Legislator Jurisprudence & Législation
DE FR IT EN
Analyser dans Legislator
V CSK 42/16 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses cassation complaints for divorce property division due to lack of legal issue and procedural defects.

Numéro de cause V CSK 42/16
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)
Ouvrir la source officielle Version Markdown lisible par machine (.md)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court of Poland dismissed both cassation complaints filed regarding a property division case. The applicant failed to meet the requirement of obvious correctness under Article 3989 § 1(4) of the Civil Procedure Code, while the co-plaintiff's arguments merely sought fact-finding rather than establishing a significant legal issue. Consequently, the court refused to accept the complaints for review and assigned the costs of the cassation proceedings to the parties.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: Cassation complaints are inadmissible if they do not demonstrate obvious correctness or if they merely seek fact-finding instead of raising a significant legal issue.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation procedure property division significant legal issue obvious correctness civil procedure code dismissal of appeal procedural defects

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
W niniejszej sprawie o podział majątku wspólnego skargi kasacyjne zostały wniesione przez wnioskodawczynię i uczestnika postępowania.W skardze kasacyjnej wnioskodawczyni powołano się na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), poprzestając na odwołaniu się (s.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
9-10 skargi, polegają na próbie wyjaśniania faktów i dokonywania ich oceny prawnej, co nie jest równoznaczne z wykazaniem wystąpienia istotnego zagadnienia prawnego.Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia obu skarg kasacyjnych do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c. w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art.
Art. 520 § 1 k.p.c.
13 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 1 k.p.c. aj
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
W niniejszej sprawie o podział majątku wspólnego skargi kasacyjne zostały wniesione przez wnioskodawczynię i uczestnika postępowania.W skardze kasacyjnej wnioskodawczyni powołano się na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), poprzestając na odwołaniu się (s.
art. 3984 § 2 k.p.c
art. 3989 § 2 k.p.c
9-10 skargi, polegają na próbie wyjaśniania faktów i dokonywania ich oceny prawnej, co nie jest równoznaczne z wykazaniem wystąpienia istotnego zagadnienia prawnego.Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia obu skarg kasacyjnych do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
z art. 13 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art.
art. 520 § 1 k.p.c
13 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 1 k.p.c.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt V CSK 42/16 POSTANOWIENIE Dnia 23 czerwca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z wniosku A. T. ‎przy uczestnictwie S. B. ‎o podział majątku wspólnego,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 czerwca 2016 r.,‎na skutek skarg kasacyjnych wnioskodawczyni oraz uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w Legnicy‎z dnia 13 maja 2015 r., sygn. akt II Ca 891/14, 1) odmawia przyjęcia obu skarg kasacyjnych do rozpoznania;

2) orzeka, że wnioskodawczyni i uczestnik postępowania ponoszą koszty postępowania kasacyjnego związane ze swym udziałem w tym postępowaniu.

UZASADNIENIE

W niniejszej sprawie o podział majątku wspólnego skargi kasacyjne zostały wniesione przez wnioskodawczynię i uczestnika postępowania.W skardze kasacyjnej wnioskodawczyni powołano się na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), poprzestając na odwołaniu się (s. 3 i 4) do wcześniej wymienionych zarzutów w ramach podstaw kasacyjnych, z pominięciem argumentów na rzecz twierdzenia o „oczywistej” (a więc ewidentnej, nie budzącej żadnych wątpliwości, widocznej bez potrzeby bliższej analizy) zasadności skargi.

Takie uzasadnienie wniosku nie odpowiada wymaganiu, o którym mowa w art. 3984 § 2 k.p.c., a więc nie może stanowić podstawy przyjęcia skargi do rozpoznania.Natomiast wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania, zawarty w skardze kasacyjnej uczestnika postępowania, nie dowodzi wykazania wystąpienia istotnego zagadnienia prawnego, ponieważ dwa rozbudowane pytania na s. 3 skargi, a uzasadnione na s. 9-10 skargi, polegają na próbie wyjaśniania faktów i dokonywania ich oceny prawnej, co nie jest równoznaczne z wykazaniem wystąpienia istotnego zagadnienia prawnego.Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia obu skarg kasacyjnych do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 1 k.p.c. aj