Legislator Jurisprudence & Législation
V CSK 464/15 Généré par l'IA

Supreme Court orders partial amendment of ruling to include VAT on court-appointed lawyer fees.

Numéro de cause V CSK 464/15
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Partiellement admis (Partially Allowed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court partially amended its previous ruling to order the defendant to pay the plaintiff's court-appointed lawyer an additional amount equal to the VAT rate. The plaintiff argued that the prior decision failed to apply the mandatory VAT surcharge required by the Ministry of Justice regulations for court-appointed counsel. The court agreed, determining that the earlier judgment addressed only the base fee and thus omitted the statutory VAT component, necessitating the procedural correction.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

§ 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych; Art. 351 § 1 i 2 k.p.c. w związku z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c.: When a Supreme Court ruling awards fees for court-appointed counsel without applying the mandatory VAT surcharge prescribed by regulation, the court must amend the decision to include the tax rate.

Mots-clés

Généré par l'IA
court-appointed lawyer fees VAT surcharge application procedural amendment power Ministry of Justice regulation costs of legal representation

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
§ 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych
art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
jednocześnie zasądził, zgodnie z wynikiem sporu, na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c., od skarżącego na rzecz powódki B.
art. 351 § 1 i 2 k.p.c.
Czyniło to wniosek o uzupełnienie postanowienia uzasadnionym, wobec czego na podstawie art. 351 § 1 i 2 k.p.c. w związku z art.
art. 39821 k.p.c.
w związku z art. 39821 i art.
art. 391 § 1 k.p.c.
39821 i art. 391 § 1 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.
art. 391 § 1 k.p.c
39821 i art. 391 § 1 k.p.c.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt V CSK 464/15 POSTANOWIENIE Dnia 22 czerwca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie z powództwa B. H., K. H., W. H. i A. H.przeciwko M. H.o zapłatę ewentualnie o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 czerwca 2016 r. wniosku powódki B. H. o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 18 lutego 2016 r., sygn. akt V CSK 464/15 w zakresie kosztów procesu uzupełnia postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 lutego 2016 r. sygn. akt V CSK 464/15 w części orzekającej o kosztach zastępstwa procesowego (punkt trzeci powołanego postanowienia) w ten sposób, że zasądzoną od pozwanego na rzecz B.

H. kwotę 1800 (jeden tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług. UZASADNIENIEOdmawiając przyjęcia skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] do rozpoznania, Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 18 lutego 2016 r. jednocześnie zasądził, zgodnie z wynikiem sporu, na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c., od skarżącego na rzecz powódki B. H., reprezentowanej w postępowaniu kasacyjnym przez pełnomocnika z urzędu, zgodnie z jego wnioskiem zawartym w odpowiedzi na skargę kasacyjną, koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym, w kwocie 1800 zł.

Sąd Najwyższy nie orzekł o podwyższeniu tego wynagrodzenia o stawkę podatku od towarów i usług. Wniosek o uzupełnienie rozstrzygnięcia o kosztach przez uwzględnienie w wynagrodzeniu należnym jej pełnomocnikowi, ustanowionemu z urzędu, stawki podatku od towarów i usług złożyła powódka, powołując się na treść § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (jedn. tekst Dz.U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Powołany przez powódkę przepis stanowi, że w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

Opłaty, o których mowa w ust. 1 rozporządzenia to m.in. opłaty, w stawkach minimalnych, za czynność podejmowane przez radców w postępowaniu przed sądem, według których to stawek obliczono wysokość wynagrodzenia zasądzoną w punkcie trzecim postanowienia z dnia 18 lutego 2016 r. Biorąc pod uwagę, że w uchwale z dnia 3 grudnia 2015 r. III CZP 90/15 (Biul. SN 2015/12/9-10) Sąd Najwyższy orzekł, że obowiązek podwyższenia przez sąd opłaty za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu o stawkę podatku od towarów i usług odnosi się do kosztów procesu, którymi został obciążony przeciwnik procesowy strony korzystającej z pomocy udzielonej przez tego radcę prawnego, a powołany przepis stanowi o obligatoryjnym podwyższeniu wynagrodzenia pełnomocnika o stawkę tego podatku, należało przyjąć, że Sąd Najwyższy orzekając o kosztach zastępstwa procesowego nie rozstrzygnął o całości żądania.

Czyniło to wniosek o uzupełnienie postanowienia uzasadnionym, wobec czego na podstawie art. 351 § 1 i 2 k.p.c. w związku z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. aw