Legislator Jurisprudence & Législation
V CSK 307/16 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal for lack of legal issue, citing formal defects and factual disputes.

Numéro de cause V CSK 307/16
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by the co-owner against the lower court's ruling on marital property division. The appellant argued for clarification of significant discrepancies between first and second instance findings and the legal assessment of a notarial deed and bank account liquidation. The court rejected these claims because the appeal failed to meet formal requirements and focused solely on factual disputes rather than raising a significant legal issue.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

§ 3989 § 1 k.p.c.; § 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it does not demonstrate a significant legal issue, such as a need for interpretation of laws or a divergence in case law, and instead merely disputes factual findings.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation appeal marital property division significant legal issue formal requirements factual disputes

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
§ 3989 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c.
Skarga kasacyjna powinna odpowiadać wymogom formalnym wskazanym w art. 3984 § 2 k.p.c., tj.
§ 3989 § 2 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Skarga kasacyjna powinna odpowiadać wymogom formalnym wskazanym w art. 3984 § 2 k.p.c., tj.
art. 3989 § 2 k.p.c
W tej sytuacji uznać należy, że skarżąca nie wykazała istnienia powołanej w skardze kasacyjnej przesłanki, uzasadniającej przyjęcie jej do rozpoznania, stąd na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt V CSK 307/16 POSTANOWIENIE Dnia 13 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon w sprawie z wniosku A. R. ‎przy uczestnictwie M. R. ‎o podział majątku wspólnego,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 grudnia 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w W. ‎z dnia 11 lutego 2016 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od skarżącej na rzecz wnioskodawcy kwotę 3.600 zł (trzy tysiące sześćset) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

W związku z wniesieniem skargi kasacyjnej uczestniczki od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 11 lutego 2016 r. w sprawie z wniosku A. R. przy uczestnictwie M. R. o podział majątku, zważyć należy, co następuje: Stosownie do 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych, budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Skarga kasacyjna uczestniczki opiera się na twierdzeniu o konieczności wyjaśnienia dużych rozbieżności w ustaleniach sądu I i II instancji, sprzeczności aktu notarialnego zakupu nieruchomości i jego oceny prawnej, konieczności oceny prawnej czynności likwidacji rachunku bankowego posiadanego przez stronę przed zawarciem małżeństwa. Skarga kasacyjna powinna odpowiadać wymogom formalnym wskazanym w art. 3984 § 2 k.p.c., tj. oprócz wymagań przewidzianych w § 1 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie do rozpoznania i jego uzasadnienie.

Skarga kasacyjna uczestniczki wskazanych wymogów nie spełnia. W rzeczywistości jej podstawą są zarzuty dotyczące ustalenia faktów i oceny dowodów oraz polemika z ustaleniami faktycznymi w zakresie nakładów. W tej sytuacji uznać należy, że skarżąca nie wykazała istnienia powołanej w skardze kasacyjnej przesłanki, uzasadniającej przyjęcie jej do rozpoznania, stąd na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. jw