSK 488/18 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue or obvious merit under Polish Civil Procedure Code.

Numéro de cause V CSK 488/18
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court of Poland refused to accept the appellant's cassation appeal for examination, ruling that no significant legal issue existed. The appellant argued that lower courts failed to properly interpret contract law regarding legal aid fees and violated procedural rights, but the court found these arguments insufficient. The decision was based on the requirement to demonstrate serious doubts or interpretative conflicts that justify Supreme Court intervention, which the appellant did not substantiate.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court will not accept a cassation appeal unless a significant legal issue exists, there is a need for interpretation of laws raising serious doubts, or the appeal is obviously meritorious.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation appeal significant legal issue interpretation of law Civil Procedure Code legal aid fees contract law procedural rights absence de mise en œuvre des accords infractionnels

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
art. 3989 § 1 k.p.c.
744 k.c.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powód odwołując się do art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.
art. 98 k.p.c.
art. 108 § 1 k.p.c.
98 w związku z art. 108 § 1 i art.
art. 39821 k.p.c.
108 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 2 pkt 6 i § 10 ust.
§ 2 pkt 6 § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie
art. 3989 § 1 k.p.c
744 k.c.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powód odwołując się do art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.
art. 378 § 1 k.p.c
233 § 1 i art. 378 § 1 k.p.c., art.5, 94, 746 § 1 i 2, art.
art. 744 k.c
735 § 1 i art. 744 k.c.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powód odwołując się do art.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Skarżący nie przedstawił także przekonujących argumentów świadczących ‎o oczywistej zasadności skargi kasacyjnej.Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
744 k.c.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powód odwołując się do art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
II CK 324/03
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2003 r., II CK 324/03, z dnia 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05, z dnia 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07, z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05).
V CSK 3/05
Cassation appeal dismissed for lack of legal issue; plaintiff's argument was factual, not legal, violating procedural requirements.
III CSK 180/07
Supreme Court dismissed cassation appeal for failure to separately justify admissibility under Civil Procedure Code.
I CSK 326/07
Supreme Court dismisses cassation appeal for formal defects and denies legal aid for defective filing.
II PK 98/05
Supreme Court dismisses cassation as no significant legal issue exists under Art. 393 § 1 k.p.c.
III CSK 59/15
Supreme Court dismisses cassation appeal claiming apparent legal inconsistencies regarding joint property division. The court finds no actual divergence in case law. The appeal is rejected because the cited legal inconsistencies are not real.
I CSK 31/18
Supreme Court dismisses appeal due to lack of legal issue and expiration of lease contract.
I PK 237/10
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove obvious legal error under Art. 3989 § 1 k.p.c.
III PK 44/11
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error and inadmissible new facts.
V CSK 225/11
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue and obvious merit under Polish Civil Procedure Code.
V CSK 622/15
Supreme Court dismissed cassation appeal on joint property division, rejecting clear reasonableness claims regarding land splitting.
II CZ 89/2005
V CSK 2004/06
IV CSK 8/06
Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt V CSK 488/18 POSTANOWIENIE Dnia 24 kwietnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa R. K.‎przeciwko S. Sp. z o.o. w O.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 kwietnia 2019 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego […]‎z dnia 30 marca 2018 r., sygn. akt I AGa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,2) zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Tak ujęta instytucja tzw. przedsądu jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także ze sformułowanymi przez Radę Europy zaleceniami dopuszczającymi wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla.Powód, R.

