Legislator Jurisprudence & Législation
V CSK 388/13 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal as it violates the rule that cassation cannot re-evaluate facts or evidence.

Numéro de cause V CSK 388/13
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal against a lower court's decision regarding inheritance acquisition. The appellant attempted to challenge the factual findings and witness evaluations made by the second-instance court. The court ruled that cassation proceedings are strictly limited to legal errors and cannot serve as a mechanism to re-examine facts or evidence.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 3989 § 1, § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it merely seeks to re-evaluate factual findings or the assessment of evidence, as the Supreme Court is bound by the established state of facts and cannot substitute its own judgment for that of the lower courts.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation appeal re-evaluation of facts assessment of evidence bound by facts legal error only

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 3983 § 3 k.p.c.
P., a zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 września 2013 r., V CSK 574/12, nie publ.).Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).[aw]
Art. 3989 § 2 k.p.c.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 września 2013 r., V CSK 574/12, nie publ.).Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).[aw]
art. 3989 § 1 k.p.c
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 września 2013 r., V CSK 574/12, nie publ.).Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).[aw]
art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c
Skarżącą oparła swój wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na przesłance określonej w art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c.
art. 3983 § 3 k.p.c
P., a zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 września 2013 r., V CSK 574/12, nie publ.).Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).[aw]

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt V CSK 388/13 POSTANOWIENIE Dnia 9 kwietnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z wniosku H. W.‎przy uczestnictwie B. K., D. T., S. P., S. K. i M. T.‎o stwierdzenie nabycia spadku po W. T.,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 kwietnia 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w O.‎z dnia 7 marca 2013 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od wnioskodawczyni na rzecz uczestników B. K. i D. T. kwoty po 90 (dziewięćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżącą oparła swój wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na przesłance określonej w art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c. Przez oczywistą zasadność skargi kasacyjnej rozumie się sytuację, w której zaskarżone orzeczenie sądu drugiej instancji w sposób ewidentny narusza konkretne przepisy prawa.

Oczywiste naruszenie powinno być rozumiane jako widoczna na pierwszy rzut oka, bez potrzeby dokonywania pogłębionej analizy jurydycznej, sprzeczność wykładni lub stosowania prawa z brzmieniem przepisów albo powszechnie przyjętymi regułami interpretacji (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z 19 października 2012 r., III SK 11/12, nie publ.). Okoliczności wskazane przez skarżącą nie usprawiedliwiają takiej oceny zaskarżonego orzeczenia. Skarżąca w istocie podjęła próbę weryfikacji ustaleń faktycznych dokonanych przez sądy obu instancji, dotyczących sposobu i zakresu oceny zeznań wnioskodawczyni H.

W. oraz świadków K. M.-I. i R. P., a zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Należy podkreślić, że Sąd Najwyższy rozpoznając skargę kasacyjną, jest związany ustalonym stanem faktycznym sprawy. Związanie to wyklucza w szczególności badanie, czy sąd drugiej instancji nie przekroczył granic swobodnej ich oceny, jak również ponowną ocenę dokonanych ustaleń faktycznych (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 września 2013 r., V CSK 574/12, nie publ.).Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).[aw]