Legislator Jurisprudence & Législation
V CO 18/13 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal for retrial as it lacks statutory grounds under Polish Civil Procedure Code.

Numéro de cause V CO 18/13
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court rejected an appeal for retrial filed by an attorney representing a client seeking reimbursement of legal aid costs. The appellant argued that a Constitutional Tribunal ruling invalidating a specific interpretation of a norm provided the statutory basis for retrial under Article 416 § 1 of the Civil Procedure Code. The court held that such a ruling does not constitute a ground for retrial unless it causes the loss of the norm's binding force, which was not the case here.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 416 § 1 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.: A Constitutional Tribunal ruling declaring a specific interpretation of a norm unconstitutional does not constitute a statutory ground for retrial if the norm retains its binding force.

Mots-clés

Généré par l'IA
retrial procedure statutory grounds Constitutional Tribunal legal aid costs binding force of norms

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 416 § 1 k.p.c.
Jako podstawę prawną skargi skarżący wskazał art. 416 1
Art. 410 § 1 k.p.c.
art. 410 § 1 k.p.c., przewidujący
art. 4161 k.p.c
Zgodnie z art. 4161 k.p.c.
art. 410 § 1 k.p.c
art. 410 § 1 k.p.c., przewidujący

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 października 2012 r., I CZ 104/12
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2012 r., I CZ 44/12
uchwała siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2009 r., III PZP 2/09
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 kwietnia 2011 r., I CSK 410/10
I CSK 410/10
Constitutional court ruling delaying invalidity does not allow retrial unless individual benefit is granted.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt V CO 18/13

POSTANOWIENIE

Dnia 28 maja 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Anna Kozłowska (przewodniczący)

SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

SSN Marta Romańska

w sprawie z wniosku C. M.

o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 28 maja 2013 r.,

skargi pełnomocnika wnioskodawczyni C. M. - adwokata T. W.

o wznowienie postępowania

zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego

z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. V CZ 51/10,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

W skardze z dnia 13 lutego 2013r. T. W. żądał uchylenia postanowienia

Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2010r., odrzucającego zażalenie skarżącego na

postanowienie Sądu Okręgowego we W. z dnia 29 marca 2020 r., w przedmiocie

odmowy przyznania od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej

udzielonej z urzędu. Jako podstawę prawną skargi skarżący wskazał art. 416 1

k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4161 k.p.c. do spraw ze skargi wniesionej na podstawie tego

przepisu stosuje się odpowiednio przepisy o wznowieniu. Z tego względu trzeba

przyjąć, że zastosowanie znajdzie m. in. art. 410 § 1 k.p.c., przewidujący

dopuszczalność

odrzucenia

skargi

nieopartej

na

ustawowej

podstawie

w rozumieniu tego przepisu. W orzecznictwie Sądu Najwyższego zgodnie

przyjmuje się, że badanie przesłanki oparcia skargi o wznowienie postępowania na

ustawowej podstawie nie ogranicza się do kontroli, czy wskazane w skardze

okoliczności odpowiadają ustawowym podstawom wznowienia, ale obejmuje

również

ustalenie,

czy

podstawa

wznowienia

rzeczywiście

istnieje

(por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 października 2012r., I CZ

104/12, niepubl., z dnia 14 czerwca 2012 r., I CZ 44/12, niepubl.).

W rozpoznawanej sprawie skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 410

§ 1 k.p.c. w zw. z art. 4161 k.p.c., gdyż nie została oparta na ustawowej podstawie.

W orzecznictwie Sadu Najwyższego przyjmuje się, że nie stanowi podstawy do

wznowienia postępowania orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego stwierdzające

w sentencji niezgodność z Konstytucją określonej wykładni aktu normatywnego,

które nie powoduje utraty mocy obowiązującej przepisu (por. uchwałą siedmiu

sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2009r., III PZP 2/09, OSNC 2010/78/97, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 kwietnia 2011r., I CSK 410/10, OSNC

2012/1/14). Tymczasem skarżący, jak sam przyznaje w skardze, powołuje się na

wyrok Trybunału Konstytucyjnego odpowiadający powyższej charakterystyce.

Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.