Legislator Jurisprudence & Législation
DE FR IT EN
Analyser dans Legislator
V CSK 412/15 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of important legal question and obvious correctness of lower court ruling.

Numéro de cause V CSK 412/15
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)
Ouvrir la source officielle Version Markdown lisible par machine (.md)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against a lower court judgment without further examination. The appellant failed to provide convincing legal arguments demonstrating that the question of excluding expert evidence was an important legal issue under the Civil Procedure Code. Consequently, the court ruled that the appeal did not meet the statutory requirements for admissibility and ordered the appellant to pay the costs.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 3989 § 1 pkt 1, 4 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c. The Supreme Court holds that a cassation appeal is inadmissible if the appellant fails to substantiate that the challenged decision raises an important legal question or if the appeal lacks obvious correctness.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation appeal admissibility important legal question obvious correctness standard expert evidence exclusion Civil Procedure Code

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
3984 § 2 k.p.c., a więc nie może stanowić podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 98 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
Art. 98 § 3 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
art. 3984 § 2 k.p.c
art. 3989 § 2 k.p.c
3984 § 2 k.p.c., a więc nie może stanowić podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt V CSK 412/15 POSTANOWIENIE Dnia 22 stycznia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa J. G.‎przeciwko "K." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w B.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 stycznia 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej powoda nie została w sposób przekonywający uzasadniona przesłanka przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., ponieważ skarżący nie przedstawił żadnych argumentów prawnych mających przekonać, że pytanie o możliwość oddalenia przez Sąd wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego może być uznane za zagadnienie prawne „istotne” w rozumieniu tego przepisu. Powołanie się na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), poprzestające na odwołaniu się do wcześniej wymienionych przesłanek, i niezawierające jakichkolwiek argumentów na rzecz twierdzenia o „oczywistej” (a więc ewidentnej, nie budzącej żadnych wątpliwości, widocznej bez potrzeby bliższej analizy) zasadności skargi, w ogóle nie odpowiada wymaganiu, o którym mowa w art. 3984 § 2 k.p.c., a więc nie może stanowić podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz na podstawie przepisów § 6 pkt 7 i § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. (Dz.U. 2013, poz. 461), znajdujących zastosowanie z mocy § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. 2015, poz. 1800). l.n