Legislator Jurisprudence & Législation
V CO 23/18 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses jurisdiction objection when defendant's residence in Poland establishes venue under Civil Procedure Code.

Numéro de cause V CO 23/18
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the lower court's request to determine jurisdiction under Article 45 of the Civil Procedure Code. The parties argued that their shared residence was in the UK, but the court found the defendant's residence in Poland sufficient to establish venue. Consequently, the court ruled that the specific provision for shared residence in Poland was not met, but the defendant's individual residence in Poland provided the necessary legal basis for venue.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 45 k.p.c.; Art. 41 k.p.c.: If shared residence in Poland is absent, jurisdiction is determined by the defendant's residence in Poland.

Mots-clés

Généré par l'IA
Civil Procedure Code jurisdiction determination venue in divorce defendant residence shared residence Poland Supreme Court ruling municipal jurisdiction

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 45 k.p.c.
Zgodnie z art. 45 k.p.c. Sąd Najwyższy oznacza Sąd, przed który należy wytoczyć powództwo, jeżeli na podstawie okoliczności sprawy nie można ustalić właściwości miejscowej.Właściwość miejscową w sprawach o rozwód określa art.
Art. 41 k.p.c.
Skoro zatem możliwe jest ustalenie właściwości miejscowej na podstawie art. 41 k.p.c., wniosek do Sądu Najwyższego o orzeczenie na podstawie art.
art. 45 k.p.c
41 k.p.c., wniosek do Sądu Najwyższego o orzeczenie na podstawie art. 45 k.p.c.
art. 41 k.p.c
Sąd Najwyższy oznacza Sąd, przed który należy wytoczyć powództwo, jeżeli na podstawie okoliczności sprawy nie można ustalić właściwości miejscowej.Właściwość miejscową w sprawach o rozwód określa art. 41 k.p.c.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt V CO 23/18 POSTANOWIENIE Dnia 29 stycznia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz w sprawie z powództwa P. Ż.‎przeciwko M. Ż.‎o rozwód,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 stycznia 2018 r.,‎wniosku Sądu Okręgowego w W. o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy o sygn. akt XIII RC […], oddala wniosek.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 45 k.p.c. Sąd Najwyższy oznacza Sąd, przed który należy wytoczyć powództwo, jeżeli na podstawie okoliczności sprawy nie można ustalić właściwości miejscowej.Właściwość miejscową w sprawach o rozwód określa art. 41 k.p.c. Przepis ten stanowi, że powództwo ze stosunku małżeństwa wytacza się wyłącznie przed Sąd, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w okręgu tym jeszcze ma miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu. Z braku takiej podstawy wyłącznie właściwy jest sąd miejsca zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i tej podstawy nie ma – sąd miejsca zamieszkania powoda.

Z okoliczności sprawy wynika, że wspólne miejsce zamieszkania stron było w Wielkiej Brytanii i nadal przebywa tam powódka. W przepisie tym chodzi jednak o wspólne miejsce zamieszkania w Polsce, a tej podstawy nie ma. Pozostaje zatem odwołać się do kolejnych podstaw, z których pierwszą jest miejsce zamieszkania pozwanego. Z pozwu wynika, że pozwany zamieszkuje w O., a okoliczność tę potwierdziła powódka w piśmie stanowiącym odpowiedź na żądanie uzupełnienia braków formalnych pozwu. Skoro zatem możliwe jest ustalenie właściwości miejscowej na podstawie art. 41 k.p.c., wniosek do Sądu Najwyższego o orzeczenie na podstawie art. 45 k.p.c. należało oddalić.