Legislator Jurisprudence & Législation
DE FR IT EN
Analyser dans Legislator
V CSK 31/14 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal claiming good faith possession requires knowledge of non-ownership, ruling it affects duration only.

Numéro de cause V CSK 31/14
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)
Ouvrir la source officielle Version Markdown lisible par machine (.md)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by K. G. and W. G. against a lower court's ruling on adverse possession. The appellants argued that Article 172 § 1 of the Civil Code requires a possessor to know they are not the owner to acquire title, asserting that good faith possession is impossible without this knowledge. The court rejected this, holding that the possessor's subjective belief only influences the duration of the acquisition period, not the legal possibility of acquiring ownership through adverse possession. Consequently, no legal interpretation was needed, and the appeal was inadmissible under the Civil Procedure Code.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 172 § 1 k.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.; The possessor's subjective belief regarding ownership affects only the duration of adverse possession, not the admissibility of acquiring title through this legal mechanism.

Mots-clés

Généré par l'IA
adverse possession good faith possession Civil Code interpretation cassation appeal subjective belief ownership acquisition Civil Procedure Code

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 172 § 1 k.c.
Skarżący wskazali jako przyczynę uzasadniającą przyjęcie ich skargi kasacyjnej do rozpoznania potrzebę dokonania wykładni tego fragmentu art. 172 § 1 k.c., w którym mowa jest o „posiadaczu nieruchomości nie będącym jej właścicielem".
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Tak więc w sprawie nie występuje zagadnienie prawne wymagające dokonania wykładni przez Sąd Najwyższy, co uzasadnia odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 520 § 3 k.p.c.
O kosztach zastępstwa prawnego orzeczono zgodnie z art. 520 § 3 k.p.c.).[aw]
art. 172 § 1 k.c
Skarżący wskazali jako przyczynę uzasadniającą przyjęcie ich skargi kasacyjnej do rozpoznania potrzebę dokonania wykładni tego fragmentu art. 172 § 1 k.c., w którym mowa jest o „posiadaczu nieruchomości nie będącym jej właścicielem".
art. 3989 § 2 k.p.c
Tak więc w sprawie nie występuje zagadnienie prawne wymagające dokonania wykładni przez Sąd Najwyższy, co uzasadnia odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 520 § 3 k.p.c
O kosztach zastępstwa prawnego orzeczono zgodnie z art. 520 § 3 k.p.c.).[aw]

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt V CSK 31/14 POSTANOWIENIE Dnia 12 sierpnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Górski w sprawie z wniosku H. R.‎przy uczestnictwie K. G., W. G. i D. R.‎o zasiedzenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 sierpnia 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestników postępowania K. G. i W. G. od postanowienia Sądu Okręgowego w G.‎z dnia 24 lipca 2013 r., sygn. akt III Ca […], odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania; zasądza od uczestników postępowania K. i W. G. na rzecz wnioskodawcy 600 ( sześćset ) zł kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Skarżący wskazali jako przyczynę uzasadniającą przyjęcie ich skargi kasacyjnej do rozpoznania potrzebę dokonania wykładni tego fragmentu art. 172 § 1 k.c., w którym mowa jest o „posiadaczu nieruchomości nie będącym jej właścicielem". Ich zdaniem bowiem, sformułowanie to należy rozumieć w ten sposób, że zasiedzieć nieruchomość może tylko ten, kto wie, że nie jest jej właścicielem, natomiast zasiedzenie nie wchodzi w grę w sytuacji, kiedy posiadacz jest przekonany, tak jak to było w rozpoznawanej sprawie, że nieruchomość jest jego własnością.

Stanowisko to polega na pewnym nieporozumieniu, gdyż stan świadomości posiadacza samoistnego determinuje dobrą lub złą jego wiarę, a tym samym ma wpływ na długość okresu zasiedzenia, a nie na samą dopuszczalność nabycia tą drogą prawa własności. Tak więc w sprawie nie występuje zagadnienie prawne wymagające dokonania wykładni przez Sąd Najwyższy, co uzasadnia odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach zastępstwa prawnego orzeczono zgodnie z art. 520 § 3 k.p.c.).[aw]