K., zarzucił zaskarżonemu wyrokowi Sądu Apelacyjnego z dnia 30 marca 2018 r. naruszenie art. 233 § 1 i art. 378 § 1 k.p.c., art.5, 94, 746 § 1 i 2, art. 735 § 1 i art. 744 k.c.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powód odwołując się do art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. wskazał, że w sprawie istnieje potrzeba rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy:- czy zleceniobiorcy w razie wypowiedzenia przez niego zlecenia przysługuje wynagrodzenie od dającego zlecenie (w przypadku zlecenia odpłatnego),- czy wymagalność takiego wynagrodzenia powstaje najpóźniej w dacie upływu okresu wypowiedzenia zlecenia, czy też może powstać po dacie upływu okresu wypowiedzenia, - czy wynagrodzenie to - w przypadku stałego świadczenia pomocy prawnej - przysługuje za czynności już wykonane (za zakończone postępowania sądowe ‎i egzekucyjne) bez względu na skuteczność egzekucji należności wobec dłużnika (umowa starannego działania, a nie umowa rezultatu).W ocenie powoda skarga kasacyjna jest również oczywiście uzasadniona ‎w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., ponieważ:- sądy pierwszej i drugiej instancji opierając się na zeznaniach świadka ‎i przedstawiciela strony pozwanej ustaliły, że wynagrodzenie za pomoc prawną świadczoną na rzecz strony pozwanej będzie wypłacane powodowi jedynie ‎w przypadku wyegzekwowania tych środków od dłużników podmiotu dającego zlecenie, - sąd drugiej instancji nie ustosunkował się do wszystkich zarzutów zgłoszonych ‎w apelacji przez co naruszył prawo powoda do obrony i nie rozpoznał istoty sprawy,- sąd drugiej instancji nie uwzględniając w wyliczeniach kwot obciążającego pozwaną spółkę podatku VAT dokonał błędnego ustalenia wysokości i wymagalności zasądzonych na rzecz powoda roszczeń pieniężnych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa.

Powołanie się przez skarżącego na takie zagadnienie wymaga jego sformułowania oraz uzasadnienia występowania w sprawie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2003 r., II CK 324/03, z dnia 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05, z dnia 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07, z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05). Z kolei art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga wykazania, że określony przepis prawa nie doczekał się wykładni, mimo że budzi poważne wątpliwości albo że niejednolita wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie w odniesieniu do identycznych lub podobnych stanów faktycznych (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 2015 r., III CSK 59/15, OSNC 2016, nr 2, poz. 29 i z dnia 23 maja 2018 r., I CSK 31/18).

W niniejszej sprawie żadna z tych przesłanek nie jest spełniona. Skarżący powołując się na przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej ‎do rozpoznania określone w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. powinien wykazać ‎z odwołaniem się do dotychczasowych poglądów orzecznictwa i dostępnego piśmiennictwa, że wskazane zagadnienia oraz podnoszone wątpliwości mają rzeczywisty i poważny charakter. Jeżeli określony przepis był już przedmiotem wykładni w judykaturze, a skarżący jej nie akceptuje, nieodzowne jest przedstawienie racji, które przemawiają za zmianą dotychczasowej linii interpretacyjnej.

Powód w skardze ograniczył się do wymienienia kwestii, wymagających w jego opinii wyjaśnienia przez Sąd Najwyższy. Nie wskazał natomiast konkretnych sporów interpretacyjnych ani rozbieżnych ocen, które wiązałyby się z którymkolwiek z przedstawionych zagadnień. Poza hasłowym wymienieniem kwestii uznanych przez siebie za problemowe, nie sprecyzował wątpliwości, które mogłyby one wywoływać. Skarżący nie przedstawił także przekonujących argumentów świadczących ‎o oczywistej zasadności skargi kasacyjnej.Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy zaskarżone orzeczenie jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami prawa albo wydane zostało w wyniku dostrzegalnej w sposób pewny i niewątpliwy bez potrzeby głębszej analizy jurydycznej błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11, 13 kwietnia 2016 r., V CSK 622/15).

Przytoczone okoliczności powinny jednoznacznie wskazywać na to, że w zasadniczym postępowaniu skarga kasacyjna zostanie rozstrzygnięta na korzyść strony, która ją wniosła (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/2005, z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 2004/06, i z dnia 24 lutego 2006 r., IV CSK 8/06).Analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej nie pozwala przyjąć, aby była ona - w powyższym rozumieniu - oczywiście uzasadniona.Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego orzekł zgodnie z art. 98 w związku z art. 108 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 2 pkt 6 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.). jw